บทที่ 39 ฉากละครสุดพลิกผัน

บทที่ 39 ฉากละครสุดพลิกผัน

ในบ่อนใต้ดิน

บรรยากาศเงียบงัน!

ทุกคนกำลังรอดูฉากพลิกผันที่จะเกิดขึ้น!

เยี่ยนไคไคกับเยี่ยนซินซินเดินวนไปมาด้วยความร้อนใจ

เหรินปั๋วหยวนใบหน้าเหี้ยมเกรียม!

ส่วนชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตขาวผู้เป็นศูนย์กลางของเรื่องทั้งหมด...ดูเหมือนกำลังหลับ!

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าดังขึ้นอย่างโกลาหล

เสียงบอดี้การ์ดที่หน้าประตูร้องพร้อมกันว่า "ท่านอาฟงมาแล้ว!"

"ฮ่า ๆ ท่านลุงมาแล้ว! วันนี้ไม่มีใครช่วยพวกแกได้แน่!"

เหรินปั๋วหยวนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ผู้จัดการคาสิโนก็ก้มหัวต้อนรับหัวหน้าใหญ่ของตนอย่างเคารพ — รองหัวหน้าแบล็กฟ็อกซ์ อาฟง!

อาฟงในชุดจงซาน คาบซิการ์ครึ่งมวนไว้ในปาก ตามด้วยลูกน้องถือไม้กระบอง 20 คน

บรรยากาศราวกับเจ้านายมาเยือน!

"ผู้จัดการ หลานชายฉันอยู่ไหน?"

อาฟงกวาดสายตามองรอบห้อง ถามด้วยน้ำเสียงโอหัง

"ท่านลุง! มาทันเวลาพอดี! ผมอยู่ตรงนี้!"

เหรินปั๋วหยวนวิ่งแจ้นมาหาอาฟง ทำหน้าบูดบึ้งทันที “หลานโดนรังแกหนักมาก! คนที่หลอกเงินหลานอยู่ตรงนั้น!”

“เวรเอ๊ย ถอยไปให้หมด!

วันนี้ฉันจะดูให้เห็นกับตา ใครมันกล้ามารังแกอาฟง!”

แต่ประโยคหลังของอาฟงกลับกลืนลงคอไป!

“แค่ก... เขา...”

อาฟงออกเสียงติดขัดเหมือนมีขนนกติดคอ!

เมื่อทุกคนเปิดทางให้ เขามองเห็นชายหนุ่มในชุดขาวผู้เอนหลังบนเก้าอี้อย่างสบายใจ!

“คุณชายตี้!”

บัดซบจริง!

อาฟงถึงกับช็อกจนขยับตัวไม่ได้!

"ท่านลุง อย่าเพิ่งงง สั่งลูกน้องลุยเลย! จัดการมัน!"

เหรินปั๋วหยวนกระโดดโลดเต้น ข่มขู่เต็มที่!

แต่ในหัวอาฟงตอนนี้มีเพียงเสียงหึ่ง ๆ!

เขาไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว!

แม้แต่ลูกน้อง 20 คนที่มาด้วย ขาก็เริ่มสั่น!

พวกเขาจำได้แม่น — นี่คือคนที่กระทืบพวกเขาเมื่อตะกี้!

เขาไม่ใช่มนุษย์... เขาคือปีศาจ!

นี่คือโชคชะตาหรือ?!

จะหนีไม่พ้นจริง ๆ เหรอวันนี้?

"ลุง! ลุยเลย! เดี๋ยวผมรับผิดชอบเอง! ฆ่ามันเลย!"

เหรินปั๋วหยวนคว้ามีดจากมือสมุนคนหนึ่ง เตรียมพร้อม

"ฆ่าบ้านแกสิ! ใครเป็นลุงแกวะ!"

อาฟงฟาดหมัดเต็มแรง เหวี่ยงเหรินปั๋วหยวนกระเด็น!

"พวกแก! ลุย! จัดการไอ้หัวทองนี่ให้เละ!"

เสียงสั่งการของอาฟงดังกึกก้อง!

