บทที่ 71 บริษัท [มีทุกอย่าง] เน็ตเวิร์ค เทคโนโลยี จำกัด

บทที่ 71 บริษัท [มีทุกอย่าง] เน็ตเวิร์ค เทคโนโลยี จำกัด

ลู่โยวไม่ได้ดื่มด่ำกับความสุขที่คว้าสัญญาใหญ่มาได้ในทันที

เขาหันกลับมา แสงแดดยามบ่ายทอดเงาของเขาให้ยาวเหยียด

เขาก้าวย่างอย่างมั่นคงไปยังอาคารสำนักงาน

ทันทีที่เดินเข้ามาในโถงชั้นหนึ่ง แสงสว่างจ้าจนพื้นสะท้อนเป็นเงา

ลู่โยวเตรียมจะเดินเข้าไปในลิฟต์ แต่หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคย

คือซูมู่ฉิง เธอกำลังอุ้มแฟ้มเอกสารกองหนึ่ง ดูเหมือนกำลังสั่งงานอะไรบางอย่างกับเพื่อนร่วมงานในฝ่ายธุรการ

เมื่อเห็นเธอ ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของลู่โยว

"มู่ฉิง" เขาเอ่ยเรียก เสียงไม่ดังนัก แต่ก็ชัดเจนพอที่จะเข้าหูของซูมู่ฉิง

เมื่อได้ยินเสียงเรียก ร่างของซูมู่ฉิงก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าเป็นลู่โยว เธอก็พลันฉายรอยยิ้มอย่างมืออาชีพ “ประธานลู่ คุณกลับมาแล้ว”

"อืม" ลู่โยวเดินมาตรงหน้าเธอ สายตากวาดมองเอกสารในมือของเธอ แล้วเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “จัดการเรียบร้อยหมดแล้วเหรอ”

"ค่ะ บันทึกขั้นตอนการต้อนรับคณะผู้ตรวจการจากกรมยุทธภัณฑ์และความคิดเห็นต่างๆ ได้รับการจัดเก็บเข้าแฟ้มเรียบร้อยแล้วค่ะ" ซูมู่ฉิงรายงานอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

"ดีมาก" ลู่โยวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง เข้าประเด็นทันที

"ตอนนี้คุณไปแจ้งผู้อำนวยการหวังฝ่ายบุคคลกับผู้อำนวยการหลี่ฝ่ายจัดซื้อ ให้มาที่ห้องทำงานของผมทันที ผมมีเรื่องสำคัญจะสั่งการ"

"ค่ะ ประธานลู่ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย" ซูมู่ฉิงไม่รอช้า ตอบรับทันที แล้วหันหลังเตรียมจะไปปฏิบัติหน้าที่

ลู่โยวเริ่มก้าวเดินไปยังลิฟต์

ประตูลิฟต์ค่อยๆ เปิดออก บานประตูโลหะเลื่อนปิดลงอย่างราบรื่น กั้นเสียงจากภายนอกทั้งหมด

ภายในลิฟต์ ผนังกระจกที่สว่างวาววับสะท้อนใบหน้าที่อ่อนเยาว์แต่สงบนิ่งของเขา

ในตอนนี้ สมองของเขากำลังทำงานอย่างรวดเร็ว

คำสั่งซื้อจากกรมยุทธภัณฑ์เป็นเพียงการเริ่มต้น เป็นเพียงบันไดขั้นแรกที่ทำให้เขาได้รับชื่อเสียง

หลังจากนี้ต่างหาก คือบททดสอบความสามารถในการวางแผนของเขาอย่างแท้จริง

เสียง "ติ๊ง" ดังขึ้น ลิฟต์มาถึงชั้น 5

เมื่อผลักประตูห้องทำงานที่หนักอึ้งบานนั้นเข้าไป

พื้นที่กว้างขวางโอ่โถงก็ปรากฏสู่สายตาของเขา

หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นเต็มผนังทำให้มองเห็นทิวทัศน์ของสวนอุตสาหกรรมได้ทั้งหมด

แสงแดดยามฤดูร้อนสาดส่องผ่านกระจก ตกกระทบบนโต๊ะทำงานไม้มะเกลือสีดำที่เงางามราวกับกระจก

บนโต๊ะ นอกจากเอกสารที่จำเป็นสองสามฉบับ คอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่อง และที่ใส่ปากกาเรียบๆ หนึ่งอันแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก

ลู่โยวเดินไปด้านหลังโต๊ะทำงาน แล้วทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ผู้บริหารระดับสูงที่ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ ทันทีที่นั่งลง มันก็โอบรับส่วนโค้งของร่างกายเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ มอบความสบายที่หาใดเปรียบมิได้

