บทที่ 96 จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง——หมายเลขศูนย์!

บทที่ 96 จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง——หมายเลขศูนย์!

ลู่โยวเอนกายพิงเก้าอี้ผู้บริหารที่ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ราคาแพงลิบลิ่ว

เขากำลังจ้องมองสินค้าที่ชื่อว่า 【หน่วยบริการอเนกประสงค์】

ภาพตัวอย่างของมันคือภาพเงาของร่างมนุษย์ที่มีเส้นสายเรียบเนียน

"หน่วยบริการอเนกประสงค์... ให้ตายสิ ระบบนี่รสนิยมการตั้งชื่อช่างเรียบง่ายไร้การปรุงแต่งเหมือนเคยเลยนะ" ลู่โยวอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ

ชื่อนี้ฟังดูเหมือนแพ็กเกจบริการพื้นฐานของบริษัทจัดหาแม่บ้านสักแห่ง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว แก่นแท้ของเจ้าสิ่งนี้—ก็คือหุ่นยนต์ร่างมนุษย์!

จากนั้น รายละเอียดของสินค้าก็คลี่ออกมาราวกับภาพวาดม้วน

【ชื่อสินค้า: หน่วยบริการอเนกประสงค์ (T-800 รุ่นพื้นฐาน)】

【รายละเอียดสินค้า: หุ่นยนต์ร่างมนุษย์อเนกประสงค์ที่สร้างขึ้นโดยมีแกนหลักเป็นอัลกอริทึมปัญญาประดิษฐ์ที่แข็งแกร่งและโครงสร้างชีวกลศาสตร์ มีความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเองและการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่ไม่มีใครเทียบได้ อัลกอริทึมหลักของมันในทางทฤษฎีล้ำหน้ากว่าเทคโนโลยีกระแสหลักของโลกในปัจจุบันอย่างน้อยสิบปี มีศักยภาพในการดัดแปลงแบบโมดูลาร์ที่สูงมาก สามารถเพิ่มโมดูลฟังก์ชันต่างๆ ตามความต้องการ เพื่อรองรับภารกิจที่ซับซ้อนหลากหลายประเภท เช่น การบริการ อุตสาหกรรม การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การรักษาความปลอดภัย และอื่นๆ】

【ราคาขาย: 288,000 แต้มธุรกิจ (สองแสนแปดหมื่นแปดพันแต้มธุรกิจ)】

สองแสนแปดหมื่นแปดพันจุด

ราคานี้อยู่ในขอบเขตที่ลู่โยวรับได้อย่างสมบูรณ์

เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าไปสิบปีมันคืออะไรกัน?

มันคือความต่างชั้นทางเทคโนโลยี!

คือการโจมตีข้ามมิติ!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำว่า "การดัดแปลงแบบโมดูลาร์"

มันเหมือนกับกุญแจดอกหนึ่ง ที่ปลดล็อกจินตนาการนับไม่ถ้วนที่ถูกเก็บงำไว้ในสมองของลู่โยวในทันที

โมดูลบริการ, โมดูลอุตสาหกรรม, โมดูลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์...

กระทั่งเป้าหมายสูงสุดของเขา... โมดูลทางการทหาร!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของลู่โยวก็แทบจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ

เขารู้ดีว่าหากผลิตภัณฑ์ชิ้นนี้ถือกำเนิดขึ้นมา

คู่แข่งของมันก็คือบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยีที่อยู่แถวหน้าสุดของโลก

เช่น กูเกิล เทสลา และกลุ่มอุตสาหกรรมอาวุธที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง

จากมุมมองนี้ ราคา 288,000 แต้มธุรกิจก็แทบจะเหมือนได้เปล่า!

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป

เพียงแค่คิด ปุ่ม 【ซื้อ】 บนม่านแสงก็ถูกกดลง

"ติ๊ง! ใช้จ่าย 288,000 แต้มธุรกิจ, 【หน่วยบริการอเนกประสงค์】 ซื้อสำเร็จ สินค้าถูกส่งมายังเบื้องหน้าของท่านแล้ว โปรดตรวจสอบ"

เสียงแจ้งเตือนของระบบสั้นกระชับ

สิ้นเสียง อากาศบนพื้นใจกลางห้องทำงานก็เกิดระลอกคล้ายคลื่นน้ำ

วงแสงสีฟ้าอ่อนนุ่มนวลแผ่ออกจากจุดกำเนิด ร่างมนุษย์สามมิติที่ประกอบจากจุดแสงนับไม่ถ้วนค่อยๆ รวมตัวกันเป็นรูปร่างอย่างรวดเร็ว

เมื่อแสงสว่างจางหายไป "คน" คนหนึ่งซึ่งสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าต่อหน้าลู่โยว

