ตอนที่ 23 : เธอก็พลัดหลงเหมือนกันเหรอ?

ตอนที่ 23 : เธอก็พลัดหลงเหมือนกันเหรอ?

ไม่มีความเห็นงั้นเหรอ?

เมื่อแองเจิลได้ยินคำตอบของหลัวเฉิน หัวใจของเธอก็ห่อเหี่ยวลง

วลีที่ว่า "ไม่มีความเห็น" สามารถเข้าใจได้อีกอย่างว่า "ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ"

ในที่นี้ "ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ" ไม่ได้หมายถึงความเป็นศัตรูต่อสมาคมฮีโร่ แต่หมายถึงจุดยืนที่เป็นกลาง—ไม่สนิทสนมและไม่ห่างเหิน

แต่เจตนาเดิมของแองเจิลคือการเชิญชวนหลัวเฉินเข้าร่วมสมาคมฮีโร่

แต่ดูจากตอนนี้แล้ว...

คงไม่มีหวัง

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเธอจะประเมินสถานการณ์ได้แล้ว แต่แองเจิลก็ยังพยายามเอ่ยปากเชิญชวนเขา

ผลลัพธ์ไม่ต้องพูดถึง...

หลัวเฉินเลือกที่จะปฏิเสธตามคาด

เขาไม่เคยคิดที่จะเข้าร่วมองค์กรใดๆ

เขาไม่ได้มีความรู้สึกไม่ดีต่อสมาคมฮีโร่ที่จัดตั้งโดยทางการ ตรงกันข้าม การดำรงอยู่ของสมาคมฮีโร่เรียกได้ว่าเป็นหลักประกันสภาพแวดล้อมในการเอาชีวิตรอดของคนธรรมดาได้อย่างมาก

เพียงแค่ดูประเทศอื่นๆ ก็รู้แล้ว

ทุกอย่างมันอยู่ที่การเปรียบเทียบ

แม้ว่าจอมมารจากต่างโลกจะรุกรานโลกปัจจุบันภายในประเทศเซี่ยเป็นครั้งคราว ซึ่งแต่ละครั้งก็สร้างความสูญเสียทางเศรษฐกิจและการบาดเจ็บล้มตายไม่มากก็น้อย

แต่นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

สิ่งที่ทางการประเทศเซี่ยทำได้คือลดความสูญเสียนี้ให้เหลือน้อยที่สุด

จากมุมมองนี้ สมาคมฮีโร่ทำได้ดีพอแล้ว

หลัวเฉินเองก็เคยเป็นคนธรรมดามาก่อน และเขาก็ได้รับความคุ้มครองจากสมาคมฮีโร่ ถือเป็นฝ่ายผู้ได้รับผลประโยชน์

ดังนั้น;

เขาจึงไม่มีความขุ่นเคืองหรือรังเกียจสมาคมฮีโร่โดยธรรมชาติ

แต่จะให้บอกว่าเขาจะเข้าร่วมสมาคมฮีโร่เพราะเหตุผลนี้เหรอ?

หลัวเฉินไม่เคยมีความคิดแบบนั้นจริงๆ

ประการแรก สถานการณ์ของตัวเขาเองไม่อำนวยให้ทำเช่นนั้น

มาตรฐานการรับสมัครของสมาคมฮีโร่คืออะไร?

ไม่ต้องพูดถึงพนักงานทั่วไปที่รับผิดชอบงานโลจิสติกส์และอะไรพวกนั้น

สมาชิกอย่างเป็นทางการ ผู้ที่ได้รับตำแหน่งฮีโร่ ล้วนเป็น 'ผู้กล้าที่ถูกเลือก' โดยไม่มีข้อยกเว้น

แน่นอน!

หลัวเฉินเองก็มีพลังพิเศษ

ในแง่นี้ เขาไม่ต่างจากผู้กล้าที่ถูกเลือกเหล่านั้น

อันที่จริง... เขามีพลังพิเศษเยอะกว่าด้วยซ้ำ!

แต่ไม่ว่าจะยังไง หลัวเฉินก็ไม่เคยมีสถานะเป็นผู้กล้าที่ถูกเลือก

เกิดพวกเขาขอให้เขาเข้าร่วมทีมทำภารกิจ แล้วค้นพบว่าหลัวเฉินไม่สามารถไปต่างโลกเพื่อต่อสู้ได้ล่ะ?

