ตอนที่ 91: การแตกหักของกาเล็ต

ตอนที่ 91: การแตกหักของกาเล็ต

ปราสาทเมืองบัตเตอร์ทาวน์

สมูทตี้ที่ได้รับรู้ความจริง หัวใจของเธอปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด

ช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับรัสเซล คือช่วงเวลาที่งดงามที่สุดในชีวิตของเธอ

คำยินดีจากพี่น้องชาย ความอิจฉาจากพี่น้องสาว คำชมเชยอย่างไม่ขาดปากของหม่าม้า สามีที่ทั้งแข็งแกร่งและเอาใจใส่ รวมถึงเกียรติยศที่เขานำมาสู่ตระกูลอย่างต่อเนื่อง... ทั้งหมดนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในท้องทะเล

เธอถึงกับเคยจินตนาการว่า ทันทีที่ตั้งท้องลูกของรัสเซล เธอจะขอลาออกจากตำแหน่งแม่ทัพขนมหวานกับหม่าม้า วางภาระหนักอึ้งลง และกลับไปเลี้ยงลูกอย่างสงบสุขที่เมืองจูซทาวน์

เธออยากให้ลูกเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแรงในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความรัก ไม่เหมือนกับวัยเด็กของเธอ

แต่ตอนนี้ ความสวยงามทั้งหมดนั้น... กลับถูกน้องสาวแท้ๆ ฉีกกระชากจนขาดสะบั้นด้วยมือของเธอเอง!!

จิตสังหารที่ควบคุมไม่ได้แผ่พุ่งออกมา ล็อกเป้าไปที่กาเล็ต

ชั่วขณะหนึ่ง สมูทตี้อยากจะชักดาบออกมาบั่นคอนางแพศยาที่ทำลายความสุขของเธอทิ้งซะเดี๋ยวนี้!

มือของเธอสั่นระริก

แต่สุดท้าย ดาบก็ยังคงอยู่ในฝัก

ไม่ว่าจะยังไง กาเล็ตก็คือน้องสาว เป็นสมาชิกของตระกูลชาร์ล็อต พวกเธอมีสายเลือดเดียวกันไหลเวียนอยู่

จะให้ฆ่าน้องสาวแท้ๆ ด้วยมือตัวเองเพราะเรื่องนี้... เธอทำไม่ลง

สมูทตี้หลับตาลง สูดหายใจลึกหลายครั้ง แต่สีหน้ายังคงทะมึนจนน่ากลัว

"กาเล็ต" เสียงของสมูทตี้แหบพร่า น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "เห็นแก่ความเป็นพี่น้อง พี่จะให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย"

สมูทตี้ลืมตาขึ้น "เดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย... เป็นฝ่ายตัดขาดความสัมพันธ์กับรัสเซลซะ"

"ตั้งแต่นี้ไป ห้ามเธอเข้าใกล้เขา หรือมีการติดต่อใดๆ กับเขาอีก"

"ขอแค่เธอทำตามนี้ พี่จะทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น เธอยังเป็นน้องสาวของพี่ และเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม"

สมูทตี้พอจะยอมรับได้หากกาเล็ตจะมาเป็นเมียคนที่สองของรัสเซล แต่ต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขว่ากาเล็ตต้องแสดงท่าทีที่ถูกต้อง

ตราบใดที่กาเล็ตยอมถอย ยอมก้มหัว และยอมรับสถานะของสมูทตี้ ทุกอย่างก็ยังพอคุยกันได้

ทว่า เมื่อได้ยินคำพูดของสมูทตี้ กาเล็ตเม้มริมฝีปากแดงแน่น ความรักที่มีต่อรัสเซลและความอิจฉาพี่สาวที่สั่งสมมานานจู่ๆ ก็ปะทุขึ้น

"ไม่ค่ะ พี่สมูทตี้ หนูทำไม่ได้"

"เธอว่าอะไรนะ?" สมูทตี้แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

"หนูบอกว่า หนูทำไม่ได้" กาเล็ตย้ำเสียงดังขึ้น

"เพราะหนูก็รักรัสเซลมากเหมือนกัน! ความรักของหนูที่มีต่อเขาไม่ได้น้อยไปกว่าพี่เลย! ทำไมหนูต้องเป็นฝ่ายถอยด้วย?"

ในใจของกาเล็ต ความรักคือความบ้าบิ่นและพุ่งชนโดยไม่ลังเล

โลล่า... เพื่อตามหาความรักในแบบของตัวเอง ยังกล้าปฏิเสธเจ้าชายเผ่าคนยักษ์อย่างโลกิ

ยอมขัดคำสั่งหม่าม้าและหนีงานแต่งงาน

หลังจากที่เธอช่วยโลล่าหนีออกจากท็อตโตะแลนด์ เธอเคยสาบานกับตัวเองว่า ถ้าชาตินี้โชคดีพอที่จะได้เจอชายในฝัน...

ไม่ว่าจะเจออุปสรรคอะไร เธอก็จะฟันฝ่ามันไปให้ได้

อย่าว่าแต่สมูทตี้เลย ต่อให้หม่าม้าพยายามขัดขวางไม่ให้เธออยู่กับรัสเซล เธอก็จะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด!

"แก... นังหน้าด้าน!" สมูทตี้ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ ชี้นิ้วไปที่หน้ากาเล็ต

"ยังมีหน้ามาเรียกว่าความรักอีกเหรอ? นั่นมันความรักที่ไหน? นั่นมันความมักง่าย! แกขโมยสามีฉัน!

อย่าคิดนะว่าแค่เพราะหม่าม้าจะหาเมียใหม่ให้รัสเซล แล้วหวยจะมาออกที่แก! ฝันไปเถอะ!"

"มักง่ายเหรอ?" กาเล็ตดูเหมือนจะถูกจี้ใจดำ และตัดสินใจเทหมดหน้าตัก

กาเล็ตลุกพรวดขึ้นจากโซฟา จ้องตากับสมูทตี้ที่มีจิตสังหารพลุ่งพล่านโดยไม่หลบสายตา

"พี่โกรธเพราะพี่กลัวใช่ไหมล่ะ? กลัวว่าถ้ารัสเซลรู้ความจริง เขาจะเลือกหนูแทนที่จะเป็นพี่?"

"แกเพ้อเจ้อ!" สมูทตี้ตวาดขัด แต่หัวใจกลับกระตุกวูบ

"จะเพ้อเจ้อหรือไม่ พี่รู้อยู่แก่ใจ" กาเล็ตปาดน้ำตาและพูดต่อ

"พี่ลืมไปแล้วเหรอ? หม่าม้าตัดสินใจแล้วว่าจะให้รัสเซลรับเมียเพิ่ม"

"พี่คิดว่าหม่าม้าจะเลือกใครถ้าท่านรู้ว่าหนูกับรัสเซลคบกันอยู่แล้ว?"

"ท่านจะเลือกใครระหว่างลูกสาวที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับรัสเซลแล้ว กับลูกสาวคนอื่นที่ไม่เคยข้องเกี่ยวกันมาก่อน?"

"พี่ลองทายดูสิว่าหม่าม้าจะดีใจไหมถ้าเห็นเรื่องนี้เกิดขึ้น?"

"แก!!!" สมูทตี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป ความโกรธที่อัดอั้นและความตื่นตระหนกต่ออนาคตทำลายสติสัมปชัญญะของเธอจนหมดสิ้น

เพียะ!!!

ฝ่ามือฟาดเข้าที่ใบหน้าของกาเล็ตเสียงดังสนั่น

แก้มของกาเล็ตบวมแดงขึ้นทันที หน้าหันไปด้านข้าง เส้นผมบางส่วนติดอยู่ที่มุมปาก

กาเล็ตไม่หลบและไม่ร้องไห้ เธอค่อยๆ หันหน้ากลับมา ใช้ปลายลิ้นเลียเลือดที่ซึมออกมาจากมุมปาก

มองดูสมูทตี้ที่หน้าอกกระเพื่อมด้วยความโกรธ รอยยิ้มร้ายกาจกลับปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"ตีอีกสิพี่ ตีให้พอระบายความโกรธของพี่เลย"

"เพราะไม่ว่าพี่จะโกรธแค่ไหน ไม่ว่าพี่จะตบตีหนูยังไง พี่ก็เปลี่ยนความจริงข้อหนึ่งไม่ได้"

กาเล็ตโน้มตัวเข้าไปใกล้สมูทตี้และพูดเน้นทีละคำ :

"หนูเป็นของรัสเซล ตั้งแต่ก่อนที่พี่จะแต่งงานกับเขาซะอีก"

"แก... ว่าอะไรนะ?" สมูทตี้รู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่า ม่านตาหดเกร็งวูบ

ก่อนงานแต่ง?

"หนูบอกว่า..." กาเล็ตมองใบหน้าพี่สาวที่ซีดเผือดราวกับกระดาษ ความสะใจจากการแก้แค้นผุดขึ้นในใจ

เธอครองอันดับสองในลิสต์ "พี่น้องหญิงยอดนิยม" มาหลายปี เพราะเธอชอบเป็นที่สองงั้นเหรอ?

ไม่ แน่นอนว่าไม่

เป็นเพราะพี่สมูทตี้อยู่เหนือเธอเสมอมา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ

ชัดเจนว่าเธอเข้าถึงง่ายกว่าและสวยกว่าพี่สมูทตี้ แต่เพราะความแข็งแกร่งไม่เท่า เธอเลยต้องจำใจรับอันดับสอง

แต่ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว เรื่องแย่งผู้ชาย...

เธอคือที่หนึ่ง!

"คืนก่อนวันแต่งงานของพี่กับรัสเซล... เขายังนอนอยู่บนเตียงหนู กอดก่ายกับหนูอยู่เลย"

"ได้ยินไหม พี่สาวที่รัก? พี่ต่างหากที่มาทีหลัง"

ตูม!

สมูทตี้รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมา

คืนก่อนแต่งงาน รัสเซลยังอยู่กับกาเล็ต... "แก... แกเป็นคนยั่วเขาใช่ไหม? ใช่ไหม? นังแพศยาหน้าด้าน แกยั่วเขาสินะ?"

"ยั่วเหรอ? หึ..." กาเล็ตแค่นเสียงหัวเราะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก

"พี่ลืมตอนที่คูลดาวน์อาละวาดที่บัตเตอร์ทาวน์ไปแล้วเหรอ?

เป็นพี่เอง! พี่เป็นคนขอให้พี่เขยมาช่วยแก้ปัญหาให้หนู

เป็นพี่เอง! ที่เปิดโอกาสให้หนูกับพี่เขยได้ใกล้ชิดกัน

เป็นพี่เอง! ที่ทำให้หนูได้รู้ว่าพี่เขยเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ อ่อนโยน และแข็งแกร่งขนาดไหน"

กาเล็ตมองแววตาที่แตกสลายของสมูทตี้ แล้วซัดหมัดสุดท้าย

"พวกเรามีความสุขด้วยกันมาก มีความสุขมากกว่าที่พี่จะจินตนาการได้ รัสเซลเองก็ชอบหนูมากเหมือนกัน"

"กาเล็ต..." สมูทตี้มองน้องสาวที่คุ้นเคยแต่กลับดูแปลกหน้าคนนี้ หัวใจเต็มไปด้วยความโกรธและความขยะแขยง

"ทำไมเมื่อก่อนฉันดูไม่ออกเลยนะ ว่าแกจะเป็นนังร่านต่ำตมได้ขนาดนี้!"

"ร่านเหรอ? งั้นทำไมพี่ไม่ไปถามรัสเซลตอนนี้เลยล่ะ ว่าเขาชอบใครมากกว่า และอยากอยู่กับใคร?"

"พี่ หรือว่า หนู?"