บทที่ 15 เผ่าพันธุ์แมลงบุกโจมตี

บทที่ 15 เผ่าพันธุ์แมลงบุกโจมตี

พื้นดินราวกับเกลียวคลื่น ถาโถมเข้ามาใส่จั่วหยวนและพรรคพวกระลอกแล้วระลอกเล่า

มีบางอย่างกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจากใต้ดิน

และดูจากขนาดที่มองเห็น จำนวนคงไม่ใช่น้อยๆ... "เผ่าแมลง! หาวิธีบีบให้พวกมันออกมา อย่าให้เข้าประชิดตัวจากใต้ดินได้ จำนวนมันเยอะเกินไป สู้ระยะประชิดเราจะเสียเปรียบมาก!"

จั่วหยวนประเมินสถานการณ์ทันที

มีเพียงเผ่าแมลงเท่านั้นที่เคลื่อนที่ใต้ดินด้วยความเร็วและจำนวนมหาศาลขนาดนี้ได้

เพียงแต่ยังไม่แน่ชัดว่าเผ่าแมลงพวกนี้อยู่ในระดับไหน

แต่ไม่ว่าอย่างไร การปล่อยให้พวกมันเข้าประชิดตัวในจำนวนขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องดีแน่

"ก้อนน้ำแข็ง นายรับมือทางซ้าย ฉันจะจัดการทางขวา"

พูดจบ เหวินเสวียนก็ดึงระเบิดมือออกมาจากอากาศว่างเปล่าห้าหกลูก แล้วขว้างออกไปทันที

อันเทากระโจนขึ้นฟ้า ดาบสีม่วงเข้มเปล่งแสงสีม่วงอันน่าขนลุก

เขาฟาดฟันดาบลงสู่พื้นอย่างดุดัน รังสีดาบสีม่วงเข้มพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ผ่าพื้นดินจนเกิดเป็นร่องลึกยาวเหยียด

ในขณะเดียวกัน เสียง "บึ้ม!" ก็ดังกึกก้องมาจากฝั่งของเหวินเสวียน ระเบิดทำลายล้างจนฝุ่นควันและเศษดินฟุ้งกระจายไปทั่ว

การโจมตีของพวกเขาหยุดยั้งการเคลื่อนที่ของระลอกคลื่นใต้ดินเหล่านั้นได้ชะงักงัน

ทันใดนั้น เงาดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นดินบินว่อนขึ้นสู่ท้องฟ้า

เพียงชั่วพริบตา เผ่าแมลงจำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขา

พวกมันมีสีดำอมม่วง รูปร่างเหมือนหนอนสวมเกราะที่มีขา

ส่วนหัวมีดวงตาสี่ดวง ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นเกราะหนาเป็นชั้นๆ โดยมีรูขนาดต่างๆ กระจายอยู่ทั่วตัว มีขาข้างละสามขา และมีส่วนหางสีม่วงเล็กๆ โผล่ออกมาที่ด้านหลัง

【เผ่าแมลง: ด้วงเกราะทมิฬ】

【ระดับ: 2 ดาว】

【คำอธิบาย: เปลือกแข็งแกร่งมาก กันมีดกันกระสุน ขาทั้งหกที่แข็งแรงและรูปร่างเพรียวลมทำให้เคลื่อนที่ใต้ดินได้อย่างอิสระ มีความสามารถในการกระโดดที่ยอดเยี่ยม เชี่ยวชาญในการพุ่งโจมตีศัตรูจากใต้ดินอย่างฉับพลัน ขาหน้าคู่ใหญ่สามารถเจาะทะลุร่างมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย มักปรากฏตัวเป็นฝูง เป็นเผ่าแมลงระดับพื้นฐานที่รับมือยากมาก】

【ลักษณะเด่น: ขุดดิน, กระโดด, เปลือกแข็ง, อยู่รวมกันเป็นฝูง】

จั่วหยวนค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับด้วงเกราะทมิฬนี้จากความทรงจำในอดีตได้อย่างรวดเร็ว

เขากวาดตามองอย่างรวดเร็ว แล้วคิ้วก็ขมวดเข้าหากัน

ที่นี่มีด้วงเกราะทมิฬอยู่อย่างน้อยสี่สิบถึงห้าสิบตัว

แต่ละตัวขนาดพอๆ กับสุนัขตัวโตเต็มวัย ถ้าปล่อยให้พวกมันเข้าประชิดตัวได้ จะเกิดอะไรขึ้น?

"จุดอ่อนของพวกมันคือรูตามตัวและขาเหทั้งสองข้าง พยายามอย่าให้พวกมันมุดดิน และอย่าให้เข้าประชิดตัวได้!"