ลูกน้อง 20 คนรีบกรูเข้าไป

พวกเขาอยากให้เหรินปั๋วหยวนตายตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ!

แบบนี้พวกเขาอาจจะรอด!

"ลุง ผมเองนะ ปั๋วหยวน... โอ๊ย!"

"กูไม่รู้จักมึง!"

5 นาทีต่อมา...

เละ!

ทั้ง 20 คนรุมยำเหรินปั๋วหยวนจนจำหน้าไม่ได้

เยี่ยนไคไคที่ยืนอยู่ไกล ๆ งงเป็นไก่ตาแตก

นี่... พวกเขาทะเลาะกันเองเหรอ?

ผู้ชมในที่นั้นก็งงกันหมด!

มีแค่ผู้จัดการที่ดูเหมือนจะพอเข้าใจอะไรบางอย่าง!

10 นาทีต่อมา

อาฟงลากเหรินปั๋วหยวนที่ใบหน้าบวมเป่งจนเกือบหมดสติ มาหาหลิวตี้

แต่ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

หลิวตี้ยืดเส้นยืดสาย ลืมตาขึ้นเล็กน้อย "เสร็จแล้วเหรอ?"

"ครับ ท่านครับ เสร็จเรียบร้อยแล้ว"

"งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวต้องไปขับรถให้คนอื่น"

ขับรถ?

อาฟงกระตุกมุมปาก แต่ไม่กล้าถาม รีบตอบอย่างนอบน้อม “ของที่หมอนี่แพ้ให้ท่าน ผมจะส่งไปที่มีซาคลับ ท่านมาเอาเมื่อไรก็ได้ครับ”

“อืม”

หลิวตี้คาบบุหรี่ไว้ในปาก อาฟงรีบจุดไฟให้ทันที!

“หึ หลับไปแป๊บเดียว ตอนนี้สบายละ ไปเถอะ สองสาว!”

หลิวตี้ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย เดินออกไปอย่างเยือกเย็น

“อือ”

เยี่ยนไคไคกับเยี่ยนซินซินรีบตอบรับ เดินตามหลังทันที

ไม่มีใครเห็น...

ด้านหลังของอาฟงเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เหมือนเพิ่งกลับมาจากขุมนรก!

นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว!

ทั้งคาสิโนอึ้งกันทั้งห้อง

เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เสียงของอาฟงที่สั่นเทา กล่าวกับเหรินปั๋วหยวนที่สลบแน่นิ่งว่า “มึงไปหาเรื่องใครไม่หา ดันไปหาเรื่องเขา?!

เขาคือเจ้าแห่งใต้ดินไห่ซื่อ — คุณชายตี้!”

ทุกคนตะลึงพรึงเพริด!

นับจากวินาทีนั้น ชื่อ "คุณชายตี้" ถูกจารึกไว้ในใจของทุกคน!

อีกไม่นาน...

ชื่อ "คุณชายตี้" จะกระจายไปทั่วไห่ซื่อและทั่วทั้งโลกมืดของจีนผ่านเครือข่ายใต้ดิน!

ริมถนน

เถี่ยลิ่วรออยู่ข้างรถมานานแล้ว

เป็นหลิวตี้ที่แจ้งให้เขามารับสองสาวกลับบ้าน

เยี่ยนไคไคกับเยี่ยนซินซินยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ข้างหลังหลิวตี้

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ยังไม่รู้จะเปิดปากยังไง

“คือ...หลิวตี้ ขอบคุณนะที่ช่วยพวกเราออกมา”

หลิวตี้ยักไหล่ “ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันทำเพราะมีเหตุผลของตัวเอง”

“ฉันอยู่ที่นี่ เพราะไม่อยากเห็นตระกูลเยี่ยนล่มสลายเท่านั้น!”

“นาย...”

