ตอนที่ 201 มอบแด่พวกเจ้า

เวินอวี้ชูและพรรคพวกต่างก็มีความคิดเช่นเดียวกัน ในเมื่อตอนนี้เผชิญหน้ากับมังกรปีศาจปฐพีเข้าอย่างจังและยากที่จะหลบหนีไปได้ในทันที เช่นนั้นก็ลงมือให้เต็มที่ ลุยกันสักตั้งเถอะ!

เวินอวี้ชู อวี๋ฉางอิง เจียงเสียนเยว่ เผยอู๋ซู เซียวเจ๋อชวน และฉือเยว่ รวมหกคนเปิดฉากโจมตีใส่มังกรปีศาจปฐพีอีกครั้ง

เมื่อได้ทั้งหกคนเข้ามาร่วมวง สถานการณ์ของมังกรปีศาจปฐพีก็ค่อยๆ ตกเป็นรอง

นัยน์ตาของสัตว์อสูรมังกรปีศาจปฐพีส่องประกายลึกล้ำ มันคำรามกึกก้อง เพียงชั่วพริบตา สัตว์วิญญาณปีศาจในบริเวณนี้ดูเหมือนจะได้รับคำสั่ง ต่างพากันแห่แหนเข้ามาทางด้านนี้

สัตว์วิญญาณปีศาจเหล่านี้มุ่งโจมตีกลุ่มของเจียงเสียนเยว่ทั้งหกคนเป็นหลัก รวมถึงเสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินที่ถูกไข่ดำพาตัวลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

"แย่แล้ว มังกรปีศาจปฐพีต้องการแยกพวกเราออกจากกันเพื่อจัดการ!"

เผยอู๋ซูสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กระบี่สีดำในมือแทงทะลุศีรษะของสัตว์วิญญาณปีศาจตัวหนึ่งอย่างเด็ดขาด ก่อนจะดึงออกมา เลือดสดๆ สาดกระเซ็น

หากพวกเขาถูกแยกออกจากกัน ก็จะไม่สามารถรับมือกับมังกรปีศาจปฐพีได้ หนำซ้ำยังจะถูกสัตว์วิญญาณปีศาจที่นับไม่ถ้วนเหล่านี้ผลาญพลังในกายจนหมดสิ้น ถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่จะสังหารมังกรปีศาจปฐพีเลย แม้แต่จะหนีออกไปจากที่นี่ได้หรือไม่ ก็ยังเป็นปัญหาใหญ่

"ทำไมสัตว์ประหลาดนัยน์ตาสีเงินพวกนี้ถึงได้เยอะขนาดนี้?"

เจียงเสียนเยว่เตะสัตว์วิญญาณปีศาจที่มีขนาดตัวสูงเท่าคนเต็มแรงจนกระเด็นไป เสียง ปัง ดังสนั่น ร่างของสัตว์ประหลาดกระแทกเข้ากับต้นไม้ยักษ์จนกิ่งก้านหักสะบั้น

ทันใดนั้น เวินอวี้ชูก็เงยหน้าขึ้น ปลายนิ้วดีดสายฉินเบาๆ เขายิ้มอย่างสงบนิ่งพลางกล่าวว่า

"ให้ข้าถ่วงเวลาพวกสัตว์ประหลาดเหล่านี้เอง"

"พี่เวินอวี้ชู พูดแล้วต้องทำให้ได้นะ!"

อวี๋ฉางอิงหันมองเวินอวี้ชู มุมปากที่เปื้อนเลือดของนางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

เวินอวี้ชูหัวเราะเบาๆ

"น้องหญิงฉางอิง ข้าย่อมต้องพยายามอย่างสุดความสามารถ"

สิ้นเสียง เขาก็เริ่มดีดสายฉิน

เสียงดนตรีดังกังวานขึ้นฉับพลัน พลังจิตอันแข็งแกร่งที่ไร้รูปลักษณ์ผสานไปกับท่วงทำนอง ทะลุผ่านเยื่อแก้วหูของเหล่าสัตว์อสูร ตรงเข้าสู่ทะเลแห่งจิตของพวกมัน

"บทเพลงนี้ มีนามว่า... โซ่วเหวินเจี้ยง (สัตว์สดับยอมสยบ)"

"ขอมอบแด่พวกเจ้า"

ท่วงท่าของเวินอวี้ชูดูผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติ ท่วงทีสง่างาม หน้ากากสีเงินครึ่งใบหน้าบดบังใบหน้าซีกหนึ่งของเขา รูปปากโค้งได้รูปสมบูรณ์แบบ ดวงตางดงาม โครงหน้าอิ่มเอิบไหลลื่น หางตาเรียวยาวเฉียงขึ้นเล็กน้อย ยามที่เขาช้อนตาขึ้นมอง ให้ความรู้สึกเหมือนเสือซ่อนลายที่กำลังยิ้ม

