บทที่ 50 การเตรียมการบริษัท Dizao

บทที่ 50 การเตรียมการบริษัท Dizao

หลิวตี้ลงจากเขา เดินทอดน่องกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลเยี่ยน

เพียงแค่ 20 นาทีระหว่างทางนี้

ยอดผู้ใช้ Shuangzi ก็ทะลุ 200 ล้านแล้ว!

เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!

และแนวโน้มการเติบโตก็ไม่มีทีท่าจะหยุด!

แม้ตอนนี้ Shuangzi จะยังให้บริการฟรีทั้งหมด

แต่หลิวตี้ก็หาได้ใส่ใจไม่

เพราะในแนวคิดอินเทอร์เน็ต สิ่งสำคัญที่สุดคือ 'จำนวนผู้ใช้'

พูดให้ชัดก็คือ 'ฐานผู้ใช้จำนวนมาก'

ตอนนี้ Shuangzi ได้รับความนิยมถล่มทลายไปทั้งวงการออนไลน์

ฟังก์ชันก็ได้รับการยอมรับอย่างล้นหลามจากทุกคน

ดังนั้น การเติบโตต่อเนื่องของผู้ใช้จึงเป็นสิ่งแน่นอน!

สิ่งที่หลิวตี้ต้องทำ คือเฝ้ารอการเติบโตของ Shuangzi อย่างสงบนิ่ง

โซเชียลคนแปลกหน้า เป็นเพียงจุดเด่นหนึ่งเดียวของ Shuangzi เท่านั้น

ในแก่นแท้ มันก็คือเครือข่ายโซเชียลแห่งหนึ่ง

ในอนาคต Shuangzi จะเติบโตบนเส้นทาง 'ค้นหาคนรู้ใจ' จนกลายเป็นแพลตฟอร์มโซเชียลอย่างแท้จริง!

แพลตฟอร์มหนึ่งที่สามารถต่อกรกับ Tencent และทำให้ผู้ใช้ไม่อาจละทิ้งได้!

เมื่อถึงตอนนั้น

ฐานผู้ใช้มากเพียงพอ ช่องทางทำเงินก็จะหลากหลาย!

เกม การเงิน ช้อปปิ้ง วิดีโอ ไลฟ์สด ฯลฯ ทุกอย่าง!

มูลค่าต่อยอดของ Shuangzi จะไร้ขีดจำกัด!

ที่สำคัญที่สุดคือ

โค้ดหลักและเทคโนโลยีแกนหลักของ Shuangzi ไม่มีใครสามารถลอกเลียนได้!

คิดถึงตรงนี้

หลิวตี้ก็เอ่ยขึ้นว่า "ม่อถง ในเมื่อ Shuangzi เปิดตัวแล้ว อย่างน้อยเราก็ควรมีที่ทำงาน เพราะนี่ไม่ใช่แค่คนเดียวอีกต่อไป แต่มันคือบริษัท"

ม่อถงตอบกลับว่า "เรื่องเล็ก นายมีข้อกำหนดยังไง?"

หลิวตี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มว่า "ต้องหรูหรา ต้องอลังการ ต้องทำให้ใคร ๆ ไม่กล้าเข้าใกล้!"

"ตึกสูงสุดของไห่ซื่อ Rongteng Tower เขต CBD ชั้น 87, 88, 89 สามชั้นบนสุด พร้อมสนามกอล์ฟขนาดเล็ก ลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้า!"

"รวมพื้นที่ 6,532 ตร.ม. มีโต๊ะทำงาน 400 ตัว ห้องประชุม 4 ห้อง ห้องทำงานส่วนตัว 13 ห้อง คอฟฟี่บาร์แยก ห้องอาหารแยก และห้องทำงานประธาน 300 ตร.ม. ตกแต่งสมัยใหม่!"

"ออฟฟิศเกรดศูนย์กลางธุรกิจ ระบบรักษาความปลอดภัยมืออาชีพ ควบคุมทางเข้าออก 24 ชั่วโมง"

"ในตึกเดียวกัน มีบริษัทติดอันดับ Fortune 500 ถึง 5 บริษัท และบริษัทจดทะเบียน 16 บริษัท"

"หลิวซ่าง พอใจหรือไม่?"

หลิวตี้ยิ้มบาง ๆ "ซื้อเลย"

"อีกทั้ง ข้าพเจ้าได้คัดเลือกจากเรซูเม่บนอินเทอร์เน็ตกว่า 100,000 ฉบับ ได้มาแล้ว 3 ผอ.ฝ่ายการตลาด 4 ผอ.ฝ่ายออกแบบ 6 ผอ.ฝ่ายวิศวกรรมเครือข่าย รวมถึงฝ่ายบุคคล ฝ่ายบริการลูกค้า และโปรแกรมเมอร์มืออาชีพ 200 คน รวมทั้งหมด 330 คน!"

"ข้าพเจ้ากำลังติดต่อกับพวกเขาในนามตัวตนเสมือน"

"เพราะงานประจำวันยังไงก็ต้องมีคนดูแล!"

