บทที่ 505 โชคอย่างเดียวทำไม่ได้หรอกครับ

บทที่ 505 โชคอย่างเดียวทำไม่ได้หรอกครับ

ยามค่ำคืน อาคารเก่าแก่ย่าน Clarke Quay ของสิงคโปร์ถูกย้อมด้วยแสงไฟสีนวลตา ชวนให้ฝันถึงยุค 80-90 ขณะที่ตึกระฟ้าในย่านธุรกิจหลักอย่าง Marina Bay, Shenton Way และ Raffles Place ส่องสว่างด้วยศิลปะแสงไฟสมัยใหม่ แสดงถึงความรุ่งเรืองแห่งยุคใหม่

สิงคโปร์, โรงแรม Mandarin Orchard Singapore

ห้องจัดเลี้ยง

ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม Mandarin Orchard ตกแต่งสไตล์ยุโรป เสาโรมันแกะสลักลวดลาย 12 ต้นตั้งตระหง่านสองฝั่งห้อง เพดานสูง 7 เมตรวาดลวดลายเทพนิยายขลิบทอง ลายเถาว์และนางฟ้าผลุบโผล่ในแสงระยิบระยับของโคมไฟระย้าคริสตัล

งานเลี้ยงรับรองนักลงทุนจะเริ่มอย่างเป็นทางการเวลา 20.30 น. อีกกว่าชั่วโมงกว่าจะเริ่ม แต่แขกเหรื่อในชุดหรูหราเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว

พวกเขาถือแก้วไวน์ เดินร่อนไปทั่วห้อง มองหา "เหยื่อ" ของตัวเอง

งานสังคมแบบนี้ ถ้าไม่เชี่ยวชาญหรือไม่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดี มักจะเข้าไม่ถึง

เหมือนคนบ้านนอกเข้ากรุง พอลงรถทัวร์เห็นตึกสูงระฟ้า ก็จะรู้สึกหลงทาง ทำตัวไม่ถูก รู้สึกแปลกแยก

ตอนนี้ สวี่จื่อรั่วในชุดราตรีเรียบหรูสไตล์ Luxury สวมสร้อยมุกเส้นเล็ก เดินตามหลังอวิ๋นซานซานเข้ามา

ก้าวแรกที่เหยียบเข้าห้องจัดเลี้ยง คนที่ไม่ค่อยออกงานและขี้อายอย่างสวี่จื่อรั่วก็รู้สึกอึดอัดทันที ทุกอย่างรอบตัวดูผิดที่ผิดทางไปหมด

"เอ่อ... ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก ไปนั่งมุมโน้นกันมั้ย?" สวี่จื่อรั่วกวาดตามองหาที่ซ่อนตัว

"เธอก็แค่ไม่ชิน ฝึกไว้ เดี๋ยวก็ชิน ผู้หญิงต้องมั่นใจ ผู้หญิงมั่นใจสวยที่สุด" อวิ๋นซานซานยืดอก ปฏิเสธทันควัน แล้วยกมือเรียกบริกร "ขอโทษนะคะ"

บริกรหันมามอง กวาดสายตาผ่านหุ่นอวิ๋นซานซานโดยสัญชาตญาณ แล้วรีบหลบตา

คืนนี้อวิ๋นซานซานใส่ชุดราตรียาวสายเดี่ยวสีดำ คอวีลึกเผยช่วงไหล่และไหปลาร้าสวย ช่วงเอวจับจีบขับเน้นทรวดทรงและช่วยดันชายกระโปรงให้ทิ้งตัวสวย ส่งให้เธอดูสง่างามและสูงส่ง

ถ้าจะให้บรรยายสั้นๆ ... ร่องอกลึกมาก

บริกรเป็นผู้ชาย สัญชาตญาณดิบใน DNA มันห้ามไม่ได้ การมองแวบหนึ่งถือเป็นเรื่องปกติ ไม่ได้ล่วงเกิน

"มีอะไรให้ช่วยครับ?"

"มีไวน์ผลไม้อื่นมั้ยคะ?" อวิ๋นซานซานถาม

"มีครับคุณผู้หญิง เรามีเหล้าบ๊วยญี่ปุ่น, ไวน์กีวี่ทองนิวซีแลนด์, Chartreuse, Grand Marnier อ้อ ยังมีไวน์บลูเบอร์รี่และไวน์ลิ้นจี่ครับ รับรสไหนดีครับ?"