เขาชี้จุดสำคัญในการรับมือกับด้วงเกราะทมิฬออกมาทันที

ด้วงเกราะทมิฬกระโจนเข้าใส่จั่วหยวนและพรรคพวกด้วยพลังกระโดดที่เวอร์วังอลังการ

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เหวินเสวียนถือปืนคู่ ยิงกระแทกพวกมันกระเด็นกลางอากาศ

แต่มันก็แค่กระเด็นเท่านั้น กระสุนเจาะเปลือกแข็งของพวกมันไม่เข้า อย่างมากก็แค่ขัดจังหวะการเคลื่อนไหว

ถ้าจะฆ่าพวกมัน ต้องยิงเข้าไปในรูตามตัว

ซึ่งมันไม่ง่ายเลยที่จะยิงให้โดน

จั่วหยวนเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าใช้สกิลกับเจ้าพวกนี้

เพราะสกิลของเขาดูเหมาะจะใช้กับคนมากกว่าจริงๆ

อย่าง "วิชาเตะนิ้วก้อย" ถึงเจ้าด้วงเกราะทมิฬพวกนี้จะมีขา แต่มันไม่มีนิ้วเท้านี่นา

การปฏิบัติจริงคือครูที่ดีที่สุด!

จั่วหยวนลองใช้ "วิชาเตะนิ้วก้อย" ใส่ด้วงเกราะทมิฬตัวหนึ่ง

จังหวะที่ด้วงเกราะทมิฬตัวนั้นกำลังจะกระโดด จู่ๆ มันก็สะดุดขาตัวเองล้มคะมำไปข้างหน้า

หน้าจั่วหยวนสว่างวาบ มันได้ผลจริงๆ ด้วย!

"ขอลองท่านี้อีกทีซิ"

จั่วหยวนร่าย "วิชาตดพิฆาต" ใส่ด้วงเกราะทมิฬอีกตัวที่กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ

ไม่นาน ด้วงตัวนั้นก็ตัวสั่นสะท้านแล้วร่วงตกลงมาจากที่สูง หลังจากกระเด้งบนพื้นสองสามที สิ่งที่น่าตกใจก็คือ ท้องของมันดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ... ไม่ถึงครึ่งนาที มันก็พองจนกลายเป็นลูกบอล และอัตราการขยายตัวก็ดูไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย

ผัวะ!

สิ้นเสียงระเบิดดังก้อง ด้วงเกราะทมิฬตัวนั้นก็ระเบิดเละเทะ ของเหลวสีเขียวผสมเครื่องในสาดกระเซ็นไปทั่ว ยังมองเห็นไอแก๊สสีเหลืองจางๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือซากศพ

"เชี่ย! มันโหดขนาดนี้เลยเหรอ!?"

จั่วหยวนตกใจ เขาไม่คิดเลยว่า "วิชาตดพิฆาต" จะทำให้ด้วงเกราะทมิฬตัวแตกได้จริงๆ!

ไม่ใช่แค่จั่วหยวน เหวินเสวียนและคนอื่นๆ ก็ตาเบิกกว้าง อ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน

"ลูกพี่... ลูกพี่ทำอะไรกับมันน่ะ?" เฉินเต๋อเปียวกลืนน้ำลาย ถามเสียงสั่น

"ฉันก็แค่อยากรู้ว่ามันตดได้ไหม..."

ถึงทุกคนจะเดาได้ แต่พอได้ยินจั่วหยวนพูดออกมาเอง มันก็ยังยากที่จะเชื่อว่านี่คือผู้ควบคุมระดับ F

สกิลสุดพิลึกของจั่วหยวนนี่มันฝืนลิขิตสวรรค์เกินไปแล้ว ไม่ใช่แค่ร่ายได้ทันที ไม่มีท่าเตรียมการ แค่มองใครคนนั้นก็โดนแล้ว

ตอนนี้มันยังมีผลลัพธ์สุดมหัศจรรย์กับเผ่าแมลงอีกด้วย!

ด้วงเกราะทมิฬกล้ามองจั่วหยวนแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

เพราะมองอีกทีพวกมันก็ตัวแตกตายแล้ว

แต่การใช้สกิลของจั่วหยวนก็ต้องแลกมาด้วยต้นทุน

แม้ว่าจะไม่ใช่เหมือนในเกมที่มีหลอดมานา แต่ทุกอาชีพก็มีขีดจำกัด ไม่มีการใช้สกิลได้ไม่จำกัด

อย่างอาชีพมือปืนของเหวินเสวียน

กระสุนประจำวันของเธอมีจำกัด ถ้าใช้ฟุ่มเฟือย พอกระสุนหมด เธอก็ทำได้แค่รอความตาย

ในสถานการณ์แบบนั้น เธอต้องรอจนกว่าคูลดาวน์จะหมดและกระสุนรีเซ็ตใหม่ถึงจะสู้ต่อได้

แต่ในฐานะมือปืนระดับ S ปืนคู่ใจของเหวินเสวียนมีกระสุนไม่จำกัด ซึ่งเธอใช้ได้อย่างอิสระ

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงหนึ่งในจุดเด่นของระดับ S

ข่าวดีก็คือ ทุกครั้งที่เลเวลอัป ความจุกระสุนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ปกติแล้วมันเพียงพอแน่นอน ตราบใดที่ไม่ยิงมั่วซั่ว ก็มักจะไม่มีปัญหา

ส่วนจั่วหยวน สกิลของเขาผูกติดกับความอึด การใช้สกิลจะกินแรงกาย

เขาใช้สกิลไปไม่น้อยกับพวกเว่ยหรานเมื่อกี้ ตอนนี้เลยเริ่มรู้สึกตึงมือบ้างแล้ว

ในจังหวะนี้เอง ด้วงเกราะทมิฬจำนวนมากก็พุ่งเข้ามาแล้ว

"เหวินเสวียน เธอคุ้มกันพวกเรา เฉินเต๋อเปียว นายปกป้องเหวินเสวียน พี่เทากับฉันจะไปถ่วงเวลาพวกมัน" จั่วหยวนสั่งการทันที

"ลูกพี่ บ้าไปแล้วเหรอ!? นายเป็นผู้ควบคุมแถมไม่มีอาวุธ จะไปสู้กับด้วงเกราะทมิฬตั้งเยอะแยะได้ยังไง!?" เหวินเสวียนถามด้วยความงุนงง

"ฉันวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของพวกมันได้แล้ว เราปะทะตรงๆ ไม่ไหว แต่เราหลบได้ น่าจะถ่วงเวลาได้ดีพอสมควร ใช้สกิลกินแรงเกินไป ฉันรับไม่ไหวหรอก"

"งั้นระวังตัวด้วย ฉันจะคอยยิงคุ้มกันให้"

พอรู้เหตุผล เหวินเสวียนก็ไม่คัดค้านอีก แต่ร่ายสกิล "ยิงแม่นยำ" ทันที

ภายใต้การเสริมพลังของสกิลนี้ สายตาของเธอเปรียบเสมือนกล้องเล็ง เมื่อล็อคเป้าแล้ว แทบจะแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์

จั่วหยวนและอันเทาพุ่งเข้าใส่ฝูงด้วงเกราะทมิฬโดยไม่รีรอ

ก่อนกระโดด ด้วงเกราะทมิฬจะย่อตัวลงต่ำแล้วถอยหลังเล็กน้อย เหมือนคนงอเข่าก่อนกระโดด เป็นท่วงท่าที่จำเป็นต้องทำ

ถึงพวกมันจะเก่งรอบด้าน แต่วิธีโจมตีก็จำเจเกินไป

การคาดเดาทิศทางการกระโดดของพวกมันนั้นง่ายมาก

ด้วงเกราะทมิฬตัวหนึ่งพุ่งเข้ามา จั่วหยวนหลบฉากไปด้านข้าง แล้วคว้าขาหลังของมันกลางอากาศ เหวี่ยงไปกระแทกใส่ด้วงอีกตัวที่กำลังกระโดดเข้ามาอย่างจัง

จากนั้นเขาก็เหวี่ยงซากด้วงในมือไปกระแทกใส่ด้วงอีกตัวที่กำลังจะกระโดด

เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว

แต่ด้วงเกราะทมิฬมีเยอะเกินไป ถึงจั่วหยวนจะพยายามหลบหลีกสุดชีวิต ก็ยังมีจุดบอดที่ด้วงลอบเข้ามาโจมตี ซึ่งมักจะถูกเหวินเสวียนยิงสกัดกระเด็นไปได้ทันท่วงที

ถึงเหวินเสวียนจะเปิดใช้งานสกิล แต่เธอก็ไม่ได้ยิงพร่ำเพรื่อ บางครั้งถึงกับเว้นช่วงนานกว่าจะยิงสักนัด

จั่วหยวนบอกให้เธอ "คุ้มกัน" ไม่ใช่ "ฆ่าศัตรู"

ดังนั้นกระสุนทุกนัดที่เธอยิงออกไปจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง มักจะช่วยชีวิตเพื่อนร่วมทีมในจังหวะวิกฤตเสมอ

ด้วยความร่วมมือของพวกเขา ด้วงเกราะทมิฬสี่ห้าสิบตัวก็ถูกจัดการจนเรียบอย่างรวดเร็ว

เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของด้วงเกราะทมิฬถูกอันเทาฆ่าด้วยตัวคนเดียว

เขาเคลือบ "บัฟดาบทะลวงเกราะ" ไว้ที่ดาบ

เกราะดำหนาเตอะของพวกด้วงไร้ความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าดาบของเขา ฟันทีเดียวขาดครึ่ง

หลังจบศึก จั่วหยวนก็หมดแรงนอนแผ่หลากับพื้น

ข่าวดีคือค่าประสบการณ์ของเขาพุ่งขึ้นเป็น 58 แล้ว

ถึงจะใช้สกิลไม่เยอะ แต่ก็ได้ค่าประสบการณ์มาถึง 26 แต้ม

"พวกนายรู้สึกเหมือนพื้นมันสั่นๆ ไหม?" จู่ๆ เหวินเสวียนก็ถามขึ้นมา