ตอนที่ 3 : พลังพิเศษของผู้จัดการสาว! ก๊อปปี้สำเร็จ!
ตอนที่ 3 : พลังพิเศษของผู้จัดการสาว! ก๊อปปี้สำเร็จ!
ตอนที่ 3 : พลังพิเศษของผู้จัดการสาว! ก๊อปปี้สำเร็จ!
"ผู้จัดการ!"
เซี่ยเหวินลี่ที่อยู่เคาน์เตอร์ต้อนรับรีบเข้าไปทักทายหยางเฉียนทันทีที่เธอเดินเข้ามา
"พี่เฉียน วันนี้ทำไมเข้ามาที่ร้านล่ะครับ?"
หลัวเฉินก็เดินออกมาจากโซนพักผ่อนเช่นกัน ปกติหยางเฉียนแทบจะไม่เข้ามาร้านนอกจากจะมีโปรเจกต์เกมใหม่ที่กำลังพัฒนา เขาจึงสงสัยว่ามีธุระสำคัญอะไรที่ทำให้เธอมาที่นี่วันนี้
แต่สิ่งที่หลัวเฉินสนใจที่สุดในตอนนี้คือพลังพิเศษที่หยางเฉียนครอบครองต่างหาก
เอาจริงๆ เขาไม่ได้อยากรู้เหตุผลที่เธอมาที่ร้านสักเท่าไหร่
"เวรละ! ฉันจะไปแตะตัวพี่เฉียนได้ยังไง? เธอยิ่งดูไม่ชอบให้ใครถูกเนื้อต้องตัวอยู่ด้วย"
เมื่อนึกถึงพฤติกรรมในอดีตและนิสัยของหยางเฉียน หลัวเฉินก็เริ่มรู้สึกปวดหัว
เขาคงเดินดุ่มๆ เข้าไปจับมือเธอไม่ได้หรอกใช่ไหม?
นั่นจะไม่ทำให้เขาดูเหมือนพวกโรคจิตหรอกเหรอ?
"อื้ม"
หยางเฉียนพยักหน้าให้เซี่ยเหวินลี่เล็กน้อย แล้วหันไปพูดกับหลัวเฉินว่า "เสี่ยวเฉิน มาที่ห้องประชุมกับฉันหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย"
หยางเฉียนอายุมากกว่าหลัวเฉินสองปี ดังนั้นเธอจึงมักจะเรียกเขาว่าเสี่ยวเฉินเวลาเจอกัน
เขาเดินตามหยางเฉียนและหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งเข้าไปในห้องประชุม
ทันทีที่หลัวเฉินนั่งลง เขาก็เห็นหยางเฉียนยื่นมือไปรับเอกสารจากมือของหญิงสาวคนนั้น
"นี่คือข้อเสนอที่ฉันทำไว้สำหรับเกมใหม่ ลองดูก่อนสิ"
หยางเฉียนส่งเอกสารให้
"ได้ครับพี่เฉียน"
หลัวเฉินรับเอกสารมาและเริ่มเปิดดู
หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่;
หลัวเฉินปิดเอกสารลง
"เป็นไงบ้าง?" หยางเฉียนมองเขาแล้วถาม "คิดว่ามีตรงไหนต้องแก้ไขไหม?"
"ผมมีข้อเสนอแนะเล็กๆ น้อยๆ ครับ"
หลัวเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ใช้ประสบการณ์จากชาติก่อนให้คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ แก่หยางเฉียน
หยางเฉียนตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
เธอพยักหน้าเป็นครั้งคราว แสดงท่าทีเห็นด้วย
หญิงสาวแปลกหน้าที่นั่งอยู่ข้างๆ ในฐานะผู้สังเกตการณ์ มองหลัวเฉินด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น
ครู่ต่อมา;
"ข้อเสนอแนะคร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละครับ รายละเอียดเพิ่มเติมค่อยคุยกันทีหลังก็ได้"
หลัวเฉินจิบน้ำแล้วพูด
"ฉันจะรับไปพิจารณา" หยางเฉียนมั่นใจในความสามารถของหลัวเฉินมาก เพราะพวกเขาทำงานร่วมกันมาหลายปีแล้ว ถ้าหลัวเฉินไม่มีฝีมือจริง หยางเฉียนคงไม่แบ่งปันผลกำไรให้เขาหรอก
"งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน ฉันจะกลับไปแก้รายละเอียดให้เรียบร้อย แล้วอีกสองสามวันค่อยมาคุยกันใหม่"
ขณะพูด หยางเฉียนก็ลุกขึ้นและหยิบกล่องของขวัญสีดำเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าบนโต๊ะ
"อ่ะ ของขวัญวันเกิด"
หยางเฉียนยื่นกล่องของขวัญให้
วันเกิด?
หลัวเฉินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานคือวันเกิดของเขาจริงๆ
แต่ในฐานะผู้ชายวัยทำงาน ปกติเขาไม่ได้ใส่ใจจำวันเกิดตัวเอง และไม่ได้มีนิสัยชอบฉลองวันเกิด ถ้าหยางเฉียนไม่เตือน เขาอาจต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะรู้ตัวว่าวันเกิดครบรอบ 27 ปีของเขาผ่านไปแล้ว
"ขอบคุณครับพี่เฉียน!"
หลัวเฉินยื่นมือไปรับกล่องของขวัญ
"ไม่ใช่ของแพงอะไรหรอกนะ"
น้ำเสียงของหยางเฉียนเย็นชาและใบหน้าไร้ความรู้สึก คนที่ไม่รู้จักเธออาจคิดว่าเธอมีปัญหากับหลัวเฉิน แต่ความจริงแล้วเธอก็เป็นแบบนี้กับทุกคน
ขณะที่หลัวเฉินรับกล่องของขวัญ นิ้วของเขาก็เผลอไปสัมผัสโดนนิ้วของหยางเฉียนโดยบังเอิญ
มันเป็นเพียงเสี้ยววินาที และหยางเฉียนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
'ก๊อปปี้!'
ภายนอกหลัวเฉินดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจเขากลับเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
【ก๊อปปี้พลังพิเศษสำเร็จ : ศาสตราแห่งนรก Lv.3!】
ศาสตราแห่งนรก?
นี่คือพลังพิเศษของหยางเฉียนงั้นเหรอ?
ชื่อฟังดูโหดใช่เล่น
ความคิดต่างๆ แล่นผ่านสมองของหลัวเฉิน ในขณะเดียวกัน หลังจากให้ของขวัญหลัวเฉินแล้ว หยางเฉียนก็พาหญิงสาวเดินออกจากห้องประชุม
หลัวเฉินรีบเดินตามไป
เขาไม่ได้แสดงอารมณ์ผิดปกติใดๆ ออกมา
ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ;
เซี่ยเหวินลี่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างเบื่อหน่าย
เมื่อเห็นผู้จัดการและคนอื่นๆ เดินออกมาจากห้องประชุม เธอก็รีบวางโทรศัพท์และออกไปต้อนรับทันที
"ผู้จัดการ จะกลับแล้วเหรอคะ?"
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้จัดการร้านอย่างหยางเฉียน เซี่ยเหวินลี่รู้สึกเกรงกลัวนิดหน่อย
เหมือนเวลาเจอครูประจำชั้นสมัยเรียน เป็นความรู้สึกกดดันโดยธรรมชาติ
"อื้ม"
หยางเฉียนพยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นได้ จึงชี้ไปที่หญิงสาวที่เดินตามหลังมาและแนะนำว่า "ต่อจากนี้ไปเธอจะเป็นเพื่อนร่วมงานใหม่ของคุณ รับผิดชอบงานต้อนรับเหมือนกัน"
"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อหยางเซียนหยู่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!"
หญิงสาวทักทายอย่างสุภาพและแนะนำตัวสั้นๆ
"สวัสดีค่ะ ฉันเซี่ยเหวินลี่"
เซี่ยเหวินลี่ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ในใจนึกสงสัยถึงความสัมพันธ์ของเธอกับผู้จัดการ
แซ่หยางเหมือนกัน เป็นญาติผู้จัดการรึเปล่านะ?
หลัวเฉินที่เดินตามออกมาจากห้องประชุม จิตใจจดจ่ออยู่กับพลังพิเศษที่เพิ่งก๊อปปี้มาใหม่ เขาเพียงแค่ทักทายหยางเซียนหยู่ เพื่อนร่วมงานใหม่สั้นๆ
"พรุ่งนี้มาทำงาน ห้ามสายล่ะ"
หยางเฉียนเหลือบมองหยางเซียนหยู่และเตือนเสียงเข้ม
"ค่ะ พี่"
หยางเซียนหยู่ทำตัวว่านอนสอนง่ายเหมือนเด็กประถมที่เพิ่งทำความผิดมา
'เป็นญาติกันจริงๆ ด้วย!'
