บทที่ 4 อีเมลรายงานวิเคราะห์ตลาด

บทที่ 4 อีเมลรายงานวิเคราะห์ตลาด

ขณะที่จางหยางยังคงง่วนอยู่กับการจัดระเบียบข้อมูลในห้องสมุด บรรดานักศึกษาสาขาการลงทุนต่างก็มีทั้งดีใจและเสียใจคละเคล้ากันไป บางคนจับพลัดจับผลูได้ "หุ้นปั่น" บางคนก็เริ่มขาดทุนกันแล้ว

ห้อง 307 ที่อยู่ตรงข้ามห้อง 308 สี่หนุ่มสมาชิกห้องพากันพลาดท่าเสียทีพร้อมหน้า

“ใครมันบอกว่าหุ้นกลุ่มโครงสร้างพื้นฐานจะขึ้นแน่ๆ วะ?”

“หุ้นการรถไฟแห่งประเทศจีนไม่น่าจะเป็นแบบนี้นี่หว่า ดันมาราคาลดลงพร้อมปริมาณการซื้อขายที่น้อยลงซะงั้น ถ้ามันหลุดแนวไซด์เวย์เมื่อไหร่ อาจจะโดนทุบหนักจนคนแห่ขายหนีตายกันก็ได้”

“แล้วจะเอาไงดีวะ?”

“ขายทิ้งไปเหอะ ไปเล่นหุ้นโครงสร้างพื้นฐานตัวอื่นแทน”

หลังจากหารือกันครู่หนึ่ง พวกเขาก็ตัดสินใจปรับพอร์ต เปลี่ยนตัวหุ้น ตอนนี้ขาดทุนไปแค่ไม่กี่พันหยวน สำหรับเงินทุนจำลอง 1 ล้านหยวนของพวกเขาแล้ว มันก็แค่ขนวัวเส้นเดียว

และในขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง

ตึกหอพักหญิง

ห้อง 201

เหอจิ้งที่สวมเพียงเสื้อกล้ามสายเดี่ยว เผยไหล่เนียน กำลังจับเมาส์ จ้องหน้าจอแล็ปท็อปเขม็ง

หุ้นที่เธอซื้อคือฉางอันออโต้ จำนวนเงิน 100,000 หยวน

ในฐานะสาวเก่งที่ผลการเรียนติดท็อปห้าของสาขามาตลอด ที่เธอยอมไปปรึกษาจางหยางเมื่อวันก่อน ก็เพื่อต้องการยืนยันว่าความคิดของเธอกับเขาตรงกันหรือไม่ จากนั้นจะได้คว้าโอกาสไปฝึกงานที่หลักทรัพย์ฮว่าซิ่นมาได้อย่างมั่นคง

สำหรับคนท้องถิ่นที่มีเส้นสาย โอกาสนี้อาจจะคว้ามาได้ง่ายๆ

แต่เธอมาจากเซียงซี พ่อแม่เป็นครูทั้งคู่ ที่บ้านไม่สามารถช่วยเหลือเธอในเรื่องการหางานด้านการเงินได้เลย

หุ้นฉางอันออโต้ตัวนี้เธอจับตาดูมานานแล้ว ก่อนได้รับผลกระทบจากวิกฤตซับไพรม์ ราคาเคยขึ้นไปสูงสุดถึง 24.58 หยวน

หลังจากดิ่งเหวมาปีครึ่ง ราคาต่ำสุดลงไปถึง 3.4 หยวน ร่วงลงมากว่า 86.17% อยู่ในภาวะที่ราคาต่ำกว่าปัจจัยพื้นฐานมากอย่างเห็นได้ชัด

เนื่องจากยังไม่แน่ใจว่าถึงจุดต่ำสุดหรือยัง แถมกราฟเทคนิคก็ยังไม่ปรากฏแนวรับ เธอจึงเลือกเข้าซื้อเพียง 100,000 หยวน เพื่อรอให้ข่าวผลประกอบการไตรมาส 1 ออกมาก่อน

สิ่งที่น่าสนใจคือ ทั้งจางหยางและเหอจิ้งต่างก็มองว่ากลุ่มยานยนต์มีอนาคตสดใส เพราะเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2009 รัฐบาลได้ออกมาตรการ "แผนปรับปรุงและฟื้นฟูอุตสาหกรรมยานยนต์" ซึ่งไม่เพียงแต่พูดถึงการลดหย่อนภาษีสรรพสามิตรถยนต์ แต่ยังจะดำเนินนโยบายอย่างโครงการรถยนต์สู่ชนบทอีกด้วย

