ตอนที่ 81 – นิทานสั้นๆ กับหนึ่งแต้มสักขีพยาน ก็แค่นั้น
ตอนที่ 81 – นิทานสั้นๆ กับหนึ่งแต้มสักขีพยาน ก็แค่นั้น
ตอนที่ 81 – นิทานสั้นๆ กับหนึ่งแต้มสักขีพยาน ก็แค่นั้น
ซูชิงกดข่มความประหลาดใจ กวาดสายตามององครักษ์ที่ล้อมรอบพวกเธอและพร้อมจะลงมือ
ดวงตาแห่งสรรพรู้กวาดผ่านพวกเขาทุกคน
มีมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับหกดาวแค่คนเดียว
ที่เหลือเป็นระดับห้าดาวทั้งหมด
ในจังหวะที่ซูชิงกำลังจะโคจรพลังเวท คาชู ขอทานแก่ที่อยู่ด้านหลังโคเฮนก็ลุกพรวดขึ้นมา!
วูบ!
แสงสว่างเจิดจ้าปะทุออกจากร่างของเขา!
"หนีไป!" คาชูตะโกนลั่น
การโจมตีทางจิตที่มองไม่เห็นพุ่งเข้ากระแทกโคเฮนและเหล่าองครักษ์
โคเฮนและคนอื่นๆ ชะงักงันไปทันที ดวงตาเหม่อลอย
พรวด!
ในเวลาเดียวกัน คาชูก็กระอักเลือดคำโตออกมา!
เขาทรุดฮวบลงกับพื้น พลังชีวิตแทบจะมอดดับ
เขาแผดเผาพลังชีวิตหยดสุดท้ายเพื่อปลดปล่อยการโจมตีทางจิตนั้น
สีหน้าของอีฟเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เธอไม่คาดคิดเลยว่าคาชูจะพยายามช่วยพวกเธอ
และยิ่งไม่คาดคิดไปกว่านั้นคือ เขายังสามารถโจมตีทางจิตได้อีก!
ซูชิงไม่ได้ประหลาดใจเท่าอีฟ
เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่โคเฮนตะโกนใส่คาชูตอนที่พวกเธอเพิ่งเลี้ยวตรงหัวมุม
อะไรนะ ส่งคู่หมั้นของเขาไปที่อื่น?
คู่หมั้นของโคเฮนดูเหมือนจะเป็นอาลิเบลลา
ย้อนกลับไปที่เขตปกครองบารอนร็อคคา อาลิเบลลาเคยบอกว่าเธอหนีมาได้เพราะความช่วยเหลือจากมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับแปดดาวคนหนึ่ง
งั้นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับแปดดาวคนนั้นก็คือคาชูงั้นเหรอ?
ไม่ถึงหนึ่งวินาทีต่อมา โคเฮนและคนของเขาก็สะบัดการโจมตีทางจิตทิ้งไป
ไม่ว่าในอดีตคาชูจะเคยทรงพลังแค่ไหน แต่ตอนนี้เขาเป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น
ในสถานการณ์แบบนี้ แค่สามารถโจมตีทางจิตได้ก็นับว่าสุดยอดมากแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไงก็ตาม
โคเฮนและองครักษ์อีกคนที่เป็นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับหกดาวเป็นคนแรกๆ ที่ได้สติกลับมา
โคเฮนหันขวับไปหาคาชู ใบหน้ามืดทะมึนด้วยความตกใจและโกรธแค้น
เขาไม่คิดเลยว่าไอ้แก่นี่ ที่ตอนนี้เป็นแค่คนธรรมดา จะยังกล้ามาขัดขวางแผนการของเขา!
และยิ่งไม่คิดไปกว่านั้นคือ มันยังสามารถโจมตีทางจิตได้อีก!
มองดูคาชูที่ล้มฟุบอยู่ โคเฮนก็ทำหน้าบิดเบี้ยว "ไอ้แก่ไร้ค่า... แกหาเรื่องตายเองนะ!"
เขาเก็บไอ้แก่ไร้ประโยชน์นี่ไว้ระบายอารมณ์เท่านั้น แต่ตอนนี้มันกลับมารนหาที่ตายเอง!
สายลมรวมตัวกัน ควบแน่นเป็นดาบวายุในมือของเขา
ในจังหวะที่โคเฮนกำลังจะตวัดดาบวายุใส่คาชู อุณหภูมิรอบข้างก็พุ่งสูงขึ้นกะทันหัน!
โคเฮนชะงักด้วยความงุนงง แล้วหันกลับไปมอง
ฝ่ามือขวาของซูชิงหงายขึ้นฟ้า เปลวเพลิงสีขาวซีดลูกหนึ่งลุกโชนอยู่เหนือฝ่ามือนั้น
ข้างกายเธอ พวกองครักษ์หายไปไหนหมดแล้ว?