ทั่วทั้งร่างของมันมีสีสันอันน่าพิศวงอยู่ระหว่างสีเงินด้านและสีขาวมุก

วัสดุนั้นไม่ใช่ทั้งโลหะและพลาสติก

สัดส่วนของร่างกายก็สมบูรณ์แบบมาก

ทุกเส้นสายเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของพละกำลังและความงดงาม

บนร่างกายของมันไม่มีการตกแต่งที่เกินความจำเป็นหรือรอยต่อใดๆ

การออกแบบตรงข้อต่อนั้นแยบยลเป็นพิเศษ

มันไม่ใช่ข้อต่อแบบลูกกลมหรือแบบแกนหมุนอย่างที่เคยเห็นกัน แต่เป็นโครงสร้างที่ยืดหยุ่นคล้ายกับเส้นใยกล้ามเนื้อของสิ่งมีชีวิต

ในขณะที่อยู่นิ่งๆ แทบจะกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกาย

และยังมีส่วนหัวของมัน

มันไม่ได้จำลองอวัยวะรับความรู้สึกของมนุษย์ ใบหน้าทั้งหมดเป็นแผงผลึกสีดำเรียบเนียนชิ้นเดียว

เฉพาะตอนที่เปิดใช้งานเท่านั้น แถบแสงสีฟ้าอ่อนถึงจะสว่างขึ้นบนแผงหน้า

ก่อตัวเป็นลวดลายเรียบง่ายต่างๆ เพื่อแสดงสถานะพื้นฐาน

การออกแบบเช่นนี้ ไม่เพียงแต่หลีกเลี่ยงความรู้สึกไม่สบายใจจาก "ปรากฏการณ์หุบเขาลึกลับ" กลับยิ่งเพิ่มความรู้สึกลึกลับและเป็นวิทยาศาสตร์ที่ยากจะบรรยายได้

"ให้ตาย... รูปลักษณ์แบบนี้ มันหล่อเต็มพิกัดไปเลยนี่หว่า!"

ลู่โยวผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ผู้บริหาร

เขาเดินวนรอบหุ่นยนต์ตัวนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยสายตาเป็นประกาย

เขายื่นมือออกไป สัมผัสแขนของหุ่นยนต์อย่างระมัดระวัง

ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่อบอุ่นแต่แข็งแกร่ง เย็นแต่ไม่บาดผิว

"โอ้โห! โคตรเท่! การออกแบบทางอุตสาหกรรมแบบนี้ มันคือผลงานศิลปะชัดๆ! จะเรียกนายว่าอะไรดีนะ? T-800 มันเรียกยากไป..."

"ต่อไปนี้จะเรียกนายว่า 'หมายเลขศูนย์' ก็แล้วกัน เป็นตัวแทนของจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง" ลู่โยวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ และตั้งชื่อรหัสให้มันตามใจชอบ

หลังจากชื่นชมจนพอใจแล้ว ต่อไปก็เป็นช่วงเวลาทดสอบที่น่าตื่นเต้น

เขาจึงกระแอมเบาๆ แล้วลองออกคำสั่งแรกด้วยภาษาจีนกลางมาตรฐาน: "หมายเลขศูนย์ สวัสดี"

บนแผงผลึกสีดำที่ส่วนหัวของหมายเลขศูนย์ แถบแสงสีฟ้าไหลเคลื่อนในทันที ประกอบกันเป็นสัญลักษณ์รูปหน้ายิ้ม

ในขณะเดียวกัน ก็มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น เสียงนั้นเป็นกลางและสงบ แต่กลับชัดเจนอย่างยิ่ง: "สวัสดีครับ ท่านผู้ก่อตั้ง"

"หมายเลขศูนย์เปิดใช้งานแล้ว กำลังรอรับคำสั่ง ยินดีที่ได้รับใช้ครับ"

"โอ้โฮ ยังจำแนกสถานะผู้ก่อตั้งได้ด้วย ไม่เลวๆ" ลู่โยวดีใจ

จากนั้นจึงออกคำสั่งที่สอง "ไปรินน้ำมาให้ฉันแก้วหนึ่ง"

"รับทราบคำสั่ง"

หมายเลขศูนย์พยักหน้าเล็กน้อย แล้วหันหลังเดินไปยังมุมเคาน์เตอร์ชงเครื่องดื่มในห้องทำงาน

ฝีเท้าของมันมั่นคงและเบาหวิว ไม่เกิดเสียงเวลาลงพื้น

การเคลื่อนไหวลื่นไหลอย่างไม่น่าเชื่อ ปราศจากความแข็งทื่อแบบกึกๆ กักๆ ของหุ่นยนต์ทั่วไปโดยสิ้นเชิง

