ตอนที่ 33 ฝูงลิงกลายพันธุ์

“ซอมบี้ยักษ์งั้นหรือ?” กู้เฉิงหยวนได้ยินแล้วก็อดประหลาดใจไม่ได้

หรือว่าจะเป็นซอมบี้วิวัฒนาการประเภทพละกำลัง ใช้ซอมบี้ธรรมดาเป็นอาวุธขว้าง?

ซอมบี้หนึ่งตัวแม้ร่างจะผุพังมาก แต่ยังไงก็หนักสักเจ็ดสิบกิโลกรัมได้ มันสามารถขว้างซอมบี้หนักเจ็ดสิบกิโลกรัมไปไกลกว่าห้าสิบเมตร

ต้องรู้ไว้ว่าเมื่อครั้งตนยังประจำการอยู่ พลทหารปกติสามารถขว้างระเบิดมือรุ่นแปดสองแบบสองที่หนักสองร้อยหกสิบกรัมไปได้ 40 เมตรก็ถือว่าดีมากแล้ว

ตอนนั้นตัวเขาเองเพราะสามารถขว้างได้ 54 เมตร ผลงานจึงถือว่าอยู่แถวหน้าของกองร้อย ถึงจะมีสาเหตุเพราะหน่วยของตนนั้นเป็นหน่วยพิเศษด้านอุปกรณ์ที่เน้นต่างกันก็ตาม

แต่คุณภาพของทหารแต่ละคนก็ไม่ได้ต่างกันมาก อย่างน้อยก็แสดงถึงสมรรถภาพที่เหนือคนธรรมดาเล็กน้อย

คำนวณคร่าวๆ หากนับน้ำหนักซอมบี้แค่ 35 กิโลกรัม สามารถขว้างได้เท่ากับระยะที่ตนเคยทำ แสดงว่าพลังของซอมบี้ยักษ์ตัวนี้มากกว่าตนถึง 130 เท่า!

คนธรรมดาหนึ่งคนมีแรงใกล้เคียงกับน้ำหนักตนเอง ถ้าคิดจากน้ำหนักตัวกู้เฉิงหยวน 73 กิโลกรัม ซอมบี้ยักษ์ตัวนี้เมื่อใช้แรงพุ่งออกมาในชั่วพริบตา น่าจะมีแรงถึง 9 ตัน!

นี่ทำให้กู้เฉิงหยวนเผลอสูดลมหายใจเย็นวาบ!

น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้! น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!

แม้จะนับเพียงแรงที่มันออกในชีวิตประจำวันก็ต้องมีถึงราว 5 ตัน

5 ตันนั้นคืออะไร รถเก๋งธรรมดาหนึ่งคันหนักเพียง 1 ตันสองถึง 2 ตัน!

ในสายตาของมัน รถพวกนั้นคงไม่ต่างจากของเล่น ถ้าคนไปต่อสู้ประชิดตัวกับมัน คงได้เห็นฉากในตำนานของผู้ทรงพลัง

หมัดเดียวเจาะท้อง หมัดเดียวกระแทกกะโหลกแตก หมัดเดียวปลิวทั้งแขนขา ร่างมนุษย์ในพลังมหาศาลของมันไม่ต่างจากก้อนเต้าหู้

แต่เรื่องนี้ไม่มีถ้า เพราะพวกเขามีอาวุธ กู้เฉิงหยวนจึงไม่จำเป็นต้องไปสู้กับมันประชิดตัว

ได้ยินว่าแข็งแรงเหลือเกินใช่ไหม? เรามีปืนซุ่มยิงต่อต้านยุทโธปกรณ์ 12.7 ให้ลิ้มลอง!

หวังเฉียงที่กำลังประจำปืนซุ่มยิงต่อต้านยุทโธปกรณ์สิบแบบ ถึงกับยิ้มอย่างปลื้มปิติในใจ คิดว่าท้ายที่สุดก็ได้เจอซอมบี้ที่คู่ควรให้ตนลงมือแล้ว!

ก่อนหน้านี้ซอมบี้แต่ละตัวมันเล็กเกินไป ปืนไรเฟิลธรรมดาก็ยิงทะลุ ใช้ปืนต่อต้านยุทโธปกรณ์ยิงมันเหมือนเอาปืนใหญ่ไล่ยิงยุง

เพราะปืนต่อต้านยุทโธปกรณ์สิบแบบนั้นตั้งใจพัฒนาไว้เพื่อยิงเป้าหมายเกราะเบา บุคคล สิ่งก่อสร้าง และเรดาร์สำคัญในระยะ 1,000 เมตร

การปรากฏตัวของซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ทำให้เขาดีใจจนอยากหลั่งน้ำตา เพื่อนๆ ในทีมต่างเก็บแต้มซอมบี้ไปเป็นร้อยแล้ว ส่วนเขาอยู่ในโลกนี้มากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้วยังไม่ได้ยิงแม้แต่นัดเดียว!

