บทที่ 40 : ซัคคิวบัสลูกผสม

บทที่ 40 : ซัคคิวบัสลูกผสม

“ค่ายกลเทเลพอร์ตของกองทัพ?” ลู่หยานเลิกคิ้วขึ้น

ค่ายกลเทเลพอร์ตของกองทัพนั้นดีกว่าค่ายกลที่ใช้โดยพลเรือน อย่างไรก็ตาม ลู่หยานก็ไม่ได้คาดคิดว่าหลี่โม่ผิงจะสามารถพาเขาไปยังค่ายกลเทเลพอร์ตของกองทัพได้

เมื่อมองไปที่ลู่หยาน หลี่โม่ผิงก็ยิ้มและอธิบายว่า “ทางกองทัพมีความสัมพันธ์ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจำนวนมากต่างก็เลือกที่จะเข้าร่วมกับทางกองทัพ ดังนั้นทางมหาวิทยาลัยจึงสามารถใช้ทรัพยากรบางอย่างของทางกองทัพได้ด้วยเช่นกัน”

“ถ้าเธอทำผลงานได้ดีในสถาบันมุมทอง เธอก็จะสามารถได้รับผลประโยชน์เช่นนี้ได้เหมือนกัน”

ลู่หยานพยักหน้าและรถก็ขับไปที่ฐานทัพทหารในเมืองหลินอันอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากสัตว์ปีศาจ เมืองทั้งเมืองจึงถูกล้อมรอบไปด้วยป้อมปราการและฐานทัพเพื่อป้องกันการรุกรานของสัตว์ปีศาจรอบๆ เมือง

เมื่อมาถึงทางเข้าฐานทัพทหารนี้ ลู่หยานก็เห็นยานพาหนะเข้าและออก นอกจากนี้ มันก็ยังมีทหารคอยลาดตระเวนอยู่รอบๆ

ที่ขอบของฐานทัพทหารนี้มีหอคอยป้องกันขนาดใหญ่สี่แห่ง

หอคอยป้องกันเหล่านี้มีขนาดใหญ่มาก วัสดุที่ใช้สร้างมันคือเหล็กดำและมิธริล พวกมันเป็นสีเงินล้วนและถูกสลักเอาไว้ด้วยตัวอักษรที่เปล่งประกายด้วยแสงแห่งพลังงานออกมา

หอคอยป้องกันทั้งหมดถูกล้อมด้วยแนวกำแพงขนาดใหญ่ นอกจากนี้ มันก็ยังมีร่องรอยของแนวกำแพงด้านล่างของหอคอยป้องกันซึ่งครอบคลุมฐานทัพทั้งหมด

ดวงตาของลู่หยานเผยให้เห็นร่องรอยของความประหลาดใจ

“หอคอยป้องกันนี้เชื่อมต่อกับฐานทัพทั้งหมด ไม่เพียงแต่มันจะสามารถโจมตีผู้บุกรุกได้เท่านั้น แต่มันยังสามารถเชื่อมต่อกับฐานทัพทหารทั้งหมดและโจมตีพร้อมกันได้อีกด้วย”

หลี่โม่ผิงพยักหน้าและกล่าวว่า “หอคอยป้องกันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับฐานทัพทุกแห่ง ค่ายกลโจมตีที่สลักไว้สามารถปลดปล่อยการโจมตีที่เทียบเท่ากับการโจมตีของนักเวทย์เลเวล 30 ถึง 50 หลายร้อยคนออกมาได้ ดังนั้นตราบใดที่มีผลึกพลังงานเพียงพอ มันก็จะสามารถโจมตีได้โดยไม่มีหยุด”

เจ้าหน้าที่รีบออกมาจากฐานทัพและติดต่อหลี่โม่ผิง หลังจากยืนยันตัวตนแล้ว เขาก็นำหลี่โม่ผิงกับลู่หยานไปที่ค่ายกลเทเลพอร์ตโดยตรง

ในไม่ช้า ทั้งสองคนก็ถูกนำตัวไปที่ค่ายกลเทเลพอร์ตที่อยู่ใจกลางฐานทัพทหาร

ค่ายกลเทเลพอร์ตนี้มีขนาดใหญ่มาก ขนาดของมันเท่ากับสนามบาสเก็ตบอลสามสนาม พื้นถูกสลักไว้ด้วยลวดลายที่ซับซ้อนซึ่งดูลึกลับอย่างหาที่เปรียบมิได้

ลู่หยานและหลี่โม่ผิงยืนอยู่บนค่ายกลเทเลพอร์ตตามคำแนะนำ

เจ้าหน้าที่ใส่ผลึกพลังงานลงไป และค่ายกลเทเลพอร์ตทั้งหมดก็สว่างขึ้นในทันที

พรึ่บ!