เพียงเห็นมันหยิบแก้วน้ำ เปิดสวิตช์เครื่องทำน้ำเย็น แล้วรองน้ำ

กระบวนการทั้งหมดต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว นิ่งสุดๆ

โดยเฉพาะตอนที่ควบคุมปริมาณน้ำ ไม่มากไม่น้อยเกินไป

หยุดที่ระดับต่ำกว่าขอบแก้วหนึ่งเซนติเมตรพอดี

ความสามารถในการควบคุมที่แม่นยำขนาดนี้ ทำเอาลู่โยวถึงกับตาเขม็ง

ในไม่ช้า น้ำอุ่นอุณหภูมิกำลังดีแก้วหนึ่งก็ถูกยื่นมาตรงหน้าลู่โยวอย่างมั่นคง

"ใช้ได้เลยนี่!" ลู่โยวรับแก้วน้ำมา จิบอย่างพึงพอใจ

การทดสอบพื้นฐานผ่านฉลุย

ทว่า สำหรับคนหนุ่มที่ในใจลึกๆ แล้วค่อนข้างจะ "ขี้เล่น" อยู่หน่อยๆ

แค่การเสิร์ฟน้ำชามันจะไปพอใจหัวใจที่ร้อนรุ่มของเขาได้อย่างไร?

มุมปากของลู่โยวปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ความคิดที่บ้าบิ่นและกระทั่งดูไร้สาระผุดขึ้นมาในหัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง

"หมายเลขศูนย์!" เขาเพิ่มระดับเสียง "มานี่ มาโชว์สเต็ปให้ผู้ก่อตั้งคนนี้ดูหน่อย!"

สัญลักษณ์บนหัวของหมายเลขศูนย์เปลี่ยนเป็นเครื่องหมายคำถาม "?"

"ก็เต้นรำไง เต้นท่าที่ฮิตที่สุดในตอนนี้ อย่างเช่น... ท่านั้นน่ะ หมอลำสามช่า เต้นเป็นไหม?" ลู่โยวจ้องมองมันด้วยความคาดหวัง

"กำลังเชื่อมต่อเครือข่ายเพื่อค้นหาข้อมูลการเต้นหมอลำสามช่า... ดาวน์โหลดข้อมูลเสร็จสิ้น กำลังวิเคราะห์โมดูลการเคลื่อนไหว... วิเคราะห์เสร็จสิ้น เชิญรับชมครับ"

สิ้นเสียง หมายเลขศูนย์ก็ย่อตัวลงเล็กน้อย

ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ทำท่าเริ่มต้นที่ได้มาตรฐานอย่างยิ่ง

วินาทีต่อมา พร้อมกับเสียง BGM ที่เปิดจากโทรศัพท์มือถือของลู่โยว มันก็เริ่มเคลื่อนไหว!

การบิดสะโพกที่ลื่นไหล การเหวี่ยงแขนที่องอาจ การบิดข้อเท้าอันเป็นเอกลักษณ์...

ทุกท่วงท่าเข้าจังหวะอย่างแม่นยำ

และยังดูไหลลื่น มีสไตล์ยิ่งกว่าที่มนุษย์เต้นเสียอีก!

ข้อเท้าที่ยืดหยุ่น การเคลื่อนไหวร่างกายที่เป็นจังหวะ

ทำเอาลู่โยวแทบจะตาถลนออกมา

นี่ถ้าบอกว่าหุ่นยนต์กำลังเต้นรำ คงไม่มีใครเชื่อแน่!

"บ้าไปแล้ว!" เมื่อจบเพลง ลู่โยวก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา ตบต้นขาตัวเองอย่างตื่นเต้น

"สุดยอด! เอาท่ายากกว่านี้อีก!"

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: "ตีลังกากลับหลัง ตีลังกากลับหลังต่อเนื่อง ทำได้ไหม?"

"รับทราบคำสั่ง กำลังสร้างแบบจำลองการเคลื่อนไหว... ประเมินความปลอดภัยของพื้นที่เสร็จสิ้น สามารถปฏิบัติการได้"

หมายเลขศูนย์พูดจบ ก็ถอยหลังไปสองก้าว เพื่อให้มีพื้นที่เพียงพอ

จากนั้น มันก็ออกแรงจากขาทั้งสองข้างอย่างรุนแรง ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ

ร่างกายวาดเส้นโค้งที่งดงามกลางอากาศ แล้วลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

ยังไม่ทันที่ลู่โยวจะส่งเสียงเชียร์ ครั้งที่สอง, สาม, สี่...

มันเหมือนกับสปริงที่ติดตั้งเครื่องยนต์นิรันดร์

ตีลังกากลับหลังอย่างไร้ที่ติในห้องทำงานติดต่อกันถึงสิบครั้ง

ตอนที่ลงพื้นกลับไม่มีอาการสั่นแม้แต่น้อย

ลู่โยวตกตะลึงจนนิ่งอึ้ง เขาอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่

นี่... นี่มันยังเป็นหุ่นยนต์อยู่เหรอ?