แม้จะตัดเรื่องพวกนี้ออกไป ต่อให้หลัวเฉินสามารถรับสิทธิพิเศษในการเป็นหมาป่าโดดเดี่ยวได้

แล้วถ้าพวกเขาต้องการตรวจสอบ 'หน้าต่างข้อมูลฮีโร่' ของเขาล่ะ?

หลัวเฉินไม่มีไอ้สิ่งนั้น!

ประการที่สอง;

นิสัยส่วนตัวของหลัวเฉินเองก็ชอบที่จะเป็นหมาป่าโดดเดี่ยวมากกว่า

เขาไม่ชอบการเข้าสังคมโดยธรรมชาติ

คำว่า 'ชอบเข้าสังคม' ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของเขา

ดังนั้น;

ไม่ใช่ว่าเขาต่อต้านสมาคมฮีโร่ และไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบ

แต่เป็นเพราะเขาไม่เคยคิดที่จะหาคู่หูหรืออะไรทำนองนั้นเลย

เขาพอใจกับชีวิตปัจจุบันของเขามาก

เขาไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้น...

"เอาล่ะ ในเมื่อ เทพสงครามนรก นายยังไม่มีความคิดเรื่องนี้ในตอนนี้ ก็ไม่เป็นไร"

แองเจิลไม่ได้ดึงดันที่จะบังคับให้เขาเข้าร่วม เพราะยังไงซะ สมาคมฮีโร่ของพวกเขาก็ยึดหลักความสมัครใจและไม่เคยบังคับใครให้เข้าร่วม

ท้ายที่สุด แตงที่บิดมาด้วยการบังคับย่อมไม่หวาน

ถ้าคุณบังคับใครสักคนให้เข้าร่วม แล้วภายหลังพวกเขาอู้งานหรือจงใจก่อเรื่อง นั่นจะไม่ยิ่งแย่ไปกันใหญ่เหรอ?

วัตถุประสงค์ของสมาคมฮีโร่คือเพื่อให้กลุ่มฮีโร่ที่มีใจรักความยุติธรรมมารวมตัวกัน ทำงานร่วมกัน และร่วมกันรักษาความมั่นคงและความสงบสุขของสังคม

ในความเป็นจริง;

สมาคมฮีโร่ไม่ได้รับใครสุ่มสี่สุ่มห้า

หากใครสักคนหวังแค่ผลประโยชน์ ขี้เกียจสันหลังยาว และไม่มีเจตนาที่จะช่วยเหลือสังคม ต่อให้พลังพิเศษของพวกเขามีศักยภาพสูงส่งแค่ไหน ก็จะไม่ได้รับการยอมรับ

ไม่เพียงแค่นั้น หากเจอคนประเภทนี้ ทางสมาคมจะจัดให้แผนกข่าวกรองคอยจับตาดู เพื่อที่ว่าหากคนคนนั้นเริ่มมีแนวโน้มต่อต้านสังคม พวกเขาจะได้เข้าแทรกแซงและลงโทษได้ทันที

และเหตุผลที่แองเจิลเชิญหลัวเฉินในตอนนี้ ก็เพราะการแสดงออกของหลัวเฉินเมื่อกี้นี้

แน่นอน!

ต่อให้หลัวเฉินตอบตกลงตอนนี้ สมาคมฮีโร่ก็ยังต้องดำเนินการตรวจสอบภายในระยะหนึ่งอยู่ดี

หลังจากยืนยันแล้วว่าคนคนนี้ไม่มีปัญหาจริงๆ เท่านั้น ถึงจะได้รับการยอมรับอย่างเต็มรูปแบบ

เพราะยังไงซะ พวกเขาก็ไม่อยากรับ 'หนอนบ่อนไส้' เข้ามา

เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ฮีโร่บางคนที่มีจิตใจไม่มั่นคงถูกกองกำลังต่างชาติซื้อตัว แล้วถูกส่งเข้ามาแทรกซึมในสมาคมฮีโร่ในฐานะสายลับ

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ เหตุการณ์สายลับแบบนี้สร้างปัญหาให้สมาคมไม่น้อย

อย่างที่เขาว่ากัน ไม้ใหญย่อมต้องลม สมาคมฮีโร่ ในฐานะองค์กรฮีโร่ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก...

ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกกองกำลังบางกลุ่มเพ่งเล็ง

ตัวอย่างเช่น กลุ่มสวรรค์ ที่อยู่อีกฟากของมหาสมุทร และ สภาเหมันต์ ที่อยู่ข้างบ้าน

โชคดีที่เมื่อสองปีก่อน มีฮีโร่ที่มีพลังพิเศษในการจับเท็จถือกำเนิดขึ้นในสมาคมฮีโร่ ตั้งแต่นั้นมา สายลับต่างชาติพวกนั้นก็ไม่สามารถแทรกซึมเข้ามาได้อีก...

ในลานจอดรถชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า

หลัวเฉินที่แอบย่องเข้ามาหลังจากยกเลิกการแปลงร่าง ก็กำลังมองหาเซี่ยเหวินลี่และอีกสองคนเช่นกัน

ไม่นานนัก;

เขาก็พบเซี่ยเหวินลี่และหยางเซียนหยู่ท่ามกลางฝูงชนที่อยู่ห่างออกไป

"ในที่สุดก็หาพวกเธอเจอ"

หลัวเฉินเบียดฝูงชนเข้าไป แสร้งทำเป็นว่าเพิ่งหาทั้งสองคนเจอหลังจากพลัดหลงกัน

"ดีจังเลยพี่เฉิน! พวกเราตามหาพี่กับเสี่ยวหลิงไปทั่วเลย เป็นห่วงแทบแย่!"

เซี่ยเหวินลี่และหยางเซียนหยู่ตามหาพวกเขาไปทั่ว แต่ลานจอดรถใต้ดินนั้นเต็มไปด้วยผู้คนและรถยนต์ และผู้คนจำนวนมากก็ตื่นตระหนก สองสาวตัวเล็กนิดเดียวเลยหาใครไม่เจอเลย

"เสี่ยวหลิงก็พลัดหลงไปเหมือนกันเหรอ?"

หลัวเฉินมองไปรอบๆ โดยสัญชาตญาณ และไม่เห็นเสิ่นซินหลิงจริงๆ

"ใช่ค่ะ โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้ด้วย ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว!"

เซี่ยเหวินลี่ดูเป็นกังวล

"ไม่ต้องห่วงหรอก ทุกคนเข้ามาในลานจอดรถใต้ดินพร้อมกัน ฉันเดาว่าเสี่ยวหลิงคงโดนฝูงชนเบียดจนหลงไป เธอน่าจะไม่เป็นไรหรอก"

หลัวเฉินพอจะเดาได้ว่าเสิ่นซินหลิงหายไปไหน

ส่วนความกังวลของเซี่ยเหวินลี่และอีกคนน่ะเหรอ?

นั่นไม่จำเป็นเลยสักนิด

เพราะถึงพวกเธอจะไม่รู้ แต่หลัวเฉินจะไม่รู้ได้ยังไง?

เสิ่นซินหลิงที่เป็นฮีโร่ผู้มีพลังพิเศษ เว้นแต่เธอจะไปเจอเข้ากับจอมมารที่รุกรานโลก หรือพวกฮีโร่ฝ่ายอธรรม...

ไม่อย่างนั้น ไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรกับเธอได้หรอก

ส่วนเรื่องที่พลัดหลงกับทุกคน หลัวเฉินเดาว่าเธอน่าจะแอบวิ่งไปดูความสนุกแน่ๆ

เพราะดูจากเลเวลพลังพิเศษของเสิ่นซินหลิง เธอน่าจะเพิ่งเป็นฮีโร่ได้ไม่นาน

บางทีนี่อาจเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นจอมมารรุกรานโลกในระยะประชิดด้วยซ้ำ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เดี๋ยวเธอก็คงโผล่ออกมาเอง

"เหวินลี่ ไม่ต้องห่วงมากหรอก เสี่ยวหลิงต้องไม่เป็นไรแน่นอน"

หยางเซียนหยู่ก็ช่วยพูดปลอบใจในตอนนี้

ทันใดนั้นเอง;

โทรศัพท์ที่เซี่ยเหวินลี่ถืออยู่ก็ดังขึ้น

"เสี่ยวหลิงโทรมา!"

เธอมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอและกดรับอย่างดีใจ

"พี่เหวินลี่ ดีจังเลย! ในที่สุดหนูก็โทรติดสักที"

เสียงของเสิ่นซินหลิงดังมาจากปลายสาย ฟังดูเหมือนเธอเพิ่งจะหาสัญญาณเจอ

ดวงตาของหลัวเฉินฉายแววขบขันเมื่อได้ยินดังนั้น

ยัยหนูนี่แสดงละครเก่งใช่ย่อย