บทที่ 90 กำจัดปลาตัวเล็ก
บทที่ 90 กำจัดปลาตัวเล็ก
บทที่ 90 กำจัดปลาตัวเล็ก
“หึหึ”
โอวหยางเฟิงยวี่หัวเราะเย็นชา ก่อนจะออกแรงจนเสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ถูกกล้ามเนื้อที่พองโตจนฉีกขาดในพริบตา!
จากนั้น เขาก็ชกใส่เครื่องทดสอบพลังที่สูงกว่าสองเมตร!
โครม!
เศษซากกระเด็นกระจาย ควันสีเทาเข้มลอยขึ้น!
เมื่อทุกคนมองไปยังเครื่องทดสอบอีกครั้ง สีหน้าก็ตกตะลึงถึงขีดสุด!
เครื่องที่สูงถึงเอวขึ้นไป กลายเป็นซากพังยับเยิน!
ตัวเครื่องที่เป็นโลหะเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น!
เศษซากที่อยู่ด้านหลังของมันกระจายไปไกลหลายสิบเมตร!
ทุกคนอึ้งอีกครั้ง
นี่มันมนุษย์เหนือมนุษย์ชัด ๆ !
เยี่ยนเฮ่าหลายในตอนนี้รู้สึกยากจะบรรยาย!
ที่กลุ่มของตนสามารถพัฒนายาเช่นนี้ได้ เขาก็รู้สึกตื่นเต้น!
แต่เมื่อเชื่อคำแนะนำของโอวหยางเฟิงยวี่ เชิญหลิวตี้มาประลอง เขากลับรู้สึกเสียใจ!
เฮยซานลุกขึ้นยืนพลางตะโกนว่า “พอแล้ว! ไม่ต้องประลองต่อแล้ว ที่นี่ไม่เหมาะให้เฟิงยวี่แสดงฝีมือ เฟิงยวี่ ตามฉันไป เราจะไปทดสอบกันในทีมต่อ!”
“หึ ๆ ได้อย่างไรกัน?”
โอวหยางเฟิงยวี่ในตอนนี้รัศมีทะลุฟ้า เขาพูดเย็นชาว่า “ผมกับหลิวตี้เซ็นสัญญาแล้ว จะหยุดได้อย่างไร?”
จากนั้นเขาหันไปพูดกับศาสตราจารย์หลี่ว่า “ศาสตราจารย์ ผมต้องขอแก้ไขท่านสักหน่อย เรื่องที่ท่านประเมินว่าผมเพิ่มพลังได้หกเท่านั้นไม่ถูกต้อง! หากตามการประเมินของผมเอง ผมคิดว่าตอนนี้น่าจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยเจ็ดเท่า!”
“หลิวตี้ตัวอ่อนแอเช่นนี้ ผมสามารถทุบเขาให้แหลกได้! ฮ่า ๆ ๆ !”
ทุกคนเพิ่งรู้สึกผิดสังเกต
โอวหยางเฟิงยวี่ดูเหมือนจะคลุ้มคลั่งเกินไปแล้ว!
เกือบจะเสียสติ!
“เฮ้ย นายจะพล่ามอะไรนักหนา ยังไม่จบอีกหรือ?”
หลิวตี้หันมา หน้าขมวดคิ้วแน่น!
“ฮ่า ๆ ๆ !”
“แกรีบร้อนจะไปตายขนาดนั้น?”
“ฉันจะสนองให้!”
โอวหยางเฟิงยวี่ตอนนี้เส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าเหี้ยมเกรียม!
เขาย่อตัวเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งออกไปด้วยแรงมหาศาล!
พรึ่บ!
พื้นสั่นสะเทือน!
ลมแรงพัดกระหน่ำ!
โอวหยางเฟิงยวี่ราวกับกระสุนปืน พุ่งเข้าหาหลิวตี้ด้วยความเร็วสูง!
หุยสงที่ยืนอยู่ริมสนามรู้สึกว่าเกิดเรื่องแน่!
เขาอยากจะวิ่งเข้าไปขวางแต่ก็ไม่ทันแล้ว!
ต้วนฮว๋าถึงกับหลับตาไม่กล้ามอง!
เฮยซานกับเยี่ยนเฮ่าหลายลุกขึ้นตะโกนห้าม!
แต่ทุกอย่างก็สายไป!
สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็คือ
หลิวตี้ยังคงสีหน้าเรียบเฉย!
มือทั้งสองยังอยู่ในกระเป๋ากางเกง!