เหลือเพียงกองขี้เถ้าบนพื้นดินเท่านั้น
สายลมพัดผ่าน และกองขี้เถ้านั้นก็ปลิวว่อนไป
"แก!" รูม่านตาของโคเฮนหดเล็กลงอย่างรุนแรง
เขาจ้องเขม็งไปที่เปลวเพลิงสีขาวซีดในมือซูชิง หัวใจเต้นระรัว
ซูชิงไม่ใช่แค่มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวหรอกเหรอ?!
ทำไมเธอถึงใช้สกิลระดับสูงได้ล่ะ?!
สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุในอากาศ โคเฮนก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่
เปลวไฟธรรมดาไม่มีทางมีอุณหภูมิสูงขนาดนี้ได้หรอก!
แล้วแกจะบอกฉันว่าเธอเป็นแค่มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวเนี่ยนะ!
พวกสมาคมผู้ทำสัญญามันเป็นลิงบาบูนหัวหยิกกันหมดหรือไง!?
แค่ประเมินระดับมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวยังทำพลาดอีกเหรอ?
"มะ-แม่นาง เมื่อกี้ตาข้าคงจะฝาดไป"
โคเฮนรีบโค้งคำนับประจบประแจงซูชิงทันที
เขาไม่รู้แน่ชัดว่าซูชิงอยู่ระดับไหน แต่เธอต้องแข็งแกร่งกว่าเขาแน่นอน
เขารู้ตัวดีว่าเขาไม่สามารถกำจัดองครักษ์มากมายขนาดนั้นได้ในพริบตา
ส่วนเรื่องหน้าตาน่ะเหรอ?
เขาไม่สนหรอก โคเฮนไม่เคยขาด "หน้าตา" อยู่แล้ว
ในขณะเดียวกัน เขาก็แอบสอดมือเข้าไปในเสื้อโค้ตอย่างเงียบๆ
ข้างในนั้นมีม้วนคัมภีร์สกิลอัลติเมทอยู่
ทันทีที่ซูชิงแสดงท่าทีคุกคาม เขาจะเปิดใช้งานม้วนคัมภีร์นั้นทันที
ที่นี่คือรีเลียส ตราบใดที่มันไม่ใช่สกิลที่ซ่อนเร้นจนเกินไป ผู้คนก็จะรู้ทันทีว่ามีการใช้สกิลอัลติเมท
โคเฮนพูดขึ้นอีกครั้ง "พ่อของข้าคือ"
เขาพยายามจะยกเอาดยุกวอร์วิคมากดดันซูชิง
แต่ทว่า ก่อนที่เขาจะพูดจบ
ประกายแสงจางๆ วาบขึ้นในดวงตาของซูชิง และคลื่นพลังที่มองไม่เห็นก็เข้าห่อหุ้มเขาในทันที!
ภาพมายาเข้าครอบงำเขา
ในพริบตา สีหน้าของโคเฮนก็กลายเป็นเหม่อลอย
เพียงแค่คิด ซูชิงก็ปล่อยให้เปลวเพลิงสีขาวซีดสายหนึ่งลอยไปตกบนตัวเขา
ตูม!
เปลวเพลิงคำรามลั่นฟ้า และโคเฮนก็กลายเป็นเถ้าถ่าน
เสร็จธุระ ซูชิงก็ดับไฟในมือ
"ขอโทษค่ะ ท่านหญิง หนูสร้างปัญหาให้ท่านอีกแล้ว" อีฟพึมพำ คิ้วเรียวหลุบต่ำลง
ซูชิงส่ายหน้า "ไม่เป็นไรหรอก"
สำหรับเธอ เรื่องแค่นี้แทบจะไม่นับว่าเป็นปัญหาเลยด้วยซ้ำ
ซูชิงเดินเข้าไปหาคาชูที่ล้มอยู่
เมื่อเห็นดังนั้น อีฟก็รีบตามไป
กริ๊ง... กริ๊ง...
เสียงกระพรวนทองคำดังกังวานใสแจ๋วในค่ำคืนอันเงียบสงบ
ซูชิงหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคาชู
ใบหน้าของคาชูซีดเผือดราวกับคนตาย
เปลือกตาของเขาเปิดขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาพยายามมองซูชิง
หรือจะพูดให้ถูกคือ มองอีฟที่อยู่ด้านหลังซูชิง
"เจ้า..." คาชูอยู่ในลมหายใจเฮือกสุดท้าย
อีฟรีบสั่งให้เสี่ยวฉวนรักษาเขาทันที
ละอองน้ำสีฟ้าโปรยปรายลงมาบนตัวคาชู
สีหน้าของเขาดูดีขึ้นเล็กน้อย
เขาพูดกับอีฟว่า "เจ้าชื่ออีฟเหรอ?"