"เอกสารการจดทะเบียนบริษัท Dizao ก็ได้ดำเนินการยื่นแล้ว ภายใน 3 วันจะเสร็จสิ้นทั้งหมด"

"อุปกรณ์สำนักงาน งานตกแต่ง ก็สั่งซื้อทางออนไลน์เรียบร้อยแล้ว"

"เมื่อ 30 วินาทีที่แล้ว ข้าพเจ้าได้ซื้อพื้นที่สำนักงาน Rongteng Tower ด้วยราคาสูงกว่าตลาด 10% สัญญากำลังดำเนินการลงนาม"

หลิวตี้ฟังการจัดการของม่อถงจบถึงกับถอนหายใจเงียบ ๆ

ม่อถง! ดีที่มีเจ้า ไม่งั้นข้าปวดหัวแย่!

"แต่ว่า... บริษัท Dizao นี้ ข้าคงไม่ประจำอยู่ตลอด ต่อให้เราไม่ขาดคนเก่ง แต่เราขาดคนที่ไว้วางใจได้คนหนึ่ง"

หลิวตี้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วหยิบมือถือออกมากดโทรหาเบอร์หนึ่ง

ห้าง Hengmao ร้านเสื้อผ้า GOG

อาเจี่ยกำลังเช็กสต๊อก เตรียมเปิดร้าน เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

"ฮัลโหล หลิวตี้เหรอ? ไหงอยู่ดี ๆ โทรหาฉันล่ะ?"

อาเจี่ยเช็ดเหงื่อแล้วยิ้มพูด

"อาเจี่ย ฉันจำได้ว่าสมัยเรียนแกเคยบอกฉันว่า มีความฝันอยากสร้างธุรกิจ? อยากต่อย Google เตะ Microsoft ใช่ไหม?"

ฝั่งโน้น หลิวตี้ก็ยิ้มพูดเหมือนกัน

"ใช่สิ ใครจะไม่มีฝันล่ะ? แต่ก็แค่ในอดีตแหละ! ไอ้หมอนี่ พูดเรื่องอะไรของแกเนี่ย?"

"ฉันจำได้ว่าแกเคยแขวนโปสเตอร์ไว้ข้างเตียง เขียนว่า 'อย่าปล่อยวันว่างเปล่า เพราะวัยหนุ่มสาวไม่มีวันหวนกลับ' ใช่ไหม?"

"คำนี้ตีความได้ว่า ให้แกยึดมั่นในความฝันไม่ใช่หรือ?"

หลิวตี้เว้นจังหวะ ก่อนพูดเสียงต่ำว่า "ฉันตั้งบริษัทแล้ว ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว แกจะมาร่วมหรือเปล่า?"

ฝั่งอาเจี่ยเงียบไปทันที

คำชวนของหลิวตี้ ทำให้ชายหนุ่มที่เคยยอมทิ้งอนาคตอันสดใสเพราะผู้หญิงจอมยั่วคิดมากมายถาโถม

บางสิ่งที่หลับใหลมานานในใจ เริ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง

หลิวตี้ไม่พูดอะไร เพียงแค่รออย่างใจเย็น

เขารู้อยู่แล้วว่าอาเจี่ยฉลาดดี เรื่องระหว่างเขากับซุนลี่ลี่มีอนาคตไหม อาเจี่ยรู้ดีที่สุด

เพียงแต่อาเจี่ยเป็นคนดื้อ ไม่ยอมปล่อยมือจากอะไรง่าย ๆ

นานพักหนึ่ง อาเจี่ยเอ่ยช้า ๆ ว่า "แน่ใจเหรอว่าฉันจะทำได้?"

"พรสวรรค์ของแก ฉันรู้ดีที่สุด"

"ตกลง"

ได้ยินอาเจี่ยพูดคำนี้ออกมา

หลิวตี้ถอนหายใจยาว อาเจี่ยหมอนี่ ในที่สุดก็คิดได้สักที!

"อาเจี่ย มัวเหม่ออะไร? ไม่รีบเก็บของจะเปิดร้านหรือไง!"

ในร้าน GOG ซุนลี่ลี่เห็นอาเจี่ยถือมือถือเหม่อลอยก็หงุดหงิดตะโกน

เห็นอาเจี่ยค่อย ๆ หันกลับมา ในดวงตาส่องประกายที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขายืนตัวตรง ออร่าทั้งตัวต่างจากลูกจ้างตัวเล็ก ๆ คนเดิมอย่างสิ้นเชิง!

"ซุนลี่ลี่ ฉันรับใช้เธอมาตั้งสามปี เธอยังไม่เคยให้ฉันเห็นรอยยิ้มซักครั้ง!"

"วันนี้ ฉันไม่ทำแล้ว!"

อาเจี่ยพูดพลางเตะกองเสื้อผ้าข้างหน้าออกไป เงยหน้าก้าวเดินออกจากร้าน

เมื่อเดินถึงประตู เขากลับหยุดกึก

หันกลับมาช้า ๆ แล้วพูดว่า "อีกอย่าง ซุนลี่ลี่ ชื่ออาเจี่ยไม่ใช่สิ่งที่เธอจะเรียกได้อีกต่อไป จงจำไว้ให้ดี ฉันชื่อจางเทียนเจี่ย!"