ตอนที่ 15 : กระพรวนทองคำมายา

ตอนที่ 15 : กระพรวนทองคำมายา

ในเมื่อเขาได้ตรวจสอบแล้ว การรับมือกับเบื้องบนของศาสนจักรก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่

คิดได้ดังนั้น เฟอร์โรโดก็พูดกับเลวิสและอีฟ "ขอให้เทพธิดาซีหลัวคุ้มครอง!"

ซูชิง: "..."

เธอรู้สึกเหมือนโดนเมินยังไงไม่รู้

ทั้งสองกล่าวตอบ "ขอให้เทพธิดาซีหลัวคุ้มครอง!"

หลังจากพูดจบ เฟอร์โรโดก็รีบจากไปทันที

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาไม่เคยถามถึงสถานะของซูชิงเลย

ในใจของเขา เขาเหมาเอาเองแล้วว่าซูชิงคือเอลฟ์

การถามซอกแซกเรื่องเอลฟ์ของคนอื่นถือเป็นข้อห้ามร้ายแรง

"แค่นี้เหรอ?" อีฟมองตามหลังเฟอร์โรโดที่จากไปอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

"แน่นอน!" เลวิสโผล่มาข้างหลังเธอตอนไหนก็ไม่รู้

สีหน้าของอีฟเปลี่ยนไป ในที่สุดเธอก็หันไปหาเลวิสแล้วพูดว่า "ขอบคุณ"

ถ้าไม่มีเลวิส เรื่องในวันนี้คงไม่จบลงง่ายๆ แบบนี้แน่

"เรื่องเล็กน้อยน่า" เลวิสตอบแบบสบายๆ

หลังจากนั้น พวกเขาก็ช่วยกันเก็บกวาดพื้นที่และนำศพบารอนโรคาไปฝังไว้ที่เนินเขานอกเมือง

กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จ ฟ้าก็มืดแล้ว พวกเขาจึงหาโรงแรมและจองห้องพักสามห้อง

ส่วนค่าใช้จ่าย เลวิสเป็นคนออกให้ทั้งหมด

สำหรับเลวิสและอีฟ พวกเขาไม่ได้พักผ่อนมาเกือบทั้งวันแล้ว

หลังจากล้างเนื้อล้างตัวเสร็จ ทั้งสองก็หลับเป็นตายทันที

ร่างกายที่แข็งแกร่งของผู้ทำสัญญาคือเหตุผลเดียวที่ทำให้พวกเขายังยืนไหว ถ้าเป็นคนธรรมดาคงสลบไปนานแล้ว

ส่วนซูชิง นับตั้งแต่ใช้ต้นกำเนิดระดับตำนาน เธอรู้สึกว่าการไม่ได้นอนก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

แต่หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจอยู่บ้าง

ซูชิงนอนแผ่อยู่บนเตียง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ปกคลุมด้วยหางจิ้งจอกสีขาวทั้งเก้าของเธอ

เธอบีบหางที่คลุมตัวเล่น จากนั้นก็เปิดใช้ฟีเจอร์สกัดสกิลจากการสังหารบารอนโรคาและเอลฟ์ของวิดอร์

เริ่มจากสกัดจากหมีผาปฐพี

【ผลการสกัด : โจมตีด้วยหนามหิน】

ซูชิงเหลือบมอง มันเป็นแค่สกิลพื้นฐาน เธอเลยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

เธอไม่มีต้นกำเนิดธาตุดิน ดังนั้นจึงใช้สกิลนี้ไม่ได้

ต่อมา เธอสกัดจากไก่เพลิง

【ผลการสกัด : คาถาบอลเพลิง】

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบสกิลซ้ำ สกิลที่มีอยู่จะได้รับการเสริมพลัง!】

【...】

【การเสริมพลังเสร็จสิ้น!】

"หืม?"

หัวใจของซูชิงเต้นรัว

เสริมพลังงั้นเหรอ?

หางจิ้งจอกหางหนึ่งตั้งขึ้น เพียงแค่คิด ลูกไฟสีขาวเจิดจ้าขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏที่ปลายหาง

ขนาดไม่ได้เปลี่ยนไป แต่กินพลังเวทน้อยลงครึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับคาถาบอลเพลิงก่อนหน้านี้

หางจิ้งจอกอีกหางขยับ

ทันใดนั้น กระแสลมสีเขียวก็หมุนวนรอบลูกไฟ

"ปัง!"

