ตอนที่ 4 : สปิริตหายากทำให้อาการเจ็บปวดหายไป

ตอนที่ 4 : สปิริตหายากทำให้อาการเจ็บปวดหายไป

ทุกคนรีบเข้ามาหาเด็กสาว

เด็กสาวที่ถูกขังอยู่ในกรงสายฟ้ากัดริมฝีปากเบาๆ

จากนั้นเธอก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

เธอบอกกับก้อนน้ำใสผ่านทางจิตว่า "เสี่ยวฉวน เดี๋ยวเพิ่มการจ่ายพลังเวทให้กับ 'ม่านวารีฟ้าพราว' ด้วยนะ"

"วูลูลู่!"

เสี่ยวฉวนส่งเสียงตอบรับ บ่งบอกว่าจะพยายามอย่างเต็มที่

เมื่อได้ยินดังนั้น เด็กสาวก็รีบกระโจนไปที่ขอบกรงขัง จากนั้นรวบรวมความกล้าพุ่งชนกรงสายฟ้าหนาทึบโดยตรง

"ฉ่าาา!"

ม่านน้ำปะทะกับสายฟ้าหนาทึบเข้าอย่างจัง กลายเป็นไอน้ำจำนวนมากในทันที

"มูมู!"

ดวงตาจำลองของเสี่ยวฉวนกลายเป็นรูป "> <" และส่งเสียงร้องออกมาตามสัญชาตญาณ

โชคดีที่วินาทีต่อมา เด็กสาวก็หลุดออกมาจากกรงสายฟ้าได้สำเร็จ

เมื่อเห็นเจ้านายหนีออกมาได้ เสี่ยวฉวนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็หมดแรงแม้แต่จะลอยตัว ร่วงลงสู่อ้อมแขนของเด็กสาวโดยตรง

เด็กสาวรับเสี่ยวฉวนไว้ด้วยมือ และในขณะที่เธอกำลังจะหนีต่อ ลูกพี่และคนอื่นๆ ก็ไล่ตามมาทันแล้ว!

"กบไม้ ใช้รัดพัน!"

กบขนาดเท่ากำปั้นส่งเสียงร้องสองครั้ง

ทันใดนั้น เถาวัลย์ขนาดใหญ่จำนวนมากก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินตรงที่เด็กสาวยืนอยู่ พันแข้งพันขาเธอเอาไว้

"นกแสงผึ้ง ใช้ระเบิดแสง!"

นกฮัมมิงเบิร์ดตัวจิ๋วบินผ่านหน้าเด็กสาวไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นแสงจ้าก็ระเบิดออกมา

ในดวงตาของเด็กสาวเหลือเพียงสีขาวโพลน

ลูกพี่เมื่อเห็นว่าการโจมตีของลูกน้องสองคนได้ผลดี ก็ไม่ยอมน้อยหน้า

"นกกระจอกลมกรด ใช้ระเบิดแรงดันลม!"

นกกระจอกบินอยู่บนท้องฟ้า และลูกบอลอากาศที่ถูกอัดแน่นอย่างมหาศาลก็พุ่งเข้าหาเด็กสาว

"ปัง!"

อากาศระเบิดออกเมื่อสัมผัสกับตัวเด็กสาว

เด็กสาวสั่นสะเทือนจากการระเบิดที่รุนแรงจนกระอักเลือดออกมา

จากนั้น ลมที่เกิดจากการระเบิดก็กลายเป็นใบมีด เชือดเฉือนเข้าใส่เด็กสาว

"มูมู!"

ในนาทีวิกฤต เสี่ยวฉวนใช้พลังเวทที่มีอยู่อย่างจำกัดสร้างฟิล์มน้ำบางๆ แนบติดกับผิวหนังของเด็กสาว

แม้จะใช้พลังเวทไปไม่มาก แต่เสี่ยวฉวนก็ขึ้นชื่อว่าเป็นสปิริตระดับหายาก ลมคมกริบพวกนี้จึงไม่สามารถตัดผ่านฟิล์มน้ำได้

สีหน้าของลูกพี่มืดมนลงเมื่อการโจมตีของเขาไม่ค่อยได้ผล

เพื่อกลบเกลื่อนความน่าอับอาย เขารีบตะโกนสั่งคนนับสิบที่อยู่ด้านหลังทันที "พวกแกยังยืนบื้ออะไรอยู่อีก? ลุยสิ!"

ครึ่งนาทีต่อมา เด็กสาวก็ถูกมัดด้วยเชือกป่านจนแน่น ผมสีทองของเธอเปรอะเปื้อนฝุ่นดูยุ่งเหยิงไปหมด

ส่วนเสี่ยวฉวน มันถูกขังอยู่ในลูกแก้วที่เต็มไปด้วยวงเวทย์

ลูกพี่มองดูเด็กสาวแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เฮ้อ ในที่สุดก็จับนังหนูนี่ได้ ไม่อย่างนั้นคงอธิบายให้นายน้อยวิดอร์ฟังยากแน่"

"เฮะๆ..." ลูกน้องคนหนึ่งเดินเบียดเข้ามา สีหน้าหื่นกาม "ลูกพี่ ดูสิว่าพวกเราพี่น้องต้องลำบากแค่ไหนกว่าจะไล่ตามแม่ไก่น้อยตัวนี้ทัน นี่มัน..."

ลูกพี่เห็นสีหน้าของชายคนนั้นก็รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่

ไม่ใช่แค่ลูกน้องคนนี้ แต่คนอื่นๆ ก็มองมาที่ลูกพี่ด้วยความคาดหวังเช่นกัน

ลูกพี่คิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจว่าไม่เป็นไร นายน้อยวิดอร์เคยเปรยๆ ไว้แล้วว่าไม่ถือสา

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลูกพี่ก็พยักหน้า

เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าลูกน้องต่างก็พูดขึ้นว่า "ขอบคุณครับลูกพี่! ลูกพี่สุดยอด!"

บางคนถึงกับถอดกางเกงรออย่างใจร้อนแล้ว

"สาวสวยขนาดนี้ ฉันไม่เคยเจอมาก่อนเลยว่ะ!"

"เออ นึกไม่ออกเลยว่านางจะแฉะขนาดไหน"

"แม่ไก่น้อยตัวนี้อาจจะยังซิงอยู่ก็ได้ ใครจะเอาเปิดซิงคนแรก?"

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เด็กสาวก็น้ำตาไหลออกมาอย่างเงียบงัน

ลูกพี่เดินเลี่ยงออกมาเงียบๆ ไม่เข้าร่วมด้วย

เขาไม่ใช่คนดี แต่อะไรบางอย่างเขาก็ไม่มีวันทำด้วยตัวเองเด็ดขาด

"จิ๊บ จิ๊บ––"

นกกระจอกลมกรดบินมาเกาะที่ไหล่ของเขา

ลูกพี่พูดออกไปตามความเคยชิน "ใช้วจีสายลมลาดตระเวนรอบๆ"

"จิ๊บ จิ๊บ!"

นกกระจอกลมกรดร้องตอบรับสองสามที จากนั้นแสงสีขาวจางๆ ก็ส่องออกมาจากดวงตาของมัน

"หืม!?"

มีบางอย่างผิดปกติ!

แม้เขาจะไม่สามารถสื่อสารกับสปิริตผ่านทางจิตได้โดยตรง แต่เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงผลลัพธ์จากสกิลของสปิริต

"จิ๊บ!"

นกกระจอกลมกรดส่งเสียงร้องเตือนภัย

ลูกพี่มองไปที่หลังพุ่มไม้แล้วตะโกนลั่น "ใครอยู่ตรงนั้น!"

ท่าทีของลูกพี่ดึงดูดความสนใจของลูกน้องทุกคน

พวกมันที่กำลังจะถอดเสื้อผ้าเด็กสาวหยุดชะงักและหันไปมองทางลูกพี่

เมื่อเห็นดังนั้น เด็กสาวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย

เธอภาวนาให้ตัวเองเงียบๆ ในใจ

พุ่มไม้ไหวเล็กน้อย จากนั้นจิ้งจอกเก้าหางที่ทั้งตัวลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีขาวซีดก็กระโดดออกมา

ลูกพี่มองดูจิ้งจอกเก้าหางขนาดเท่าแมวและอุทานออกมา "สปิริตหายาก!"

นกกระจอกลมกรดส่งความรู้สึกหวาดกลัวมาให้เขาทางจิต

จะมีอะไรที่ทำให้นกกระจอกลมกรดหวาดกลัวได้อีกถ้าไม่ใช่สปิริตระดับหายาก?

ส่วนสปิริตระดับตำนาน เขาไม่แม้แต่จะเก็บมาคิด

ที่นี่เป็นเพียงชายขอบของป่าธรรมชาติ ยังไม่ถือว่าเป็นเขตชั้นนอกด้วยซ้ำ จะไปเจอสปิริตระดับตำนานได้ยังไง?

ความโลภพุ่งขึ้นในใจของลูกพี่

สปิริตระดับหายากตามธรรมชาติ คนธรรมดาอาจไม่เจอเลยสักครั้งในชีวิต!

ชาตินี้เขาคงหมดหวังที่จะเป็น 'มาสเตอร์ผู้ทำสัญญาระดับหกดาว' ซึ่งหมายความว่าเขาไม่สามารถทำสัญญากับสปิริตตัวที่สองได้

แต่สปิริตระดับหายาก ไม่ว่าจะเอาไปขายหรือเก็บไว้ให้ลูกหลาน ก็ประเมินค่าไม่ได้!

ลูกน้องด้านหลังสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของลูกพี่ จึงพากันเข้ามาล้อมจิ้งจอกเก้าหางไว้

ในระยะไกล ผ่านมุมมองที่แชร์มาจากสกิล ซูชิงเห็นกลุ่มคนกำลังล้อมจิ้งจอกเก้าหางอยู่

แม้เธอจะไม่รู้ว่าพวกมันต้องการทำอะไรกับสกิลของเธอ แต่ต้องมาด้วยเจตนาร้ายแน่นอน!

ทันทีที่ลูกพี่ใช้ม้วนคัมภีร์ ซูชิงก็เริ่มสังเกตการณ์อยู่ข้างๆ โดยใช้สกิล

เมื่อเห็นพวกมัน เธอก็ได้รับ 10 แต้มสักขีพยานเช่นกัน

【เป็นสักขีพยานมนุษย์ครั้งแรกบนทวีปโลซี่ ได้รับ 10 แต้มสักขีพยาน!】

ส่วนเรื่องของเด็กสาวคนนั้น เนื่องจากไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ซูชิงจึงไม่มีความคิดที่จะเล่นบทฮีโร่

เดิมทีเธอแค่อยากจะตามคนกลุ่มนั้นไปเพื่อหาทางออกจากป่าธรรมชาติ

ไม่คาดคิดว่าจะถูกเจอตัวเข้า

มันก็แค่สกิลหนึ่ง ถูกเจอก็ไม่เป็นไร ดังนั้นซูชิงจึงควบคุมให้จิ้งจอกกระโดดออกไป

ผ่านมุมมองของจิ้งจอก ซูชิงเห็นว่าคนนับสิบที่ล้อมมันอยู่ล้วนมีเจตนาร้าย

หลายคนยังไม่ใส่กางเกงด้วยซ้ำ

ซูชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย กำลังจะควบคุมจิ้งจอกให้ปล่อยลูกไฟ

ทันใดนั้น ลูกพี่ก็ตะโกนขึ้น "โจมตี!"

สกิลสปิริตนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่จิ้งจอก

ลูกพี่หยิบม้วนคัมภีร์อีกม้วนออกมาจากอกเสื้อ

คราวนี้ไม่มีความเสียดายเลยแม้แต่น้อย

เพื่อแลกกับสปิริตหายาก การเสียสละม้วนคัมภีร์สกิลระดับสูงถือว่าคุ้มค่า!

วงเวทย์ปรากฏขึ้น และด้วยการสะบัดมือของลูกพี่ วงเวทย์สีน้ำเงินเข้มก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวจิ้งจอก!

สกิลธาตุน้ำระดับสูง : ระเบิดวารีเชี่ยวกราก!

กระแสน้ำแรงดันสูงนับไม่ถ้วนโจมตีเข้าใส่จิ้งจอก

ซูชิงแค่นเสียงเย็นในใจ พวกมันคิดจริงๆ เหรอว่าเธอเป็นแมวป่วย?

กลุ่มก้อนเปลวเพลิงสีขาวซีดแผ่ขยายออก และสกิลจำนวนมากของพวกลูกน้องก็หายวับไปกับตาภายใต้เปลวเพลิงนั้น

"ฟุ่บ – ฟุ่บ –"

กระแสน้ำแรงดันสูงสัมผัสกับเปลวเพลิงสีขาวซีด กลายเป็นไอน้ำในทันที!

ลูกพี่เห็นดังนั้น รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าตกใจ

สปิริตตัวนี้ แม้แต่ในหมู่สปิริตหายากด้วยกัน ก็ถือว่าเป็นตัวตนที่ทรงพลังอย่างแน่นอน!

ลูกพี่หยิบม้วนคัมภีร์ออกมาอีกม้วน กระตุ้นการทำงานด้วยพลังจิต และสะบัดมือ วงเวทย์สีม่วงก็ปรากฏขึ้นเหนือตัวจิ้งจอก

สกิลธาตุสายฟ้าระดับสูง : พันล้านโวลต์!

เหล่าลูกน้องรีบถอยห่างทันทีเมื่อเห็นวงเวทย์สีม่วง

"ตูม!"

สายฟ้าสีม่วงหนาทึบผ่าลงมาที่จิ้งจอก!

จิ้งจอกที่ถูกสายฟ้าฟาดระเบิดออกเป็นเปลวเพลิงสีขาวซีดโดยตรง!

"ตูม!"

เปลวไฟสีขาวขนาดมหึมากวาดเข้าใส่ลูกพี่และพวกลูกน้อง

เมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนสูง ลูกพี่กัดฟันและเปิดใช้งานม้วนคัมภีร์ใบสุดท้าย

สกิลธาตุน้ำระดับสูง : ม่านวารีฟ้าพราว!

ม่านน้ำขนาดใหญ่ครอบคลุมลูกพี่และพวกลูกน้องเอาไว้

มันแข็งแกร่งกว่าสกิลที่ปล่อยออกมาโดยเสี่ยวฉวนที่ใกล้จะหมดแรงมากนัก