ตอนที่ 322 น่าเสียดายเหลือเกิน
ตอนที่ 322 น่าเสียดายเหลือเกิน
อัจฉริยะรุ่นเยาว์นับสิบชีวิตกระจัดกระจายอยู่โดยรอบมังกรยักษ์สีดำ
แรงกดดันที่มังกรทมิฬแผ่ออกมา ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ ร่างกายเจ็บปวดทรมานอย่างยิ่ง ทว่าพวกเขาไม่อาจถอยหนีได้!
กงซุนอวิ้นส่งเสียงที่แหบพร่าตะโกนก้อง
“ปกป้องปราการสวรรค์สองชั้นสุดท้ายเอาไว้!”
ในชั่วพริบตา ทุกคนต่างพุ่งเข้าโจมตีมังกรทมิฬ ทว่าเพียงกระบวนท่าเดียวของมังกรทมิฬ ก็เกือบจะพรากชีวิตของคนไปหลายคน
เนี่ยซวิน กงซุนอวิ้น อิ๋งฉี และเหยียนเหยา ทั้งสี่คนในฐานะกำลังรบหลัก ต้องเผชิญกับอันตรายที่มากกว่าผู้อื่นหลายเท่าตัว
เสิ่นเยียนกระชับกระบี่เทพหงส์วิญญาณในมือแน่น เสียงของอูอิ่งดังขึ้นในห้วงจิตของนางตลอดเวลา
“เหตุใดเจ้าไม่ฉวยโอกาสนี้จากไปเสีย?”
“เสิ่นเยียน พวกเจ้าเอาชนะมันไม่ได้หรอก!”
“เจ้ากลายเป็นคนเสียสละเพื่อผู้อื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
เสิ่นเยียนตวาดกระบี่ฟาดฟันออกไป แววตาลึกล้ำ ภาพเหตุการณ์ในยุคสิ้นโลกที่นางเคยประสบพบเจอผุดขึ้นในหัว ภาพของเด็กน้อย คนชรา และหญิงสาวที่ไร้ทางสู้ ถูกเหล่าผีดิบสังหาร หรือถูกมนุษย์เผ่าพันธุ์เดียวกันข่มเหงและเข่นฆ่า
ความจริงแล้ว นางก็เคยคิดที่จะจากไป
แต่สุดท้าย เมื่อนางคิดว่าหากดินแดนกุยหยวนถูกไอทมิฬรุกราน จนท้ายที่สุดต้องกลายเป็นโลกที่คล้ายคลึงกับยุคสิ้นโลกนั้นแล้วล่ะก็...
นางรู้สึกว่ามันน่าเสียดายเหลือเกิน
ช่วงเวลาที่นางมาอยู่ที่ดินแดนกุยหยวนแห่งนี้ นางได้เห็นทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยสีสันและความรุ่งเรืองจนชินตา นางไม่อยากกลับไปสู่โลกที่มืดมนและน่าอึดอัดแบบนั้นอีกแล้ว
เสิ่นเยียนส่งกระแสจิตตอบกลับไป
“ไม่ใช่การเสียสละเพื่อผู้อื่น แต่ข้าเพียงอยากปกป้องสิ่งที่ข้าต้องการก็เท่านั้น”
อูอิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง เงียบงันไปหลายวินาที
“เหอะ เจ้ามันพวกปากแข็งใจอ่อนช่างไม่เข้าใจมนุษย์อย่างพวกเจ้าเอาเสียเลย! จำเอาไว้ด้วยว่าก่อนตาย เจ้าต้องปลดพันธสัญญาที่มีต่อตัวข้าเสียก่อน! ข้าไม่อยากตายไปพร้อมกับเจ้า! ได้ยินหรือไม่?”
จิ่วจวนที่อยู่ในมิติพลังพิเศษ เบะปากเล็กๆ กล่าวแทรกขึ้นมา
“อูอิ่ง เจ้านายไม่มีวันตายหรอก! มีข้าจิ่วจวนอยู่ทั้งคน ข้าต้องปกป้องเจ้านายได้แน่นอน!”
“แค่เจ้าน่ะหรือ?”
อูอิ่งสวนกลับ
จิ่วจวนเท้าสะเอว
“เจ้าไม่เชื่อรึ? อย่าลืมสิว่าข้าคือเจดีย์เทพ สามารถบรรจุคนเข้าไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังทนทานต่อการทำลายล้าง!”
อูอิ่งกล่าว
“ถ้าพูดเช่นนั้น เสิ่นเยียนไม่ต้องพึ่งเจ้าก็หนีพ้นอันตรายได้ เพราะนางสามารถเข้ามาในมิตินี้ได้ตามใจชอบ ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าปกป้องเลยสักนิด”
จิ่วจวนถึงกับพูดไม่ออก
ขณะที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันในมิติพลังพิเศษ สถานการณ์ภายนอกกลับวิกฤตถึงขีดสุด
เริ่มมีคนตายแล้ว!