บ่อยครั้งยังถูกเพื่อนล้อว่า เอาจอบมาขุดหาสมองซอมบี้คงจะมีประโยชน์กว่า!

ในที่สุดวันนี้ได้เงยหน้าชูคอเสียที! เมื่อครู่ปืนไรเฟิลแม่นยำ 5.8 ของพลซุ่มยิงอีกนายกลับเจาะกะโหลกซอมบี้ยักษ์ไม่ได้!

ตนยิงนัดเดียวจบ แถมเพื่อไม่ให้แรงทำลายมากเกินไปยังเลือกยิงที่คอซอมบี้ คาดไม่ถึงว่าหัวไหล่กับหน้าอกมันจะระเบิดไปด้วย

แต่ก่อนนั้นมักยิงเป้าซ้อม นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสความรู้สึกยิงสิ่งมีชีวิตคาร์บอนด้วยมือ

หลังถูกยิง ดอกไม้โลหิตระเบิดกระจาย เขาเห็นภาพนั้นชัดแจ้งผ่านกล้องเล็งอัจฉริยะที่รวมแสงขาวกับภาพอินฟราเรดเข้าด้วยกัน ใช้ได้ทั้งกลางวันกลางคืน

หลังจากจัดการเป้าหมายที่เพื่อนยิงไม่เข้าได้สำเร็จ เขายังอาศัยจังหวะนั้นแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบแบบนักฆ่าในภาพยนตร์ พูดกับหัวหน้าหมู่อย่างเท่

“ฮ่าๆ สุดยอด!” หวังเฉียงตะโกนในใจด้วยความสะใจ

ความคิดอันมากมายของหวังเฉียงนั้นกู้เฉิงหยวนไม่รู้ และเขาเองก็ไม่มีความสนใจจะไปค้นให้ลึก เพราะเวลานี้ได้เกิดปัญหาใหม่ขึ้นมาแล้ว

ตามรายงานที่ทหารลาดตระเวนของหมู่หนึ่งกองร้อยสองส่งกลับมา บริเวณป่าภูเขาข้างๆ ปรากฏฝูงลิงกลายพันธุ์ มันเหมือนกำลังยืนมองอยู่ พวกมันดูหงุดหงิดเล็กน้อย และเหมือนจะกระโจนเข้ามาทุกเมื่อ

“ฝูงลิง?” กู้เฉิงหยวนที่อยู่ในห้องยามได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้ว

เขารู้ดีว่ารอบมหาวิทยาลัยเย่โจวนั้นมีลิง และมีเยอะด้วย มันมักวิ่งไปยังหอพักนักศึกษาฝั่งตะวันตกหนึ่งเพื่อแอบขโมยอาหาร จนถูกล้อเรียกกันว่า “ศิษย์พี่”

สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะมหาวิทยาลัยเย่โจวตั้งอยู่ในที่ค่อนข้างกันดาร รอบนอกไม่ใช่แค่เขตชานเมืองธรรมดา แต่เพราะภูมิประเทศของมณฑลเย่โจวเต็มไปด้วยภูเขา

สิ่งนี้ทำให้รอบมหาวิทยาลัยเย่โจวมีป่าเขาที่แทบไม่มีคนเหยียบย่างอยู่มากมาย ยุคนี้ผู้คนมั่งคั่งขึ้น การทำมาหากินพึ่งภูเขาก็ลดลงไปมาก แค่หางานทำสักงานก็อยู่ได้แล้ว ใครจะยอมเสี่ยงเข้าไปในป่าลึกกัน

นั่นจึงทำให้ในป่ารอบๆ มีลิงและสัตว์ป่าชนิดอื่นอาศัยและแพร่พันธุ์มากขึ้น เพียงแต่ว่าลิงมีนิสัยซุกซน ชอบเข้าออกในเขตที่คนอยู่ จึงทำให้มีชื่อเสียงมากกว่า

นอกจากนี้ ตามตำนานเล่าขานในมหาวิทยาลัยที่กู้เฉิงหยวนเคยได้ยินมา ในป่าเขาใกล้เคียงไม่ได้มีเพียงลิงที่คนรู้จักแพร่หลายเท่านั้น

เล่ากันว่าเมื่อยามราตรีมาเยือน มักมีนักศึกษาจำนวนมากเกิดอาการ “ย้อนสู่ต้นกำเนิด” หลบเข้าไปในป่า แปลงกายเป็นนกเป็ดยวนยางชชนิดหนึ่งที่มักปรากฏเป็นคู่

นกเป็ดน้ำป่าชนิดนี้เมื่อเสร็จกิจกรรมมักจะเหลือสิ่งจำเป็นในยุคอุตสาหกรรมไว้เบื้องหลัง นั่นคือ “ยาง” ยางที่ไม่ได้มาจากต้นยางพารา แต่ก็นับว่าเป็นของป่าหายากชนิดหนึ่งของภูเขาใกล้มหาวิทยาลัยเย่โจวเลยทีเดียว

………………..