ตอนที่ 25 : ออร่าตัวเอก

ตอนที่ 25 : ออร่าตัวเอก

ลีออนจ้องซูชิงและยิ้มเยาะ "รู้มากนักนะ ยังคิดว่าจะหนีไปได้อีกเรอะ!"

แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่ง แบ่งแยกถ้ำทั้งถ้ำออกเป็นแสงและเงาในพริบตา!

แต่ทว่า ลีออนกลับไม่กล้าลงมือ

แม้เขาจะสามารถใช้สกิลต้องห้ามได้เช่นกัน แต่นั่นจะเป็นการทำลายจุดประสงค์หลักของเขา

เขาจับซูชิงมาเพื่อให้เธอเป็นสปิริตคู่สัญญาของโนวัค

ผลกระทบจากการปะทะกันของสกิลต้องห้ามสองสกิล จะสร้างความเสียหายมหาศาลอย่างคาดไม่ถึง

ในความคิดของเขา ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ โนวัคและคนอื่นๆ ต้องตายแน่นอน!

ส่วนจะให้ผีเสื้อเทพเงาลึกโจมตีเงาของซูชิงต่อไปน่ะเหรอ?

เขาไม่คิดว่าความเร็วในการโจมตีของสกิลนั้นจะเร็วกว่าสกิลธาตุมายา

สกิลธาตุมายาที่ร่ายได้ทันทีโดยไม่ต้องรอเวลานั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ชั่วขณะหนึ่ง สถานการณ์ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ลีออนจ้องซูชิง แววตาเคร่งขรึม

ผีเสื้อเทพทั้งสองบินวนรอบตัวเขา พร้อมจะลงมือทุกเมื่อ

โนวัคมองดูทั้งสอง สีหน้าตึงเครียด

ถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นจริงๆ เขาคงไม่รอดแน่!

ในตอนนั้นเอง ลีออนก็ถอนหายใจ

"ข้าคิดว่า บางทีเราอาจจะคุยกันได้..."

เขาไม่แน่ใจว่าซูชิงแค่ขู่หรือเปล่า

แต่เขาไม่กล้าเสี่ยง

"คุยเรื่องอะไร?" ดวงตาคู่สวยของซูชิงไหววูบเล็กน้อย

ถ้าเลือกได้ ซูชิงก็ไม่อยากตายเหมือนกัน

ดวงตาของลีออนหรี่ลงเล็กน้อยขณะพูด "เจ้ากับสปิริตระดับมายาอีกตัว จะให้กำเนิดสปิริต และสปิริตตัวนั้นจะเป็นของพวกเรา!"

"ก่อนที่สปิริตตัวนั้นจะถือกำเนิด เจ้าห้ามไปจากที่นี่เด็ดขาด!"

แม้สปิริตระดับมายาสองตัวรวมกันจะไม่รับประกันว่าจะให้กำเนิดสปิริตระดับมายา แต่ในความคิดของเขา นี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว

ด้วยความเชื่อมโยงผ่านสปิริตตัวน้อย โนวัคก็ยังมีโอกาสที่จะทำสัญญากับซูชิงในอนาคต

แม้สปิริตโดยทั่วไปจะมองความสัมพันธ์ทางสายเลือดเป็นเรื่องเบาบาง แต่อย่างน้อยก็มีความเชื่อมโยงกัน

หน้าของอีฟซีดเผือดทันทีที่ได้ยินคำพูดของลีออน!

เธอมองซูชิงด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าซูชิงจะตอบตกลง

แนวคิดของสปิริตต่างจากมนุษย์

สำหรับมนุษย์ เงื่อนไขนี้รับไม่ได้เด็ดขาด

แต่สำหรับสปิริต มันเป็นเรื่องธรรมดามาก

ในป่าธรรมชาติ สปิริตมากมายเริงร่ารับฤดูใบไม้ผลิกันได้ทุกวัน

เมื่อได้ยินดังนั้น ซูชิงโกรธจนหัวเราะออกมา

นี่มันแย่ยิ่งกว่าการถูกจับทำสัญญาโดยตรงซะอีก!

ออร่าของสกิลต้องห้ามพุ่งพล่านอย่างรุนแรง!

"ไอ้แก่! ฝันไปเถอะ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่!" ใบหน้าสวยของซูชิงเย็นชา!

ลีออนมองซูชิง คิ้วขมวดแน่น

เขาเชื่อว่าเงื่อนไขนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับสปิริต

นางไม่ได้พยายามจะมีชีวิตรอดหรอกเหรอ?

เมื่อเห็นใบหน้าสวยเย็นชาของซูชิง ลีออนก็ดูเหมือนจะเข้าใจ

วิธีคิดคล้ายกับมนุษย์สินะ... สุดท้าย ลีออนก็ถอนหายใจอีกครั้ง "แล้วเจ้าต้องการเงื่อนไขอะไร?"