ลูกไฟระเบิดออก แต่สะเก็ดไฟที่กระเด็นและเสียงระเบิดถูกกักไว้ภายในกระแสลมสีเขียว

แต่ดูเหมือนพลังทำลายล้างจะไม่ได้เปลี่ยนไป

ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

การใช้พลังเวทของคาถาบอลเพลิงนั้นต่ำมากอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งลดลงครึ่งหนึ่ง อัตราการฟื้นฟูพลังเวทของเธอคงเร็วกว่าการร่ายสกิลนี้เสียอีก

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของซูชิง

แบบนี้เอาไปทำเป็นปืนกลลูกไฟได้ไหมนะ?

แต่เพราะอยู่ในโรงแรม มันจึงไม่เหมาะที่จะทดสอบ ซูชิงตัดสินใจว่าจะลองดูทีหลัง

สำหรับตอนนี้... ซูชิงลองสัมผัสบรรยากาศรอบๆ อย่างระมัดระวัง และหลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครหรืออะไรแอบมอง เธอค่อยๆ ลุกขึ้นและถอดชุดคลุมตัวนอกออก

"ตุ้บ"

ชุดร่วงลงสู่พื้น เกิดเสียงเบาๆ

ซูชิงสัมผัสหน้าท้องน้อยของเธอ

ผิวของเธอยังคงขาวเนียนละเอียด

มือของเธอเลื่อนต่ำลงไป จับเชือกผูก ด้วยการกระตุกเบาๆ ผ้าสีขาวชิ้นหนึ่งก็ร่วงลงพื้น

หลังจากปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออก สาวงามผู้เลอโฉมก็นอนลงบนเตียง กอดหางของตัวเองไว้

ก่อนหน้านี้เธออยู่ในป่าธรรมชาติ จึงเขินอายเกินกว่าจะทำอะไร

ตอนนี้เมื่ออยู่คนเดียวในห้อง มันยากที่จะหักห้ามใจไม่ให้สำรวจพลังของต้นกำเนิดระดับตำนาน

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเธอให้ดีขึ้น... หนึ่งชั่วโมงต่อมา "พลังเวท" ของซูชิงก็หมดเกลี้ยง เธอนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง

เธอยังไม่กล้าเอาต้นกำเนิดมายุ่งกับเรื่องพวกนี้โดยตรง

เธอเพียงแค่สำรวจผิวเผินของต้นกำเนิดตลอดเวลา ไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้

ซูชิงฝืนลุกขึ้นอย่างยากลำบาก

เปลวเพลิงสีขาวซีดลุกโชนจากหางจิ้งจอก เผาไหม้ความชื้นและทำให้หางกลับมาฟูนุ่มอีกครั้ง

หางสามหางสะบัด และเปลวไฟสามดวงก็ตกลงบนผ้าปูที่นอน พื้น และผนัง แยกกันไป

"การมีพลังพิเศษนี่มันสะดวกจริงๆ..." ซูชิงถอนหายใจ

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จ ซูชิงก็สวมเสื้อผ้าและค่อยๆ ผล็อยหลับไป... ตลอดสัปดาห์ต่อมา อีฟและเลวิสยุ่งอยู่กับธุระต่างๆ

ยังไงซะ บารอนโรคาก็ตายกะทันหัน และมีเรื่องยุ่งยากมากมายภายในเขตปกครอง

เลวิสต้องไปที่โบสถ์เพื่อช่วยในการสืบสวน

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นแค่เรื่องตามขั้นตอน แต่ก็กินเวลาไปมากโข

ส่วนอีฟ เธอกำลังจัดการเรื่องการสืบทอดบรรดาศักดิ์

สำหรับอีฟ เธอไม่สนใจบรรดาศักดิ์ แต่ขั้นตอนที่จำเป็นก็ต้องทำตาม

ตัวอย่างเช่น ขั้นตอนการสละบรรดาศักดิ์นั้นค่อนข้างยุ่งยาก

ลูกคนอื่นๆ ของบารอนโรคาต่างยินดีที่อีฟจะสละสิทธิ์

ในขณะที่ทั้งสองคนยุ่งวุ่นวาย ซูชิงกลับว่างงานอยู่ที่นี่

ในเวลาหนึ่งสัปดาห์ เธอเดินเที่ยวในเมืองนี้นับครั้งไม่ถ้วน

หลายส่วนของที่นี่เจริญก้าวหน้ากว่าที่เธอคาดไว้มาก

เช่น ระบบระบายน้ำเสีย ระบบทำความสะอาดถนน และอื่นๆ

แต่สำหรับซูชิงที่เคยใช้ชีวิตในเมืองใหญ่เมื่อชาติที่แล้ว ผลผลิตที่นี่ยังถือว่าต่ำเกินไป

สิ่งที่น่าพูดถึงคือ ในช่วงเวลานี้ เธอได้ไปเยือนโบสถ์เทพธิดาซีหลัวหนึ่งครั้ง และได้รับ 5 แต้มสักขีพยาน

【เป็นสักขีพยานโบสถ์เทพธิดาซีหลัวในทวีปโลซี่ ได้รับ 5 แต้มสักขีพยาน!】

เมื่อรวมกับ 7 แต้มสักขีพยานที่เก็บสะสมไว้ก่อนหน้านี้ เธอมีทั้งหมด 12 แต้มสักขีพยาน

ซูชิงรอไม่ไหว จึงทำการสุ่มสิบครั้งรวด

ยังคงเป็นแสงจากวงเวทย์ที่คุ้นเคย

【การสุ่มครั้งนี้ได้รับ :】

【กระพรวนทองคำมายา】

【ต้นกำเนิดธาตุสายฟ้า : ระดับตำนาน】

【สกิลอัลติเมทธาตุสายฟ้า : ทัณฑ์สวรรค์ - หอกสายฟ้าอัสนีบาต】

【ความจุพลังเวทภายในเพิ่มเป็นสองเท่า】

【อาหารรสเลิศแบบสุ่ม × 100】

【เสื้อผ้าหนึ่งชิ้น】

【เหรียญทองครูว์ × 100】

【สกิลธาตุลมระดับสูง : ลมหายใจแห่งวายุ】

【เหรียญเงินครูว์ × 100】

【สกิลธาตุมายาระดับต้น : เสียงหลอนประสาท】

【ติ๊ง! การสุ่มครั้งนี้เสร็จสิ้น ไอเทมถูกจัดเก็บไว้ในช่องเก็บของระบบ】

ซูชิงใช้อะไรได้ก็ใช้หมด

ครั้งนี้เมื่อใช้ต้นกำเนิดระดับตำนาน ไม่มีการปรับแต่งต้นกำเนิดเกิดขึ้น

เธอไม่รู้ว่าเป็นเรื่องของความน่าจะเป็น หรือมันจะเกิดขึ้นเฉพาะครั้งแรกเท่านั้น

เหรียญทองครูว์และเหรียญเงินครูว์คือสกุลเงินของจักรวรรดิออเรเลีย

นอกจากสองอย่างนี้แล้ว ยังมีเหรียญทองแดงครูว์ ทั้งสามรวมกันเป็นสกุลเงินทางการของจักรวรรดิออเรเลีย

เพื่อฉลองการสุ่มสิบครั้งรวดนี้ ซูชิงได้ทำการสำรวจตัวเองอย่างละเอียดในเย็นวันนั้น

ในวันนี้

เมื่อซูชิงตื่นขึ้น ดวงอาทิตย์ก็ลอยสูงกลางท้องฟ้าแล้ว

สาวน้อยจิ้งจอกเก้าหางยกเท้าที่ขาวสะอาดของเธอขึ้นและเหยียบลงบนพื้น

"กริ๊ง..."

เสียงกระดิ่งที่ใสไพเราะดังขึ้น

เห็นได้ว่าที่ข้อเท้าขวาของเด็กสาวมีเชือกสีแดงผูกไว้ และมีกระดิ่งทองคำเล็กๆ สองอันห้อยอยู่

เสียงกระดิ่งเมื่อครู่มาจากกระดิ่งทองคำนั่นเอง

กระพรวนเชือกแดงนี้คือกระพรวนทองคำมายาที่เธอสุ่มได้ก่อนหน้านี้

【กระพรวนทองคำมายา】 : ทุกครั้งที่กระดิ่งทองคำดังขึ้น จะสร้างผลของภาพลวงตาแก่ผู้สวมใส่เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ซึ่งยากที่แม้แต่มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับเก้าดาวจะตรวจสอบได้

กระพรวนมาพร้อมกับแหล่งพลังงานในตัว ซึ่งซูชิงประเมินว่าน่าจะอยู่ได้ประมาณหนึ่งปี