บทที่ 4 ไลฟ์สดท้าพิสูจน์? ที่นี่ผมมีทุกอย่างจริงๆ!

บทที่ 4 ไลฟ์สดท้าพิสูจน์? ที่นี่ผมมีทุกอย่างจริงๆ!

กระแสบนโลกอินเทอร์เน็ตก็เหมือนพายุฤดูร้อน

มาเร็วไปเร็ว

ลู่โยวเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ดี

เขารู้ดีว่าการที่วิดีโอของเขาโด่งดังขึ้นมานั้น มีโชคช่วยอยู่มาก

หากต้องการเปลี่ยนกระแสที่เกิดขึ้นชั่ววูบนี้ให้กลายเป็นความสนใจที่ยั่งยืน ก็ต้องตีเหล็กตอนร้อน และผลิตผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง!

ดังนั้น ในช่วงสองสามวันต่อมา บัญชี ‘เถ้าแก่ลู่ร้านอุปกรณ์โลหะ’ จึงเดินหน้าผลิตคอนเทนต์ใหม่ๆ ป้อนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความถี่วันละคลิป

สไตล์ของวิดีโอยังคงเป็นไปในทิศทางเดียวกัน: ยังคงเป็นร้านอุปกรณ์โลหะเรียบๆ แห่งเดิม ยังคงเป็นเพลงดีเจสุดกวนเพลงนั้น

และยังคงเป็นเถ้าแก่ผู้สุขุมที่ตอบทุกความต้องการด้วยคำว่า “มี” เพียงคำเดียว

แต่เนื้อหากลับค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบๆ

ด้วยชื่อเสียงที่ได้จากวิดีโอ ทำให้ธุรกิจในร้านดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ความต้องการของลูกค้าก็เริ่มหลากหลายมากขึ้น ไม่ได้จำกัดอยู่แค่สกรู ตะปู หรือก๊อกน้ำอีกต่อไป

“เถ้าแก่ สายไฟเตาแม่เหล็กไฟฟ้าของป้ามันขาด ช่วยต่อให้หน่อยได้ไหม?” คุณป้าคนหนึ่งถือเตาแม่เหล็กไฟฟ้าเข้ามาด้วยใบหน้าที่กลัดกลุ้ม

“มี!” ลู่โยวไม่ได้ตอบว่า “ได้” แต่ตอบว่า “มี”

สำหรับเขาแล้ว การบริการก็เป็นสินค้าชนิดหนึ่งเช่นกัน

ภายใต้เลนส์กล้อง เขาหยิบกล่องเครื่องมือออกมา ปอกสายไฟ พันสายไฟ และใช้เทปพันสายไฟหุ้มด้วยความชำนาญ

กระบวนการทั้งหมดลื่นไหลราวกับสายน้ำ รวดเร็วจนเหมือนกำลังแสดงมายากล

“10 หยวน”

ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณทักษะย่อย【การต่อสายไฟที่สมบูรณ์แบบ】 ซึ่งเขาใช้แต้มธุรกิจเพียงไม่กี่สิบแต้มแลกมา

【ติ๊ง! บริการ ‘ซ่อมแซมวงจรไฟฟ้า’ เสร็จสมบูรณ์ ได้รับเงิน 10 หยวนของประเทศหลงกั๋ว, แต้มธุรกิจ 30 แต้ม】

ส่วนความคิดเห็นก็เดือดขึ้นมาทันที:

【เชี่ย! เถ้าแก่ไม่ได้ขายของอย่างเดียวนะ ยังซ่อมของเป็นด้วย?】

【ฝีมือระดับนี้ ถ้าไม่มีประสบการณ์เป็นช่างไฟฟ้ายี่สิบปีทำไม่ได้นะเนี่ย?】

【เถ้าแก่สารพัดประโยชน์ รักเลย!】

อีกวันหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งถือที่ยึดโทรศัพท์มือถือเดินเข้ามา: “เถ้าแก่ครับ ไอ้เจ้านี่มันยึดกับกระจกมองหลังของมอเตอร์ไซค์ได้ไหมครับ? ผมลองมาหลายแบบแล้วไม่ได้เลย”

“มี! ชุดแต่งดัดแปลง” ลู่โยวหยิบหัวแปลงที่มีรูปร่างแปลกตาออกมาจากโกดังหลังร้าน

เขาใช้เวลาไม่นานก็ช่วยชายหนุ่มติดตั้งจนเสร็จเรียบร้อย มันเข้ากันได้พอดีและมั่นคงดั่งภูผา