แสงสีขาวห่อหุ้มร่างของลู่หยานและหลี่โม่ผิงในทันที จากนั้นทั้งสองคนก็หายตัวไปจากจุดที่พวกเขาอยู่

ในเขตชานเมืองทางตะวันออกของเมืองเทียนหนาน แสงไฟสว่างขึ้น ร่างของหลี่โม่ผิงและลู่หยานปรากฏขึ้นในค่ายกลเทเลพอร์ต

“ยินดีต้อนรับสู่เมืองเทียนหนาน” หลี่โม่ผิงมองไปที่ลู่หยานที่อยู่ข้างๆเธอและยิ้ม

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นการแสดงออกที่สงบของลู่หยานหลี่โม่ผิงก็ตกตะลึงเล็กน้อยแทน

จากข้อมูลที่เธอได้รับมาก่อนหน้านี้ นี่ก็ควรจะเป็นครั้งแรกของลู่หยานที่เขาใช้ค่ายกลเทเลพอร์ต

โดยทั่วไปแล้ว คนที่ใช้ค่ายกลเทเลพอร์ตเป็นครั้งแรกก็มักจะรู้สึกวิงเวียน อย่างไรก็ตาม ลู่หยานที่อยู่ข้างๆ เธอก็ยังสบายดี

โฮกกกก!

ทันทีที่เขาออกมา ลู่หยานก็เห็นสิงโตสีทองตัวใหญ่คำรามอยู่หน้าค่ายกลเทเลพอร์ตและกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา

สิงโตทองตัวนี้สูง 2 เมตรและปล่อยแรงกดดันที่หนาแน่นออกมา

เมื่อสิงโตเดินมาถึงตรงหน้าเขา ลู่หยานก็พบว่ามันมีคนอยู่บนสิงโตทองตัวใหญ่ตัวนี้

หลังจากมาถึงข้างหน้าหลี่โม่ผิงและลู่หยาน สิงโตทองก็หยุดและคนๆนั้นก็กระโดดลงมา

“อาจารย์หลี่ ผมมาที่นี่เพื่อพาคุณกลับไปที่สถาบัน ส่วนนี่คือนักเรียนลู่หยานใช่ไหม?”

คนที่เดินลงมาคือชายหนุ่มที่มีคิ้วคมและดวงตาที่สดใส เขามีรอยยิ้มที่เป็นมิตรในขณะที่กล่าว

หลี่โม่ผิงพยักหน้าแล้วมองไปที่ลู่หยาน “ฉันจะแนะนำให้เธอรู้จัก นี่คือหวังเฟิงหยู เขาเข้าร่วมกับกองทัพหลังจากจบการศึกษาจากสถาบันมุมทอง”

ลู่หยานพยักหน้าและยิ้ม “สวัสดีครับรุ่นพี่หวัง”

หวังเฟิงหยูพยักหน้า จากนั้นเขาก็ให้หลี่โม่ผิงและลู่หยานขึ้นมาบนหลังสิงโตทองและขี่สิงโตทองออกจากฐานทัพไปอย่างรวดเร็ว

ลู่หยานสัมผัสได้ถึงความเร็วของสิงโตทองที่อยู่ข้างใต้เขาและถามเบาๆ ว่า “รุ่นพี่หวัง คุณเป็นผู้อัญเชิญหรอ? นี่คือสัตว์อัญเชิญของคุณใช่ไหม?”

หวังเฟิงหยูยิ้มและพูดว่า “ไม่ นี่คือพาหนะที่ทหารจัดหามาให้ มันเป็นสัตว์ปีศาจที่ได้รับการฝึกฝนโดยมืออาชีพ การเดินทางด้วยมันในถิ่นทุรกันดารนั้นสะดวกกว่าการใช้ยานพาหนะมาก”

ลู่หยานพยักหน้า ก่อนหน้านี้เขาก็เคยได้ยินมาว่ามีคนสามารถฝึกสัตว์อสูรให้เป็นสัตว์ขี่หรือสัตว์เลี้ยงได้ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสิ่งนี้

สิงโตทองนั้นเร็วมาก และสถาบันมุมทองก็อยู่ไม่ไกลจากฐานทัพแห่งนี้

โดยทั่วไปแล้ว นักศึกษามหาวิทยาลัยก็จะเริ่มฆ่าสัตว์ปีศาจกันแล้ว การประเมินของมหาวิทยาลัยหลายแห่งรวมถึงการประเมินการสำเร็จการศึกษาต่างก็ล้วนดำเนินการในถิ่นทุรกันดาร

ด้วยเหตุนี้เอง พวกเขาจึงอยู่ไม่ไกลจากถิ่นทุรกันดารมากนัก โดยพื้นฐานแล้ว พวกเขาก็จะตั้งอยู่ในฐานทัพทหารและไม่ได้อยู่ในใจกลางเมือง

ในไม่ช้า สิงโตทองก็พาลู่หยานและหลี่โม่ผิงมาถึงที่สถาบันมุมทอง

สถาบันมุมทองตั้งอยู่ในพื้นที่ระหว่างฐานทัพทหารและชานเมืองเทียนหนาน มันครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 600 ตารางกิโลเมตรและมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน โดยพื้นฐานแล้ว มันก็นับเป็นเมืองเล็กๆ ได้เลย

ด้วยการขยายตัวของโลกและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ พื้นที่ต่างๆ จึงเริ่มมีขนาดใหญ่เพิ่มมากขึ้น

และเนื่องจากพื้นที่มีขนาดใหญ่เกินไป ดังนั้นมันจึงมีค่ายกลเทเลพอร์ตขนาดเล็กจำนวนมากในสถาบันมุมทอง

หลังจากที่หวังเฟิงหยูส่งทั้งสองคนมาถึงที่นี่ เขาก็พูดกับหลี่โม่ผิงสองสามคำและกลับไปจากที่นั่นในทันที

ทางเข้าสถาบันมุมทองดูโบราณมาก หลังจากเข้าไปแล้ว ลู่หยานก็รู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว

สัตว์ปีศาจยักษ์วิ่งไปมาตามท้องถนนที่กว้างขวาง และยานบินต่างๆ ก็ทะยานไปมาอยู่บนอากาศ

บางคนสวมชุดเกราะสีทองและเดินซื้อของอย่างสบายๆ บางคนดูรีบร้อนและมาถึงค่ายกลเทเลพอร์ตที่อยู่ไม่ไกลก่อนที่จะเทเลพอร์ตออกไปอย่างรวดเร็ว

ลู่หยานยังเห็นบางคนที่มีหูยาวและหางอยู่ข้างหลังพวกเขา

เมื่อมองไปที่ผู้คนที่อยู่ข้างหน้าเขา ลู่หยานก็เลิกคิ้วขึ้นและถามว่า “อาจารย์หลี่ คนเหล่านี้เป็นลูกผสมในข่าวลือใช่ไหม?”

ตามชื่อที่กล่าว ลูกผสมเป็นลูกหลานของเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น

ตัวอย่างเช่น ลูกหลานของมนุษย์กับเอลฟ์ มนุษย์กับซัคคิวบัส มนุษย์กับแวมไพร์เป็นต้น

เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นเหล่านี้ไม่เหมือนกับสัตว์ปีศาจที่รู้แค่วิธีฆ่าอย่างโง่เขลาเท่านั้น เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นบางเผ่าพันธุ์ยังคงค่อนข้างใกล้ชิดกับมนุษย์และแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน

ด้วยเหตุนี้เอง เหล่าลูกผสมจึงเกิดขึ้นหลังจากนั้น

หลี่โม่ผิงพยักหน้า “ถูกตัอง คนพวกนี้ล้วนเป็นลูกผสม เมื่อเทียบกับมนุษย์ทั่วไปแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็มีสายเลือดของเผ่าพันธุ์อื่นๆ และสามารถปลุกพลังสายเลือดของพวกเขาขึ้นได้ ด้วยเหตุนี้เอง จุดเริ่มต้นของพวกเขาจึงสูงกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก”

“อย่างไรก็ตาม มนุษย์ลูกผสมที่สามารถเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยได้นั้นก็ล้วนเติบโตขึ้นมาในเมืองมนุษย์และไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไร มนุษย์ลูกผสมบางส่วนก็ยังได้เข้าร่วมกับกองทัพของเราด้วย ดังนั้นมหาวิทยาลัยจึงปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน”

ทันทีที่หลี่โม่ผิงพูดจบ เสียงที่มีเสน่ห์ก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของลู่หยาน

“สุดหล่อ นายเป็นนักเรียนใหม่หรอ? นายต้องการให้ฉันพานายไปดูทั่วๆ มหาวิทยาลัยไหม~?”

ลู่หยานหันกลับมาและเห็นผู้หญิงสวยคนหนึ่งกำลังมองมาที่เขาด้วยดวงตาสีแดง

มุมปากของเธอโค้งเป็นรอยยิ้ม และออร่าที่มีเสน่ห์บนร่างกายของเธอก็พุ่งเข้าใส่ลู่หยานโดยตรง

มันเป็นซัคคิวบัสลูกผสม!