บทที่ 271 ยุคสมัยของฉัน (2)

บทที่ 271 ยุคสมัยของฉัน (2)

เมื่อเสียงแจ้งเตือนของระบบสิ้นสุดลง รูปลักษณ์ภายนอกของหอคอยแห่งอนาคตเบื้องหน้าลู่โยวก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด

ผนังม่านอัจฉริยะสีเข้มเหล่านั้นทำหน้าที่กั้นระหว่างภายในและภายนอกได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อมองจากด้านนอก จึงไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ใดๆ ที่อยู่ภายในได้เลย

ตั้งแต่โถงต้อนรับที่ชั้นหนึ่ง ไปจนถึงสโมสรลอยฟ้าที่ชั้น 127 รวมถึงท่อร้อยสายและห้องอุปกรณ์อันซับซ้อนที่ซ่อนอยู่ภายในแกนกลางของอาคาร

ทุกอย่างกำลังถูกสร้าง ติดตั้ง และทดสอบไปพร้อมๆ กันด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการของมนุษย์

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ และใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

【ติ๊ง! การตกแต่งภายในและปรับเปลี่ยนเป็นระบบอัจฉริยะของหอคอยแห่งอนาคตเสร็จสมบูรณ์ทั้งหมดแล้ว】

【ยินดีต้อนรับครับ เจ้านาย】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

ลู่โยวสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดกลั้นความรู้สึกตื่นเต้นในใจ ก่อนจะก้าวเดินไปยังประตูอัตโนมัติขนาดใหญ่ที่ส่องประกายมันวาว

ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในระยะตรวจจับ ประตูโลหะผสมบานหนาก็เลื่อนเปิดออกไปด้านข้างอย่างเงียบกริบ เผยให้เห็นโลกใบใหม่ที่อยู่ภายใน

อากาศอุณหภูมิคงที่ซึ่งเจือไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณโชยมาปะทะใบหน้า ทำให้รู้สึกสดชื่นและเบิกบานใจ

ลู่โยวได้ก้าวเข้ามาในอาคารสำนักงานใหญ่แห่งนี้อย่างเป็นทางการ! อาคารที่เป็นของเขา เป็นของเทคโนโลยีแห่งอนาคตโดยสมบูรณ์!

สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือโถงต้อนรับอันโอ่อ่าตระการตา

โถงนี้มีความสูงจากพื้นจรดเพดานถึงสามสิบเมตร เทียบเท่ากับความสูงของอาคารที่พักอาศัยสิบชั้น ให้ความรู้สึกกว้างขวางโปร่งสบาย ไม่มีความรู้สึกอึดอัดเหมือนอาคารสำนักงานทั่วไป

พื้นทำจากวัสดุคอมโพสิตชนิดพิเศษที่เรียบลื่นดุจกระจก แต่กลับกันลื่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ สะท้อนภาพแถบแสงนวลตาบนเพดานที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับธารดารา

ด้านหน้าสุดเป็นผนังม่านน้ำขนาดยักษ์สูงกว่ายี่สิบเมตร สายน้ำใสสะอาดไหลรินลงมาจากด้านบนอย่างช้าๆ

บนม่านน้ำนั้น มีการใช้เทคนิคแสงและเงาแบบไดนามิกฉายภาพตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวอันทรงพลัง “เทคโนโลยีแห่งอนาคต” พร้อมด้วยโลโก้ของกลุ่มบริษัท

หุ่นยนต์หมายเลขศูนย์รุ่นใหม่หลายตัวในชุดเครื่องแบบของกลุ่มเทคโนโลยีแห่งอนาคตยืนอยู่สองข้างของโถง

“ยินดีต้อนรับครับ ท่านประธานกรรมการ”