เขาถอยให้อีกก้าวแล้ว

เขาไม่เพียงรับผิดชอบชีวิตตัวเอง แต่ยังรวมถึงชีวิตของโนวัคและโคอันต์ด้วย

ยังไงซะ เขาก็แก่แล้ว... คิ้วเรียวสวยของซูชิงเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของลีออน

เธอไม่คิดว่าลีออนจะยอมถอยเร็วขนาดนี้

ดวงตาสีแดงกุหลาบของเธอกระพริบ และเธอยังคงยืนยันหนักแน่น "ปล่อยพวกเราไป!"

"แม่หนู การต่อรองในตลาดสดเขาไม่ทำกันแบบนี้นะ" ลีออนยิ้มแบบไม่ยิ้ม

เขาถือว่าเขาได้ยอมให้มากพอแล้ว

หัวใจของซูชิงดิ่งวูบลงเล็กน้อย

ไอ้แก่นี่ชัดเจนว่าไม่อยากยอมอีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้เธอพึ่งพาสกิลต้องห้ามเพียงอย่างเดียว และไม่รับประกันว่าลีออนจะไม่ลงมือ

ถ้าอีกฝ่ายยอมแลกชีวิตเพื่อฆ่าเธอ นั่นคงแย่แน่

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ซูชิงก็ชี้ไปที่โนวัค "เขาจะเข้าร่วมการประลองผู้ทำสัญญาใช่ไหม?"

โนวัคงงเล็กน้อย ทำไมจู่ๆ ก็มาพูดถึงเขา?

"ใช่ แล้วไง?" ลีออนถาม

ซูชิงลดนิ้วลง น้ำเสียงยังคงเย็นชา "ปล่อยพวกเราไป แล้วฉันจะช่วยให้เขาชนะเลิศ"

เงื่อนไขนี้ สำหรับเธอ แม้จะเพิ่มความยุ่งยากเข้ามาหน่อย แต่ก็ยังพอรับได้

แน่นอน ที่สำคัญที่สุดคือ เธอรู้สึกว่ายังมีแต้มสักขีพยานให้เก็บเกี่ยวจากบุตรแห่งโชคชะตาอีก!

ตั้งแต่เจอโนวัค แค่ตัวเขาคนเดียวก็ให้แต้มสักขีพยานมามากกว่ายี่สิบแต้มแล้ว!

และมันยังคงผลิตออกมาเรื่อยๆ

ยิ่งไปกว่านั้น การแข่งขันใหญ่อย่างการประลองผู้ทำสัญญาทั่วทวีป มีความเป็นไปได้สูงที่จะได้แต้มสักขีพยาน

ไปร่วมด้วยก็ไม่เสียหาย

แน่นอน ถ้ามองแค่ผิวเผิน ลีออนจะได้นักเลงมือดีมาฟรีๆ โดยไม่ต้องจ่ายอะไรเลย

ซูชิงจะดูเหมือนขาดทุนย่อยยับ

คิ้วของลีออนขมวดมุ่น

เงื่อนไขนี้ต่ำกว่าที่เขาคาดไว้มาก!

ในความคิดของเขา อย่างน้อยซูชิงควรเสนอสปิริตระดับมายามาเป็นค่าชดเชย

เป็นถึงสปิริตระดับมายา เขาไม่เชื่อหรอกว่าซูชิงจะไม่รู้จักสปิริตระดับมายาตัวอื่น!

ในขณะที่เขากำลังจะพูดเพื่อเพิ่มเงื่อนไข ทันใดนั้น โนวัคก็พูดขึ้น!

"ผู้อาวุโส!"

"หืม?" ลีออนส่งเสียงสงสัย

ทำไมโนวัคถึงเรียกเขาตอนนี้?

โนวัคก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว มาหยุดอยู่ข้างหลังลีออน "ผู้อาวุโส โปรดฟังคำของผมหน่อยเถอะครับ!"

ลีออนขมวดคิ้วเล็กน้อย ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ แต่เขาก็ยังพยักหน้า

ซูชิงชำเลืองมองโนวัค สงสัยว่าบุตรแห่งโชคชะตาคนนี้จะมาไม้ไหน

โนวัคกวาดตามองซูชิง แล้วพูดต่อ "ข้อเสนอของ... เอ่อ... คุณหนูท่านนี้ ผมคิดว่ารับได้ครับ"

ตอนแรกเขากะจะใช้คำว่า "สปิริต" แต่คิดไปคิดมา ใช้คำว่า "คุณหนู" น่าจะดีกว่า

โคอันต์มองโนวัค สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอนึกถึงนิสัยของโนวัค สุดท้ายเขาก็ได้แต่ถอนหายใจ

"ไอ้หนู เจ้าคิดว่าที่ข้าทำไปทั้งหมดนี่เพื่อใคร?" หน้าของลีออนมืดครึ้มลงทันที

เขาชี้ไปที่ซูชิง "สปิริตระดับมายานะเว้ย! เจ้ารู้ไหมว่าเจ้ากำลังจะพลาดโอกาสที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนถ้าทำแบบนี้?"