เยี่ยนไคไคอยากโต้กลับ แต่พอคิดถึงสิ่งที่หลิวตี้เพิ่งทำ ก็ต้องกลืนคำพูดกลับ

“งั้น...หลิวตี้ นายไม่ใช่คนจน? นายมีเงินเท่าไหร่กันแน่?” เยี่ยนซินซินอดถามไม่ได้

หลิวตี้นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ตอนนี้ม่อถงหยุดเล่นฟิวเจอร์แล้ว หันมาเล่นหุ้นแทน

ถ้าใครอยู่ในวงการคงรู้ดี

ตอนนี้มีนักลงทุนปริศนา ที่ใช้เงินจำนวนมหาศาล เทรดแม่นยำจนสะเทือนทั้งตลาด!

ว่ากันว่ายอดเงินหมุนเวียนในมือนั้นอาจถึงระดับแสนล้าน!

“เงินของฉันยังห่างจากตระกูลเยี่ยนนิดหน่อย”

“จะซื้อ Yingzhi Group ทั้งหมด คงต้องรออีก 2-3 เดือน”

สีหน้าจริงจังของหลิวตี้ทำเอาเยี่ยนไคไคพูดไม่ออก

“แล้วพวกแก๊งเมื่อกี้ล่ะ?”

หลิวตี้ยิ้ม “เพื่อนฉันน่ะ รู้จักกันเพราะเคยต่อยกันมาก่อน”

พอเถอะ...

สองสาวเริ่มเหนื่อยเกินจะเถียงต่อ

“หลิวตี้ ขอโทษนะ”

ในที่สุด หลังจากลังเล 2 นาที สองสาวก็พูดในสิ่งที่อยู่ในใจมาตลอด

“ตอนนี้เรารู้แล้วว่านายไม่ใช่คนเลว”

“นายไม่ได้ขโมยเงินพ่อเรา”

“นายไม่ได้หลอกตระกูลเยี่ยนเพื่อเอาเงิน”

“นายไม่ใช่ผู้ชายเกาะผู้หญิง หรือพวกต้มตุ๋น!”

“เราเข้าใจนายผิด!”

เยี่ยนไคไคกับเยี่ยนซินซินก้มหน้า น้ำตาคลอเบ้า

“พวกเรา...ซ่อนเงินห้าแสนของนายไว้ แล้วยังจะใส่ร้ายนายอีก หวังให้พ่อไล่นายออกจากบ้าน!”

หลิวตี้ขมวดคิ้ว “พวกเธอซ่อนเงินฉัน? เรื่องจริงเหรอ?”

“เราไม่ได้ตั้งใจ!”

“เรากลัว...กลัวจะโดนทำร้ายอีก!”

“ไม่ต้องห่วง คืนนี้เราจะสารภาพกับพี่สาวทุกอย่าง!”

สองสาวถอยหลังด้วยความกลัว

“ฮ่า ๆ!”

หลิวตี้หัวเราะ “เรื่องแค่นี้ ฉันไม่ใส่ใจหรอก! ตระกูลเยี่ยนจะมองฉันยังไงไม่สำคัญ ขอแค่ฉันสบายใจก็พอ!”

ติ๊ง ติ๊ง

โทรศัพท์หลิวตี้ดังขึ้น สายเข้า: เยี่ยนชิงเหวิน

“หลิวตี้ นายไปไหนมา ใกล้เลิกงานแล้วยังไม่กลับบริษัทอีก?”

“เอ่อ...”

“ฉันละเลยหน้าที่มานานแล้ว!”

“ไปล่ะ!”

หลิวตี้หันหลังเดินจากไป โบกมือลาสองสาว

“เฮ้อ...”

มองเงาหลังของเขา เยี่ยนไคไคถอนหายใจ “หลิวตี้ก็ไม่เลวนะ แค่ชอบโม้เกินไป เดี๋ยวบอกจะซื้อ Yingzhi Group เดี๋ยวก็ว่าเป็นเพื่อนกับเจ้าพ่อมาเฟีย!”

ด้านข้าง เถี่ยลิ่วยืนหน้านิ่ง สุดจะกลั้นมุมปากที่กระตุก...

แค่เพื่อนเจ้าพ่อเหรอ?

ไม่ทราบว่าพวกคุณเคยได้ยินชื่อ ‘หน่วยรบพิเศษ Tianluo’ ที่ลือกันไปทั่วโลกไหม?