"เอาอะไรดี?" อวิ๋นซานซานหันไปถามสวี่จื่อรั่ว

อยู่เมริกากันมาครึ่งปี รู้ดีว่าต่างคนต่างไม่ชอบไวน์องุ่น

"ไวน์บลูเบอร์รี่ค่ะ"

สวี่จื่อรั่วเลือกส่งๆ

"ครับ รอสักครู่" บริกรเดินไปหลังเคาน์เตอร์

บริกรไปปุ๊บ ชายหนุ่มเชื้อสายจีนวัย 27-28 ปี ใส่สูทเนี้ยบ ผมเรียบแปล้ เดินเข้ามาทักทาย "น้องซานซานใช่มั้ย? ไม่เจอกันนานเลย"

"เอ๊ะ? รุ่นพี่เซียวฉือ? ไม่เจอกันนานเลยค่ะ ไม่นึกว่าจะเจอพี่ที่นี่" อวิ๋นซานซานแปลกใจ

เซียวฉือจบจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปเหมือนกัน แต่คนละรุ่น ตอนอวิ๋นซานซานอยู่ปี 2 เซียวฉืออยู่ปี 4 กำลังจะจบ

ทั้งคู่เจอกันในชมรมหมากล้อม พอเซียวฉือจบไปเรียนต่อเคมบริดจ์ อวิ๋นซานซานก็รับช่วงต่อตำแหน่งประธานชมรม

หมากล้อมเป็นกีฬาเฉพาะกลุ่ม แม้แต่ในจีนที่เป็นต้นกำเนิด 1 ในหมื่นคนจะเล่นเป็นหรือเปล่ายังไม่รู้ สิงคโปร์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เพราะความชอบเหมือนกัน ทั้งคู่เลยจำกันได้แม่น

"ได้ข่าวว่าไปอยู่ Berkshire Hathaway ดูแลส่วนไหนเหรอ?" เซียวฉือถาม

"แค่แลกเปลี่ยนค่ะ ตอนนี้ดูเรื่อง Quantitative Trading แล้วพี่ล่ะคะ?"

"ตอนนี้พี่ทำงานให้เครือ CP (Charoen Pokphand Group) "

พอพูดถึงเครือ CP แววตาเซียวฉือฉายแววภูมิใจ

เครือ CP ไม่ธรรมดา ก่อตั้งโดยสองพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีน เจี่ยเอ็กชอ และ เจี่ยเซียวฮุยในปี 1921 ที่กรุงเทพฯ

เริ่มจากนำเข้าเมล็ดพันธุ์ผักจากแต้จิ๋ว และเพาะพันธุ์ขาย จนปี 1948 ยกระดับธุรกิจจากการขายอย่างเดียว เป็นครบวงจร เพาะปลูก-ปรับปรุงพันธุ์-จำหน่าย วางรากฐานธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรม

ปี 1960 ธนินท์ เจียรวนนท์ ลูกชายคนที่ 4 ของเจี่ยเอ็กชอ เข้ามาบริหาร ผลักดันกลยุทธ์ "ครบวงจร" สร้างโรงงานอาหารสัตว์และฟาร์มเลี้ยงสัตว์ทันสมัยแห่งแรกในไทย

ปี 1970 CP เข้าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เป็นบริษัทเกษตรรายแรกๆ

9 ปีต่อมา เป็นบริษัทต่างชาติรายแรกที่เข้าไปลงทุนในจีนหลังเปิดประเทศ ได้รับใบอนุญาต "0001" ในเซินเจิ้น

ทศวรรษที่ 80 รุกธุรกิจค้าปลีก อสังหาฯ การเงิน ทศวรรษที่ 90 ขยายไปโทรคมนาคม ยา รถยนต์

ปัจจุบัน CP ไม่ใช่แค่บริษัทเกษตร แต่เป็นยักษ์ใหญ่ข้ามชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

"ได้ยินว่า CP กำลังขยายธุรกิจการเงิน รุ่นพี่เก่งขนาดนี้ ต้องเป็นผู้บริหารระดับสูงแน่เลย" อวิ๋นซานซานยิ้ม

"ก็พอมีอำนาจนิดหน่อย ว่าแต่น้องซานซานบอกว่าแลกเปลี่ยน แสดงว่าสังกัดยังอยู่ Temasek?"

"ใช่ค่ะ ยังเป็นคนของ Temasek"

"Temasek เป็นกองทุนรัฐบาล เพดานมันต่ำ ด้วยความสามารถน้องซานซาน ไปได้ไกลกว่านี้เยอะ"

ไม่รอให้อวิ๋นซานซานตอบ เซียวฉือรุกต่อ "แม้พี่จะไม่ค่อยรู้เรื่อง Quant แต่พี่เชื่อฝีมือเรา ถ้าอยากมา CP พี่เขียนจดหมายแนะนำให้ได้นะ"

"ขอบคุณค่ะ"

อวิ๋นซานซานรับไว้ก่อน แล้วเปลี่ยนเรื่อง "ถ้าอยู่ Temasek ไม่รอด คงต้องรบกวนรุ่นพี่แล้วล่ะค่ะ"

"ไม่มีปัญหา บอกพี่ได้เลย" เซียวฉือตบอกรับประกัน แล้วหันไปมองสวี่จื่อรั่ว "เมื่อกี้ไม่ได้สังเกต สาวน้อยน่ารักคนนี้คือ?"

