บทที่ 326 นำทางด้วยตนเอง
บทที่ 326 นำทางด้วยตนเอง
บทที่ 326 นำทางด้วยตนเอง
หลังจากได้ฟังคำพูดของลู่โยวจบลง สถานที่จัดงานแถลงข่าวก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง
ถ้าจะบอกว่าการแถลงข่าวเรื่องยาก่อนหน้านี้คือความตกตะลึง ตอนนี้ก็คือความน่าสะพรึงกลัวแล้ว!
นี่มันเป็นสิ่งที่เทคโนโลยีของมนุษย์ในปัจจุบันทำได้จริงหรือ?
แม้แต่อีลอน มัสก์ ที่กำลังดูการถ่ายทอดสดอยู่ในขณะนี้ ก็ถึงกับอ้าปากค้าง โทรศัพท์มือถือในมือแทบจะถูกเขาบีบจนแหลกละเอียด
ยานสตาร์ชิปที่เขาภาคภูมิใจ เมื่ออยู่ต่อหน้ายาน “รุ่งอรุณ” ลำนี้ มันก็เหมือนกับของเล่นที่ทำจากเศษกระดาษ!
“เป็นไปไม่ได้...”
แต่ลู่โยวไม่สนใจว่าพวกเขาจะสงสัยหรือไม่ ความจริงย่อมพิสูจน์ทุกสิ่ง
“ผมรู้ว่าพวกคุณกำลังคิดอะไรอยู่”
ลู่โยวหันหลังกลับ พิงยานอวกาศขนาดมหึมาบนหน้าจอขนาดใหญ่ ท่าทางหยิ่งผยอง “พวกคุณกำลังคิดว่า เจ้าหมอนี่กำลังโม้อยู่รึเปล่า?”
“ของเล่นชิ้นนี้มันบินได้จริงๆ เหรอ?”
“ต่อให้บินได้ แล้วถ้ามันตกลงมาจะทำยังไง? ถ้ามันระเบิดในอวกาศจะทำยังไง?”
“ถึงอย่างไรนี่ก็คือการไปดวงจันทร์ ไม่ใช่ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ต”
“หากเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา... ก็คงไม่เหลือแม้แต่กระดูก”
เหล่ามหาเศรษฐีเบื้องล่างแม้จะใจเต้น แต่เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในใจก็พลันหวั่นไหว
ใช่แล้ว ชีวิตมีเพียงชีวิตเดียว
มีเงินหาได้ ก็ต้องมีชีวิตไว้ใช้เงินด้วย
ไม่มีใครอยากจะเป็นหนูทดลอง
ไม่มีใครอยากจะเป็นดอกไม้ไฟที่สวยงามในประวัติศาสตร์การบินอวกาศของมนุษยชาติ
ลู่โยวจ้องมองสีหน้าที่ลังเลของพวกเขา รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งลึกขึ้น
ในเมื่อเขาตั้งใจจะคว้าลูกค้าระดับสุดยอดเหล่านี้ ก็ต้องแสดงความจริงใจขั้นสูงสุดออกมา
และความจริงใจนั้น...
ก็คือตัวเขาเอง!
ลู่โยวสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาราวกับสายฟ้า กวาดมองไปทั่วทั้งงาน
“เพื่อขจัดความกังวลของทุกท่าน”
“เพื่อพิสูจน์ความปลอดภัยของยาน ‘รุ่งอรุณ’”
“และเพื่อพิสูจน์ว่า เทคโนโลยีแห่งอนาคตไม่เคยพูดเล่น”
“ผมขอประกาศ—”
เสียงของลู่โยวสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับดาบคมที่ถูกชักออกจากฝัก “ภารกิจการบินครั้งแรกของยาน ‘รุ่งอรุณ’”
“หรือก็คือภารกิจการส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์เชิงพาณิชย์ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ”
“จะนำโดยผม...”
“ลู่โยว”
“รับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการภารกิจด้วยตัวเอง และ...”
“เป็นผู้นำทาง!”
ทุกคนในสถานที่จัดงานแถลงข่าว
ไม่ว่าจะเป็นมหาเศรษฐี นักข่าว หรือชาวเน็ตที่อยู่หน้าจอ
ในวินาทีนี้ ทุกคนต่างพากันคลั่ง!
บทมันไม่ใช่แบบนี้สิ!
ตามบทปกติแล้ว เจ้านายใหญ่ไม่ควรจะนั่งอยู่ในศูนย์บัญชาการ จิบกาแฟ มองดูนักบินอวกาศใต้บังคับบัญชาไปเสี่ยงชีวิตหรอกหรือ?
อย่างเบโซส แม้ว่าจะเคยขึ้นไปบนฟ้า แต่ก็เป็นเพียงการบินในวงโคจรย่อย หรือก็คือไปเฉียดขอบชั้นบรรยากาศแล้วก็กลับลงมา
เมื่อเทียบกับการไปดวงจันทร์แล้ว นั่นมันก็แค่การเล่นขายของ!
ไปดวงจันทร์นะ!
นั่นคือการเดินทางแห่งความตายที่ยาวนานหลายแสนกิโลเมตร!
นั่นคือดินแดนที่ไม่รู้จักและเปี่ยมด้วยภยันตราย!
ประธานลู่คนนี้... เขาไม่รักชีวิตตัวเองจริงๆ หรือ?
ตอนนี้เขามีทรัพย์สินที่ประเมินค่าไม่ได้ เป็นเจ้าพ่อแห่งเทคโนโลยีผู้กุมอนาคตของมนุษยชาติไว้ในมือ!
เขากล้าได้ยังไง?!
“ประธานลู่! ไม่ได้นะครับ!”
ในโซนของผู้บริหารระดับสูงของเทคโนโลยีแห่งอนาคต รองประธานหลายคนตกใจจนหน้าเขียว เกือบจะวิ่งขึ้นไปบนเวทีเพื่อปิดปากลู่โยว
ถ้าประธานลู่เกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นมา อาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่นี้ใครจะมาคุมบังเหียน?
แผนการระหว่างดวงดาวที่เพิ่งจะเริ่มต้นนี้ใครจะมาบัญชาการ?
แต่ลู่โยวเพียงแค่เหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง
สายตานั้นแน่วแน่และไม่อาจโต้แย้งได้
และยังแฝงไปด้วย... ความคลั่งไคล้
พวกเขาไม่เข้าใจ
เหตุผลที่ลู่โยวต้องไปด้วยตัวเอง แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เพื่อพิสูจน์ความปลอดภัย
ด้วยเทคโนโลยีของระบบ ความปลอดภัยนั้นคือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์
เหตุผลที่เขาต้องไป
ก็เพราะว่า... นั่นคือดวงจันทร์!
นั่นคือแสงจันทร์สีขาวที่มนุษย์เงยหน้ามองมานานหลายพันปี!
ในฐานะลูกผู้ชาย
ในฐานะชายคนหนึ่งที่มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงโลก
ถ้าไม่ได้เห็นรอยเท้าของตนประทับอยู่บนผืนดินสีเทานั่นด้วยตาของตัวเอง
ถ้าไม่ได้ปักธงของเทคโนโลยีแห่งอนาคตด้วยมือของตนเอง
ถ้าไม่สามารถยืนอยู่บนดวงจันทร์ แล้วมองกลับมายังดาวแม่สีน้ำเงินดวงนั้น พร้อมกับพูดว่า “ผมมาแล้ว!”
ต่อให้หาเงินได้มากกว่านี้ แล้วจะมีความหมายอะไร?
ที่สำคัญกว่านั้นคือการสร้างเมืองบนดวงจันทร์ นั่นเป็นโครงการที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน?
นั่นคือผลงานที่แท้จริงของ “เทพเจ้า”!
ช่วงเวลาเช่นนี้ ช่วงเวลาแห่งการเป็นสักขีพยานทางประวัติศาสตร์ หรือแม้กระทั่งการสร้างประวัติศาสตร์ขึ้นมาเอง
เขา ลู่โยว จะต้องอยู่ที่นั่น! ต้องเป็นคนแรก!
นี่คือเกียรติยศของเขา ไม่มีใครแย่งไปได้!
“ทำไม?”
ลู่โยวจ้องมองฝูงชนที่ตกตะลึงอยู่เบื้องล่าง เลิกคิ้ว “พวกคุณไม่กล้าเชื่อ?”
“หรือคิดว่าชีวิตของผม ลู่โยว มีค่ามากกว่าพวกคุณ ผมจึงไม่ควรไปเสี่ยง?”
เขาหัวเราะ หัวเราะอย่างไม่เกรงกลัว
“ในสายตาของผม”
“คุณค่าของชีวิต ไม่ได้อยู่ที่ความยาว”
“แต่อยู่ที่...”
“ความสูง!”
“ถ้าแม้แต่ยานอวกาศที่ผมสร้างเองยังไม่กล้านั่ง ผมจะมีหน้าไปขายให้พวกคุณได้อย่างไร?”
“ถ้าแม้แต่ดินแดนไกลโพ้นที่ผมเองยังไม่กล้าไป ผมจะมีหน้าไปนำพามนุษยชาติได้อย่างไร?”
“ดังนั้นการเดินทางครั้งนี้”
“ผมต้องไปให้ได้!”
“และ...”
ลู่โยวหยุดไปครู่หนึ่ง แววตาเปล่งประกายเจ้าเล่ห์ “ผมให้คนไปเลือกทำเลดีๆ บนดวงจันทร์ไว้แล้ว”
“ผมตั้งใจจะสร้างวิลล่าที่นั่น”
“ต่อไปถ้าทุกคนไปเที่ยวดวงจันทร์ อย่าลืมแวะมาเยี่ยมบ้านผมนะ ผมจะเลี้ยงชา”
“แน่นอนว่าต้องเอาใบชามาเองนะ ค่าน้ำบนดวงจันทร์แพงน่าดู”
พรืด!
บรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบจะหยุดนิ่งภายในงาน ถูกคำพูดติดตลกไม่กี่คำของลู่โยวทลายลงในพริบตา
หลายคนหัวเราะออกมา
แต่หัวเราะไปหัวเราะมา ขอบตากลับชื้น
นี่คือจิตวิญญาณแบบไหนกัน?
นี่คือความกล้าหาญแบบไหนกัน?
รู้ว่าในเขามีเสือ ก็ยังมุ่งหน้าไปเขาเสือ!
นี่แหละคือลู่โยว!
ในห้องถ่ายทอดสด คอมเมนต์ทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
【บ้าไปแล้ว! ประธานลู่บ้าไปแล้วจริงๆ! แต่ผมโครตรรักคนบ้าคนนี้เลย!】
【นี่แหละคือวิสัยทัศน์! นี่แหละคือความกล้าหาญ! นี่แหละที่เรียกว่านำทัพด้วยตัวเอง!】
【นี่แหละคือเหตุผลที่ลู่โยวสามารถทำเรื่องใหญ่ได้ แต่พวกเราทำได้แค่เคาะคีย์บอร์ด!】
【ประธานลู่ ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะ! พวกเรายังรอให้คุณพาพวกเราโบยบิน!】
【น้ำตาจะไหล น้ำตาจะไหลจริงๆ เจ้านายแบบนี้ สมควรแล้วที่เขารวย สมควรแล้วที่เขาจะครองโลก!】
【ลู่เสิน! โปรดรับเข่าของผมไปด้วย! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณคือไอดอลหนึ่งเดียวของผม!】
งานแถลงข่าวจบลงในบรรยากาศที่ร้อนแรงอย่างยิ่ง
ด้านหนึ่ง ทุกคนยังคงตื่นตะลึงกับยาช่วยชีวิตที่ราคาเพียงหมื่นกว่าบาท
อีกด้านหนึ่ง ทุกคนก็ถูกวีรกรรมที่ลู่โยวจะไปดวงจันทร์ด้วยตัวเองทำให้ตกตะลึงจนวิญญาณออกจากร่าง
ข่าวใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาสองระลอกซ้อนเช่นนี้
ทำให้คืนนี้คนทั้งโลกต่างนอนไม่หลับ
...
งานแถลงข่าวแม้จะจบลงแล้ว
แต่พายุบนโลกออนไลน์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
หากจะบอกว่าก่อนหน้านี้ เมื่อทุกคนพูดถึงเทคโนโลยีแห่งอนาคต ก็ยังคงเป็นเรื่องใกล้ตัวอย่างโทรศัพท์มือถือ รถยนต์ หรือแบตเตอรี่
ตอนนี้บรรยากาศก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงแล้ว
ประเด็นร้อนบนเวยปั๋ว เทรนด์บนทวิตเตอร์ และเว็บบอร์ดใหญ่ๆ
หัวข้อสิบอันดับแรกถูกเทคโนโลยีแห่งอนาคตยึดครองทั้งหมด
#ลู่โยวไปดวงจันทร์ด้วยตัวเอง#
#เที่ยวบินปฐมฤกษ์ของยานรุ่งอรุณ#
#19998รักษาเบาหวานหายขาด#
#แผนการเมืองบนดวงจันทร์ของเทคโนโลยีแห่งอนาคต#
โดยเฉพาะการพูดคุยเกี่ยวกับเมืองบนดวงจันทร์ ยิ่งเต็มไปด้วยจินตนาการที่หลุดโลก และทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของประเด็นร้อนในทันที
[จบตอน]