ลู่โยวพยักหน้าเล็กน้อย พลางกวาดสายตามองไปทั่วทั้งโถง

ผนังเป็นจอภาพแบบยืดหยุ่นที่สามารถแสดงภาพได้แบบเรียลไทม์

ขณะนี้บนจอภาพกำลังฉายภาพเนบิวลาในห้วงอวกาศอันลึกล้ำ

เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของเทคโนโลยีล้ำสมัย แต่ก็ผสมผสานองค์ประกอบของธรรมชาติและศิลปะเข้าไว้ด้วยกันอย่างชาญฉลาด ทำให้ผู้ที่ได้เห็นรู้สึกตื่นตะลึงไปพร้อมกับความรู้สึกสบายอย่างหาที่เปรียบมิได้

“ไปที่โซนสำนักงาน” ลู่โยวออกคำสั่งง่ายๆ

ประตูอัตโนมัติที่อยู่ด้านหนึ่งของโถงก็เลื่อนเปิดออก

พร้อมกันนั้น แถบแสงแบบไดนามิกก็สว่างขึ้นบนพื้น นำทางเขาไปยังโถงลิฟต์

ภายในหอคอยแห่งอนาคต มีลิฟต์ติดตั้งอยู่ทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบตัว

มีความเร็วสูงสุดถึง 40 เมตรต่อวินาที จากชั้น 1 ถึงชั้น 128 ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาที

และในขณะที่ลิฟต์เคลื่อนที่ แทบไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนหรือได้ยินเสียงรบกวนใดๆ

ลู่โยวเดินเข้าไปในลิฟต์สำหรับพนักงานตัวหนึ่ง ภายในลิฟต์ไม่มีปุ่มกดแบบดั้งเดิม มีเพียงหน้าจอสัมผัสเรียบๆ

เมื่อเขาเข้าไป ระบบก็จดจำตัวตนของเขาได้โดยอัตโนมัติ

【ยืนยันตัวตน: ประธานกรรมการลู่โยว กรุณาระบุจุดหมายปลายทางของท่าน】

“ขอดูไปเรื่อยๆ ก่อน ไปที่โซนสำนักงานพนักงานก่อน”

【รับทราบ ได้วางแผนเส้นทางการเยี่ยมชมที่ดีที่สุดสำหรับท่านแล้ว โดยจะเริ่มต้นที่ชั้น 38 แผนกเทคโนโลยีทั่วไป】

ลิฟต์เคลื่อนที่ขึ้นอย่างราบรื่นและรวดเร็ว

เสียง “ติ๊ง” ดังขึ้นเบาๆ ประตูลิฟต์ก็เปิดออก

สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าลู่โยว คือพื้นที่สำนักงานที่พลิกโฉมแนวคิดแบบดั้งเดิมไปโดยสิ้นเชิง

ที่นี่ไม่มีฉากกั้นแบบคอก ไม่มีรูปแบบโต๊ะทำงานที่ชวนอึดอัด

พื้นที่ทั้งชั้นถูกเปิดโล่งเชื่อมถึงกัน กลายเป็นพื้นที่เปิดขนาดใหญ่

แต่ก็มีการใช้ผนังต้นไม้ ผนังกั้นเสียงกึ่งโปร่งใส และการแบ่งโซนการใช้งานอย่างชาญฉลาด เพื่อให้แน่ใจว่าแต่ละทีมยังคงมีความเป็นอิสระและเป็นส่วนตัว

โต๊ะทำงานของพนักงานเป็นโต๊ะอัจฉริยะที่สามารถปรับระดับความสูงได้โดยอัตโนมัติ

ตัวโต๊ะทำงานเป็นหน้าจอสัมผัสความละเอียดสูง ที่สามารถสลับเป็นโหมดทำงานหรือโหมดพักผ่อนได้ตลอดเวลา

เก้าอี้ได้รับการออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์อย่างสมบูรณ์ สามารถปรับเปลี่ยนได้โดยอัตโนมัติตามรูปร่างและท่านั่งของพนักงาน

สิ่งที่ทำให้ลู่โยวพึงพอใจมากที่สุดคือแสงสว่างและการระบายอากาศของที่นี่

หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นทำให้แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องได้อย่างเต็มที่ ผนังม่านอัจฉริยะริมหน้าต่างจะปรับระดับความโปร่งแสงโดยอัตโนมัติ เพื่อให้แน่ใจว่าแสงสว่างภายในห้องจะอยู่ในระดับที่ดีที่สุดเสมอ

