บทที่ 545 ทัณฑ์สวรรค์

บทที่ 545 ทัณฑ์สวรรค์

"เหอชู ผมขอบคุณมากที่พวกคุณมา"

"ทว่านครทองคำแห่งนี้มีความแค้นส่วนตัวกับผม คุณและคนในเผ่าจงเฝ้าดูอยู่ก่อน"

"หรือรอจนกว่าผมจะเพลี่ยงพล้ำ พวกคุณค่อยลงมือช่วยเหลือก็ยังไม่สาย"

เหอชูที่อยู่ในเครื่องบินขับไล่ตระกูลแฮริเออร์ ได้ยินเสียงของหลิวตี้ดังผ่านเครื่องสื่อสารอย่างชัดเจน

เธอมองไปยังชายในชุดขาวที่ยืนไพล่หลังอยู่บนเกาะกลาง ผู้ซึ่งหันกลับมายิ้มให้เธอ

ใบหน้าของเธอพลันฉายแววร้อนรน เธอตะโกนใส่เครื่องสื่อสารว่า "ศิษย์พี่หลิว ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น อย่าได้ประมาทเด็ดขาด!"

หลิวตี้ตอบกลับอย่างเรียบเฉย "รับทราบแล้ว"

การสนทนาของทั้งคู่ราบรื่นไร้ที่ติ

ทว่าเหล่าเจ้าหน้าที่ขับเครื่องบินภายในห้องนักบินกลับแทบจะถลนออกมา!

พวกเขารีบขยี้ตาตัวเองพลางจ้องมองชายชุดขาวที่อยู่บนพื้น

เขาควบคุมระบบสื่อสารของเครื่องบินได้อย่างไร!!!

ทั้งที่มือทั้งสองข้างของเขาว่างเปล่า ไม่มีอุปกรณ์อะไรเลยสักชิ้นเดียว!!!

วิศวกรหลายคนที่รับผิดชอบด้านการป้องกันเครือข่ายของเครื่องบินพลันมีเหงื่อเย็นไหลซึมที่หน้าผาก!

ทายาทแห่งมายาที่เคยภาคภูมิใจในเทคโนโลยีของตนมาตลอด กลับถูกหลิวตี้สั่งสอนบทเรียนให้โดยไม่ทันตั้งตัว!

ม่อถง: "หลิวตี้ ตอนที่ฉันเจาะเข้าระบบเครื่องบินเมื่อครู่ ฉันพบอะไรบางอย่าง ระบบควบคุมของพวกเขาคล้ายกับยานกระสวยเงินมาก นักรบหญิงในห้องกระจกเขียวมีความเกี่ยวข้องกับมายาจริงๆ คอนเฟิร์ม"

"อีกอย่าง เทคโนโลยีของทายาทแห่งมายาเหล่านี้ แม้จะล้าหลังกว่ายานกระสวยเงินอยู่ไม่น้อย แต่ก็ช่วยให้เกิดแรงบันดาลใจบางอย่าง ขอเวลาอีกสักพัก ฉันจะสามารถถอดรหัสความลับของระบบยานกระสวยเงินได้"

หลิวตี้พยักหน้าเล็กน้อย "ผมเองก็ยินดีที่จะช่วยทายาทแห่งมายาตามหาร่องรอยของบรรพบุรุษเช่นกัน"

ส่วนทางด้านองค์ราชินีโออา เธอก็จ้องมองหลิวตี้ที่กำลังสื่อสารกับเหอชูอย่างเงียบเชียบ

"ชายโฉดหญิงชั่ว"

เธอเอ่ยขึ้นพลางแววตาฉายประกายเย็นเยียบในทันที ก่อนจะแหงนหน้ามองไปยังจุดสูงสุดของเกาะ

บนยอดเขา มีรูปปั้นหินรูปดวงจันทร์ตั้งอยู่ มันผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานจนเริ่มมีรอยสึกกร่อน

และบน 'ดวงจันทร์' นั้น มีรูที่ถูกแกะสลักขึ้นโดยฝีมือมนุษย์สิบสองรู!

ในเวลานี้ดวงอาทิตย์กำลังเคลื่อนคล้อยลงทางทิศตะวันตกพอดี ผ่านรูแรกบนรูปปั้นดวงจันทร์ ลำแสงอาทิตย์พุ่งทะลุผ่านรูนั้นลงมาอาบไล้ร่างของนักรบเกราะทองคำคนแรกที่อยู่บนไหล่เขา!

เสียงขององค์ราชินีโออาดังขึ้นอย่างทรงอำนาจ "สิบสองราศีแห่งจักรราศี ราศีเมษ ลูเย่!"

นักรบเกราะทองคำผู้นั้นได้รับคำสั่ง

ในชั่วพริบตากลิ่นอายกดดันก็พุ่งสูงขึ้น ประกอบกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา ทำให้เขายิ่งดูเจิดจ้าบาดตาจนผู้คนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น!

หลิวตี้หรี่ตาลง

สิบสองราศีแห่งจักรราศี คือวิถีที่โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ และในทุกๆ 30 องศา จะประกอบไปด้วยกลุ่มดาวหนึ่งกลุ่ม!

รากเหง้าของนครทองคำโบราณคืออารยธรรมอินคา ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในอเมริกากลางเช่นกัน

มีความคล้ายคลึงกับอารยธรรมมายาอยู่บ้าง นั่นคือการหลงใหลในการสังเกตวัตถุบนท้องฟ้า!

และใช้การตกกระทบของแสงอาทิตย์กับรูปปั้นเพื่อแบ่งช่วงเวลา

ทว่า นาฬิกาแดดของอารยธรรมฮว่าเซี่ยของฉันนั้น ถือกำเนิดขึ้นก่อนพวกคุณถึง 1,800 ปี!

หลิวตี้ส่ายหัว แสงอาทิตย์สาดส่องแล้วจะทำไม?

เป็นไปได้หรือที่เทพแห่งดวงอาทิตย์จะมอบพลังให้คุณ?

ฉันอยากจะเห็นนักว่า นครทองคำแห่งนี้จะมีดีอะไร!

เมื่อจ้องมองไป

กลับพบว่าราศีเมษ ลูเย่ ผู้นี้ ก็คือคนเดียวกับที่ใช้หนังสติ๊กยักษ์ไล่ล่าเหอชูคนนั้นนั่นเอง!

ในตอนนี้ราศีเมษใช้มือซ้ายกำหนังสติ๊กยักษ์ มือขวาควบแน่นลูกกระสุนทองคำที่มีขนาดเท่าลูกฟุตบอล!

เขาออกแรงแขนทั้งสองข้าง ดึงหนังสติ๊กจนโค้งงอเกินจริง!

ฟึ่บ!

ลูกกระสุนพุ่งทะยานออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงฝ่าอากาศที่แหลมคม พุ่งตรงมายังหลิวตี้ราวกับลำแสงสีทอง!

ทีมโบราณคดีที่อยู่ในเครื่องบินแฮริเออร์ต่างใจหายวับ!

อานุภาพของสิ่งนั้นสามารถทำลายโขดหินยักษ์ได้เลยนะ!

ดูจากท่าทางของศิษย์พี่หลิวแล้ว เขาไม่คิดจะหลบเลยงั้นเหรอ?!

ลูกกระสุนทองคำพุ่งมาถึงในพริบตา!

ตึง!

ทว่ากลับมีเสียงปะทะที่หนักแน่นดังขึ้น!

เห็นเพียงหลิวตี้ยื่นมือข้างเดียวออกมา ฝ่ามือแบออกแล้วคว้าลูกกระสุนนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย!

ในวินาทีที่ปะทะกัน มีกระแสอากาศเบาๆ พุ่งกระจายออกไปรอบด้าน!

แต่ร่างกายของหลิวตี้กลับไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย ราวกับกำลังรับลูกส่งจากเพื่อนร่วมทีมในสนามบาสเกตบอลอย่างไรอย่างนั้น!

หลิวตี้สะบัดมือทิ้งลูกกระสุนลงบนพื้นเสียงดังตึง

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย "แค่นี้?"

"หึๆ"

ดวงตาเรียวยาวขององค์ราชินีโออากระตุกเบาๆ แฝงไว้ด้วยเสน่ห์อันน่าอันตราย "มีกำลังไม่เลว"

ทว่าภายใต้หน้ากากของราศีเมษ ลูเย่

กลับปรากฏรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมขึ้น!

เขาเพียงต้องการยืนยันว่า อีกฝ่ายยังสามารถควบคุมชุดเกราะของเขาได้หรือไม่!

ดูเหมือนว่าเพราะระยะห่างที่ไกลเกินไป ความสามารถของอีกฝ่ายจึงใช้ไม่ได้ผลแล้ว!

วินาทีต่อมา!

เห็นเพียงราศีเมษ ลูเย่ ปล่อยมือทั้งสองข้างลง ดูเหมือนกำลังคว้าจับอะไรบางอย่างที่พื้น!

จากนั้น

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาก็เริ่มสั่นไหว!

เหล่านักรบสิบสองราศีแถวนี้ เดิมทียืนอยู่บนไหล่เขา บนหลังคาของแถวพระราชวังที่กว้างกว่าพันเมตร!

ใต้เท้าของแต่ละคนคือพระราชวังอิสระหนึ่งแห่ง!

และพระราชวังใต้เท้าของราศีเมษ ลูเย่ ในตอนนี้กลับเกิดการสั่นสะเทือนที่ยากจะสังเกตเห็น!

ผิวหนังชั้นนอกที่ดูเหมือนกำแพงหินเริ่มหลุดร่วง!

ผ่านการสะท้อนของแสงอาทิตย์ เริ่มมีประกายสีทองระยิบระยับปรากฏออกมาเลือนลาง!

หลังจากนั้น ส่วนหนึ่งของหลังคาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง!

มันกลับกลายเป็นของเหลวสีทองที่ไหลวน

และฝ่ามือทั้งสองข้างของลูเย่ก็เปรียบเสมือนเครื่องดูดฝุ่น ดูดเอาของเหลวสีทองนั้นออกมาแล้วรวบไว้ในมือ!

ของเหลวสีทองนั้นไหลเข้าสู่หนังสติ๊กของเขา!

หนังสติ๊กปักรากลงสู่พื้นและขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเขาสัตว์ยักษ์สองกิ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้น!

มันมีความสูงถึง 3 เมตร!

ในเวลาเดียวกัน ในมือของลูเย่ก็ควบแน่นลูกกระสุนทองคำที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อย 1 เมตรขึ้นมา!

จากนั้นเขาก็ติดตั้งเข้ากับหนังสติ๊ก แม้แต่สายหนังนั้นก็ยังเป็นทองคำที่ไหลเวียนได้!

"ฮ่าๆ!"

"จงเตรียมรับทัณฑ์สวรรค์!"

ลูเย่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของเขาถอยไปข้างหลังหลายเมตร ดึงหนังสติ๊กยักษ์จนส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะ!

ทุกคนต่างหวาดผวา!

ในตอนนี้พระราชวังใต้เท้าของลูเย่ได้เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมาแล้ว!

มันคือพระราชวังทองคำขนาดมหึมานั่นเอง!

และลูเย่ ได้ใช้ความสามารถในการควบคุมธาตุทองคำของตน ดึงเอาทองคำมาจากพระราชวังทองคำใต้ฝ่าเท้าเพื่อมาควบแน่นเป็นอาวุธ!

ทุกคนต่างจ้องมองพระราชวังอันยิ่งใหญ่ รวมถึงลูเย่ที่เจิดจ้าและหนังสติ๊กทองคำยักษ์ รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันช่างดูไม่สมจริงเอาเสียเลย!!

หนังสติ๊กเขาสัตว์ของลูเย่ถูกดึงจนโค้งงอและตึงเครียดถึงขีดสุด!

ลูกกระสุนทองคำสะท้อนแสงอาทิตย์อย่างรุนแรง!

ครั้งนี้ อานุภาพของมันยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า เมื่อถูกยิงออกมา ย่อมไม่มีสิ่งใดต้านทานได้!

ฟึ่บ!

แม้แต่เสียงฝ่าอากาศยังแหลมคมบาดแก้วหูยิ่งกว่าเดิม!

แรงกดดันมหาศาล!

พุ่งตรงเข้าใส่หลิวตี้!

ตูม!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

ร่างกายของหลิวตี้แทบไม่ได้ขยับออกจากที่เดิมเลย!

เพียงแค่ขาซ้ายวาดผ่านไปจนเกิดเป็นภาพซ้อน!

ปะทะกันตรงๆ!

ในวินาทีที่ทั้งสองสิ่งเข้าปะทะกัน บนผิวของลูกกระสุนยักษ์เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมเป็นชั้นๆ!

จากนั้น ลูกกระสุนก็ถูกแรงกระแทกจากภายนอกที่มหาศาลเข้าโจมตี จนเปลี่ยนทิศทางโดยตรงและพุ่งมุ่งหน้าออกสู่ทะเลลึก!

ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงตูมเบาๆ ก็ดังขึ้นจากที่ไกลๆ ลูกกระสุนตกลงสู่ผิวน้ำที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร!

ส่วนหลิวตี้

เขากลับมาอยู่ในท่าเดิมราวกับไม่เคยขยับเขยื้อนมาก่อน!

ทว่าผู้คนในที่นั้นต่างรู้ดีว่า ความเร็วของเขาเมื่อครู่นี้รวดเร็วเสียจนมองไม่ทัน เขาเตะลูกกระสุนกระเด็นออกไปได้ด้วยเท้าเพียงข้างเดียว!

เห็นเพียงหลิวตี้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "แค่นี้?"