ทำให้ผู้คนไม่กล้าดูแคลนเขา

เขาสวมชุดคลุมยาวเรียบง่าย ทว่าดูสูงศักดิ์และสง่างาม

เสียงฉินดังขึ้น ราวกับคมมีดที่อาละวาดไปทั่วทะเลแห่งจิตของเหล่าสัตว์อสูร

สัตว์อสูรทั้งหลายต่างรู้สึกปวดศีรษะแทบระเบิด

สัตว์วิญญาณปีศาจที่อ่อนแอหน่อย เลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ด ล้มลงตายคาที่ทันที

สัตว์วิญญาณปีศาจส่วนใหญ่ถูกเสียงฉินของเวินอวี้ชูตรึงเอาไว้ชั่วคราว นี่เป็นโอกาสอันดีสำหรับพวกเผยอู๋ซู พวกเขาจึงรีบระดมโจมตีมังกรปีศาจปฐพีทันที

และในขณะนี้เอง

กลุ่มคนสำนักมังกรหลวงที่อยู่ไม่ไกลต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป ในจำนวนนั้น ผู้อาวุโสเจิงจ้องมองเวินอวี้ชูเขม็ง สีหน้าซับซ้อนและแปรเปลี่ยนไปมา

ผู้อาวุโสเจิงจำเวินอวี้ชูได้!

เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

"องค์รัชทายาทแคว้นจื่อเหยียน เวินอวี้ชู!"

ในแดนประจิมผิงเจ๋อ ผู้ใช้วิชาเสียงที่มีชื่อเสียงที่สุดในรุ่นเยาว์ก็คือองค์รัชทายาทแคว้นจื่อเหยียน เวินอวี้ชู วิชาเสียงของเขาสามารถควบคุมศัตรูเป็นกลุ่มได้ เขาสามารถใช้วิชาเสียงสังหารคนหรือสัตว์อสูร หรือแม้กระทั่งบดขยี้สัมผัสวิญญาณของอีกฝ่าย ทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นคนปัญญาอ่อน

คนของสำนักมังกรหลวงได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสเจิง สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"มีความเป็นไปได้สูงว่าพวกเขาคือทีมซิวหลัวของสถาบันแดนประจิม?"

ผู้อาวุโสเจิงกล่าวด้วยสีหน้ามืดมน สำนักมังกรหลวงของพวกเขาเคยได้รับข่าวสารจากคุณหนูใหญ่ฉีหลิงซวนว่า ปีนี้สถาบันแดนประจิมรับทีมสองทีมเข้าสู่หอความลับ ทีมหนึ่งคือทีมชื่อหยาง อีกทีมคือทีมซิวหลัว

คุณหนูฉีหลิงซวนสังกัดทีมชื่อหยาง เช่นนั้นทีมซิวหลัวก็คือคู่แข่งของทีมชื่อหยาง

ศิษย์สำนักมังกรหลวงคนหนึ่งเอ่ยถาม

"ผู้อาวุโสเจิง ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรขอรับ?"

ผู้อาวุโสเจิงค่อยๆ ยกมือขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าอำมหิต

"รอไปก่อน รอให้พวกเขาตีกันจนใกล้จะรู้ผล แล้วเราค่อยลงมือ"

"ขอรับ ผู้อาวุโสเจิง"

ในขณะเดียวกัน เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินยังคงถูกไข่ดำใบนี้เกาะติดหนึบ

จูเก่อโย่วหลินจ้องเขม็งไปที่ไข่ดำด้วยความโกรธ กัดฟันกรอดพลางกล่าวว่า

"ปล่อยข้านะ ข้าจะไปตีกะมังกรปีศาจปฐพี!"

ภารกิจนี้ เขาเป็นคนเลือกเอง เขาอยากจะต่อสู้กับมังกรปีศาจปฐพีจริงๆ

ใครจะไปคาดคิดว่าเขาจะถูกไข่ใบหนึ่งที่โผล่มาจากไหนไม่รู้มาปั่นป่วนแผนการจนเละเทะ?

จูเก่อโย่วหลินเห็นสถานการณ์การต่อสู้เบื้องล่างดุเดือด จึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวกับเสิ่นเยียน

"เสิ่นเยียน รีบเอาเจดีย์ของเจ้าออกมา ทุบมันให้เละไปเลย!"