เซี่ยเหวินลี่มองเธอแล้วพึมพำกับตัวเอง
เมื่อคิดว่าจะอู้งานไม่ได้อีกต่อไป เธอก็รู้สึกใจสลายขึ้นมาทันที
"เสี่ยวเฉิน ฉันไปก่อนนะ"
หยางเฉียนบอกลาหลัวเฉินแล้วเดินออกจากร้าน Experience ไปพร้อมกับหยางเซียนหยู่
"ตื่นได้แล้ว"
หลัวเฉินมองรถสปอร์ตแล่นออกไป จากนั้นก็หันกลับมาดีดนิ้วใส่เซี่ยเหวินลี่ที่ยังยืนเหม่ออยู่ข้างหลัง
"ทำไงดีพี่เฉิน ผู้จัดการวางสายลับไว้ข้างตัวเราแล้ว!"
เมื่อมองใบหน้าขมขื่นของเธอ ก็เหมือนโลกกำลังจะแตก
"ฉันจะแอบดูซีรีส์อย่างมีความสุขตอนทำงานไม่ได้อีกแล้ว"
หลัวเฉินมองเธอด้วยความรู้สึกทั้งขบขันและสงสาร
"เธอคิดมากไปแล้ว คิดว่าพี่เฉียนเป็นคนที่จะมาสนใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้รึไง?"
หลัวเฉินยิ้มและกล่าว
"ถึงผู้จัดการจะไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น แต่ถ้าแม่หยางเซียนหยู่คนนั้นนิสัยไม่ดีล่ะคะ?" เซี่ยเหวินลี่ยังคงกังวลมาก เพราะยังไงก็ไม่มีใครรู้ว่าเพื่อนร่วมงานใหม่จะเข้ากับคนง่ายไหม
เกิดเป็นพวกชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่เพราะมีเส้นสายจะทำยังไง?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ภาพต่างๆ ก็เริ่มผุดขึ้นในหัวของเซี่ยเหวินลี่
หลัวเฉินมองสีหน้า 'ฟ้าถล่ม' ของเซี่ยเหวินลี่ ส่ายหัวแล้วพูดว่า "เชิญมโนต่อไปคนเดียวเถอะ ฉันมีธุระต้องทำ ไปก่อนล่ะ เจอกันพรุ่งนี้"
"เอ๋?"
"พี่เฉิน จะกลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?"
เซี่ยเหวินลี่เหลือบมองเวลา เพิ่งจะบ่ายสองสี่สิบกว่าๆ เอง
ปกติหลัวเฉินจะอยู่จนเกือบห้าโมงเย็นถึงจะตอกบัตรออก
"ฉันมีธุระด่วนน่ะ"
หลัวเฉินดูรีบจริงๆ
อันที่จริงเขาไม่ได้โกหก เขามีเรื่องด่วนจริงๆ ในตอนนี้
ทันทีที่ก๊อปปี้พลังพิเศษของหยางเฉียนเสร็จ หลัวเฉินก็รู้สึกว่าร่างกายเริ่มร้อนรุ่ม ความรู้สึกตอนนี้เหมือนทั้งตัวกำลังแช่อยู่ในน้ำพุร้อน
และความรู้สึกนี้ก็กำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!
เขารีบเดินออกจากร้าน Experience
หลัวเฉินพบรถของเขาจอดอยู่ริมถนน หลังจากขึ้นรถ เขาสั่งงานด้วยเสียงให้ตั้งเส้นทางกลับบ้านทันที และโปรแกรม AI ในรถก็พาเขาขับมุ่งหน้าสู่บ้าน
"ซี๊ดดด—"
"ความรู้สึกรุนแรงชะมัด!"
ขณะนั่งอยู่ในรถ หลัวเฉินรู้สึกราวกับว่ากล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายกำลังกระตุก
เขายกมือขึ้น
กล้ามเนื้อที่แขนของเขากระตุกเป็นจังหวะจนสังเกตเห็นได้ชัด
ความรู้สึกนี้ไม่ได้แย่
ในทางกลับกัน มันกลับสบายตัวเอามากๆ ด้วยซ้ำ!
ตอนที่ 3 : พลังพิเศษของผู้จัดการสาว! ก๊อปปี้สำเร็จ!
"ผู้จัดการ!"
เซี่ยเหวินลี่ที่อยู่เคาน์เตอร์ต้อนรับรีบเข้าไปทักทายหยางเฉียนทันทีที่เธอเดินเข้ามา
"พี่เฉียน วันนี้ทำไมเข้ามาที่ร้านล่ะครับ?"
หลัวเฉินก็เดินออกมาจากโซนพักผ่อนเช่นกัน ปกติหยางเฉียนแทบจะไม่เข้ามาร้านนอกจากจะมีโปรเจกต์เกมใหม่ที่กำลังพัฒนา เขาจึงสงสัยว่ามีธุระสำคัญอะไรที่ทำให้เธอมาที่นี่วันนี้
แต่สิ่งที่หลัวเฉินสนใจที่สุดในตอนนี้คือพลังพิเศษที่หยางเฉียนครอบครองต่างหาก
เอาจริงๆ เขาไม่ได้อยากรู้เหตุผลที่เธอมาที่ร้านสักเท่าไหร่
"เวรละ! ฉันจะไปแตะตัวพี่เฉียนได้ยังไง? เธอยิ่งดูไม่ชอบให้ใครถูกเนื้อต้องตัวอยู่ด้วย"
เมื่อนึกถึงพฤติกรรมในอดีตและนิสัยของหยางเฉียน หลัวเฉินก็เริ่มรู้สึกปวดหัว
เขาคงเดินดุ่มๆ เข้าไปจับมือเธอไม่ได้หรอกใช่ไหม?
นั่นจะไม่ทำให้เขาดูเหมือนพวกโรคจิตหรอกเหรอ?
"อื้ม"
หยางเฉียนพยักหน้าให้เซี่ยเหวินลี่เล็กน้อย แล้วหันไปพูดกับหลัวเฉินว่า "เสี่ยวเฉิน มาที่ห้องประชุมกับฉันหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย"
หยางเฉียนอายุมากกว่าหลัวเฉินสองปี ดังนั้นเธอจึงมักจะเรียกเขาว่าเสี่ยวเฉินเวลาเจอกัน
เขาเดินตามหยางเฉียนและหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งเข้าไปในห้องประชุม
ทันทีที่หลัวเฉินนั่งลง เขาก็เห็นหยางเฉียนยื่นมือไปรับเอกสารจากมือของหญิงสาวคนนั้น
"นี่คือข้อเสนอที่ฉันทำไว้สำหรับเกมใหม่ ลองดูก่อนสิ"
หยางเฉียนส่งเอกสารให้
"ได้ครับพี่เฉียน"
หลัวเฉินรับเอกสารมาและเริ่มเปิดดู
หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่;
หลัวเฉินปิดเอกสารลง
"เป็นไงบ้าง?" หยางเฉียนมองเขาแล้วถาม "คิดว่ามีตรงไหนต้องแก้ไขไหม?"
"ผมมีข้อเสนอแนะเล็กๆ น้อยๆ ครับ"
หลัวเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ใช้ประสบการณ์จากชาติก่อนให้คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ แก่หยางเฉียน
หยางเฉียนตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
เธอพยักหน้าเป็นครั้งคราว แสดงท่าทีเห็นด้วย
หญิงสาวแปลกหน้าที่นั่งอยู่ข้างๆ ในฐานะผู้สังเกตการณ์ มองหลัวเฉินด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น
ครู่ต่อมา;
"ข้อเสนอแนะคร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละครับ รายละเอียดเพิ่มเติมค่อยคุยกันทีหลังก็ได้"
หลัวเฉินจิบน้ำแล้วพูด
"ฉันจะรับไปพิจารณา" หยางเฉียนมั่นใจในความสามารถของหลัวเฉินมาก เพราะพวกเขาทำงานร่วมกันมาหลายปีแล้ว ถ้าหลัวเฉินไม่มีฝีมือจริง หยางเฉียนคงไม่แบ่งปันผลกำไรให้เขาหรอก
"งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน ฉันจะกลับไปแก้รายละเอียดให้เรียบร้อย แล้วอีกสองสามวันค่อยมาคุยกันใหม่"
ขณะพูด หยางเฉียนก็ลุกขึ้นและหยิบกล่องของขวัญสีดำเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าบนโต๊ะ
"อ่ะ ของขวัญวันเกิด"
หยางเฉียนยื่นกล่องของขวัญให้
วันเกิด?
หลัวเฉินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานคือวันเกิดของเขาจริงๆ
แต่ในฐานะผู้ชายวัยทำงาน ปกติเขาไม่ได้ใส่ใจจำวันเกิดตัวเอง และไม่ได้มีนิสัยชอบฉลองวันเกิด ถ้าหยางเฉียนไม่เตือน เขาอาจต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะรู้ตัวว่าวันเกิดครบรอบ 27 ปีของเขาผ่านไปแล้ว
"ขอบคุณครับพี่เฉียน!"
หลัวเฉินยื่นมือไปรับกล่องของขวัญ
"ไม่ใช่ของแพงอะไรหรอกนะ"
น้ำเสียงของหยางเฉียนเย็นชาและใบหน้าไร้ความรู้สึก คนที่ไม่รู้จักเธออาจคิดว่าเธอมีปัญหากับหลัวเฉิน แต่ความจริงแล้วเธอก็เป็นแบบนี้กับทุกคน
ขณะที่หลัวเฉินรับกล่องของขวัญ นิ้วของเขาก็เผลอไปสัมผัสโดนนิ้วของหยางเฉียนโดยบังเอิญ
มันเป็นเพียงเสี้ยววินาที และหยางเฉียนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
'ก๊อปปี้!'
ภายนอกหลัวเฉินดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจเขากลับเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
【ก๊อปปี้พลังพิเศษสำเร็จ : ศาสตราแห่งนรก Lv.3!】
ศาสตราแห่งนรก?
นี่คือพลังพิเศษของหยางเฉียนงั้นเหรอ?
ชื่อฟังดูโหดใช่เล่น
ความคิดต่างๆ แล่นผ่านสมองของหลัวเฉิน ในขณะเดียวกัน หลังจากให้ของขวัญหลัวเฉินแล้ว หยางเฉียนก็พาหญิงสาวเดินออกจากห้องประชุม
หลัวเฉินรีบเดินตามไป
เขาไม่ได้แสดงอารมณ์ผิดปกติใดๆ ออกมา
ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ;
เซี่ยเหวินลี่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างเบื่อหน่าย
เมื่อเห็นผู้จัดการและคนอื่นๆ เดินออกมาจากห้องประชุม เธอก็รีบวางโทรศัพท์และออกไปต้อนรับทันที
"ผู้จัดการ จะกลับแล้วเหรอคะ?"
เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้จัดการร้านอย่างหยางเฉียน เซี่ยเหวินลี่รู้สึกเกรงกลัวนิดหน่อย
เหมือนเวลาเจอครูประจำชั้นสมัยเรียน เป็นความรู้สึกกดดันโดยธรรมชาติ
"อื้ม"
หยางเฉียนพยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นได้ จึงชี้ไปที่หญิงสาวที่เดินตามหลังมาและแนะนำว่า "ต่อจากนี้ไปเธอจะเป็นเพื่อนร่วมงานใหม่ของคุณ รับผิดชอบงานต้อนรับเหมือนกัน"
"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อหยางเซียนหยู่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!"
หญิงสาวทักทายอย่างสุภาพและแนะนำตัวสั้นๆ
"สวัสดีค่ะ ฉันเซี่ยเหวินลี่"
เซี่ยเหวินลี่ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ในใจนึกสงสัยถึงความสัมพันธ์ของเธอกับผู้จัดการ
แซ่หยางเหมือนกัน เป็นญาติผู้จัดการรึเปล่านะ?
หลัวเฉินที่เดินตามออกมาจากห้องประชุม จิตใจจดจ่ออยู่กับพลังพิเศษที่เพิ่งก๊อปปี้มาใหม่ เขาเพียงแค่ทักทายหยางเซียนหยู่ เพื่อนร่วมงานใหม่สั้นๆ
"พรุ่งนี้มาทำงาน ห้ามสายล่ะ"
หยางเฉียนเหลือบมองหยางเซียนหยู่และเตือนเสียงเข้ม
"ค่ะ พี่"
หยางเซียนหยู่ทำตัวว่านอนสอนง่ายเหมือนเด็กประถมที่เพิ่งทำความผิดมา
'เป็นญาติกันจริงๆ ด้วย!'
เซี่ยเหวินลี่มองเธอแล้วพึมพำกับตัวเอง
เมื่อคิดว่าจะอู้งานไม่ได้อีกต่อไป เธอก็รู้สึกใจสลายขึ้นมาทันที
"เสี่ยวเฉิน ฉันไปก่อนนะ"
หยางเฉียนบอกลาหลัวเฉินแล้วเดินออกจากร้าน Experience ไปพร้อมกับหยางเซียนหยู่
"ตื่นได้แล้ว"
หลัวเฉินมองรถสปอร์ตแล่นออกไป จากนั้นก็หันกลับมาดีดนิ้วใส่เซี่ยเหวินลี่ที่ยังยืนเหม่ออยู่ข้างหลัง
"ทำไงดีพี่เฉิน ผู้จัดการวางสายลับไว้ข้างตัวเราแล้ว!"
เมื่อมองใบหน้าขมขื่นของเธอ ก็เหมือนโลกกำลังจะแตก
"ฉันจะแอบดูซีรีส์อย่างมีความสุขตอนทำงานไม่ได้อีกแล้ว"
หลัวเฉินมองเธอด้วยความรู้สึกทั้งขบขันและสงสาร
"เธอคิดมากไปแล้ว คิดว่าพี่เฉียนเป็นคนที่จะมาสนใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้รึไง?"
หลัวเฉินยิ้มและกล่าว
"ถึงผู้จัดการจะไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น แต่ถ้าแม่หยางเซียนหยู่คนนั้นนิสัยไม่ดีล่ะคะ?" เซี่ยเหวินลี่ยังคงกังวลมาก เพราะยังไงก็ไม่มีใครรู้ว่าเพื่อนร่วมงานใหม่จะเข้ากับคนง่ายไหม
เกิดเป็นพวกชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่เพราะมีเส้นสายจะทำยังไง?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ภาพต่างๆ ก็เริ่มผุดขึ้นในหัวของเซี่ยเหวินลี่
หลัวเฉินมองสีหน้า 'ฟ้าถล่ม' ของเซี่ยเหวินลี่ ส่ายหัวแล้วพูดว่า "เชิญมโนต่อไปคนเดียวเถอะ ฉันมีธุระต้องทำ ไปก่อนล่ะ เจอกันพรุ่งนี้"
"เอ๋?"
"พี่เฉิน จะกลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?"
เซี่ยเหวินลี่เหลือบมองเวลา เพิ่งจะบ่ายสองสี่สิบกว่าๆ เอง
ปกติหลัวเฉินจะอยู่จนเกือบห้าโมงเย็นถึงจะตอกบัตรออก
"ฉันมีธุระด่วนน่ะ"
หลัวเฉินดูรีบจริงๆ
อันที่จริงเขาไม่ได้โกหก เขามีเรื่องด่วนจริงๆ ในตอนนี้
ทันทีที่ก๊อปปี้พลังพิเศษของหยางเฉียนเสร็จ หลัวเฉินก็รู้สึกว่าร่างกายเริ่มร้อนรุ่ม ความรู้สึกตอนนี้เหมือนทั้งตัวกำลังแช่อยู่ในน้ำพุร้อน
และความรู้สึกนี้ก็กำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!
เขารีบเดินออกจากร้าน Experience
หลัวเฉินพบรถของเขาจอดอยู่ริมถนน หลังจากขึ้นรถ เขาสั่งงานด้วยเสียงให้ตั้งเส้นทางกลับบ้านทันที และโปรแกรม AI ในรถก็พาเขาขับมุ่งหน้าสู่บ้าน
"ซี๊ดดด—"
"ความรู้สึกรุนแรงชะมัด!"
ขณะนั่งอยู่ในรถ หลัวเฉินรู้สึกราวกับว่ากล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายกำลังกระตุก
เขายกมือขึ้น
กล้ามเนื้อที่แขนของเขากระตุกเป็นจังหวะจนสังเกตเห็นได้ชัด
ความรู้สึกนี้ไม่ได้แย่
ในทางกลับกัน มันกลับสบายตัวเอามากๆ ด้วยซ้ำ!