สมาชิกหน่วยเฟิงเสินสองคน ไป๋ซิวเจวี๋ยจากหน่วยไก้ซื่อ หัวหน้าหน่วยเพียวเซียน สมาชิกหน่วยถูเซียนหนึ่งคน และเหวินเหรินโส่วจากหน่วยอู๋เซี่ยง ล้วนสิ้นชีพลงแล้ว
ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสก็มีจำนวนมาก
จูเก๋อโย่วหลินเองก็บาดเจ็บหนัก แผ่นหลังของเขาถูกกรงเล็บมังกรกรีดเป็นแผลเหวอะหวะ ลึกและยาวจนเห็นกระดูก เลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ด ร่างกายโอนเอนแทบจะทรงตัวกลางอากาศไม่อยู่ สภาพดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากบาดแผลไม่หยุด
เขากลืนยาช่วยชีวิตลงไปหนึ่งเม็ด เป็นยาที่ซื้อมาจากเมืองจงอวี้
เขาถอยร่นออกมาเป็นระยะทางหนึ่ง จากนั้นจึงหยิบทองคำออกมา กัดกินอย่างตะกละตะกลาม
เสิ่นเยียนและพรรคพวกสังเกตเห็นอาการของเขา ต่างพยายามเข้าไปช่วยคุ้มกันจูเก๋อโย่วหลินโดยสัญชาตญาณ พร้อมกับโยนยาฟื้นฟูบาดแผลให้เขา
เจียงเสียนเยว่ตะโกนลั่น
“จูเก๋อโย่วหลิน เจ้าห้ามตายที่นี่นะ!”
จูเก๋อโย่วหลินเคี้ยวทองคำคำโต พลางยิงฟันยิ้ม กล่าวด้วยความมั่นใจเกินร้อยเช่นเคย
“ไม่มีทาง! คุณชายอย่างข้าไม่มีวันตายหรอก!”
เพิ่งพูดจบ สีหน้าเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เพราะบาดแผลถูกกระเทือนจนเลือดพุ่งออกมาอีกครั้ง
เจ็บชะมัด
เขากัดฟันข่มความเจ็บปวด แล้วรีบกัดกินทองคำต่ออย่างรวดเร็ว
คนอื่นๆ เริ่มสังเกตเห็นพฤติกรรมของเขา หากไม่ใช่ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ พวกเขาคงตกตะลึงจนตาค้างไปแล้ว
ระดับตบะของจูเก๋อโย่วหลินเริ่มพุ่งสูงขึ้น
ไม่นานก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตระดับเทียน!
ระดับเทียนขั้นหนึ่ง ขั้นสอง ขั้นสาม...
สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ระดับเทียนขั้นเจ็ด!
จูเก๋อโย่วหลินเงยหน้าขึ้นขวับ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนเลือดฉายแววเหี้ยมเกรียมที่ยากจะบรรยาย ดวงตาแดงก่ำ เขาจ้องเขม็งไปยังร่างของมังกรทมิฬ ก่อนจะควบคุม เส้นด้ายวิญญาณ หวังจะตัดร่างมังกรดำให้ขาดเป็นสองท่อน!
“ไป!”
เส้นด้ายวิญญาณนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปพันธนาการร่างของมังกรทมิฬในพริบตา เส้นด้ายที่ถูกเคลือบด้วยพลังวิญญาณเริ่มรัดแน่นขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ในชั่วขณะนั้น เนื้อหนังของมังกรทมิฬถูกบาดจนปริแตก!
มังกรทมิฬดูเหมือนจะรู้สึกเจ็บปวด มันดิ้นรนอย่างรุนแรง พลังในกายระเบิดออกจนกระชากเส้นด้ายวิญญาณขาดสะบั้นไปจำนวนมาก!
แต่มีเส้นด้ายวิญญาณเส้นหนึ่งที่บาดลึกเข้าไปในเนื้อของมัน จนถึงกระดูกมังกร
เด็กหนุ่มผมแดงพยายามควบคุมเส้นด้ายอย่างสุดกำลัง เขากัดฟันแน่น จะให้มันขาดไม่ได้เด็ดขาด!
