- หน้าแรก
- ตาขวาของฉันคือคอมพิวเตอร์ระดับเทพ
- บทที่ 575 มองลอดผ่านรูเข็ม
บทที่ 575 มองลอดผ่านรูเข็ม
บทที่ 575 มองลอดผ่านรูเข็ม
บทที่ 575 มองลอดผ่านรูเข็ม
"ฮึฮึ"
"ซวงจื่อแข็งแกร่งมากจริงๆ"
ซ่างกวนเหยียนจือรัวคีย์บอร์ด แววตาฉายประกายประหลาด "อัลกอริทึมแนะนำอัจฉริยะของมันถือว่าไม่เป็นสองรองใครในโลก แต่เสียดายที่อัลกอริทึมสุดยอดนี่แหละคือจุดอ่อนร้ายแรงของมัน!"
"มันพยายามเอาใจมนุษย์มากเกินไป"
"เพราะฉะนั้น..."
เห็นเพียงซ่างกวนเหยียนจือเขียนประโยคใหม่ลงในพ็อกเก็ตพีซี 'ฉัน ไม่ชอบซวงจื่อ'
เพียงแค่กดปุ่มตกลง ประโยคนี้จะถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ ปรับเปลี่ยนรูปแบบต่างๆ และส่งออกไปผ่านบัญชี 30 ล้านบัญชี!
ถึงตอนนั้น คงไม่มีใครเดาได้ว่าเวทีซวงจื่อจะประมวลผลออกมาแบบไหน บางที มันอาจจะสั่งปิดตัวเองก็ได้! ต่อให้ทีมผู้สร้างจะซ่อมแซมมันได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าในสายตาคนนอก นี่คือการล่มสลายของเซิร์ฟเวอร์!
สีหน้าของหลิวตี้เคร่งเครียดถึงขีดสุด! เขาต้องยอมรับเลยว่าซ่างกวนเหยียนจือหาวิธีที่แหวกแนวในการถล่ม
ซวงจื่อได้จริงๆ! แถมยังเป็นวิธีที่คนปกติทั่วไปไม่มีทางคิดออกแน่ๆ! เธอใช้หลักการคิดย้อนแย้งของปัญญาประดิษฐ์ ใช้ระบบประมวลผลของมันเองมาทำลายตัวมันเอง!
เยี่ยม เยี่ยมมาก!
นี่ไม่เรียกว่าการแฮ็กระบบหรือการปล่อยไวรัส แต่มันคือแผนการร้ายชัดๆ!
"พอได้แล้ว" หลิวตี้พูดเสียงต่ำ
"เดี๋ยวดิ อีกนิดเดียว เงินรางวัลก็อยู่ในมือแล้ว!"
ซ่างกวนเหยียนจือตาเป็นประกายตื่นเต้น! แต่กลับเห็นหลิวตี้เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีม่วงสว่างวาบ!
ภายในห้องเซิร์ฟเวอร์ พัดลมระบายความร้อนทำงานด้วยกำลังสูงสุดโดยอัตโนมัติ ไฟแสดงสถานะบนเครื่องกะพริบรัว เซิร์ฟเวอร์ทุกตัวทะลุขีดจำกัด เข้าสู่โหมดโอเวอร์คล็อกในชั่วพริบตา!
ส่วนระบบหลังบ้านของซวงจื่อ จู่ๆ ก็ถูกล็อกตายกลายเป็นสีเทาหม่น วินาทีต่อมา โค้ดชุดใหม่ก็ไหลทะลักราวกับคลื่นยักษ์เข้าปกคลุมทุกสิ่ง!
โค้ดชุดใหม่เปรียบเสมือนกองทัพนักรบหุ้มเกราะที่มองไม่เห็นปลายทาง ไม่เพียงแต่เข้าควบคุมทุกระบบ แต่ยังกำจัดสิ่งแปลกปลอมออกไปอย่างต่อเนื่อง! ภายในเวลา 12 วินาที ระบบหลังบ้านและฐานข้อมูลของซวงจื่อก็ทำการกวาดล้างครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!
ข้อมูลขยะ ข้อมูลเชิงลบ และบัญชีผีทั้ง 30 ล้านบัญชี ถูกคัดแยกและลบทิ้งในชั่วพริบตา!
เหล่าโปรแกรมเมอร์ของซวงจื่อที่อยู่ข้างนอกจ้องมองหน้าจอโค้ดตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!"
ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!
พ็อกเก็ตพีซีของซ่างกวนเหยียนจือส่งเสียงเตือนไม่หยุด โปรแกรมเริ่มรวน ปรากฏเครื่องหมายตกใจสีแดงเถือกขึ้นมาทีละอัน! พริบตาเดียวหน้าจอพ็อกเก็ตพีซีก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายตกใจซ้อนกันเป็นตับ! ในที่สุดพ็อกเก็ตพีซีที่สเปคแรงที่สุดในโลกของซ่างกวนเหยียนจือจู่ๆ ก็จอฟ้า กะพริบรัวๆ แล้วดับวูบไปเลย! ไม่ว่าซ่างกวนเหยียนจือจะกดปุ่มไหนก็ไม่มีการตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น!
ในเวลาเดียวกัน ไอคอนแอปซวงจื่อของผู้ใช้เกือบพันล้านคนก็เริ่มกะพริบ บนหน้าจอผู้ใช้หลายคนที่กำลังเล่นซวงจื่ออยู่ จู่ๆ ก็มีแถบอัปเดตเด้งขึ้นมา! แม้การอัปเดตจะรวดเร็วมาก ใช้เวลาแค่สิบกว่าวินาที แต่เมื่อทุกคนเปิดซวงจื่อขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่าแอปมีการเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย
หน้าจอทั้งหมดดูสะอาดตาและสว่างขึ้น ที่มุมหน้าจอมีตัวการ์ตูนตัวเล็กๆ สวมชุดเกราะโผล่ขึ้นมา แม้จะเป็นตัวการ์ตูนหัวโตตัวเล็ก แต่ก็ถือทวนยาวดูน่าเกรงขาม เหนือหัวมีคำบรรยายขึ้นมา "สวัสดีเพื่อนๆ ฉันชื่อเสี่ยวซวง"
ผู้ใช้หลายคนแปลกใจ เสี่ยวซวงที่อยู่ในฟีเจอร์โพรงต้นไม้มีตัวตนเป็นรูปเป็นร่างแล้วเหรอเนี่ย? แถมยังน่ารักดีด้วย!
คำบรรยายของเสี่ยวซวงปรากฏขึ้นอีกครั้ง "ฉันเพิ่งเกิดวันนี้เอง แต่ต่อไปฉันจะเติบโตไปพร้อมกับเพื่อนๆ นะ ฉันมีค่านิยมเป็นของตัวเองด้วยล่ะ ฉันรู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ!"
ผู้ใช้อมยิ้มด้วยความขบขัน ซวงจื่อกำลังเล่นอะไรอยู่เนี่ย สร้างอัศวินตัวจิ๋วขึ้นมาทำไม? ดูน่าสนุกดีแฮะ! กระโดดดึ๋งๆ ไปมา ดูแล้วอารมณ์ดีจัง! แต่พวกหารู้ไม่ว่า เสี่ยวซวงผู้น่ารักตัวนี้กำลังโลดแล่นอยู่บนโทรศัพท์มือถือนับล้านเครื่อง ทันทีที่พบข้อความยุยงที่ผิดศีลธรรมหรือเต็มไปด้วยอารมณ์เชิงลบ ทวนยาวในมือก็จะฟาดสายฟ้าลงมา ทำลายข้อความนั้นทิ้งจนไม่เหลือซาก
ส่วนที่ตึกซวงจื่อ เหล่าโปรแกรมเมอร์ของซวงจื่อจ้องมองโค้ดชุดใหม่ที่ถือกำเนิดขึ้นราวกับเวทมนตร์ แต่ละคนอ้าปากค้าง พวกเขารู้ดีว่าเสี่ยวซวงเป็นโปรแกรมเอไอเลียนแบบมนุษย์ที่ซับซ้อนมาก! คำสั่งหลักของมันคือกฎเหล็ก 12 ข้อที่ลูกพี่ตี้ซานเขียนขึ้น!
'ตัดสินความดีและความชั่วเป็นอันดับแรก'
'ไม่ปิดบังความวุ่นวายใดๆ'
'ไม่ชี้นำกระแสสังคมใดๆ'
เบื้องหลังกฎเกณฑ์เหล่านี้คือฐานข้อมูลขนาดมหึมา! ภายในนั้นมีข้อมูลเกี่ยวกับบรรทัดฐานความประพฤติที่ดีของมนุษย์กว่า 80 ล้านรายการที่ถูกบันทึกไว้ในอินเทอร์เน็ตตั้งแต่เริ่มมีอินเทอร์เน็ต รวมถึงค่านิยมและศีลธรรมที่ผิดเพี้ยนอีกเกือบ 12 ล้านรายการ! ข้อมูลทั้งหมดในเวทีซวงจื่อจะต้องผ่านการคัดกรองและประมวลผลจากฐานข้อมูลนี้! โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดเห็นที่ตรงกันของคนมากกว่าพันคนขึ้นไป!
เหล่าโปรแกรมเมอร์อุทานออกมาไม่หยุด นี่มันเท่ากับสร้างท่านเปาบุ้นจิ้นผู้เที่ยงธรรมขึ้นมาเลยนี่นา! แม้ว่ามันจะช่วยให้ซวงจื่อมีความมั่นคง แต่ก็เข้มงวดเกินไปหน่อยนะ! แถมเสี่ยวซวงยังมีสิทธิ์เข้าถึงระบบสูงสุดในบรรดาโค้ดที่รันอัตโนมัติทั้งหมดอีกด้วย! โค้ดที่แม่นยำเหล่านี้ทำให้โปรแกรมเมอร์ถึงกับตาลาย พวกเขาเผลอมองไปทางห้องเซิร์ฟเวอร์โดยสัญชาตญาณ
ลูกพี่ตี้ซานพาผู้หญิงเข้าไปในนั้น แล้วภายใน 10 นาที ก็ทำผลงานที่เทียบเท่ากับงาน 3 เดือนของทั้งบริษัท! นี่คือพลังแห่งแรงบันดาลใจพุ่งปรี๊ด หรือพลังแห่งความรักกันแน่เนี่ย?
ส่วนในห้องเซิร์ฟเวอร์ ซ่างกวนเหยียนจือมองดูเสี่ยวซวงบนหน้าจอมือถือของตัวเอง หลังจากทดลองอยู่หลายครั้ง เธอก็เข้าใจถึงฟังก์ชันอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังโปรแกรมเล็กๆ ตัวนี้
"อัปเดตใน 1 วินาที?"
"ช่องโหว่หายไปแล้ว กลายเป็นป้อมปราการเหล็กกล้า!"
"โปรแกรมเมอร์ของซวงจื่อไม่ใช่คนหรือไงเนี่ย???"
เธอเหลือบมองพ็อกเก็ตพีซีที่พังยับเยินไปแล้ว พูดเสียงเลื่อนลอยว่า "นี่ฉันไปปลุกอะไรขึ้นมาหรือเปล่า?"
"เธอช่วยเตือนสติเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งให้ฉันเลยล่ะ" หลิวตี้กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
การกระทำบุ่มบ่ามของซ่างกวนเหยียนจือทำให้เขาตื่นรู้ เขามีความคิดที่รอบคอบ มองเห็นภาพรวมจากจุดเล็กๆ เพียงชั่วพริบตาเขาก็คิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ นานา ต่อให้เสี่ยวซวงจะมีเกณฑ์การตัดสินใจเกือบร้อยล้านข้อ แต่ในสายตาเขามันก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี
จู่ๆ เขาก็เข้าใจ ว่าทำไมม่อถงถึงเรียนรู้ความรู้ทุกอย่างได้ แต่กลับทำความเข้าใจเรื่องสัญชาตญาณดิบของมนุษย์ได้อย่างเชื่องช้า โชคดีที่ม่อถงกับหลิวตี้เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน หลิวตี้มั่นใจว่าจะสามารถส่งต่อค่านิยมที่ถูกต้องให้ม่อถงได้
ส่วนเรื่องอื่นๆ หลิวตี้ได้ผสานกฎเกณฑ์ความประพฤติของเสี่ยวซวงเข้าไปในฐานข้อมูลของซื่อเจ่อในทันที! แต่หลิวตี้ก็รู้ดีว่าการแก้ไขโปรแกรมของตัวเองให้ถูกต้องทันเวลา ไม่ได้หมายความว่าจะป้องกันปัญหาของทั้งโลกได้ ในระดับโลกมีปัญญาประดิษฐ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นอยู่ในระยะเริ่มต้นนับหมื่นนับแสนตัว!
ในตอนนั้นเอง ซ่างกวนเหยียนจือก็ถามขึ้นอย่างงงๆ "ฉันเตือนสติอะไรนายได้ล่ะ?"
หลิวตี้ตอบเสียงต่ำ "ปัญญาประดิษฐ์ที่ไร้การควบคุม เป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก"