ตอนที่ 1 : ยอมจำนนหรือตาย

ตอนที่ 1 : ยอมจำนนหรือตาย

ปี 1516, ท็อตโต้แลนด์, เกาะโฮลเค้ก

"มามามามา..."

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะอันเป็นเอกลักษณ์นี้ เพื่อนๆ ที่ท่องไปในโลกของวันพีซบ่อยๆ คงรู้ดีว่าเจ้าของเสียงนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหนึ่งในจักรพรรดิแห่งท้องทะเลของโลกใหม่

ชาร์ล็อต ลินลิน

หรือที่รู้จักกันในนาม บิ๊กมัม ราชินีแห่งท็อตโต้แลนด์ ร่างกายอันใหญ่โตที่สูงเกือบเก้าเมตรของเธอแผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา ผมหยิกสีชมพูทิ้งตัวลงมาคลุมไหล่ และปากกว้างที่อ้าค้างอยู่นั้นเผยอขึ้นเล็กน้อย

"งั้น แกก็คือเชฟขนมหวานชื่อดังจากพาราไดซ์ รัสเซล สินะ?"

รัสเซลยืนตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผย แม้จะสวมชุดเชฟก็ไม่อาจปิดบังเสน่ห์ของเขาได้ สันจมูกโด่งเป็นคม ดวงตาลึกซึ้ง และกรอบหน้าที่ได้รูป... เมื่อรวมกันแล้ว มันคือผลงานการสร้างสรรค์ที่สมบูรณ์แบบที่ทำให้สาวใหญ่ต้องพูดไม่ออกและสาวน้อยต้องหน้าแดง

หน้าตาของเขานั้นเรียกได้ว่าเต็มแม็กซ์จริงๆ

แต่ในเวลานี้ ลำคอของรัสเซลรู้สึกแห้งผาก และชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปอย่างไร

เขาได้ข้ามมิติมายังโลกวันพีซเป็นเวลา 24 ปีแล้ว เพราะเขาได้กินผลซูเบะ ซูเบะ เข้าไปตอนอายุ 5 ขวบ ครึ่งแรกของชีวิตเขาจึงเรียกได้ว่าทั้งแข็งแกร่งและหล่อเหลา เขาถึงขนาดต้องสวมหน้ากากหลังจากออกทะเลเพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจที่ไม่จำเป็น ซึ่งอาจส่งผลต่อความเร็วในการชักดาบของเขา

ตอนนั้นพวกทหารเรือเรียกเขาว่าอะไรนะ? อ้อ ใช่ ฉายาของเขาคือ นักดาบหน้ากากเหล็ก เซโร่ ที่มีค่าหัว 360 ล้านเบรี เขาเคยเป็นซูเปอร์โนวาระดับท็อปที่ร้อนแรงสุดๆ

หลังจากโลดแล่นอยู่ในพาราไดซ์ได้ไม่กี่ปี เขาก็คิดว่าตัวเองเจ๋งเป้งและมีฝีมือสุดยอด โดยไม่ทันได้คิดหน้าคิดหลัง เขาก็พุ่งตรงเข้าสู่โลกใหม่ทันที

แล้วผลลัพธ์ล่ะ? เขาไม่สามารถกร่างอยู่ในโลกใหม่ได้เกินสองสามวัน ก่อนที่อาจารย์ไคโดจะมอบบทเรียนแห่งความจริงอันโหดร้ายให้ ถ้าไม่ใช่เพราะผลซูเบะ ซูเบะ เขาอาจจะหนีไม่รอดด้วยซ้ำ

อัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์? สัตว์ประหลาดด้านกลไก?

ขอโทษที แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดตัวจริง ความแข็งแกร่งอันน้อยนิดของเขามันไม่มีค่าอะไรให้พูดถึงเลย ถ้าไม่มีผลซูเบะ ซูเบะ เขาคงไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะก้าวเข้าสู่โลกใหม่

หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า รัสเซลก็ตัดสินใจเปลี่ยนวิถีชีวิต

ดังนั้น เขาจึงกลับมาใช้ชื่อเดิมจากดาวสีฟ้า รัสเซล โดยอาศัยทักษะเชฟขนมหวานระดับมิชลินจากชาติก่อน เขาเปิดร้านขนมหวานในบ้านเกิดที่วอเตอร์เซเว่น และยังเลี้ยงสิงโตทะเลมหัศจรรย์ไว้เป็นสัตว์เลี้ยง ชีวิตของเขาคงไม่มีอะไรจะสุขสบายไปกว่านี้แล้ว

หลังจากตั้งรกรากในวอเตอร์เซเว่นได้ไม่กี่ปี อุบัติเหตุก็ยังคงเกิดขึ้น

เมื่อไม่กี่วันก่อน คาตาคุริเดินเข้ามาในร้านเล็กๆ ของเขาและยื่นคำถามแบบปรนัยให้เขาทันที

จะยอมไปกับเขาโดยสมัครใจ หรือจะโดนซ้อมปางตายแล้วค่อยถูกมัดหิ้วไป

เหตุผลนั้นง่ายมาก เพราะแม่ใหญ่คิดว่าขนมหวานที่เขาทำนั้นอร่อยมาก เธอจึงสั่งให้คาตาคุริที่กำลังทำภารกิจอยู่ในพาราไดซ์ พาตัวเขากลับมาที่ท็อตโต้แลนด์

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมือขวาของจักรพรรดิระดับท็อปอย่างคาตาคุริ รัสเซลไม่แม้แต่จะคิดขัดขืน เขาเก็บข้าวของและจากมาพร้อมกับเขาทันที

และแล้ว และแล้วมันก็นำไปสู่สถานการณ์ปัจจุบัน

"ครับ แม่ใหญ่ ผมคือรัสเซล" ขณะที่พูด รัสเซลก็กวาดสายตามองไปรอบๆ

คาตาคุริยืนตระหง่านเหมือนเทพเจ้าเฝ้าประตูอยู่ด้านข้างและต่ำกว่าบัลลังก์เล็กน้อย สายตาที่เย็นชาและเยือกเย็นภายใต้ผมสั้นสีแดงอมม่วงของเขานั้นแทงทะลุ ผ้าพันคอปิดบังครึ่งล่างของใบหน้าแต่ไม่อาจปิดซ่อนดวงตาที่คมกริบและมองเห็นทุกสิ่งได้

รอบๆ พวกเขามีชายหญิงรูปร่างแปลกตาหลายคนยืนอยู่ ทุกคนล้วนแผ่ออร่าที่ทรงพลังออกมาโดยไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาทั้งหมดน่าจะเป็นลูกๆ ของแม่ใหญ่

"มามามามา~ ฉันชอบขนมหวานที่แกทำจริงๆ ดังนั้น แม่ใหญ่จะให้ทางเลือกแกสองทาง"

"ข้อแรก ยอมสวามิภักดิ์ต่อฉัน เป็นสมาชิกของท็อตโต้แลนด์ และทำขนมแสนอร่อยให้ฉันกินทุกวัน"

"ข้อสอง..." สีหน้าของแม่ใหญ่เปลี่ยนไปในทันที จ้องมองรัสเซลราวกับปีศาจ บรรยากาศรอบตัวพวกเขากลายเป็นกดดันขึ้นมาทันใด "ความตาย!"

"เลือกซะ เจ้าหนู!"

ในวินาทีนี้ รัสเซลรู้สึกเหมือนเซี่ยงอวี่ที่ถูกครอบงำด้วยความรู้สึกไร้พลังราวกับกำลังพ่ายแพ้ต่อกองทัพฮั่น

เลือกกับผีแม่แกสิ! ฉันมีทางเลือกด้วยเหรอ?

ว่ากันตามตรง ท็อตโต้แลนด์ของแม่ใหญ่น่าจะถือเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับคนธรรมดาในโลกโจรสลัด

แค่จ่ายอายุขัยไม่กี่สิบปี ก็จะได้รับความคุ้มครองจากกองกำลังระดับสี่จักรพรรดิและมีอาหารกินไม่รู้จบ ไม่ว่าจะคิดยังไง มันก็คือกำไรมหาศาลไม่มีขาดทุน

เมื่อเทียบกับประเทศในอาณัติที่มักจะกดขี่ประชาชนทั่วไป ที่นี่ของแม่ใหญ่แทบจะเป็นสวรรค์

น่าเสียดายที่รัสเซลไม่ใช่คนธรรมดา เขาอยู่ที่ไหนก็อยู่ดีกินดีได้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่ท็อตโต้แลนด์

เพราะฉะนั้น รัสเซลจึงวางแผนที่จะแกล้งทำเป็นยอมสวามิภักดิ์ แล้วค่อยหอบข้าวของหนีไปเมื่อมีโอกาส

เมื่อคิดได้ดังนี้ รัสเซลก็เผยรอยยิ้มที่สดใสและร่าเริง และกำลังจะพูดว่า "ผมยอมสวามิภักดิ์" แต่เสียงเครื่องจักรกลที่เย็นชาก็ดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังเผชิญกับทางเลือกชีวิตครั้งสำคัญ... ระบบเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!】

【กำลังผูกระบบ... ผูกสำเร็จ!】

รัสเซลถึงกับตะลึงงันไปเลย

ระบบงั้นเหรอ? นิ้วทองคำของฉันมาถึงในที่สุดแล้วเหรอ?

เดี๋ยวนะ ตอนที่ฉันเกือบโดนไคโดซ้อมจนตาย ระบบไม่ยักกะทำงาน ทำไมมันถึงมาทำงานเอาตอนนี้?

【ยินดีต้อนรับสู่ระบบเกมจีบสาว ระบบนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยให้โฮสต์บรรลุชีวิตที่ยอดเยี่ยมและมีความสุขด้วยการทำความรู้จักกับผู้หญิงคุณภาพสูง】

เดี๋ยวนะ เกมจีบสาวอะไร? นี่มันก็แค่กัลเกมไม่ใช่เรอะ?

ฉันรู้วิธีเล่นไอ้นี่! เดินเข้าไปสารภาพรักตรงๆ... โอ๊ะ เดี๋ยวนะ ในกัลเกมมันไม่ได้ทำกันแบบนั้นนี่หว่า

【ติ๊ง~ ตรวจพบการปรากฏตัวของผู้หญิงคุณภาพสูงในบริเวณใกล้เคียง กำลังสแกน... สแกนสำเร็จ!】

วูบ!

อินเทอร์เฟซเสมือนในครรลองสายตาของรัสเซลเปลี่ยนไปทันที กลายเป็นแผนที่สแกนคล้ายเรดาร์ ทันใดนั้น จุดแสงที่มีชื่อและตัวเลขก็สว่างขึ้นบนหน้าจอ

【ชาร์ล็อต ลินลิน】

【คะแนนรวม: 196】 ระดับ SSS (หน้าตา: 4/25, รูปร่าง: 3/25, ความแข็งแกร่ง: 89/25 (เกินขีดจำกัด), พรสวรรค์: 100/25 (เกินขีดจำกัด))

【หมายเหตุ: สมบัติล้ำค่าที่หาใครเปรียบไม่ได้ ห้ามพลาดเด็ดขาด! โปรดรวบรวมความกล้าของท่าน โฮสต์ และพิชิตใจเธออย่างกล้าหาญ!】

รัสเซล: "..."

เฮ้ย ระบบ ล้อกูเล่นรึเปล่าวะเนี่ย!

ยัยแก่หนังเหนียวนี่อายุอานามก็ปาไปหกสิบกว่าแล้ว แล้วเอ็งยังบอกว่าหล่อนเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาใครเปรียบไม่ได้เนี่ยนะ?

แล้วก็!

แม่ใหญ่สูงเกือบ 9 เมตร ส่วนเขาแค่ 2.08 เมตร นี่ นี่ นี่... นี่มันไม่ใช่แค่เรื่อง 'ขับรถเก่า' (เคี้ยวหญ้าแก่) แล้วมั้ง!

ต่อให้รัสเซลยินดีที่จะ 'ขับรถเก่า' แต่แม่ใหญ่จะมี 'อะไหล่ช่วงล่าง' ที่รองรับไหวเหรอ?

"ติ๊ง กำลังสร้างระบบแรงจูงใจ..."

ระบบแรงจูงใจของระบบเกมจีบสาว มีดังนี้:

1. เมื่อผู้หญิงคุณภาพสูง (คะแนนรวม > 50) มีระดับความชอบต่อโฮสต์ถึงระดับใหม่ (25/50/75/100) จะสามารถสุ่มรางวัลระดับ (D~SSS) ได้
2. การปลดล็อกภาพ CG พิเศษของผู้หญิงคุณภาพสูงเป็นครั้งแรก จะได้รับรางวัลระดับ D~SSS ตามคะแนนของผู้หญิงคนนั้น สำหรับผู้หญิงคนเดิม รางวัลนี้จะรีเฟรชทุกสัปดาห์ โดยระดับรางวัลจะถูกสุ่ม (ไม่เกินระดับของรางวัลแรกที่ได้รับ)
3. การจบแบบแต่งงานกับผู้หญิงคุณภาพสูง จะได้รับรางวัล 'สุขสันต์วันวิวาห์' โดยจะได้รับรางวัลระดับ A~SSS ตามระดับความชอบของผู้หญิงที่มีต่อโฮสต์ (0~100) จำกัดเพียงหนึ่งครั้งต่อผู้หญิงหนึ่งคน

หมายเหตุ: ระบบนี้สนับสนุนให้โฮสต์สร้างความสัมพันธ์ชายหญิงที่ดี ห้ามใช้วิธีการผิดกฎหมายในการย่ำยีศักดิ์ศรีของผู้หญิง

ซู้ด~ รัสเซลสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงและแอบชำเลืองมองแม่ใหญ่ในชุดเดรสลายดอก

ฉันเห็นแม่ใหญ่... ก็ยังคงมีเสน่ห์... ไม่ ไม่ ฉันเกือบจะตกหลุมพรางใหญ่ยักษ์ของระบบไปแล้ว!

แม่ใหญ่เป็นคนแบบไหนกัน?

โจรสลัดหญิงที่โหดเหี้ยมอันดับหนึ่งในโลกวันพีซ จนกระทั่งลูฟี่มาถึงท็อตโต้แลนด์ เธอมีลูกสาว 39 คนและลูกชาย 46 คนไปแล้ว แต่ลูกๆ ของเธอรู้แค่ว่าใครเป็นแม่ ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ

จากสิ่งนี้ อนุมานได้ว่าการเป็นสามีของแม่ใหญ่นั้นอันตรายอย่างยิ่งไม่ถูกทับตายก็ถูกทิ้งเหมือนขยะหลังจากใช้งานเสร็จ เพื่อไม่ให้กระทบต่อสถานะพิเศษของเธอในท็อตโต้แลนด์

ดังนั้น แม้ว่าแม่ใหญ่จะเป็นสมบัติล้ำค่าในหมู่ปุถุชนอย่างไม่ต้องสงสัย แต่รัสเซลทำได้เพียงตัดใจอย่างเจ็บปวด ถ้าเป็นแม่ใหญ่เมื่อ 40 ปีก่อน เขาจะไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว ต่อให้ถูกทับตายก็คุ้มค่า

แต่ตอนนี้ รัสเซลยังอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักหน่อย

"แม่ใหญ่กำลังถามแกอยู่!" เพรอสเพโรที่ยืนอยู่ด้านข้างห้องโถง ตวัดลิ้นยาวๆ ของเขาและเร่งเร้าอย่างหมดความอดทน

รัสเซลสูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ "แม่ใหญ่ ตราบใดที่คุณยอมรับคำขอข้อหนึ่งของผม ผมก็ยินดีที่จะสวามิภักดิ์ต่อคุณ"

"บังอาจ! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงกล้ายื่นข้อเสนอกับแม่ใหญ่!"