"สวี่จื่อรั่ว เพื่อนร่วมงานฉันค่ะ"

อวิ๋นซานซานแนะนำ แล้วหันไปบอกสวี่จื่อรั่ว "เซียวฉือ รุ่นพี่มหาลัยฉัน ตอนนี้อยู่ CP"

"สวัสดีค่ะรุ่นพี่เซียว" สวี่จื่อรั่วทักทายเสียงแข็งๆ

"พรูด —"

เซียวฉือหลุดขำ "สวี่จื่อรั่ว เธอน่ารักจัง เรียกซะเต็มยศเลย งั้นพี่ขอรับไว้ด้วยความเต็มใจนะ"

"คะ? ขอโทษค่ะ"

สวี่จื่อรั่วสมอง Error ไปแล้ว

คนไม่ค่อยเข้าสังคมก็งี้แหละ ปรับตัวไม่ทัน

"ฮ่าๆ ไม่เป็นไร แค่คำเรียก" เซียวฉือโบกมือ

"เพื่อนร่วมงานที่ Temasek เหรอ?" เขาถาม พลางเหลือบมองอวิ๋นซานซาน

คุยกันไม่กี่ประโยค เขาก็รู้แล้วว่าสวี่จื่อรั่วมีแบ็คดี

รู้ได้ไง?

ง่ายมาก ดูจากบุคลิก สวี่จื่อรั่วดูเข้าสังคมไม่เก่ง ใสซื่อบริสุทธิ์แบบคนที่ไม่เคยเจอโลกโหดร้าย (Sheltered Kid) แสดงว่าพ่อแม่เลี้ยงมาแบบไข่ในหิน และพ่อแม่ต้องมีคนนึงที่เข้มงวดหรือมีอำนาจมาก

บวกกับอวิ๋นซานซานบอกว่าเป็นเพื่อนร่วมงาน เป็นไปได้สูงว่าเด็กเส้น

"เปล่าค่ะ"

อวิ๋นซานซานปฏิเสธ ส่งสายตาให้สวี่จื่อรั่วตอบเอง

สวี่จื่อรั่วสูดหายใจลึก ปรับอารมณ์ "ฉันเป็นเด็กฝึกงานที่ Berkshire Hathaway วิจัยเรื่องกลยุทธ์ Hedge Fund ค่ะ"

"!!"

เซียวฉือตกใจ

ไม่นึกว่าสวี่จื่อรั่วจะเป็นเด็กฝึกงาน Berkshire Hathaway แบ็คต้องใหญ่คับฟ้าแน่ๆ

แค่ 0.01 วินาที เซียวฉือเปลี่ยนเป้าหมาย เดิมทีเขาเล็งอวิ๋นซานซาน เพราะเป็นรุ่นน้อง คุยง่าย

แต่สวี่จื่อรั่วทำให้เขาอยากเกาะผู้หญิงรวย

ด้วยประสบการณ์ เขาดูออกทันทีว่าสวี่จื่อรั่วอ่อนต่อโลกเรื่องความรัก ผู้หญิงผ้าขาวแบบนี้แหละเสร็จเขาแน่

"ไม่นึกว่..."

เซียวฉือกำลังจะชวนคุย ชายหญิงคู่หนึ่งก็เดินเข้ามา ชายเชื้อสายจีนรูปร่างท้วม สูงไม่ถึง 170 ซม. ผู้หญิงหน้าตาหมวยอินเตอร์แบบ ABC (American-Born Chinese) ตาชั้นเดียว โหนกแก้มสูง

"ฮัลโหล!"

"ไฮ รบกวนมั้ยคะ?"

จังหวะเดียวกับบริกรกลับมาพอดี "ไวน์บลูเบอร์รี่ครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

รับแก้วไวน์มา อวิ๋นซานซานหันไปยิ้มทักทาย "สวัสดีค่ะ"

"ขอแนะนำตัว หวังกวน หัวหน้าเทรดเดอร์ Royal Group กัมพูชา"

"ฉันชื่อลูซี่จาก Bridgewater Associates"

สิ้นเสียงแนะนำ เซียวฉืออุทาน "คุณคือหวังกวน?"

"คุณเคยได้ยินชื่อผม?" หวังกวนยิ้มมุมปาก

"แน่นอนครับ หัวหน้าเทรดเดอร์และนักวิเคราะห์ของ Royal Group ได้ข่าวว่าปีที่ผ่านมาทำกำไรให้บริษัท 500 ล้านดอลลาร์" เซียวฉือร่ายประวัติเป๊ะ

"โชคดีน่ะครับ อย่าไปพูดถึงเลย ฮ่าๆ" หวังกวนถ่อมตัว

อยากจะเงียบ แต่ความเก่งมันปิดไม่มิด

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไม่สิ ทั้งเอเชีย เขาติดอันดับต้นๆ แน่นอน

อวิ๋นซานซานไม่นึกว่าอ้วนเตี้ยคนนี้จะโปรไฟล์โหดขนาดนี้ ตอนเธอไปอเมริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้เปลี่ยนไปเยอะจริงๆ

"โชคอย่างเดียวทำไม่ได้หรอกครับ ผมเซียวฉือ จากเครือ CP ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เซียวฉือยื่นนามบัตร

หวังกวนรับนามบัตร แล้วแจกนามบัตรตัวเองให้ทั้งสามคน "ผมชอบคบเพื่อน โดยเฉพาะเพื่อนผู้หญิง ถ้าไม่รังเกียจ เรียกผมพี่หมูก็ได้ครับ มาแลกเปลี่ยนความรู้การลงทุนกัน"

"อ้อ"