สมรรถภาพทางกายขนาดนี้ แชมป์โลกยิมนาสติกมาเห็นยังต้องยื่นบุหรี่ให้แล้วเรียกว่า "พี่ใหญ่" เลยล่ะ!

เขาเพิ่งจะนึกถึงประโยคหนึ่งในคำแนะนำของระบบได้—สร้างขึ้นโดยมีพื้นฐานจากโครงสร้างชีวกลศาสตร์

นี่หมายความว่า ทุกข้อต่อ ทุกเส้นใยของหมายเลขศูนย์ มีขีดจำกัดที่เหนือกว่ามนุษย์ไปไกล

สิ่งที่มนุษย์ปกติทำได้ มันทำได้ทั้งหมด

และยังทำได้สมบูรณ์แบบกว่า ละเอียดกว่า และสุดยอดกว่า

สิ่งที่มนุษย์ทำไม่ได้ ตราบใดที่ไม่ขัดต่อกฎฟิสิกส์

มัน... ก็ทำได้เช่นกัน!

ในวินาทีนี้ ลู่โยวถึงได้ตระหนักอย่างแท้จริงว่า

สิ่งที่เขาครอบครองอยู่ในมือนั้น เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

ขอบเขตการใช้งานที่กว้างขวาง ศักยภาพอันลึกล้ำนั้นแทบประเมินค่าไม่ได้

หากติดตั้งโมดูลอุตสาหกรรม มันก็คือช่างฝีมือที่มีความแม่นยำสูงที่สุด

หากติดตั้งโมดูลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ มันก็สามารถทำการสำรวจทางวิทยาศาสตร์ในสภาพแวดล้อมสุดขั้วใดๆ ก็ได้

หากติดตั้งโมดูลบริการ มันก็คือพ่อบ้านและผู้ดูแลที่สมบูรณ์แบบที่สุด...

และถ้า... หากติดตั้งโมดูลทางการทหารให้มันล่ะ?

หัวใจของลู่โยวเต้นรัวเป็นกลอง

เขารู้ว่าเรื่องนี้ต้องรีบแจ้งให้ทีมชาติรู้ทันที

ด้วยหัวใจที่ตื่นเต้นอย่างสุดขีด

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เลื่อนหารายชื่อหนึ่งแล้วกดโทรออก

ผู้ติดต่อของเบอร์นี้ ก็คือตัวแทนจากกรมยุทธภัณฑ์ที่รับผิดชอบการประสานงานกับเขา—หลินเฟิง

โทรศัพท์ถูกรับแทบจะในทันที

"ฮัลโหล! ประธานลู่! ฮ่าๆๆๆ ท่านนี่เป็นแขกหายากจริงๆ นะครับ นึกยังไงถึงโทรมาหาผมได้? หรือว่ามีของเล่นใหม่ๆ ออกมาอีกแล้ว?" เสียงหัวเราะที่สดใสและกระตือรือร้นของหลินเฟิงดังมาจากปลายสาย

ชายหนุ่มคนนี้มักจะนำของดีๆ ที่พลิกโฉมวงการออกมาให้เห็นอย่างคาดไม่ถึงเสมอ

ตั้งแต่โครงกระดูกกลภายนอกไปจนถึงโดรนฝูงภมร ทุกครั้งล้วนสร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้แก่พวกเขา

ดังนั้นเมื่อได้รับโทรศัพท์จากลู่โยว ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือ—มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอีกแล้ว!

ลู่โยวกดความตื่นเต้นในใจลง พยายามทำให้เสียงของตัวเองฟังดูสงบที่สุด:

"คุณหลินเฟิง สัญชาตญาณของคุณนี่แม่นจริงๆ"

"มีของใหม่นิดหน่อยจริงๆ ครับ ผมคิดว่า คุณจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมาดูด้วยตาตัวเอง"

"โอ้?" น้ำเสียงของหลินเฟิงเต็มไปด้วยความสนใจอย่างมาก

"ของที่ทำให้ท่านประธานลู่ต้องโทรมาหาด้วยตัวเองได้ ต้องไม่ธรรมดาแน่!"

"ได้เลย! ท่านรออยู่ที่บริษัทนะ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้! ที่อยู่เดิมใช่ไหม? ผมออกเดินทางเลย!"

"ที่อยู่เดิมครับ ผมรอคุณอยู่"

หลังจากวางสาย ลู่โยวก็สูดหายใจเข้าลึกๆ

เขารู้ว่าการมาถึงของหลินเฟิง จะเป็นก้าวสำคัญของหมายเลขศูนย์และของเทคโนโลยีแห่งอนาคตสู่ยุคใหม่