“หลิวตี้ หลบเร็วสิ นายทำอะไรอยู่?”
เสียงตะโกนจากข้างนอกหลิวตี้ไม่รับรู้!
เขาเพียงค่อย ๆ ยกเท้าขวาขึ้น ฝ่าเท้าหันไปทางโอวหยางเฟิงยวี่ที่พุ่งเข้ามา!
โดยไม่ทราบสาเหตุ
โอวหยางเฟิงยวี่ที่กำลังพุ่งโจมตี รู้สึกถึงอันตรายที่ไม่เคยพบมาก่อน!
ในสายตาเขา
เห็นเพียงมุมปากหลิวตี้แย้มรอยยิ้มเหยียดหยาม!
บัดซบ!
หรือว่าจะเป็นความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว?
ในมุมมองของโอวหยางเฟิงยวี่ ฝ่าเท้าของหลิวตี้ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ !
เขาหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว!
โครม!
ตูม!
เสียงระเบิดดังก้องสองครั้ง!
ร่างของโอวหยางเฟิงยวี่ถูกเตะกระเด็นไป!
แล้วกระแทกเข้ากับผนังโลหะของสนามทดสอบอย่างแรง!
ผนังหนาหลายสิบเซนติเมตร ถูกโอวหยางเฟิงยวี่กระแทกจนเป็นรอยรูปร่างคน!
จากนั้นเขาก็ไหลลงพื้นเหมือนโคลนเละ!
น้ำลายฟูมปาก!
ส่วนหลิวตี้
ยังคงมือทั้งสองในกระเป๋า ค่อย ๆ วางเท้าลง!
ฮึ่ม.
หลิวตี้ถอนหายใจอย่างมีพิธีรีตอง
“ทุกท่าน ข้าจบแล้ว”
“การทดลองอะไร พวกกากชัด ๆ”
พูดจบ หลิวตี้หันไปมองทุกคน!
ทั่วสนามเงียบกริบ!
สีหน้าเยี่ยนเฮ่าหหลายแข็งค้างในขณะตะโกน!
ไม่คิดว่าคำเตือนยังไม่ทันพูดจบ การต่อสู้ก็จบเสียแล้ว!
แค่ก แค่ก
เฮยซานเบิกตาโพลง ไอออกมาสองครั้ง มือยังชี้ไปที่หลิวตี้
“เจ้าตัวประหลาด.!!!”
“เจ้าถีบโอวหยางเฟิงยวี่กระเด็น?”
เฮยซานพูดติดอ่าง
“อืม” หลิวตี้ตอบรับ
ทันใดนั้น เฮยซานไม่พูดต่อ กลับนั่งลงเงียบ ๆ ขาสองข้างหนีบแน่น สีหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย
เมื่อครู่ พลังอันมหาศาลของโอวหยางเฟิงยวี่ทำลายทัศนคติของเฮยซานไปสิ้น
ไม่คิดเลยว่า
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที
การกระทำของหลิวตี้ ทำให้โลกทัศน์ที่แตกสลายของเฮยซาน กลายเป็นผุยผง
โอวหยางเฟิงยวี่คือมนุษย์ดัดแปลงที่แข็งแกร่ง
ไร้ผู้ต้านทาน
หลิวตี้น่าจะเป็นแค่คนธรรมดา?
แล้วคนธรรมดาชื่อหลิวตี้ เตะคนดัดแปลงสุดแกร่งโอวหยางเฟิงยวี่ปลิวในทีเดียว?
เฮยซานอดถามตัวเองในใจไม่ได้
ฉันควรพัฒนาเหล่าทีมดัดแปลงดีไหม?
หรือควรฝึกฝนทีมต่อไปดี?
ขณะเดียวกัน เยี่ยนเฮ่าหหลายกลับตั้งคำถามอีกอย่างในใจ
ยาของฉันสำเร็จแล้วจริงหรือ?
หรือว่าการพัฒนามนุษย์ดัดแปลง ยังมีความจำเป็นอยู่หรือไม่?
ส่วนต้วนฮว๋าเพิ่งลืมตา ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
แต่เห็นหลิวตี้กล่าวอย่างจนใจว่า “เทคโนโลยีดัดแปลงที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ต้องใช้กับคนที่มีคุณธรรม!”
“ดัดแปลงคนเลวอย่างโอวหยางเฟิงยวี่ ก็เหมือนสร้างหายนะ ไม่รอบคอบเลย!”
แข็งแกร่ง?
เยี่ยนเฮ่าหลายทั้งขำทั้งเศร้า!