ระบบนิเวศหมุนเวียนภายในแบบอิสระบนเพดาน จะคอยส่งอากาศบริสุทธิ์ที่ผ่านการกรองและเพิ่มความชื้นเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

การทำงานที่นี่ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็จะเห็นท้องฟ้าสีครามและเมฆขาวนอกหน้าต่าง เมื่อก้มลงก็จะเห็นอุปกรณ์อัจฉริยะที่เปี่ยมด้วยเทคโนโลยี รอบกายรายล้อมไปด้วยพืชพรรณที่เขียวชอุ่มมีชีวิตชีวา สูดอากาศที่บริสุทธิ์ราวกับอยู่ในป่าออกซิเจน

ความเหนื่อยล้าจากการทำงาน คงจะลดลงไปจนถึงระดับต่ำสุด

นอกจากพื้นที่สำนักงานปกติแล้ว ในแต่ละชั้นยังมีพื้นที่พักผ่อนหลากหลายสไตล์อีกหลายแห่ง

มีบาร์เครื่องดื่มที่เพียบพร้อมไปด้วยเครื่องชงกาแฟและชุดน้ำชาระดับท็อป มีมุมหนังสือพร้อมโซฟาขี้เกียจ หรือแม้กระทั่งโซนออกกำลังกายขนาดเล็ก และห้องสันทนาการพร้อมอุปกรณ์ VR

ลู่โยวสามารถจินตนาการได้เลยว่า พนักงานของเทคโนโลยีแห่งอนาคตที่ได้ทำงานที่นี่ จะมีความสุขมากเพียงใด

แข่งขันงั้นหรือ?

เทคโนโลยีแห่งอนาคตไม่แข่งขันกับคุณเรื่องชั่วโมงการทำงานล่วงเวลาหรอก ถ้าจะแข่ง ก็ต้องแข่งกันเรื่องสวัสดิการพนักงาน ขยี้คู่แข่งทั้งหมดให้ตายไปข้างหนึ่งเลย!

จากนั้นลู่โยวก็ขึ้นลิฟต์มายังโซนบริการและสันทนาการของพนักงานซึ่งตั้งอยู่ช่วงกลางของอาคาร

ที่นี่กินพื้นที่ทั้งหมดถึงห้าชั้น

ชั้นแรกคือโรงอาหารพนักงาน

ไม่สิ การใช้คำว่าโรงอาหารมาอธิบายที่นี่ ถือเป็นการดูถูกกันอย่างยิ่ง

ที่นี่เหมือนกับศูนย์อาหารขนาดใหญ่พิเศษที่รวบรวมอาหารเลิศรสจากทั่วทุกมุมโลกเอาไว้!

โซนอาหารจีน มีตั้งแต่ครัวกวางตุ้ง เสฉวน ไปจนถึงซานตง และหวยหยาง แปดตระกูลอาหารจีนเลื่องชื่อมีครบครัน

โซนอาหารตะวันตก มีทั้งอาหารฝรั่งเศสชั้นเลิศ พิซซ่าอิตาเลียน ไส้กรอกย่างเยอรมัน… ละลานตาไปหมด

โซนอาหารญี่ปุ่น มีทั้งซาซิมิสดใหม่ ซูชิที่ประณีต ปรุงโดยเชฟอาหารญี่ปุ่นมืออาชีพกันสดๆ

นอกจากนี้ยังมีโซนอาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาหารฮาลาล และโซนพิเศษสำหรับผู้ทานมังสวิรัติ…

เรียกได้ว่าสามารถตอบสนองรสนิยมของพนักงานจากทุกมุมโลกได้แทบทั้งหมด

ที่สำคัญที่สุดคืออาหารทั้งหมดที่นี่ สำหรับพนักงานภายใน ฟรีทั้งหมด! และไม่จำกัดปริมาณ!

เพียงแค่สวัสดิการข้อนี้ข้อเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้กลุ่มเทคโนโลยีแห่งอนาคตกลายเป็นบริษัทในฝันของเหล่าผู้สมัครงานแล้ว

ชั้นบนของโรงอาหารคือศูนย์ออกกำลังกาย

ถัดขึ้นไปอีกคือศูนย์สันทนาการและความบันเทิง

ที่นี่มีโรงฉายภาพยนตร์ที่เทียบเท่ากับโรงภาพยนตร์ IMAX ซึ่งจะฉายภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์เรื่องใหม่ล่าสุดเป็นประจำ

มีห้องคาราโอเกะ KTV ระดับมืออาชีพ มีโซนอีสปอร์ตที่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นเกมคอนโซลรุ่นล่าสุด และยังมีศูนย์ประสบการณ์ VR ที่สามารถดื่มด่ำได้อย่างเต็มที่

กระทั่งยังมีหน้าผาจำลองในร่มขนาดเล็กและลานโบว์ลิ่งอีกด้วย

ถัดขึ้นไปอีกคือศูนย์สุขภาพและกายภาพบำบัด และโซนพักผ่อน

ที่นี่มีแพทย์และนักนวดบำบัดมืออาชีพ คอยให้คำปรึกษาด้านสุขภาพและบริการกายภาพบำบัดแก่พนักงาน

ยังมีแคปซูลนอนหลับที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของนิยายไซไฟอีกหลายร้อยตู้ พนักงานสามารถเข้าไปนอนหลับพักผ่อนอย่างมีคุณภาพโดยไม่มีใครรบกวนในช่วงพักกลางวันหรือเมื่อรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงานล่วงเวลา

เมื่อได้เห็นสิ่งเหล่านี้ ลู่โยวก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

สิ่งที่เขาต้องการสร้าง ไม่ใช่เพียงแค่อาณาจักรแห่งเทคโนโลยี

แต่ยังเป็นครอบครัวใหญ่ที่พนักงานทุกคนสามารถรู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขได้

มีเพียงการทำให้พนักงานหมดห่วงเรื่องหลังบ้าน พวกเขาจึงจะสามารถทุ่มเทพลังงานและพรสวรรค์ทั้งหมดให้กับงาน และสร้างคุณค่าที่ยิ่งใหญ่กว่าให้กับบริษัทได้

หลังจากเยี่ยมชมส่วนต่างๆ เหล่านี้แล้ว ลู่โยวจึงขึ้นลิฟต์ส่วนตัว ตรงไปยังชั้นบนสุดของอาคาร

ชั้นที่ 128

ทั้งชั้นนี้ เป็นของเขาเพียงผู้เดียว

ที่นี่คือห้องทำงานของประธานกรรมการ

ประตูลิฟต์เปิดออก ทางเดินที่สร้างขึ้นจากโลหะสีเข้มและแถบไฟทอดยาวไปเบื้องหน้า

สุดทางเดินคือประตูโลหะผสมที่มองไม่เห็นมือจับ

ลู่โยวเดินไปที่หน้าประตู กล้องขนาดจิ๋วบนประตูก็ทำการสแกนม่านตาของเขา

【ยืนยันตัวตน: ประธานกรรมการ ยินดีต้อนรับกลับครับ】

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอิเล็กทรอนิกส์อันไพเราะ ประตูก็เปิดเข้าด้านในอย่างเงียบกริบ

พื้นที่ขนาดใหญ่จนน่าตกใจปรากฏขึ้นตรงหน้าลู่โยว

ทั้งชั้น 128 นอกจากเสารับน้ำหนักที่จำเป็นและแกนกลางของอาคารแล้ว ก็ไม่มีฉากกั้นใดๆ เลย

มีพื้นที่รวมกว่าสามพันตารางเมตร ถูกแบ่งออกเป็นโซนทำงาน โซนรับแขก โซนพักผ่อน และโซนชมวิวส่วนตัว

สไตล์การออกแบบเน้นความเรียบง่ายและหรูหราถึงขีดสุด

พื้นเป็นหินออบซิเดียนทั้งแผ่น ขัดเงาจนสะท้อนภาพได้ราวกับกระจก

บนเพดาน เป็นจอภาพทรงโดมที่จำลองท้องฟ้าจริง สามารถเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าแจ่มใส ท้องฟ้ายามค่ำคืน หรือแสงเหนืออันงดงามได้ตามอารมณ์และเวลาของลู่โยว

ในโซนทำงาน มีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ทำจากไม้สีดำและโลหะที่ไม่ทราบชนิดหล่อขึ้นเป็นชิ้นเดียว ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องอย่างเงียบงัน

โซนรับแขก มีชุดโซฟาหนังแท้ที่ดูแล้วก็รู้ว่าราคาแพงลิบลิ่วตั้งอยู่หลายชุด

ส่วนโซนพักผ่อนนั้น ประกอบไปด้วยห้องนอน ห้องน้ำ โรงภาพยนตร์ส่วนตัว และห้องเก็บไวน์ขนาดเล็ก

กระทั่งยังมีสระว่ายน้ำไร้ขอบขนาดเล็ก ซึ่งขอบสระก็คือกระจกบานใหญ่จรดพื้นที่ใสแจ๋ว ราวกับสามารถว่ายออกไปสู่หมู่เมฆได้

แต่ทั้งหมดนี้ ก็มิอาจเทียบได้กับการออกแบบที่น่าทึ่งที่สุดของห้องทำงานแห่งนี้

นั่นก็คือผนังของมัน

นอกจากแกนกลางแล้ว ผนังโดยรอบของห้องทำงานทั้งหมด ประกอบขึ้นจากกระจกอัจฉริยะโค้งขนาดมหึมาแผ่นแล้วแผ่นเล่า

ทิวทัศน์แบบพาโนรามา 360 องศา ไร้จุดบอด!

ลู่โยวเดินช้าๆ ไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ สองมือล้วงกระเป๋า ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

ณ จุดที่ยืนอยู่นี้ มีความสูงกว่าห้าร้อยเมตร

เมืองใหม่ต้นกำเนิดทั้งเมือง ราวกับภาพวาดม้วนอันงดงาม ค่อยๆ คลี่กางออกอยู่แทบเท้าของเขา

ไกลออกไปคือเทือกเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อน

หมู่เมฆลอยล่องอยู่เบื้องใต้ฝ่าเท้าของเขา

แสงแดดสาดส่องผ่านหมู่เมฆ อาบไล้เมืองทั้งเมืองให้กลายเป็นสีทองอร่าม

ในวินาทีนี้ ลู่โยวสัมผัสได้อย่างแท้จริงถึงความหมายของคำว่า ‘เมื่อได้ขึ้นสู่ยอดสูงสุด จะเห็นขุนเขาทั้งหลายเล็กจ้อยเพียงใด’

นี่คือการมองลงไปยังโลกที่เขาสร้างขึ้นด้วยมือของตัวเอง!

ทุกตารางนิ้วของผืนดิน ทุกอาคาร ทุกท้องถนนในเมืองนี้ ล้วนประทับตราเจตจำนงของเขาไว้อย่างลึกซึ้ง

จากคนธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลย จนกระทั่งมายืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกในวันนี้ และมองลงไปยังอาณาจักรธุรกิจที่เขาสร้างขึ้นด้วยมือเดียว

ความรู้สึกของการประสบความสำเร็จและการควบคุมที่หาใดเปรียบมิได้นี้ ราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้าใส่หัวใจของเขา

ในอกของเขา เปี่ยมล้นไปด้วยความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่!

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

เมืองใหม่ต้นกำเนิด เป็นเพียงจุดแรกในแผนการของเขาเท่านั้น

หนวดปลาหมึกของเทคโนโลยีแห่งอนาคต จะแผ่ขยายไปสู่ทุกแง่มุมของชีวิตมนุษย์

พลังงาน การบินและอวกาศ ชีววิทยา ปัญญาประดิษฐ์…

สิ่งที่เขาต้องการจะทำ คือการชี้นำการก้าวกระโดดของอารยธรรมทั้งหมด!

เขากางแขนออก ราวกับจะโอบกอดเมืองทั้งเมืองที่อยู่แทบเท้า โอบกอดยุคสมัยที่เป็นของเขา

“ยุคสมัยของฉัน ตอนนี้… เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!”

[จบตอน]