บทที่ 138 งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ

บทที่ 138 งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ

บนโลกออนไลน์

หลังจาก Dizao ตี้ซาน ประกาศว่าจะเข้าสู่วงการไลฟ์สด

ก็ทำให้เกิดกระแสฮือฮาอีกครั้ง!

ความคาดหวังของผู้ใช้สูงอย่างต่อเนื่อง!   เพราะผลิตภัณฑ์ทุกชิ้นของ Shuangzi ล้วนน่าทึ่ง! สตรีมเมอร์ชื่อดังหลายคนกำลังพิจารณาย้ายแพลตฟอร์ม มาเปิดไลฟ์ที่ Shuangzi!  สมาคมไลฟ์สดใหญ่ๆ ก็เริ่มวุ่นวาย เตรียมพร้อมสำหรับการเข้าร่วมแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่อย่าง Shuangzi!

เพราะ

ตอนนี้ Shuangzi มีผู้ใช้เกือบ 1 พันล้านคน!   ทุกคนรู้ดีว่านี่คือโอกาสครั้งใหญ่จากยอดผู้เข้าชมมหาศาล!

แต่ทว่า

สิ่งที่ทำให้ชาวเน็ตประหลาดใจยิ่งกว่าคือ

เทพแห่งเสียงเพลงตี้อีก็ออกมาประกาศเช่นกัน!   ‘ผมสนับสนุนแพลตฟอร์มที่สร้างสรรค์ผลงานออริจินัลอย่าง Shuangzi และหวังว่ามันจะชนะในสงครามธุรกิจ’

‘ผมตี้อีขอสัญญาตรงนี้ว่า ถ้า Shuangzi ชนะอย่างถล่มทลาย ผมจะจัดคอนเสิร์ตออนไลน์ร่วมกับนักร้องที่เซ็นสัญญากับ Shuangzi Music 99 คน เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง!’

เมื่อเห็นโพสต์นี้ของตี้อี

แฟนเพลงคลั่ง!   ชาวเน็ตก็คลั่ง!   ข่าวก็คลั่ง!   ทุกคน ไม่เคยคาดหวังอะไรขนาดนี้มาก่อน

ความรู้สึกนี้มันพิเศษมาก

พวกเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่า Shuangzi ซึ่งไม่ใช่บริษัทของตัวเองหรือที่ทำงานของตัวเอง จะชนะในสงครามธุรกิจ!   เพราะแบบนี้ จะได้ดูการแสดงของตี้อี!   ในตอนนี้

ในห้องประชุมของบริษัท Dizao ก็คึกคักเป็นพิเศษ!   เสียงหัวเราะดังลั่น!

ทุกคนเตรียมดอกไม้ ริบบิ้น ลูกโป่ง ติดเต็มห้องประชุม!

บนโต๊ะเต็มไปด้วยแชมเปญ ผลไม้ ขนมเค้ก กลิ่นหอมยั่วยวน!

บนหน้าจอขนาดใหญ่ คือข้อมูลที่น่าทึ่ง: ผู้ใช้ที่จ่ายเงินของ Shuangzi Music 600 ล้านคน!   ที่นี่ คือสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของ Dizao!   หลังจากเสียงปรบมือดังขึ้น

จางเทียนเจี่ย ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของ Dizao ก็ขึ้นเวที

เขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม อกผายไหล่ผึ่ง “เพื่อนร่วมงาน พี่น้อง นักรบทุกคน! ตอนนี้เป็นเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง!”

ทุกคนกลั้นหายใจ ในใจตื่นเต้นอย่างมาก!   อาเจี่ยพูดอย่างสั่นเทา “เราใช้เวลา 24 ชั่วโมง สร้างปาฏิหาริย์!”

“ผู้ใช้ที่จ่ายเงินของ Shuangzi Music สูงถึง 600 ล้านคน!”

“ในวงการเพลงอินเทอร์เน็ต เราคืออันดับหนึ่ง!”

“ผู้ใช้ 600 ล้านคน ค่าบริการรายเดือนคนละ 15 หยวน รายได้ต่อเดือนของเราสูงถึง 9 พันล้านหยวนแล้ว!”

“นี่คือปาฏิหาริย์! ตัวเลขที่น่าทึ่ง!”

ทุกคนเลือดลมพลุ่งพล่าน!

นี่คือปาฏิหาริย์!   และตัวเองไม่ใช่แค่ผู้เห็นเหตุการณ์ แต่ยังเป็นผู้มีส่วนร่วม!   “และเมื่อผู้ใช้ของเราเพิ่มขึ้น รายได้จากโฆษณาของเราก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน คาดการณ์คร่าวๆ ว่าจะเพิ่มขึ้นเดือนละ 500 ล้านหยวนไม่ใช่ปัญหา!”

อาเจี่ยพูดไปก็ยิ่งตื่นเต้น!

เขาก็ตื่นเต้นเกินไปแล้ว!

Dizao กลายเป็นบริษัทที่มีรายได้เกือบหมื่นล้านต่อเดือนแล้ว!

ความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง!   “ต่อไป ขอเชิญเจ้านายตี้ซานขึ้นเวที!”

เสียงปรบมือดังสนั่น!

หลิวตี้เดินออกมาอย่างช้าๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มองดูทุกคนอย่างพอใจ

“ทุกท่าน นี่คือปาฏิหาริย์จริงๆ”

หลิวตี้ชี้ไปที่ตัวเลขบนหน้าจอ “แต่ปาฏิหาริย์นี้ ไม่ใช่ผลงานของคนใดคนหนึ่ง! นี่คือผลงานร่วมกันของเราทุกคน พวกคุณทุกคน คือส่วนหนึ่งของปาฏิหาริย์นี้”

“หรือจะพูดอีกอย่างว่า พวกคุณทุกคน คือปาฏิหาริย์!”

พนักงาน Dizao หลายคนน้ำตาคลอ

ใช่แล้ว

12 ชั่วโมง เวที Shuangzi เปิดตัว!

24 ชั่วโมง Shuangzi Music สร้างขึ้นจากศูนย์!

400 คน ไม่หลับไม่นอน ยุ่งจนไม่มีเวลากินน้ำ

สร้างปาฏิหาริย์นี้ขึ้นมา!

“ผมตี้ซาน ขอบคุณทุกท่านที่ทุ่มเท!”

หลิวตี้และอาเจี่ยโค้งคำนับพร้อมกัน!

ในฐานะผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับถ่อมตัว!   ใครๆ ก็รู้ว่าปาฏิหาริย์ของ Shuangzi เจ้านายทั้งสองคนมีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง!   ทุกคนก็ตอบรับด้วยความเคารพ!

“ทุกท่านก็รู้ดีว่า ขั้นตอนต่อไปของบริษัทเราคือการเข้าสู่วงการไลฟ์สด!”

“ดังนั้น พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาฉลอง ไม่ให้เป็นการเสียเวลางาน”

“เรามาคุยเรื่องเงินกันเลย!”

หลิวตี้ยืนกอดอกยิ้ม “ทุกท่านอย่าหาว่าผมเห็นแก่เงินเลยนะ เวที Shuangzi ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ทุกคนมีโบนัส!”

“ทุกคน ตามตำแหน่งงานปัจจุบันของบริษัท จะมีโบนัสที่สอดคล้องกัน!”

“เริ่มต้นที่ 3 แสน!”

“ผู้ที่มีผลงานโดดเด่น เริ่มต้นที่ 1 ล้าน!”

“และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เพื่อนร่วมงานทุกคนที่ผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ เงินเดือนพื้นฐานเพิ่มขึ้น 50% ทั้งหมด!”

ทันทีที่หลิวตี้พูดจบ

เสียงโห่ร้องดังสนั่นหวั่นไหว!  “สุดยอด!”

“Dizao สุดยอด!”

“Dizao ใจป้ำ!”

“Dizao หมื่นปี!”

“อาเจี่ยหมื่นปี!”

“ตี้ซานหมื่นปี!”

อาเจี่ยก็ดีใจอย่างสุดขีด แกล้งทำเป็นโกรธแล้วตะโกนว่า “ห้ามเรียกผมว่าอาเจี่ย เรียกผมว่าประธานจาง!”

“ครับ ประธานอาเจี่ยหมื่นปี!”

“โฮ่ รวยแล้ว!”

หลิวตี้ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มองดูทั้งหมดนี้อย่างเงียบๆ

เงินสำหรับเขาแล้ว ไม่มีความหมายอะไร

แต่การที่สามารถทำให้คนจำนวนมากขึ้นรู้สึกพอใจ รู้สึกมีความสุข รู้สึกถึงความสำเร็จ

นี่คือความพึงพอใจอีกแบบหนึ่ง

ที่ไม่สามารถวัดค่าด้วยเงินได้!   หลิวตี้ก็ตระหนักได้อย่างลึกซึ้งว่า ตั้งแต่ตอนที่เขาได้รับม่อถง

โลกของเขาก็เปลี่ยนไป

มีภารกิจที่ต้องแบกรับ

ตัวตนเล็กๆ เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยในชีวิต การบรรลุตัวตนที่ยิ่งใหญ่ คือความหมายสูงสุด

ในฝูงชน

หลิวตี้มองไปรอบๆ ผ่านประตูกระจก เห็นหร่วนเหลียงจี๋นั่งอยู่ที่บริเวณพักผ่อนในโถงทางเดิน

ตรงข้ามเขา คือหญิงสาวขี้อายในชุดลำลองและหญิงวัยกลางคนที่มีท่าทีเย่อหยิ่งเล็กน้อย

หลิวตี้ยิ้มเบาๆ

เด็กคนนี้คือผู้มีคุณูปการอย่างแท้จริง

จะไม่ช่วยสักหน่อยได้อย่างไร?   บริเวณพักผ่อน

บนโต๊ะมีชาร้อนสามถ้วยส่งกลิ่นหอม

หญิงวัยกลางคนเบ้ปาก มองไปที่หร่วนเหลียงจี๋ที่ทำอะไรไม่ถูก

“เหลียงจี๋ เธอบอกสิว่างานที่เธอทำนี่มันเรียกว่าอะไร?”

