บทที่ 125: สร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติ (ฟรี)

บทที่ 125: สร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติ

โรงแรมเดอะแลงแฮมแยงซี

แอเรียก้าวเดินเข้ามาในล็อบบี้ด้วยท่าทางที่ผ่อนคลาย ผมหางม้าที่ยาวสลวยก็สะบัดไปมา มุมปากก็ประดับรอยยิ้มบางๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาเซี่ยงไฮ้ แต่เธอก็ไม่ได้เลือกโรงแรมหรูๆ ที่มีชื่อเสียงระดับโลกเหล่านั้น แต่กลับเลือกพักที่โรงแรมบูติกที่ตกแต่งอย่างมีเอกลักษณ์แห่งนี้

เพราะทำเลที่ตั้งของมันค่อนข้างจะดี

ตั้งอยู่ข้างๆถนนคนเดินจินหลิง ภายในย่านธุรกิจใจกลางเมืองเซี่ยงไฮ้

นอกหน้าต่างก็คือสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของเซี่ยงไฮ้อย่างจัตุรัสประชาชน โรงละครใหญ่ และเดอะบันด์ เป็นต้น ไม่ต้องออกไปข้างนอกก็สามารถมองเห็นได้ตลอดเวลา

แล้วรอบๆ ก็ยังมีของอร่อยอีกมากมาย ไม่นานนักก็สามารถพิชิตกระเพาะของแอเรียได้แล้ว

ถึงแม้ตอนแรกเธอจะไม่ค่อยจะชินกับอาหารจีนเท่าไหร่ แต่พอได้ลิ้มลองไปสามวันแล้ว เธอก็รู้สึกว่าเซี่ยงไฮ้ที่นี่มันดีมากจริงๆ!

แถมยังรู้สึกว่ามันดีกว่าเมืองหลวงของพวกเธอเสียอีก!

เหมาะที่จะมาอยู่ถาวรมาก

บวกกับตอนวิ่งก็ยังได้เจอหนุ่มน้อยชาวจีนที่สุภาพและมีอารมณ์ขันอย่างหลินเซินอีก

รอยยิ้มที่มุมปากของแอเรียกว้างขึ้นไปอีก ในหัวก็เอาแต่หวนรำลึกถึงเรื่องราวในคืนนี้

การพบกันที่สวยงามในต่างแดนมักจะเป็นสิ่งที่ทำให้คนเราลืมไม่ลงที่สุด

แอเรียฮัมเพลงพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเธอไปพลาง ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนสุด รูดบัตรเข้าห้องพักคู่หมายเลข 1304

ในตอนนี้ที่ข้างเตียงยังคงมีคนนั่งอยู่อีกคนหนึ่ง

ผมลอนใหญ่สีทองอ่อนๆ ปรกไหล่ สวมชุดนอนบางเบาสีน้ำตาลอ่อน

เธอคือไลลา เพื่อนสนิทที่มาเที่ยวเซี่ยงไฮ้กับแอเรียด้วยกัน

“ไลลา? เธอกลับมาได้ยังไง?”

พอเห็นไลลาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว แอเรียก็ประหลาดใจมาก

“เธอไม่ได้ออกไปเดทกับผู้ชายคนที่พวกเราเจอวันนี้หรอกเหรอ?”

“ใช่สิ”

พอเห็นแอเรียกลับมาแล้ว ไลลาก็ใช้สองมือยันเตียงไว้ข้างหลัง อดที่จะบ่นกับเธอไม่ได้

“ตอนแรกว่าจะลองชิมรสชาติผู้ชายจีนดูสักหน่อย ผลลัพธ์คือใครจะไปรู้ว่าไอ้หมอนั่นหน้าตาก็ไม่เลว แต่การแสดงออกมันแย่เกินไปหน่อย!”

“ไม่เพียงแต่เงื่อนไขของตัวเองจะไม่ดี ความสามารถก็ยังสั้นจนน่าตกใจ จบแล้วฉันก็เลยรีบกลับมาเลย ไม่มีความสุขเลยสักนิดเดียว แถมยังหงุดหงิดไปทั้งท้องอีกต่างหาก”

“ดูท่าที่เขาว่ากันในเน็ตมันจะถูกเผงเลยนะ ผู้ชายจีนสู้ผู้ชายบ้านเราไม่ได้จริงๆ”

“เหรอ?”

แอเรียจู่ๆ ก็นึกถึงรายละเอียดบางอย่างของหลินเซินขึ้นมาได้

เนื่องจากตอนเย็นเขามาวิ่ง สวมชุดแห้งไวที่ค่อนข้างจะรัดรูปและระบายอากาศได้ดี ดังนั้นจึงสามารถมองเห็นโครงร่างจากกางเกงได้อย่างชัดเจน

ตอนนั้นแอเรียเผลอแอบมองแวบหนึ่ง รู้สึกว่าก็พอใช้ได้อยู่นะ

แต่ไลลากลับให้คำวิจารณ์แบบเหมารวมที่แย่ขนาดนี้ นี่ทำให้เธออดที่จะแก้ต่างให้หลินเซินไม่ได้

“ก็น่าจะเป็นแค่บางคนหรือเปล่า? ไม่แน่ว่าเธออาจจะโชคไม่ดีก็ได้นะ”

“งั้นเธอก็ไปลองดูสิ”

ไลลานอนเอนหลังอยู่บนเตียง เอียงตัวขดขาทั้งสองข้าง ยิ้มมองไปทางแอเรีย

“อุตส่าห์มาจีนทั้งที เธอไม่คิดจะลองชิมรสชาติผู้ชายของพวกเขาดูหน่อยเหรอ?”

“พรุ่งนี้แล้วกัน”

แอเรียถอดเสื้อกล้ามตัวเล็กกับกางเกงขาสั้นบนตัวออก ตั้งใจจะไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายสักหน่อย

ทันใดนั้นไลลาก็รีบวิ่งเข้ามา โอบไหล่เธอไว้ ในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

“เธอเจอเป้าหมายที่แน่ชัดแล้วเหรอ?”

“ก็ประมาณนั้นแหละ”

แอเรียพูดพลางยิ้ม

“วันนี้ตอนวิ่ง ฉันเจอผู้ชายชาวจีนที่หล่อมากเลยคนหนึ่ง แถมเขาก็ยังชอบออกกำลังกายมากด้วย วิ่งห้ากิโลเมตรได้ประมาณ 15 นาทีเลยนะ!”

“นั่นมันก็แค่แสดงว่าเขาแข็งแรงดีเท่านั้นแหละ ไม่ได้หมายความว่าเรื่องนั้นจะเก่งสักหน่อย”

ไลลาเบ้ปากอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะพูดอย่างมั่นใจ

“พรุ่งนี้เธอก็จะรู้เองแหละว่าที่ฉันพูดมันถูกหรือเปล่า เกรงว่าก็คงจะเหมือนกับฉันแหละนะ ครึ่งชั่วโมงหลังก็กลับมาแล้ว”

“เขาคือเพื่อนชาวจีนคนแรกของฉันนะ”

พอได้ยินไลลาเอาแต่พูดจาดูถูกหลินเซินโดยไม่ได้ตั้งใจ แอเรียก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมาทันที

“เขาช่วยฉันมาเยอะมากนะ ฉันไม่ชอบให้เธอพูดถึงเขาแบบนี้”

“ดูท่าเธอจะชอบเขามากเลยสินะ”

ไลลาก็ไม่ได้โมโหอะไร ตรงกันข้ามกลับรู้สึกสนใจใคร่รู้ในเรื่องซุบซิบอย่างบอกไม่ถูก

“แอเรีย เล่าเรื่องที่พวกเธอเจอกันให้ฉันฟังหน่อยสิ!”