【ติ๊ง! ขาย ‘ชุดแต่งดัดแปลงพิเศษ’ ได้รับเงิน 50 หยวนของประเทศหลงกั๋ว, แต้มธุรกิจ 80 แต้ม】

ส่วนความคิดเห็นก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง:

【แบบนี้ก็ได้เหรอ? เถ้าแก่นี่เป็นส่วนผสมระหว่างโดราเอมอนกับยอดนักประดิษฐ์รึเปล่า?】

【กดติดตามแล้วๆ ต่อไปถ้าที่บ้านมีปัญหาอะไรแปลกๆ ไม่ต้องโทรหาช่างแล้ว ดูวิดีโอของเถ้าแก่หาแรงบันดาลใจดีกว่า!】

เมื่อวิดีโอถูกเผยแพร่ออกไปทีละคลิป จำนวนผู้ติดตามของลู่โยวก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วดั่งก้อนหิมะที่กลิ้งลงจากภูเขา ไม่นานก็ทะลุห้าหมื่นคนไปอย่างง่ายดาย

เขากลายเป็นดาวรุ่งดวงใหม่ที่กำลังฉายแสงในหมวดหมู่ชีวิตประจำวัน

เมื่อเห็นร้านเล็กๆ ของตัวเองเริ่มมีอนาคตที่สดใส ลู่โยวก็ยิ่งมีกำลังใจมากขึ้น

นี่ไม่เพียงแต่จะได้รับแต้มธุรกิจ แต่ยังทำเงินได้อีกด้วย!

ถึงแม้ว่าตอนนี้ยอดขายต่อวันจะแกว่งไปมาระหว่างหนึ่งร้อยถึงสามร้อยหยวน

แต่นี่ก็ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินสำหรับเขาที่ก่อนหน้านี้ทั้งเดือนยังขายของไม่ได้เลย

ไม่มีงานทำ ไม่มีรายได้ที่มั่นคง

การหาเงินให้มากขึ้นเพื่อแก้ปัญหาปากท้อง คือความต้องการที่เร่งด่วนที่สุดของเขาในตอนนี้

ทว่า ปัญหาใหม่ก็ตามมา

เขาพบว่าเมื่อธุรกิจกลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ลูกค้าส่วนใหญ่ที่เขาพบเจอก็มักจะมาซื้อสินค้าทั่วไป

แม้ว่าแต้มธุรกิจจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ลูกค้ามูลค่าสูงที่สามารถให้รางวัลเป็นพันแต้มได้ในครั้งเดียว กลับไม่ปรากฏตัวขึ้นอีกเลย

“ไม่ได้การ แบบนี้มันช้าเกินไป” ลู่โยว มองดูแถบค่าประสบการณ์ของตัวเองที่ยังห่างไกลจากหนึ่งแสนแต้มเพื่อเลื่อนเป็น Lv2 อยู่มากโข ก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมา

การนั่งรอโอกาสไม่ใช่ทางออก ต้องบุกไปข้างหน้าเพื่อสร้างความต้องการขึ้นมาเอง!

ความคิดที่บ้าบิ่นความคิดหนึ่ง ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในหัวของเขา

คืนวันนั้น เขาได้เผยแพร่วิดีโอตัวอย่างที่สไตล์แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง

ในวิดีโอ เขาไม่ได้ใส่เพลงประกอบสุดกวนอันเป็นเอกลักษณ์เหมือนเคย

แต่กลับยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าที่จริงจัง พูดกับกล้องทีละคำอย่างชัดเจน:

“ขอบคุณการสนับสนุนจากเพื่อนๆ แฟนคลับทุกท่าน เพื่อเป็นการตอบแทนทุกคน และเพื่อพิสูจน์ความสามารถของ ‘ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่’ ผม เถ้าแก่ลู่ร้านอุปกรณ์โลหะ ขอประกาศคำสัตย์ปฏิญาณไว้ ณ ที่นี้!”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ในดวงตาฉายประกายแห่งความมั่นใจ

“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ทางร้านจะเปิดไลฟ์สดต่อเนื่องเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์”

“ในช่วงไลฟ์สด ขอเพียงเป็นสินค้าใดๆ ก็ตามที่มีอยู่จริงในโลกแห่งความเป็นจริง และมีมูลค่าตลาดต่ำกว่า 1,000 หยวนของประเทศหลงกั๋ว—ย้ำนะครับว่า สินค้าใดๆ ก็ตาม ไม่จำกัดประเภท—หาก ‘ร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่’ ของผมหามาให้ไม่ได้ ผมจะชดเชยเป็นสิบเท่าของราคาตลาดทันที!”