“3 วัน 3 คืนไม่เห็นหน้าเห็นตา?”

“แบบนี้แล้ว ยังจะมาคบกับเสี่ยวถังบ้านเราอีกเหรอ?”

“เป็นแฟนแบบนี้มันไม่ผ่านเกณฑ์นะ?”

หร่วนเหลียงจี๋ที่พอเห็นโค้ดแล้วจะกระปรี้กระเปร่า ตอนนี้กลับเหมือนมะเขือเผา

เขาเกาหัว ยิ้มอย่างขอโทษ “คุณป้าครับ บริษัทของผมช่วงนี้อยู่ในช่วงสำคัญ เลยยุ่งไปหน่อย ทำงานล่วงเวลาเยอะไปหน่อยครับ อิอิ”

หญิงวัยกลางคนมองไปรอบๆ สำนักงานของ Dizao ด้วยท่าทีหยิ่งยโส

จะว่าไป บริษัทนี้ก็ดูดีเหมือนกัน

บริษัทใหญ่ขนาดนี้ เงินเดือนของหร่วนเหลียงจี๋คงไม่น้อย!

“เหลียงจี๋ อยากจะแต่งงานกับเสี่ยวถังบ้านเรา ก็ต้องมีหลักประกันทางวัตถุพื้นฐานนะ”

เธอเลิกคิ้ว “ป้าถามหน่อย ค่าส่วนกลางที่จอดรถบ้านเธอปีละเท่าไหร่?”

หืม?   หร่วนเหลียงจี๋เงยหน้าขึ้นมาทันที

เขาทำงานมาหลายปี เก็บเงินซื้อบ้านขนาด 70 ตารางเมตรที่ชานเมือง

แต่ไม่มีที่จอดรถ!   นี่คือคำถามชี้เป็นชี้ตาย!   ถ้าผมบอกว่าไม่มีที่จอดรถ

ไม่เพียงแต่พิสูจน์ว่าบ้านผมไม่ดี แต่ยังพิสูจน์ว่าผมไม่มีรถ!

ถ้าผมบอกว่าค่าส่วนกลางต่ำ

นั่นหมายความว่าถึงผมจะซื้อที่จอดรถได้ แต่ระดับของคอนโดก็ไม่ดี!

ถ้าผมบอกว่าค่าส่วนกลางสูง

ก็พอจะพิสูจน์ได้ว่าบ้านผมดี

แต่เป็นการโกหก ถ้าผมหามาไม่ได้ ก็ต้องโป๊ะแตกอยู่ดี!

หร่วนเหลียงจี๋มองไปที่แฟนสาวของเขาเสี่ยวถังอย่างสับสน

เสี่ยวถังตอนนี้ก็มองแม่ของตัวเองอย่างตำหนิ

หร่วนเหลียงจี๋ไม่รู้จะตอบอย่างไร!

ในเสี้ยววินาที

หลิวตี้เดินเข้ามาอย่างสบายๆ

“อ๊ะ เจ้านายตี้ซาน”

หร่วนเหลียงจี๋กำลังจะลุกขึ้น

หลิวตี้ยิ้มเล็กน้อย กดไหล่ของเขาให้นั่งลง

“เหลียงจี๋ คำถามแบบนี้ต้องตอบอย่างระมัดระวังนะ ตอบไม่ดี เมียหายนะ”

หร่วนเหลียงจี๋เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก “ครับเจ้านาย”

“วันนี้เจ้านายจะมาสอนคำตอบมาตรฐานให้”

หลิวตี้พูดจบ ก็หันไปมองหญิงวัยกลางคน “บริษัทของเรากำลังจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ”

“เพิ่งจะตัดสินใจให้รางวัลเหลียงจี๋เป็นบ้านสองหลัง หลังหนึ่งเป็นบ้านพักใจกลางเมืองวงแหวนรอบที่ 2 อีกหลังเป็นวิลล่านอกเมือง”

“มีที่จอดรถทั้งสองหลัง!”

หลิวตี้หยุดชั่วครู่ แล้วยิ้ม “คุณผู้หญิงครับ เรื่องค่าส่วนกลาง คุณถามถึงหลังไหนครับ?”

ทุกท่านครับ วันนี้สามตอนรวด ช่วงนี้มีนักเรียนเปิดเทอมกันเยอะ...ทวงตอนน้อยลง ผมรู้สึกเหงาๆ หน่อย รู้สึกเหมือนตกยุคแล้ว เย็นชา ซึมเศร้า ไม่รู้ว่ายังมีเพื่อนนักอ่านเหลืออยู่กี่คน! โผล่มาทักทายกันหน่อยสิครับ ให้กำลังใจผมหน่อย! ขอบคุณที่สนับสนุน!