เขายังไม่รีบร้อนจัดการธุระ

แต่เอนหลังพิงพนักพิง หลับตาลง

นิ้วมือเคาะเบาๆ บนโต๊ะ

ครู่ต่อมา เขาก็ลืมตาขึ้น

เพียงแค่คิด หน้าจอระบบก็ปรากฏขึ้นมา

"เรียกรายชื่อซัพพลายเออร์คุณภาพสูงทั่วโลกสำหรับเหล็กกล้า A3 เกรดพลเรือนและโลหะผสมที่เกี่ยวข้อง"

"รวมถึงรายชื่อซัพพลายเออร์ที่ไม่ถูกควบคุมการส่งออกสำหรับเซ็นเซอร์ความแม่นยำสูงและไมโครชิป"

"เกณฑ์การคัดเลือก: คุณภาพดีที่สุด, การจัดส่งมีเสถียรภาพ, มีศักยภาพในการร่วมมือระยะยาว ราคา... ไม่ใช่ปัจจัยที่ต้องพิจารณาเป็นอันดับแรก"

【รับคำสั่งแล้ว กำลังทำการคัดเลือกให้ท่าน... คัดเลือกเสร็จสิ้น】

รายการจัดซื้อและรายชื่อซัพพลายเออร์ที่ละเอียดจนน่าตกใจปรากฏขึ้นบนหน้าจอระบบของเขาในทันที

ด้านบนไม่เพียงแต่มีชื่อบริษัท, ที่อยู่, และข้อมูลติดต่อ

กระทั่งยังมีการวิเคราะห์บุคลิกภาพของผู้มีอำนาจตัดสินใจคนสำคัญของอีกฝ่าย ความเคลื่อนไหวล่าสุด และแนวทางที่ดีที่สุดในการเปิดการเจรจาอีกด้วย

มุมปากของลู่โยวยกขึ้นเล็กน้อย

นี่คือความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

เขาดึงข้อมูลหลักจากรายการนี้—ชื่อวัสดุ, สเปค, ซัพพลายเออร์ที่แนะนำ

ส่งออกเป็นไฟล์เอกสารที่เข้ารหัส แล้วบันทึกไว้ในโฟลเดอร์ที่สร้างขึ้นใหม่บนเดสก์ท็อป

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เขาก็ยกถ้วยชาข้างโต๊ะขึ้นมาจิบเบาๆ

เขากำลังคิดถึงปัญหาหนึ่ง: ทำไมไม่ใช้วัตถุดิบคุณภาพเยี่ยม ราคาถูก และดีเลิศจากร้านค้าของระบบโดยตรง?

ประโยชน์ของการทำเช่นนั้นเห็นได้ชัด ต้นทุนแทบจะเป็นศูนย์ กำไรสูงสุด

แต่ลู่โยวคิดการณ์ไกลกว่านั้น

บริษัทเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริษัทอย่างเทคโนโลยีแห่งอนาคต

ที่ถูกกำหนดมาให้ต้องเปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่พลิกโฉมวงการอย่างต่อเนื่อง

ถ้ารายงานทางการเงินของบริษัทมีแต่รายได้มหาศาล

แต่กลับไม่มีต้นทุนการจัดซื้อวัตถุดิบที่สมเหตุสมผลและสอดคล้องกัน ผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร?

กรมสรรพากรจะเป็นหน่วยงานแรกที่มาเคาะประตูบ้าน

พวกเขาจะใช้วิธีการตรวจสอบบัญชีที่เป็นมืออาชีพที่สุด ตรวจสอบทุกบัญชีของบริษัทอย่างละเอียด

แล้วถามคุณว่า “ประธานลู่ สินค้าของคุณตกลงมาจากฟ้าหรือไงครับ การเล่นแร่แปรธาตุก็ไม่ใช่อย่างนี้นะครับ”

จากนั้น ก็จะเป็นสายลับทางการค้าและคู่แข่ง

พวกเขาจะพยายามอย่างบ้าคลั่งเพื่อที่จะรู้ให้ได้ว่า

เทคโนโลยีหลักของเทคโนโลยีแห่งอนาคตคืออะไรกันแน่ ห่วงโซ่อุปทานเป็นอย่างไร

เมื่อพวกเขาพบว่าบริษัทนี้เป็นเหมือน "หลุมดำ" ที่มีแต่เงินเข้าแต่ไม่มีวัตถุดิบออก

ทฤษฎีสมคบคิดและวิธีการที่ไม่ปกติสารพัดก็จะตามมาไม่หยุดหย่อน

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ หน่วยงานความมั่นคงของชาติก็จะหันมาจับตามอง