ถูกถีบปลิวไป จะเรียกแข็งแกร่งได้ยังไง!
เยี่ยนเฮ่าหหลายเรียกสติกลับมา กล่าวว่า “เฟิงยวี่จะเลวร้ายขนาดที่นายพูดหรือ?”
หลิวตี้ยิ้มบาง ๆ “ก่อนฉันมาที่นี่ ฉันได้ส่งอีเมลไปยังท่านและฝ่ายกฎหมายของบริษัทแล้ว”
“เนื้อหาไม่มีอะไรมาก ก็แค่เรื่องเขาใช้อำนาจหน้าที่ยักยอกทรัพย์สินบริษัท วางแผนแย่งชิงหุ้นเยี่ยน ตระเตรียมลักพาตัวเยี่ยนชิงเหวิน ว่าจ้างคนมาฆ่าฉัน ฯลฯ”
หลิวตี้พูดพลาง เหลือบมองจ้าวเจ๋อที่ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า ก่อนยิ้มว่า “แน่นอน คุณก็อย่าคิดหนี!”
จ้าวเจ๋อได้ยินดังนั้น ทรุดตัวลงกับพื้น!
ส่วนเยี่ยนเฮ่าหหลายถึงกับแข็งทื่อ!
เฟิงยวี่ยักยอกทรัพย์บริษัท?
คิดจะลักพาตัวเวินเวิน?
ยังคิดจะจ้างคนฆ่าคน?
เยี่ยนเฮ่าหหลายเบิกตากว้าง รับไม่ได้!
“หลิวตี้ นายอย่ามาพูดส่งเดช”
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเยี่ยนเฮ่าหหลายก็ดังขึ้น
ฝ่ายกฎหมายของบริษัทโทรมา
“ท่านประธาน ผมเพิ่งได้รับเอกสารแจ้งความ! เกี่ยวกับโอวหยางเฟิงยวี่ ขอให้ท่านเตรียมใจให้พร้อม”
เพล้ง.
โทรศัพท์ของเยี่ยนเฮ่าหหลายหล่นลงพื้น!
คำพูดในโทรศัพท์เขาไม่มีแรงจะฟังต่อ!
“ท่านโอวหยาง ตื่นสิ ตื่นสิ!”
ศาสตราจารย์หลี่เขย่าตัวโอวหยางเฟิงยวี่ที่หมดสติ พลางตะโกนลนลาน “พวกคุณมันเกินไป เขาคือหนูทดลองของฉัน พวกคุณต้องชดใช้ให้ฉัน!”
หลิวตี้ส่ายหัว มองไปทางเฮยซาน “สำหรับยาขั้นสองที่ว่า ฉันก็อ่านข้อมูลแล้ว มีข้อบกพร่องร้ายแรง!”
“เป็นไปไม่ได้ เมื่อครู่เขาแข็งแกร่งขนาดนั้น!”
“แม้ว่า เขาจะถูกนายชนะก็เถอะ.”
เฮยซานก็ยังงงอยู่บ้าง!
ขณะนั้นเอง โอวหยางเฟิงยวี่ค่อย ๆ ได้สติ!
แต่กลับมีสีหน้าเหม่อลอย!
“ฮิฮิ..ฮิฮิ”
“พระอาทิตย์ส่องแสง ดอกไม้ยิ้มให้ข้า นกน้อยพูดเช้าเช้าเช้า เจ้าทำไมแบกระเบิดบนหลัง? ข้าจะไประเบิด”
โอวหยางเฟิงยวี่น้ำลายฟูมปาก พลางร้องเพลงเด็ก!
หลิวตี้ยักไหล่ “เหตุที่โอวหยางเฟิงยวี่แข็งแกร่ง เพราะใช้อะดรีนาลีนกระตุ้นพลัง แต่ในเวลาเดียวกัน อวัยวะภายในและสมองของเขาก็รับไม่ไหว!”
“ผลลัพธ์มีได้หลายแบบ เช่น กลายเป็นแบบนี้ กลายเป็นคนบ้า!”
“นี่…”
“นี่…”
เยี่ยนเฮ่าหหลายกับเฮยซานถึงกับพูดไม่ออก!
เห็นหลิวตี้หันหลังเดินจากไป พลางกล่าว “ท่านเถี่ยอู่เคยกล่าวไว้ ความอยู่รอดของประเทศเป็นหน้าที่ของประชาชน ขอเวลาให้ฉัน เรื่องดัดแปลงนักรบ ฉันจะช่วยเอง!”