โนวัคโค้งคำนับลีออนอย่างนอบน้อม

"ผมย่อมรู้ถึงความพยายามของผู้อาวุโส แต่เพราะแบบนี้แหละครับ ผมถึงไม่อยากให้ความพยายามของท่านต้องสูญเปล่า"

"คุณหนูท่านนี้ยอมใช้สกิลต้องห้ามดีกว่าเซ็นสัญญา ดังนั้นไม่ว่าเราจะบังคับยังไง ก็เปล่าประโยชน์ครับ"

"ไม่อย่างนั้น ไม่ใช่แค่ผม แต่อาจารย์โคอันต์ก็จะตายภายใต้สกิลต้องห้ามด้วย"

"และต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้คือผม!"

"ดังนั้น แทนที่ทั้งสองฝ่ายจะสูญเสียอย่างหนักในตอนท้าย สู้จบมันที่ตรงนี้และรับข้อเสนอของคุณหนูท่านนี้ดีกว่าครับ"

โนวัคเงยหน้ามองโคอันต์ "ด้วยความช่วยเหลือจากสปิริตระดับมายา โอกาสชนะเลิศของผมจะสูงขึ้นมาก และอาจารย์ก็จะฟื้นตัวได้เร็วขึ้น"

"แค่มีสิ่งเหล่านี้ ผมก็พอใจแล้วครับ!"

โคอันต์ถอนหายใจยาว ได้แต่บอกว่าเขาเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

【ติ๊ง!】

【เป็นสักขีพยานบุตรแห่งโชคชะตาปลดปล่อยพลังแห่งโชคชะตาด้วยตัวเอง ได้รับ 3 แต้มสักขีพยาน!】

ซูชิงเหลือบมองโนวัค

ให้ตายสิ ออร่าตัวเอกทำงานแล้ว!

สีหน้าของลีออนเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว

หลังจากเงียบไปนาน เขาก็ถอนหายใจเบาๆ

"ก็ได้ ข้าจะฟังเจ้า..."

เขาอยากจะมอบของขวัญให้รุ่นน้อง แต่รุ่นน้องดันไม่รับ

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่รับ และเขาก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว จะใช้ชีวิตให้เหนื่อยไปทำไม?

"แต่ว่า..." ลีออนเปลี่ยนเรื่อง

เขาจ้องซูชิง "หลังจากข้าตาย จะไม่มีใครคุมนางได้ เจ้าจะรับประกันได้ยังไงว่านางจะรักษาสัญญา?"

ในความเห็นของเขา เงื่อนไขที่ซูชิงเสนอมันจับต้องไม่ได้เกินไป!

หน้าของโนวัคแข็งค้าง

เขาไม่ได้คิดถึงจุดนั้นจริงๆ

ลีออนเห็นสีหน้าของโนวัคก็รู้ว่าเขาไม่ได้คิดถึงปัญหานี้

ในขณะที่เขากำลังจะพูด เสียงของซูชิงก็ดังขึ้น

"ฉันมีวิธี!"

ทุกสายตาจับจ้องไปที่ซูชิง

ซูชิงหยิบแผ่นหนังออกมาจากช่องเก็บของระบบ

เธอพูดกับลีออนและโนวัค "สิ่งนี้เรียกว่าสัญญาผูกมัด สามารถระบุเนื้อหาได้ และผู้ที่ละเมิดสัญญาจะได้รับบทลงโทษจากกฎแห่งโลก!"

ลีออนเลิกคิ้ว

สัญญาผูกมัด?

เขาอยู่มานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินของแบบนี้

ลีออนมองโคอันต์ "นี่เป็นสิ่งที่ปรากฏขึ้นในช่วงร้อยปีที่ผ่านมาหรือเปล่า?"