องค์กรยักษ์ใหญ่ที่ไม่ดำเนินตามหลักเหตุผลทางธุรกิจขั้นพื้นฐาน

การมีอยู่ของมันก็ถือเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดความไม่มั่นคงอย่างหนึ่ง

ถึงตอนนั้น คงไม่ใช่แค่การมานั่งดื่มชากันง่ายๆ แล้ว

ดังนั้น ลู่โยวต้องสร้างระบบห่วงโซ่อุปทานที่เป็นปกติและสามารถให้คนภายนอกตรวจสอบได้

สิ่งที่เขาได้รับจากระบบคือข้อมูล คือทางออกที่ดีที่สุด

เขาใช้ข้อมูลเหล่านี้ เพื่อสั่งการฝ่ายจัดซื้อในโลกแห่งความเป็นจริง ให้ทำการซื้อขายที่เกิดขึ้นจริงทีละรายการ

ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่จะรับประกันคุณภาพวัตถุดิบระดับสูงสุดได้

แต่ยังสามารถสร้างกำแพงป้องกันที่สมบูรณ์แบบได้อีกด้วย

ทำให้การดำเนินงานของเทคโนโลยีแห่งอนาคตดูไร้รอยต่อและสมเหตุสมผล

วัตถุดิบที่จัดซื้อมาเหล่านี้ ส่วนหนึ่งจะถูกนำไปใช้ในการผลิต

อีกส่วนหนึ่งจะใช้เป็นฉากบังหน้า ผสมรวมกับผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่ระบบสร้างขึ้นโดยตรง

กิจการของเทคโนโลยีแห่งอนาคตจะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ สายผลิตภัณฑ์ก็จะหลากหลายขึ้นเรื่อยๆ

ถึงตอนนั้น ใครจะไปแยกออกได้ว่า ชิ้นส่วนไหนซื้อมา ชิ้นส่วนไหน "เสก" ขึ้นมา?

นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "การหลอมรวมตัวช่วยเข้ากับกฎเกณฑ์ของโลกแห่งความเป็นจริง"

สุดยอดตัวช่วยที่แท้จริง ไม่ใช่การเสกของออกมาจากความว่างเปล่า

แต่คือการหลอมรวมตัวช่วยนั้นเข้ากับกฎเกณฑ์ของโลกแห่งความเป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ทำให้มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์นั้น

"ก๊อกๆๆ"

เสียงเคาะประตูที่เป็นจังหวะดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของลู่โยว

"เข้ามา" เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้น สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่เอกสารเบื้องหน้า

ประตูถูกผลักเปิดออก ผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลหวังเต๋อฟาและผู้อำนวยการฝ่ายจัดซื้อหลี่เจี้ยนจวินเดินเข้ามาทีละคน

ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้คร่ำหวอดในวงการ มีประสบการณ์โชกโชน และมีความสามารถโดดเด่น

และทั้งคู่ล้วนเป็นบุคลากรระดับ 5 ดาว

ในตอนนี้พวกเขายืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ โค้งคำนับเล็กน้อย สีหน้าเคร่งขรึม

ประธานลู่ปฏิบัติต่อผู้คนอย่างอ่อนโยน ไม่เคยโกรธเคือง

แต่ก็เป็นท่าทีที่สงบเยือกเย็นราวกับเมฆลอยลมจางเช่นนี้เอง

ประกอบกับวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์และความสามารถในการตัดสินใจที่เหนือกว่าวัยที่เขาแสดงออกมา

ทำให้เหล่าผู้เจนศึกในที่ทำงานเหล่านี้ยอมรับนับถือจากใจจริง

ภายในห้องทำงานเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงลมเบาๆ จากเครื่องปรับอากาศส่วนกลาง

ผ่านไปประมาณครึ่งนาที ลู่โยวจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

สายตากวาดมองใบหน้าของทั้งสองคน แล้วเอ่ยปากอย่างสงบ

ปลายนิ้วของเขาแตะเบาๆ ส่งเอกสารฉบับหนึ่งเลื่อนข้ามโต๊ะไป

หยุดลงตรงหน้าผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลหวังเต๋อฟาอย่างแม่นยำ

"ผู้อำนวยการหวัง นี่คือแผนการรับสมัครบุคลากรในอีกไม่กี่วันข้างหน้า คุณเอาไปดูหน่อย"

หวังเต๋อฟารีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใช้สองมือรับเอกสารขึ้นมา

เพียงแค่มองหัวข้อ ดวงตาของเขาก็หดเล็กลงในทันที

"แผนการรับสมัครบุคลากรสำหรับบริษัท [มีทุกอย่าง] เน็ตเวิร์ค เทคโนโลยี จำกัด และทีมพัฒนาเทคโนโลยีหลัก"