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง อีฟก็พยักหน้า
คาชูฝืนยิ้มบางๆ
"แม่ของเจ้า... คือเจ้าหญิงอาลิเบลลาใช่ไหม?" เขาถาม
อีฟส่ายหน้า "ไม่ใช่ค่ะ ท่าน"
อาลิเบลลาหนีการแต่งงานที่ถูกคลุมถุงชนมา เธอจะไปบอกใครได้ยังไง?
ถ้าราชวงศ์ออเรเลียรู้เข้า อีฟต้องถูกตามล่าแน่ๆ!
คาชูเพียงแค่ยิ้มอีกครั้งเมื่อได้ยินคำตอบ
เขาไม่ได้ใส่ใจ
"ตอนที่เจ้าหญิงอาลิเบลลายังเด็ก นางมักจะบอกข้าเสมอ" คาชูพึมพำ สายตาค่อยๆ หม่นแสงลง "ว่าถ้านางมีลูกสาว นางจะตั้งชื่อว่าอีฟ"
"นางบอกว่านางหวังให้ลูกสาวได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรีเหมือนเอลฟ์..."
เสียงของคาชูค่อยๆ เบาลงเรื่อยๆ
จนในที่สุด มันก็จางหายไปโดยสมบูรณ์
ชีวิตของคาชูมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
อดีตมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับแปดดาวตายจากไปง่ายๆ แบบนี้เอง
การโจมตีทางจิตก่อนหน้านี้ได้สูบพลังชีวิตหยดสุดท้ายของเขาไปจนหมดสิ้น
การรักษาของเสี่ยวฉวนเพียงแค่มอบช่วงเวลาสั้นๆ ให้เขามีสติก่อนตายเท่านั้น
ติ๊ง!
【เป็นสักขีพยานส่วนหนึ่งของเรื่องราวระหว่างเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิออเรเลียและอดีตผู้ทำสัญญาชั้นนำของราชสำนัก : ได้รับ 1 แต้มสักขีพยาน!】
ซูชิงได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แต่ในใจไม่ได้รู้สึกยินดีหรือเศร้าโศกแต่อย่างใด
เบื้องหลังทั้งหมดนี้อาจมีเรื่องราวมากมายนับไม่ถ้วน แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเธอมากนัก
นิทานสั้นๆ กับหนึ่งแต้มสักขีพยาน ก็แค่นั้น
ซูชิงเหลือบมองอีฟ
อีฟถอนหายใจเบาๆ
"ท่านหญิงคะ เราเผาศพเขากันเถอะค่ะ อากาศตอนกลางคืนมันหนาว"
เธอไม่ได้รู้สึกเศร้าโศกเสียใจมากมายอะไร มีเพียงความอาลัยอาวรณ์จางๆ
ซูชิงพยักหน้า เธอสะบัดมือ และสะเก็ดไฟก็ตกลงบนร่างของคาชู เปลี่ยนร่างของเขาให้กลายเป็นเถ้าถ่าน
"อีฟ เธอกลับไปก่อนนะ ฉันมีธุระต้องไปจัดการนิดหน่อย" ซูชิงพูดพลางลดมือลง
อีฟพยักหน้าโดยไม่ได้ถามอะไรต่อ
"ได้ค่ะ รีบกลับมานะคะ ท่านหญิง!"
ซูชิงพยักหน้า
แสงสีเงินสว่างวาบ และร่างของเธอก็หายวับไปในพริบตา
ณ ที่อีกแห่งหนึ่ง ซูชิงปรากฏตัวขึ้นที่หน้าคฤหาสน์หรูหราแห่งหนึ่ง
เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้โลเทียร่ายสกิลธาตุน้ำหรอกนะ
แต่เธอมาเพื่อถอนรากถอนโคนต่างหาก!
การฆ่าโคเฮนจะนำมาซึ่งปัญหาตามมาอีกมากมาย เธอจึงตั้งใจจะฆ่าดยุกวอร์วิคไปด้วยเลย
ถ้าโคเฮนตายคนเดียว มันจะง่ายต่อการสืบสวนเกินไป
ท้ายที่สุดแล้ว ตอนกลางคืนก็แทบจะไม่มีใครเดินผ่านถนนเส้นนั้นเลย
ถ้าสืบสวนอย่างจริงจัง ก็จะรู้ได้ทันทีว่าใครผ่านถนนเส้นนั้นบ้างในคืนนี้
แต่ถ้าดยุกวอร์วิคถูกฆ่าตายไปด้วย สถานการณ์จะเปลี่ยนไป
ดยุกวอร์วิคเป็นมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับเจ็ดดาว ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาภายในคฤหาสน์
ไม่มีใครสงสัยมาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับห้าดาวอย่างเธอและอีฟหรอก
ส่งผลให้การตายของโคเฮนจะถูกโยนความผิดไปให้คนที่ฆ่าดยุกด้วย
ซึ่งนั่นจะช่วยลดโอกาสที่ความสงสัยจะมาตกอยู่ที่พวกเธอทั้งสองคนได้อย่างมาก