เมื่อเทียบกับความรอบคอบของเหอจิ้ง รูมเมทอีกสามคนของเธอดูจะใจถึงกว่า

อย่างเช่น สวี่จื่อรั่ว ที่มัดผมหางม้า สวมเสื้อกล้ามสายเดี่ยวสีขาวเหมือนกัน แต่หน้าอกกลับแบนราบไม่โดดเด่น เลือกทุ่มเงิน 700,000 หยวนเข้ากองทุน ETF กลุ่มยานยนต์ ส่วนอีก 300,000 หยวนเก็บไว้ซื้อถัวเฉลี่ยทีหลัง

รูมเมทอีกสองคนก็ทุ่มซื้อเพิ่มอย่างหนักในกลุ่มยานยนต์ โครงสร้างพื้นฐาน และสินค้าอุปโภคบริโภคเช่นกัน

พวกเธอเรียนความรู้เฉพาะทางมาแล้ว ย่อมไม่ลงทุนแบบสุ่มสี่สุ่มห้าในกลุ่มที่ไม่แน่ใจ

…

วันเวลาผ่านไป อัตราผลตอบแทนของนักศึกษาสาขาการลงทุนทั้ง 122 คนก็เริ่มแตกต่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ คนที่ขาดทุนมากที่สุดคือ ไล่เหว่ยเจี๋ย

เขาหลงเชื่อ "ข่าวลือ" ในตลาด เลยออลอินเต็มพอร์ตเข้าหุ้นหรงเฟิงโฮลดิ้งส์

หลังจากได้กำไรจากการชนเพดานสองวันติด เลขานุการบริษัทก็ออกมาปฏิเสธข่าวลือว่าบริษัทไม่มีการปรับเปลี่ยนธุรกิจครั้งสำคัญในเร็วๆ นี้

หลังจากนั้นก็คือราคาดิ่งชนพื้นสี่วันติดต่อกัน ขายออกไม่ได้เลย อัตราผลตอบแทนรวมติดลบ 20% ขาดทุนไปกว่า 200,000 หยวน

สามอันดับแรกที่ทำผลตอบแทนสูงสุดคือ หวังลิ่ว สวี่เจียเฟิง และเหอจิ้ง ส่วนจางหยางเนื่องจากไม่ได้เทรดเลย จึงอยู่อันดับที่ 17 ของชั้นปี

ห้องพักอาจารย์สาขาการลงทุน

ศาสตราจารย์หวังซิงปังมองดูข้อมูลผลตอบแทนที่ถูกส่งเข้ามาทุกวัน พยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วพูดว่า: “ห้าวันทำการ มีคนทำผลตอบแทนเกิน 10% ตั้ง 12 คน นักศึกษารุ่นนี้คุณภาพไม่เลวเลยทีเดียว”

อาจารย์อีกท่านหนึ่ง ฉางโป๋เทา ก็พยักหน้าเห็นด้วยเล็กน้อย แล้ววิเคราะห์ว่า: “นักศึกษาที่ชื่อหวังลิ่วคนนี้น่าจะไปไล่ซื้อหุ้นที่กำลังจะชนเพดาน ผลตอบแทน 24% นำหน้าสวี่เจียเฟิงอันดับสองอยู่ 9%”

“แล้วจางหยางล่ะ?” มีอาจารย์อีกคนถามขึ้น

หวังซิงปังเลื่อนเมาส์ ดูตารางข้อมูลที่รวบรวมมา แล้วตอบเธอว่า: “7% โดยรวมก็ถือว่าไม่เลว”

“7%?” แววตาของอาจารย์ท่านนั้นฉายแววผิดหวังเล็กน้อย ก่อนจะทำใจได้แล้วพูดว่า: “ดูท่าการปฏิบัติจริงถึงจะเป็นสัจธรรม ทฤษฎีเป็นแค่ตัวช่วยเสริมเท่านั้น”

“ยังไม่ถึงวันสุดท้าย อย่าเพิ่งด่วนสรุป” ฉางโป๋เทายิ้ม

เขามั่นใจในตัวจางหยางมาก เพราะวิชาที่เขาสอนคือ “การวิเคราะห์ตลาดการเงิน” และในการสอบปลายภาคสามปีที่ผ่านมา จางหยางได้คะแนนเกินเก้าสิบทุกครั้ง