เสิ่นเยียนได้ยินดังนั้น จึงเรียกเจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวออกมาอีกครั้ง

และครั้งนี้ ทันทีที่ไข่ดำเห็นเจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวปรากฏขึ้น มันก็กระโดดหนีไปทั่วด้วยความตื่นตระหนก พลอยทำให้เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินพลอยรับเคราะห์ไปด้วย

ถูกไข่ใบเดียวเหวี่ยงจนหัวหมุนตาลาย

เจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวเองก็ไม่ใช่เล่นๆ มันเล็งเป้าไปที่ไข่ดำอย่างแม่นยำ แล้วพุ่งเข้าชนทันที เสียง ปัง ดังสนั่น

เจดีย์สะกดอสูรเก้าเลี้ยวชนไข่ดำจนกลิ้งลงกับพื้น ส่วนเสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการกลิ้งลงไปกองกับพื้นได้เช่นกัน แต่ในจังหวะนี้เอง เสิ่นเยียนและจูเก่อโย่วหลินก็พบว่ามือของพวกเขาสามารถหลุดออกจากไข่ดำได้แล้ว

คาดว่าไข่ดำคงจะถูกชนจนมึนงง ไม่สามารถควบคุมแรงดูดได้

แกรก

พื้นผิวของไข่ดำปรากฏรอยร้าวเป็นทางยาว

เสิ่นเยียนลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่ไข่ดำกำลังจะพุ่งเข้ามาเกาะอีกครั้ง เสิ่นเยียนก็ยกเท้าถีบไข่ดำกระเด็นออกไปโดยไม่ลังเล

เสียง ผัวะ ดังขึ้น ไข่ดำถูกเตะปลิว

เสิ่นเยียนปรายตามองไข่ดำอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง ก่อนจะเรียกกระบี่เทพหงส์วิญญาณออกมา แล้วกล่าวกับจูเก่อโย่วหลิน

"จัดการมังกรปีศาจปฐพีก่อน"

"ได้!"

จูเก่อโย่วหลินหลุดพ้นจากไข่ดำจอมตื๊อได้ในที่สุด ในใจดีใจจนบอกไม่ถูก

ร่างของเขาเคลื่อนไหววูบหนึ่ง ไปปรากฏอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ที่ไม่ไกลจากมังกรปีศาจปฐพี นิ้วทั้งห้าขยับเล็กน้อย พริบตาเดียวเส้นด้ายวิญญาณกึ่งโปร่งใสก็พุ่งออกมา ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ โอบล้อมร่างของมังกรปีศาจปฐพีทั้งแนวตั้งและแนวนอน

มังกรปีศาจปฐพีขยับตัวเพียงนิด ก็ถูกเส้นด้ายวิญญาณบาดเข้าเนื้อ

ชั่วพริบตาเดียว ร่างกายของมันก็ปรากฏรอยเลือดมากมาย

นัยน์ตาของมังกรปีศาจปฐพีหรี่ลง สายตาล็อกเป้าไปที่เด็กหนุ่มผมแดงที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้ทันที มันขบกรามแน่น ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา กระชากเส้นด้ายวิญญาณจนขาดสะบั้น จากนั้นมันก็พุ่งทะยานไปยังตำแหน่งของจูเก่อโย่วหลิน กรงเล็บมังกรตวัดเข้าใส่เด็กหนุ่มผมแดง

พลังกรงเล็บมังกรอันเกรี้ยวกราดถาโถมเข้ามา จูเก่อโย่วหลินรีบหลบหลีกทันควัน

เสียง 'ตูม' ดังสนั่น ต้นไม้ยักษ์แตกละเอียดและพังครืนลงมาทันที

จูเก่อโย่วหลินหลบการโจมตีนี้ได้อย่างหวุดหวิด ผมหน้าม้าปรกลงมาบดบังคิ้วตาเล็กน้อย เขารีบประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง เส้นด้ายวิญญาณนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปล็อกตำแหน่งของมังกรปีศาจปฐพี

แล้วรุกคืบเข้าประชิดตัวมังกร!

เส้นด้ายวิญญาณคมกริบ บาดเกราะป้องกันวิญญาณของมังกรปีศาจปฐพีจนฉีกขาด แทงลึกเข้าไปในเนื้อหนังของมัน

มังกรปีศาจปฐพีคำรามด้วยความเจ็บปวด!

พวกอวี๋ฉางอิงเห็นดังนั้น จึงรีบระดมโจมตีใส่มังกรปีศาจปฐพีทันที

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง นัยน์ตาของมังกรปีศาจปฐพีจู่ๆ ก็หลั่งน้ำตาสีเงินออกมา ฉับพลันนั้น ทั่วทั้งบริเวณราวกับจมดิ่งลงสู่หมอกสีเงิน

รอบด้านเงียบสงัดจนน่ากลัว!

ราวกับว่าในที่แห่งนี้มีเพียงตนเองอยู่แค่คนเดียว!

เสิ่นเยียนถือกระบี่เทพหงส์วิญญาณในมือ กวาดสายตาอันมืดมนมองไปรอบๆ นี่คือภาพมายาที่มังกรปีศาจปฐพีสร้างขึ้นหรือ?

หมอกสีเงินทำให้มองไม่ชัด และแยกแยะทิศทางที่แน่นอนไม่ออก

ทันใดนั้น ทางด้านขวาของเสิ่นเยียนก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น

"อ๊ากกก..."