“อาบน้ำเสร็จแล้วค่อยเล่าให้เธอฟังนะ”

แอเรียที่ถอดเสื้อผ้าหมดแล้วก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ เปิดฝักบัว ชำระล้างร่างกายที่เหนียวเหนอะหนะไปด้วยเหงื่อ

การออกกำลังกายกลางแจ้งเป็นประจำทำให้ผิวของเธอเป็นสีน้ำผึ้งที่ดูสุขภาพดี โครงร่างของกล้ามเนื้อก็ชัดเจนมากเป็นพิเศษ

นี่ก็คือจุดที่ทำให้แอเรียกลุ้มใจสำหรับการเดทในวันพรุ่งนี้

เพราะเธอพบว่า สาวงามชาวจีนในเซี่ยงไฮ้ล้วนแต่มีผิวขาวสวย รูปร่างเล็กกระทัดรัด

ผู้หญิงที่โครงร่างค่อนข้างจะใหญ่ แถมทั้งตัวก็เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออย่างเธอ ไม่น่าจะเป็นสเปคที่หลินเซินชอบ

แต่ท่าทีที่สุขุมกับพฤติกรรมที่สุภาพของเขาในวันนี้ กลับตรงสเปคในใจของแอเรียอย่างจัง

ทำให้เธอเผลอเคลิบเคลิ้มไปพักหนึ่งเลยทีเดียว

‘พรุ่งนี้เจอกันแล้วค่อยว่ากันแล้วกันนะ ต่อให้หลินเซินจะไม่ได้เรื่อง ตัวเองก็ต้องไม่ทำร้ายความภาคภูมิใจของเขาสิ ไม่อย่างนั้นก็จะสูญเสียเพื่อนชาวจีนที่ดีมากคนหนึ่งไป’

แอเรียลูบหน้าตัวเองเบาๆ ในใจก็ตัดสินใจอย่างเงียบๆ

•  
•

วันที่ 24 สิงหาคม ปี 2025, วันอาทิตย์

อุณหภูมิ 20℃～30℃, ฟ้าครึ้ม, ลมตะวันออกเฉียงใต้ระดับ 3, ความชื้น 36%

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 24 ส.ค. เวลา 00:01 จำนวน 23,000.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 2,643,000.00 หยวน」

เจ็ดโมงครึ่งเช้า

ทั้งเมืองราวกับจะถูกม่านสีเทาหนาๆ บดบังไว้ กลุ่มเมฆสีตะกั่วลอยต่ำบดบังเส้นขอบฟ้า ทำเอาคนหายใจไม่ออก

ไม่มีลม ความชื้นสูง

นี่คือสภาพอากาศที่ค่อนข้างจะปกติธรรมดาในเซี่ยงไฮ้

แต่โชคดีที่ดวงอาทิตย์ถูกบดบังไว้ อุณหภูมิก็ยังถือว่าต่ำ เหมาะแก่การออกไปข้างนอก

หลินเซินตื่นนอนล้างหน้าแปรงฟันแต่เช้าตรู่ ด้วยสภาพจิตใจที่ดีที่สุดเพื่อต้อนรับการเดทกับแอเรียในวันนี้

เพราะเขาไม่ได้มาคนเดียว แต่เป็นตัวแทนของใบหน้าของผู้ชายชาวจีนทุกคน

ในสถานการณ์แบบนี้จะมาพลาดไม่ได้เด็ดขาด!

ดังนั้น หลินเซินจึงล้างหน้าแปรงฟันโกนหนวดอย่างจริงจังเป็นพิเศษ จัดแต่งทรงผมที่ดูจะสะอาดสะอ้านสดใส

ทรงอเมริกันไถข้าง

เพราะโทนี่ช่างตัดผมของเขาเจสันสอนมาแค่นี้แหละนะ ทรงผมอื่นๆ ก็ต้องใช้เครื่องหนีบผม มันยุ่งยากเกินไปหน่อย

หลินเซินขี้เกียจจะทำอะไรที่มันดูจะหรูหราฟู่ฟ่าขนาดนั้น

“ฟู่—!”

หลังจากจัดการเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกเสร็จแล้ว หลินเซินก็ไปหยิบชุด LV ฤดูร้อนชุดหนึ่งออกมาจากตู้เสื้อผ้า สวมสร้อยเงินกับ Green Gold Daytona

แบบนี้ หนุ่มหล่อสุดฮิปก็พร้อมแล้ว!

“ไม่เลวเลย!”

ยืนอยู่หน้ากระจก หลินเซินค่อนข้างพอใจกับภาพลักษณ์ของตัวเอง

เด็กผู้หญิงชาวยุโรปอเมริกาน่าจะชอบการแต่งตัวสไตล์แฟชั่นแบบนี้มากกว่าใช่ไหมล่ะ?

หลินเซินเดินออกจากห้องน้ำ หยิบกุญแจแล้วก็ลงไปข้างล่าง

แต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนจะขับรถไปรับแอเรีย แต่กลับไปรับพัสดุก่อนเป็นอย่างแรก

ถุงยางอนามัยขนาดใหญ่พิเศษที่สั่งมาจากในเน็ต

ข้างในไม่ใช่แค่มีแบบธรรมดาเท่านั้น แต่ยังมีแบบบันเทิงที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานอีกมากมาย

รวมกันแล้วมีตั้งยี่สิบกล่องใหญ่!

“รู้สึกเหมือนจะใช้ได้ตั้งปีครึ่งเลยนะเนี่ย”

หลินเซินพึมพำพลางโยนพัสดุเข้าไปในท้ายรถ พร้อมกับถือโอกาสแกะห่อ หยิบออกมาสองกล่องใส่กระเป๋าไว้เป็นของสำรองสำหรับวันนี้

จะปล่อยให้เธอเอาเมล็ดพันธุ์กลับเยอรมนีไปด้วยไม่ได้หรอกนะ

ของฝากแบบนั้นมันน่ากลัวเกินไปหน่อย…

หลินเซินนั่งลงบนเบาะคนขับ เปิดแอร์กับเพลง หลับตาพิงเบาะ ใช้มือขวาเคาะพวงมาลัยเบาๆ เป็นจังหวะ

นี่คือนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ของเขาหลังจากขึ้นรถ

หลังจากพักผ่อนสั้นๆ แล้ว หลินเซินก็ส่งข้อความไปหาแอเรีย

[หลินเซิน: ผมจะไปรับคุณแล้วนะ เตรียมตัวพร้อมหรือยังครับ?]

[แอเรีย: OK]

หลังจากได้รับข้อความจากหลินเซินแล้ว แอเรียก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าหน้ากระจกอย่างรวดเร็ว

เสื้อแขนยาวครอปสีไวน์แดงกับกางเกงยีนส์เอวสูงสีเทา

การแต่งตัวสไตล์ลำลองแบบนี้ไม่เพียงแต่จะสามารถโชว์ให้เห็นเส้นเอวที่เซ็กซี่ได้เท่านั้น แต่ยังช่วยยืดเส้นสายของขาให้ดูยาวขึ้น เรียบง่ายแต่ก็ขับเน้นให้เห็นถึงข้อได้เปรียบของเรือนร่างที่โค้งเว้าเย้ายวน

นี่ก็คือจุดที่แอเรียค่อนข้างจะมั่นใจเช่นกัน

หลังจากแต่งตัวเสร็จแล้วเธอก็หยิบกระจกขึ้นมาเติมเครื่องสำอางอีกหน่อย ก่อนจะบอกลาไลลาที่ยังคงนอนอยู่บนเตียง

“ฉันไปแล้วนะ”

“อืม… ระวังตัวด้วยนะ อย่าลืมว่าพรุ่งนี้เช้าต้องขึ้นเครื่องบินนะ”

“ฉันรู้แล้วน่า”

แอเรียขึ้นลิฟต์ลงไปข้างล่าง มองแวบเดียวก็เห็นหลินเซินที่นั่งรออยู่บนโซฟาในล็อบบี้แล้ว

ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

เพราะหลินเซินที่ตั้งใจแต่งตัวมาในวันนี้ ดูจะดึงดูดใจมากกว่าเขาเมื่อวานนี้เสียอีก

เมื่อวานเนื่องจากแสงไฟในสนามกีฬาค่อนข้างจะมืดสลัว แถมเขายังสวมชุดออกกำลังกายอีกด้วย บางทีอาจจะหล่อไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่

แต่เขาในวันนี้,

สันกรามกับสันคิ้วที่เฉียบคม มือที่เรียวยาวเห็นข้อกระดูกชัดเจน รวมถึงรูปร่างที่สูงสง่าแข็งแรง

แสดงให้เห็นถึงอีกด้านหนึ่งที่เย็นชาแตกต่างจากสไตล์สปอร์ต

สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่ตรงสเปคของแอเรียอย่างจัง ทำเอาในใจเธอสั่นไหวไปพักหนึ่งเลยทีเดียว ตื่นเต้นจนต้องโบกมือ

“ลินเซิน ฉันอยู่นี่ค่ะ!”

“แอเรีย”

หลินเซินได้ยินแล้วก็ลุกขึ้นยืนยิ้มพลางยกมือขวาขึ้นเป็นสัญญาณ

หลังจากแอเรียวิ่งเหยาะๆ เข้ามาแล้ว เธอก็โอบรอบเอวเขาไว้แน่น เขย่งปลายเท้าขึ้นมา ทักทายเขาด้วยการหอมแก้มอย่างสนิทสนม

“วันนี้คุณหล่อมากเลยนะ!”

“ขอบคุณครับ คุณวันนี้ก็สวยมากเหมือนกันครับ”

ความมีน้ำใจของแอเรียทำเอาหลินเซินที่เป็นผู้เล่นเก่าในเรื่องความรักถึงกับรับมือไม่ไหวเลยทีเดียว รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

“วันนี้คุณมีที่ที่อยากจะไปเป็นพิเศษไหมครับ?”

“ฉันอยากจะสัมผัสกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งของจีนดูหน่อยค่ะ”

แอเรียพูดพลางยิ้มแล้วก็ควงแขนหลินเซินไว้แน่น

“คุณน่าจะรู้ดีอยู่แล้วใช่ไหมคะ?”

“ก็พอจะรู้มาบ้างครับ แต่ก็ไม่ได้เยอะอะไรนักหรอก คุณคิดว่าผมจะรู้ทุกอย่างเลยเหรอครับ?”

หลินเซินพูดทีเล่นทีจริง แต่แอเรียกลับพยักหน้าอย่างจริงจัง นี่ทำให้ในใจเขาครุ่นคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที

ซี้ด—!

เด็กผู้หญิงชาวต่างชาตินี่มันหลอกง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

ความรู้สึกดีๆ มันจะเพิ่มขึ้นเร็วเกินไปหน่อยแล้วมั้ง!

“ไปกันเถอะครับ อย่างแรกเลยก็คือพาคุณไปเที่ยววัดจิ้งอันสักรอบหนึ่งก่อน”

“ค่ะ”

ในเมื่อตัดสินใจจะให้หลินเซินพาเที่ยวเซี่ยงไฮ้แล้ว แอเรียก็ย่อมต้องเชื่อฟังความคิดเห็นของคนท้องถิ่นอย่างเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข

หลังจากนั่งลงบนเบาะข้างคนขับแล้ว เธอก็เหลือบมองไปแวบหนึ่ง ก็เห็น Green Gold Daytona ของโรเล็กซ์บนข้อมือซ้ายของหลินเซิน

นี่ทำให้แอเรียประหลาดใจเล็กน้อย

ที่แท้หลินเซินเขาไม่เพียงแต่จะหน้าตาดีและมีความสามารถด้านกีฬาที่โดดเด่นเท่านั้น ที่บ้านก็ยังรวยมากอีกด้วยเหรอ?

ความสุขที่ไม่คาดคิดนี้ทำให้ในใจแอเรียจู่ๆ ก็ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

เดิมทีเธอตั้งใจจะให้มันเป็นแค่การพบกันที่โรแมนติกสั้นๆ ในต่างแดนเท่านั้นเอง เพื่อเป็นการปิดท้ายการเดินทางมาจีนครั้งนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

พอกลับประเทศไปแล้วก็ไม่แน่ว่าจะได้ติดต่อกันอีก เพราะระยะทางมันไกลเกินไป

แต่ถ้าหลินเซินรวยมากขนาดนั้นล่ะก็ แสดงว่าเที่ยวบินระหว่างประเทศสำหรับเขามันก็ไม่มีภาระทางการเงินอะไรเลย

แบบนี้ รู้สึกเหมือนในอนาคตยังจะได้เจอกันอีกนะ!

ในใจแอเรียมีความคาดหวังอยู่เล็กน้อย

“นาฬิกาเรือนนี้ของคุณสวยมากเลยนะคะ! นักเรียนของฉันหลายคนก็ใส่รุ่นนี้เหมือนกันค่ะ”

“คุณหมายถึงเรือนนี้เหรอครับ”

วิ้ด—!

หลินเซินหมุนพวงมาลัยด้วยมือเดียวอย่างสง่างามและคล่องแคล่ว หลังจากขับรถออกจากหน้าโรงแรมแล้วก็หัวเราะเบาๆ

“ที่ประเทศของพวกเรามันแพงมากเลยนะ ที่ประเทศของพวกคุณน่าจะถูกมากเลยใช่ไหมล่ะครับ? ก็แหม... ไม่มีภาษีนี่นา”

“ไม่ถูกเลยนะคะ หลายหมื่นยูโรเลยนะ”

แอเรียเอ่ยชม

“ลินเซิน ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะรวยขนาดนี้”

“ก็งั้นๆ แหละครับ ถ้าอยู่ในเซี่ยงไฮ้ก็พอจะอยู่ได้สบายๆ ครับ”

นี่มันไม่ใช่ว่าหลินเซินถ่อมตัวนะ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ

เงินฝากสองล้านกว่าในบัตรของเขา เกรงว่าในเซี่ยงไฮ้คงจะยังไม่ถือว่าเป็นชนชั้นกลางด้วยซ้ำ

แต่แอเรียกลับชอบทัศนคติที่ถ่อมตนแบบนี้ของหลินเซินมาก

เธอโยกตัวเบาๆ ไปตามจังหวะเพลงสากลที่สนุกสนานในรถ อ้าปากร้องตาม รู้สึกเหมือนทุกความชอบของหลินเซินมันจะไม่เหมือนกับเธอเลยสักนิดเดียว

“คุณก็ชอบ Sia ด้วยเหรอ?”

“แน่นอนสิครับ ก็แหม... เธอเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกเลยนี่นา”

สำหรับผู้หญิงที่แตกต่างกัน หลินเซินก็มีความ “ชอบ” ที่เหมือนกับ Schrödinger (นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย เจ้าของแนวคิดเรื่อง “แมวของชเรอดิงเงอร์” ซึ่งเปรียบเปรยถึงสภาวะที่ยังไม่แน่นอน)

ยังไงซะขอแค่สามารถเชื่อมโยงกันได้นิดหน่อย ก็จะทำให้เธอรู้สึกเหมือนเจอเพื่อนรู้ใจ ทำให้ความรู้สึกดีๆ เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ตอนนี้แอเรียก็อยู่ในสภาพแบบนั้นแหละ

เธอแอบเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของหลินเซินที่กำลังตั้งใจขับรถอยู่ สายตาก็ค่อยๆ เลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง

บางทีคืนนี้อาจจะมีค่ำคืนที่ดีๆก็ได้นะ!