โคอันต์ส่ายหน้า "ข้าไม่เคยได้ยินชื่อสัญญาผูกมัดมาก่อนเลยครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ลีออนก็อดสงสัยในความน่าเชื่อถือของไอเทมไม่ได้

ซูชิงไม่แปลกใจกับคำพูดของพวกเขา

ของจากระบบอาจจะไม่มีอยู่ในโลกนี้ก็ได้

เธอโยนสัญญาผูกมัดไปตรงกลางระหว่างสองฝ่าย

"พวกคุณตรวจสอบความถูกต้องเอาเอง"

ลีออนจ้องมองสัญญาผูกมัดอยู่ไม่กี่วินาที และหลังจากแน่ใจว่าไม่มีภัยคุกคาม เขาก็คว้ามันไว้ และสัญญาผูกมัดก็ตกลงในมือของเขา

เขาลองสัมผัสดูเล็กน้อยและพบพลังแห่งกฎและการผูกมัดที่รุนแรงมากอยู่ภายใน

เขาอดประหลาดใจไม่ได้

พลังแห่งกฎที่เข้มข้นขนาดนี้ เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

ลีออนอดถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ "ของสิ่งนี้มาจากไหน?"

"ไม่ขอตอบ!" เสียงของซูชิงเย็นชา

ลีออนไม่แปลกใจที่ไม่ได้คำตอบ

เขาถามไปตามสัญชาตญาณ และไม่ได้คาดหวังว่าซูชิงจะตอบอยู่แล้ว

หลังจากยืนยันว่าสัญญาผูกมัดไม่มีปัญหา เขาโยนมันกลับไปตรงกลาง

"ของไม่มีปัญหา"

ต่อไป ถึงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายจะต้องเจรจาเนื้อหาของสัญญา

เมื่อความขัดแย้งหลักคลี่คลาย กระบวนการเจรจาก็รวดเร็วมาก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

สัญญาผูกมัดลอยอยู่ตรงหน้าซูชิง เต็มไปด้วยตัวอักษร

เนื้อหาคร่าวๆ ของสัญญาคือ ซูชิงจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยให้โนวัคชนะการประลองผู้ทำสัญญาทั่วทวีป

ในทางกลับกัน ลีออนและคนอื่นๆ ห้ามโจมตีเธอ หรือบังคับให้เธอทำสัญญาในรูปแบบใดๆ

แน่นอนว่าความช่วยเหลือของซูชิงที่มีต่อโนวัคจำกัดอยู่แค่ในการประลองผู้ทำสัญญาเท่านั้น

ถ้าโนวัคไปก่อเรื่องกับใครในชีวิตประจำวัน มันก็ไม่ใช่กงการอะไรของเธอ

ข้างต้นเป็นเพียงภาพรวม ยังมีข้อตกลงย่อยๆ อีกมากมายภายในนั้น

เช่น ห้ามเปิดเผยเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้คนอื่นรู้

ซูชิงเป็นคนแรกที่หยดเลือดลงไป

จากนั้นสัญญาก็ลอยไปหาอีฟ ตามด้วยลีออนและโนวัค

สุดท้ายคือโคอันต์

โคอันต์ไม่มีร่างกาย แต่เขามีพลังวิญญาณ

หลังจากทิ้งพลังวิญญาณไว้ สัญญาผูกมัดก็กลายเป็นลำแสงห้าสายพุ่งเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา

เมื่อเห็นดังนั้น หัวใจที่ตึงเครียดของซูชิงก็ผ่อนคลายลงในที่สุด

เธอร่อนลงจากกลางอากาศ แทบจะสะดุดล้ม

การโจมตีทีเผลอของผีเสื้อเทพเงาลึกเมื่อครู่ทำให้เธอบาดเจ็บไม่น้อย

"ท่านหญิง!"

อีฟประคองซูชิง ให้เธอพิงร่าง

ผีเสื้อเทพเงาลึกกระพือปีก และถ้ำก็กลับมามีสีสันอีกครั้ง เงาของซูชิงก็กลับมาเป็นปกติ

ลีออนได้ยินคำเรียกขานของอีฟที่มีต่อซูชิง ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ "เรียกสปิริตว่า 'ท่านหญิง' น่าอับอายขายหน้าจริงๆ!"

"ไม่ใช่เรื่องของคุณ!" อีฟสวนกลับลีออน

สีหน้าของลีออนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าอีฟจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้

"หึ!" ด้วยพันธะสัญญา ลีออนจึงไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงกับอีฟ

มุมปากของซูชิงกระตุก เธอไม่คิดเลยว่าอีฟจะกล้าหาญชาญชัยขนาดนี้

โคอันต์มองซูชิงในอ้อมแขนของอีฟแล้วพูดว่า "ในเมื่อเซ็นสัญญาผูกมัดกันแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนรูปลักษณ์แล้วมั้งครับ?"

โคอันต์ไม่คิดว่านี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของซูชิง ในเมื่อเป็นสปิริต ก็ต้องมีอะไรที่แตกต่างจากมนุษย์บ้างสิ

เมื่อได้ยินคำพูดของโคอันต์ ซูชิงก็คิดว่าไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว

เธอจึงห้อยเท้าเล็กๆ ขาวผ่องลงมา

"กริ๊ง..."

เสียงกระพรวนทองคำดังกังวานใส