ท้ายวิดีโอ มีตัวอักษรสีดำตัวหนาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ:

【พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า ที่ห้องไลฟ์สด รอคุณมาท้าประลอง!】

วิดีโอนี้เปรียบเสมือนระเบิดน้ำลึกที่ถูกหย่อนลงไป และจุดกระแสให้ระเบิดขึ้นบนโลกออนไลน์ในทันที

【เชี่ย! เถ้าแก่เล่นใหญ่ขนาดนี้เลย?】

【สินค้าอะไรก็ได้ที่ราคาต่ำกว่า 1,000 หยวน? บ้าไปแล้ว! นี่มันขี้โม้ทะลุฟ้าแล้ว!】

【เถ้าแก่ร้านอุปกรณ์โลหะจะขายลิปสติกเหรอ? ขายชานมไข่มุก?】

【รอจับโป๊ะเลย! ฉันคิดของที่จะทำให้เขาต้องจ่ายเงินชดเชยไว้เป็นร้อยอย่างแล้ว!】

【ชดเชยสิบเท่า? พี่น้องทั้งหลาย โอกาสรวยมาถึงแล้ว!】

【พี่น้องชาวหยางเฉิงอยู่ไหน? พรุ่งนี้รวมทีมไปที่ร้าน ให้มันจ่ายจนล้มละลายไปเลย!】

ความสงสัย การเยาะเย้ย ความคาดหวัง...เสียงวิจารณ์ต่างๆ ดังกระหึ่ม

ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วนที่ชอบดูเรื่องสนุกๆ ต่างพากันกดจองไลฟ์สด เตรียมเป็นสักขีพยานใน “การเดิมพันแห่งศตวรรษ” ครั้งนี้ด้วยตาตัวเอง

และนี่ก็คือผลลัพธ์ที่ลู่โยวต้องการ

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ฟ้าเพิ่งจะสาง ลู่โยวก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงจอแจจากนอกร้าน

ตอนนี้เพื่อประหยัดเงิน และเพื่อความสะดวกในการดูแลร้าน

เขาจึงกางเตียงสนามนอนในห้องเก็บของเล็กๆ หลังร้าน การอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้ก็ถือว่าสะดวกสบายดี

เขาขยี้ตาที่ยังงัวเงียพลางหาวหวอดๆ แล้วเดินไปที่หน้าร้าน

เมื่อมองผ่านประตูกระจกออกไป เขาก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

“เชี่ย! คนเยอะขนาดนี้เลย!”

หน้าร้านที่ปกติจะเงียบเหงาของเขา บัดนี้กลับมีคนต่อแถวยาวเหยียด!

แถวยาวตั้งแต่หน้าร้านของเขาไปจนถึงหัวมุมถนน ผู้คนยืนออกันเนืองแน่น อย่างน้อยๆ ก็ราวสี่ห้าสิบคน

พวกเขาต่างซุบซิบกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและแววตาที่รอชมเรื่องสนุก

หลายคนยังถือโทรศัพท์มือถืออยู่ ดูเหมือนกำลังแลกเปลี่ยน “กลยุทธ์จับโป๊ะ” กันอยู่

หัวใจของลู่โยวเต้น “ตึกตัก” แต่ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านขึ้นมาไม่ใช่ความตึงเครียด แต่เป็นความตื่นเต้นที่ยากจะควบคุม

“ถ้างั้นวันนี้... จะไม่รวยเละเลยเหรอ?!”

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่

จากนั้นก็ดึงประตูม้วนเหล็กขึ้นดัง “ครืด”

“เถ้าแก่มาแล้ว!” ใครคนหนึ่งในฝูงชนตะโกนขึ้นมา ทุกสายตาจึงจับจ้องมาที่ลู่โยวในทันที

ชายหนุ่มตัดผมสั้นเกรียนที่ดูฉลาดเฉลียวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าสุดของแถว

เขามองลู่โยวขึ้นๆ ลงๆ แล้วเอ่ยปากถาม: “เถ้าแก่ ที่คุณพูดในวิดีโอว่าให้บอกของอะไรก็ได้ที่ราคาต่ำกว่า 1,000 หยวน ถ้าไม่มีจะชดเชยสิบเท่า ยังรักษาคำพูดอยู่ไหม?”

“แน่นอนครับ” ลู่โยวพยักหน้า

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาหลายสิบคู่และกล้องโทรศัพท์มือถือนับไม่ถ้วนที่กำลังจะหันมาที่เขา เขาก็กระแอมในลำคอ แล้วอธิบายกฎให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

“ทุกท่านครับ กติกาง่ายๆ ข้อแรก สินค้าต้องเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงในชีวิตจริง คุณจะให้ผมเอา ‘ถุงมืออินฟินิตี้’ ออกมาก็คงไม่ได้ใช่ไหมครับ”

“ข้อสอง มูลค่าตลาดที่เป็นธรรมต้องต่ำกว่า 1,000 หยวน”

“ข้อสาม ถ้าผมหามาให้ไม่ได้ ผมจะชดเชยเป็นเงินสดสิบเท่าของราคาตลาดของสินค้านั้น”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์: “แน่นอนว่า ผมขอพูดกันไว้ก่อน ถ้าผมหามาได้ พวกคุณก็ต้องซื้อมันตามราคาตลาด”

“มาดูอย่างเดียวแล้วไม่ซื้อ มันกระทบการทำธุรกิจของผม แบบนั้นไม่ได้นะครับ”

ทันทีที่ลู่โยวพูดจบ เสียงหัวเราะอย่างผ่อนคลายก็ดังขึ้นในหมู่ฝูงชน

“ไม่มีปัญหา!”

“เถ้าแก่ไม่ต้องห่วง ขอแค่คุณมี พวกเราซื้อแน่นอน!”

“ใช่แล้ว พวกเราก็แค่อยากรู้ว่าคุณจะแน่สักแค่ไหน!”

พวกเขาแต่ละคนต่างถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น เตรียมพร้อมเต็มที่และเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

ก่อนที่จะมา พวกเขาได้ระดมสมองกันในกลุ่ม คิดค้นของแปลกพิสดารนับร้อยนับพันชนิดที่ร้านอุปกรณ์โลหะทั่วไปไม่มีทางมีขายเด็ดขาด

พวกเขาไม่เชื่อหรอกว่าเถ้าแก่หนุ่มคนนี้จะมีทุกอย่างจริงๆ!

ลู่โยวไม่พูดอะไรอีก

เขากลับไปหลังเคาน์เตอร์ ตั้งโทรศัพท์มือถือให้ดี สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกดปุ่ม “เริ่มไลฟ์สด”

จำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สด จากศูนย์ ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

หนึ่งพัน...ห้าพัน...แปดพัน...หนึ่งหมื่น!

ข้อความคอมเมนต์ที่หนาแน่นดั่งกระแสน้ำหลั่งไหลเข้ามา ท่วมท้นเต็มหน้าจอในทันที

【มาแล้วๆ! แถวหน้าขายเมล็ดทานตะวัน ถั่วลิสง น้ำแร่จ้า!】

【สมรภูมิจับโป๊ะแห่งแรก พี่น้องทั้งหลาย ถึงเวลาเป็นสักขีพยานแห่งปาฏิหาริย์แล้ว!】

【วันนี้เถ้าแก่เตรียมเงินมาเท่าไหร่? ฉันว่าแสนเดียวก็ไม่พอจ่ายค่าชดเชยหรอก!】

【เร็วเข้าๆ ใครจะเริ่มคนแรก? ขอแบบโหดๆ เลย!】

หน้ากล้องไลฟ์สด ลู่โยวจ้องมองฝูงชนนอกประตูที่กำลังคันไม้คันมืออยากจะลองดี

แล้วมองดูข้อความคอมเมนต์ที่ไหลผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว เขายิ้มให้กล้องอย่างใจเย็น

“เอาล่ะครับทุกท่าน การแข่งขัน ‘ท้าทายร้านอุปกรณ์โลหะเหล่าลู่’ เริ่มขึ้นแล้ว... ผู้ท้าชิงคนแรก เชิญตั้งโจทย์ได้เลยครับ”