วิชาอื่นยากง่ายแค่ไหนเขาไม่รู้ แต่สำหรับวิชา “การวิเคราะห์ตลาดการเงิน” นี้ เขาตั้งใจออกข้อสอบให้ยากเป็นพิเศษ แค่ทำได้ 60 คะแนนก็ถือว่าเก่งมากแล้ว

คะแนนเกิน 90 หมายความว่าจางหยางมีความเข้าใจในตลาดอย่างลึกซึ้งและเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองแล้ว

ต้องเข้าใจกฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่ในการทำงานของตลาด ถึงจะสามารถ "ล้วง" เอากำไรจากตลาดได้ ดังนั้นเขาจึงมั่นใจในตัวจางหยางมาก

ขณะที่อาจารย์หลายคนกำลังคุยเล่นกันอยู่ในห้องพัก นักศึกษาสาขาการลงทุนอีก 121 คน (ยกเว้นจางหยาง) ก็ได้รับอีเมลฉบับพิเศษฉบับหนึ่ง หัวข้ออีเมลนั้นง่ายและตรงไปตรงมามาก ชื่อว่า “บทวิเคราะห์กลุ่มอุตสาหกรรม A-share ที่มีศักยภาพจะเติบโตอย่างก้าวกระโดดหลังพ้นวิกฤตซับไพรม์ · ฉบับที่ 1” ผู้ส่งคืออีเมล 163.com ของจางหยาง

“ติ๊งต่อง—” หน้าจอแล็ปท็อปของเหอจิ้งมีหน้าต่างอีเมลเล็กๆ เด้งขึ้นมาพร้อมเสียงแจ้งเตือน

เธอใช้มือคลิกเปิดดู พบว่าคนที่ส่งอีเมลมาคือ “คนคุ้นเคยเจ้าเก่า” จางหยาง

“หมอนี่มันเล่นอะไรของมันเนี่ย?” เธอรู้สึกงุนงงไม่เข้าใจ

ทันทีที่สวี่จื่อรั่วเห็นอีเมล ก็รีบตะโกนเสียงดังลั่น: “พวกแก! จางหยางส่งอีเมลวิเคราะห์ตลาดมาให้ฉัน เขาชอบฉันหรือเปล่าเนี่ย?”

“เขาก็ส่งให้ฉันเหมือนกัน”

“ฉันก็ได้รับ พวกแกว่ามีความเป็นไปได้ไหม ที่เขาจะชอบพวกเราสามคนพร้อมกัน?” รูมเมทอีกสองคนสาดน้ำเย็นใส่ทันควัน

พอรู้ว่าเป็นอีเมลที่ส่งให้ทุกคน สวี่จื่อรั่วก็หยิบโค้กบนโต๊ะขึ้นมาดื่มกลบเกลื่อนความอาย แล้วพูดต่อว่า: “ไม่แน่หรอก เขาอาจจะทำเพื่อฉันเป็นพิเศษ อุตส่าห์ ‘ทำเกี๊ยวจานนี้มาให้ฉันโดยเฉพาะ’ ก็ได้”

“โอ๊ะโอ๋!” หลานซือซือ ที่ตัดผมสั้นดูกระฉับกระเฉง ใบหน้ามีกระเล็กน้อย อ่านอีเมลคร่าวๆ จบแล้วก็พูดแซว: “เขาก็ทำเพื่อเธอจริงๆ นั่นแหละ… เพื่อเงินของเธอน่ะสิ ถึงได้อุตส่าห์ส่งอีเมลนี้มาให้” การลากเสียงยาวตอนท้าย ทำให้สวี่จื่อรั่วอยากจะเข้าไปตบคนพูด

แต่เนื่องจากอีกฝ่ายอยู่ชมรมกีฬา เธอจึงเลือกที่จะเก่งแต่กับคนอ่อนแอ

ส่วนเหอจิ้งนั้นเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์อย่างรวดเร็ว ดูไฟล์แนบในอีเมล

ตารางข้อมูลนี้เป็นข้อมูลมหภาค เริ่มจากการวิเคราะห์เศรษฐกิจและนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของแต่ละประเทศ ไม่เพียงแต่มีดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) ข้อมูลการจ้างงานนอกภาคเกษตร และอัตราการว่างงาน แต่ยังชี้ให้เห็นถึงสี่ทิศทางหลักที่มีแนวโน้มจะฟื้นตัวก่อนหลังวิกฤตซับไพรม์อีกด้วย

ท้ายไฟล์แนบ ยังมีข้อความฝากส่งท้ายที่จางหยางเขียนไว้

[การรวบรวมข้อมูลต้องใช้เวลาและพลังงานอย่างมาก หากต้องการสมัครรับรายงานวิเคราะห์ตลาดและบทวิเคราะห์กลุ่มอุตสาหกรรมฉบับที่สอง สามารถโทรศัพท์สายตรงมาได้ที่เบอร์ 134…9457 หรือเพิ่ม QQ158…5771 หากเป็นการรบกวน ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย]

“ขายข้อมูลเหรอ?” เหอจิ้งหรี่ตาลงเล็กน้อย เธอไม่เข้าใจว่าจางหยางต้องการจะทำอะไรกันแน่

ตอนนี้นักศึกษาสาขาการลงทุนทุกคนกำลังแย่งชิงโควต้าฝึกงานของหลักทรัพย์ฮว่าซิ่นกันอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่พ่อหนุ่มคนนี้กลับมาทำตัวเป็นนักวิเคราะห์ซะงั้น

เพื่อจะหยั่งเชิงดูให้รู้แน่ เธอจึงเปิด QQ แล้วส่งข้อความไปหาจางหยาง

ไม่นานนัก จางหยางก็ตอบกลับมา

จางหยาง: คุณจะซื้อรายงานวิเคราะห์ตลาดในประเทศ หรือบทวิเคราะห์กลุ่มอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพ?

เหอจิ้งมองข้อความในหน้าต่าง คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ตอบอย่างรวดเร็ว: “เอาทั้งสองอย่าง”

จางหยาง: 300 หยวน

เครื่องหมายคำถามหลายอันถูกส่งไปจนเต็มหน้าต่างแชท เหอจิ้งเคยคิดไว้ว่าอาจจะ 50 หรือ 100 แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็น 300 หยวน!

ต้องรู้ด้วยว่ารายงานวิเคราะห์ตลาดของบริดจ์วอเตอร์ มูดี้ส์ หรือโนมูระ ราคาต่อฉบับแค่ประมาณ 7 ดอลลาร์สหรัฐ หรือรายเดือนก็ประมาณ 40 ดอลลาร์สหรัฐ นี่จางหยางขายแพงกว่าสถาบันการเงินชื่อดังเสียอีก!

การอ้าปากสิงโตของจางหยาง ทำให้เหอจิ้งรู้สึกเหมือนเจ้าหมอนี่คิดว่าเธอเป็นหมูให้เชือดหรือไง

จางหยาง: ทั้งหมดสิบฉบับ ฉบับละ 30 หยวน นี่คือภาพหน้าจอของไฟล์โดยละเอียด คุณตัดสินใจให้ดีก่อนแล้วค่อยติดต่อผมมา

การที่จางหยางตั้งราคา 30 หยวนไม่ใช่การตั้งราคาแบบมั่วๆ นักวิเคราะห์ของมูดี้ส์หรือโนมูระอาจจะเป็นระดับท็อปของวงการจริงๆ แต่ทิศทางการวิเคราะห์หลักของพวกเขาคือประเทศที่พัฒนาแล้วอย่างอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลีใต้

พูดง่ายๆ ก็คือ รายงานของจางหยางเหมาะกับนักลงทุนชาวจีนมากกว่า

พอเห็นว่าเป็นฉบับละ 30 หยวน เหอจิ้งถึงค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้

เธอคลิกเปิดภาพหน้าจอที่จางหยางส่งมา บนเดสก์ท็อปคอมพิวเตอร์มีไฟล์รายงานอยู่สิบไฟล์ นอกจากรายงานวิเคราะห์ตลาดในประเทศแล้ว ยังมีรายงานวิเคราะห์กลุ่มอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพซึ่งขึ้นต้นด้วยคำว่า พลังงาน สินค้าอุปโภคบริโภค ยานยนต์ โครงสร้างพื้นฐาน และเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน

“ซื้อดีไหมนะ?” เหอจิ้งรู้สึกสับสนลังเลใจ

ราคาฉบับละ 30 หยวนก็ไม่ถือว่าสูงเกินไป คิดเป็นเงินดอลลาร์สหรัฐก็แค่ประมาณ 4.39 ดอลลาร์

ด้วยเหตุผล เธอก็ไม่ได้เลือกซื้อทั้งหมด แต่ตัดสินใจจ่ายเงิน 60 หยวนเพื่อซื้อรายงานวิเคราะห์กลุ่มยานยนต์และโครงสร้างพื้นฐานมาลองเชิงดูก่อน