เขาส่งถ่ายพลังวิญญาณของตนเองเข้าไปในเส้นด้าย เพื่อให้มันคมกริบและมีพลังโจมตีรุนแรงยิ่งขึ้น
ทว่า ยังไม่ทันที่เส้นด้ายจะรัดกระดูกมังกรจนหัก เขาก็ถูกมังกรทมิฬจับจ้องเสียก่อน หางมังกรตวัดฟาดใส่ตำแหน่งที่จูเก๋อโย่วหลินอยู่อย่างจัง จูเก๋อโย่วหลินคิดจะหลบหลีก แต่กลับพบว่าตัวเองถูกพลังที่มองไม่เห็นบางอย่างล็อกเป้าเอาไว้ หนีไปไหนไม่ได้เลย!
อวี๋ฉางอิงสีหน้าเปลี่ยนไป
“จูเก๋อโย่วหลิน หนีเร็ว!”
จูเก๋อโย่วหลินรู้สึกหนาวยะเยือกไปทั้งตัว ความหวาดกลัวแผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจ หรือครั้งนี้เขาจะต้องตายจริงๆ แล้ว?
และในวินาทีความเป็นความตายนั้นเอง
เจดีย์โบราณสีดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกะทันหัน พุ่งเข้ากระแทกใส่หางมังกรอย่างแรง
ปัง!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว จูเก๋อโย่วหลินถูกกระแสพลังกระแทกจนกระเด็น กระอักเลือดออกมาคำโต ขณะที่เขากำลังจะร่วงตกลงสู่พื้น ก็มีเถาวัลย์สีเขียวหลายสายพุ่งเข้ามารัดตัวเขาไว้ แล้วดึงกลับมา
ส่วนเจดีย์โบราณสีดำก็ถูกหางมังกรฟาดกระเด็นไปไกลเช่นกัน
จนในที่สุดก็หยุดลง!
ทุกคนเพ่งมอง จึงพบว่าเป็นเจดีย์โบราณที่เสิ่นเยียนเป็นผู้ควบคุม!
เพียงแต่ นี่คือเจดีย์อะไรกัน? ถึงสามารถรับการโจมตีของมังกรทมิฬได้!
เวลานี้เสิ่นเยียนไม่ได้ถือกระบี่ แต่นางกำลังประสานอินอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาสีดำสนิทของนางทอประกายเย็นเยียบและลึกล้ำ
ในระหว่างที่นางกำลังประสานอิน มังกรทมิฬดูเหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกติของ เจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยว มันจึงพ่นเปลวเพลิงสีดำที่มีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงใส่เสิ่นเยียนและเจดีย์ทันที
ตูม
อวี๋ฉางอิง เผยอู๋ซู เซียวเจ๋อชวน และเจียงเสียนเยว่ ทั้งสี่คนรีบเข้ามาขวางหน้าเสิ่นเยียนเอาไว้
แต่ลำพังพวกเขาไม่อาจต้านทานการโจมตีที่ทรงพลังขนาดนี้ได้ คนอื่นๆ จึงรีบเข้ามาสมทบ
หนึ่งในนั้นคือเนี่ยซวินที่ถือร่มกลไก สะบัดออกไปสุดแรง!
พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน!
ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกของทุกคน มังกรทมิฬกลับอ้าปากพ่นเปลวเพลิงสีดำออกมาต่อเนื่องกันถึงสามสาย ความร้อนระอุทำให้อากาศโดยรอบบิดเบี้ยวผิดรูป คลื่นความร้อนม้วนตัวถาโถมราวกับคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็น พุ่งตรงมายังพวกเขา!
วินาทีนี้ แทบทุกคนต่างคิดว่าตนคงต้องจบชีวิตลงที่นี่แล้ว
ทันใดนั้น เสียงสตรีที่เยือกเย็นและทรงพลังก็ดังขึ้น
“รูปแบบที่หนึ่ง”
“พิทักษ์!”
ในชั่วพริบตานั้น เจดีย์โบราณสีดำพลันลอยตัวขึ้นเหนือศีรษะของทุกคน ประตูเจดีย์เปิดออกกว้าง ราวกับวังวนสีดำขนาดใหญ่ ดูดกลืนเปลวเพลิงสีดำที่มังกรพ่นออกมาเข้าไปจนหมดสิ้น!
ความสนใจของมังกรทมิฬถูกเจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวดึงดูดไปในทันที มันเริ่มเปิดฉากโจมตีใส่เจดีย์อย่างบ้าคลั่ง
ทว่าพลังวิญญาณของเสิ่นเยียนไม่เพียงพอที่จะควบคุมเจดีย์ให้โจมตีสวนกลับได้ ทำได้เพียงตั้งรับเท่านั้น
ปัง ปัง ปัง!
มังกรทมิฬตบเจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวกระเด็น และพยายามจะบดขยี้มันให้แหลก! ผ่านไปสิบกว่ากระบวนท่า ก็ยังไม่อาจทำลายเจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวลงได้