บทที่ 15 ระดมพลบุกถล่มศาลสวรรค์

บทที่ 15 ระดมพลบุกถล่มศาลสวรรค์

ดาราเคลื่อนคล้อย ความวุ่นวายในโลกหงฮวงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ในขณะนี้ ณ ภายในหุบเขา เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง หลินเฟิงที่กำลังเก็บตัวบำเพ็ญเพียรตื่นขึ้นจากภวังค์ เมื่อเขาเห็นของรางวัล หางตาของเขาก็กระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

"ติ๊ง! ตรวจพบ 'จิ่วเฟิ่ง' ต้าอู๋ (จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่) แห่งเผ่าอู๋ กำลังถูกยอดฝีมือเผ่าปีศาจไล่ล่า และกำลังหลบหนีไปยังดินแดนใต้สุดขั้ว โฮสต์ต้องการยื่นมือเข้าช่วยหรือไม่?"

"ทางเลือกที่ 1: ตอบรับภารกิจ—ต่อกรกับเผ่าปีศาจ จะได้รับไข่มุกประดับโคมไฟหน้าตำหนักหลิงเซียวหนึ่งเม็ด"

"ทางเลือกที่ 2: ปฏิเสธภารกิจ—ไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลก เก็บตัวบำเพ็ญเพียรในหุบเขาต่อไป จะได้รับสิบสุดยอดรากวิญญาณโฮ่วเทียนแห่งหงฮวง: ต้นเซียนมังกรหงส์ ×10, ไม้เสวียนเหลืองฟ้าดิน ×10, ต้นกุ้ยเยว่ (ต้นอบเชยจันทรา) ×10"

"ระบบ เจ้าจะเล่นตลกอะไร? แม้แต่ไข่มุกโคมไฟกระจอกๆ ก็เอามาเป็นรางวัลได้แล้วงั้นรึ?"

"ข้าสาบานได้เลยว่าเจ้านับวันยิ่งขี้เกียจสันหลังยาวขึ้นทุกที"

"คราวหน้าจะเป็นกระเบื้องปูพื้นหน้าประตูศาลสวรรค์เผ่าปีศาจเลยไหม?"

หากระบบสามารถโต้ตอบได้ หลินเฟิงคงอยากถามเหลือเกินว่าทำไมมันไม่เคยเสนอของรางวัลปกติมนุษย์มนาบ้างสักครั้ง

ถึงกระนั้น รางวัลของการปฏิเสธภารกิจก็ยังคงล่อตาล่อใจ ซึ่งเข้าทางเขาพอดี เขาต้องการเพียงเก็บตัวและแข็งแกร่งขึ้นเงียบๆ

ส่วนต้าอู๋นามว่าจิ่วเฟิ่งผู้นั้น—นางจะตายหรือไม่ก็ช่างปะไร อย่างไรเขาก็ช่วยนางไม่ได้อยู่แล้ว

แต่ตามความทรงจำ นางน่าจะไม่ตาย หลังสงครามอู๋-ปีศาจจบลง จิ่วเฟิ่งเป็นหนึ่งในต้าอู๋ไม่กี่คนที่รอดชีวิต

ภายหลังเมื่อ 'โฮ่วถู่' สละร่างสร้างวัฏสงสารหกวิถี จิ่วเฟิ่งได้นำผู้รอดชีวิตเผ่าอู๋จำนวนมากเข้าสู่ปรโลกภายใต้การคุ้มครองของโฮ่วถู่

"ระบบ ข้าปฏิเสธภารกิจ"

ทันทีที่เขาเลือก รากวิญญาณโฮ่วเทียนระดับท็อปของหงฮวงทั้งสามชนิดก็ปรากฏขึ้นที่มุมหนึ่งของหุบเขา แผ่พลังวิญญาณมหาศาลออกมา

จนถึงตอนนี้ เขาได้รวบรวมรากวิญญาณโฮ่วเทียนมาแล้วเจ็ดชนิดในหุบเขาแห่งนี้: ผลวิญญาณสวรรค์, หญ้าเซียน, ไม้ครามสวรรค์, ต้นผลไม้ห้าธาตุ, ต้นเซียนมังกรหงส์, ไม้เสวียนเหลืองฟ้าดิน และต้นกุ้ยเยว่ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าหากรวบรวมครบสิบชนิดจะเกิดปรากฏการณ์อัศจรรย์ใดขึ้น

หลินเฟิงกวาดสัมผัสวิญญาณตรวจสอบภายในหุบเขา จากนั้นจึงรีบกวาดสมบัติสวรรค์และปฐพีทั้งหมดภายในนั้นมา

สิ่งใดที่เป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียร เขาจะนำมาใช้ก่อนเป็นอันดับแรก

โดยเฉพาะต้นเซียนมังกรหงส์ที่เพิ่งปรากฏขึ้นนั้นล้ำค่ามหาศาล ในยุคโบราณ แม้แต่ต้นเดียวก็อาจจุดชนวนการแย่งชิงระหว่างเผ่ามังกรและเผ่าหงส์ได้

สำหรับสองสายเลือดนั้น พืชชนิดนี้มอบประโยชน์ให้อย่างน่าอัศจรรย์ หากนำมากลั่นสกัดจะช่วยเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากเก็บสะสมไว้จำนวนหนึ่ง หลินเฟิงก็เตรียมตัวเข้าสู่การเก็บตัวอีกครั้ง

เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับต้าหลัวจินเซียน (อมตะทองคำมหาเทพ) แต่ละขั้นย่อยที่เพิ่มขึ้นจะยากขึ้นหลายเท่าตัว หลังจากเก็บตัวมานานหลายปี เขายังคงติดอยู่ที่ขั้นที่ห้า

แต่ครั้งนี้ เขารวบรวมสมบัติสวรรค์และปฐพีไว้มากมาย การทะลวงผ่านระดับไม่น่าจะเป็นปัญหา

ภายนอก สงครามอู๋-ปีศาจยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด หลังจากการพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝ่ายเผ่าอู๋ก็เริ่มอ่อนกำลังลง

ทุกสมรภูมิกลายเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก การแตกพ่ายขนานใหญ่เริ่มปะทุขึ้น

การล้มตายของเหล่าต้าอู๋อย่างต่อเนื่องยิ่งซ้ำเติมวิกฤต บีบให้เหล่าบรรพชนอู๋ต้องลงมาบัญชาการด้วยตนเอง

และเมื่อบรรพชนอู๋เข้าร่วมการต่อสู้ 'ตี้จวิน' และ 'ไท่อี' ก็ก้าวเข้าสู่สนามรบเช่นกัน

เผ่าอู๋ ณ วิหารผานกู่

"พี่ใหญ่ตี้เจียง สถานการณ์การรบย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เราจะนิ่งดูดายไม่ได้แล้ว—บุกถล่มศาลสวรรค์เผ่าปีศาจกันเถอะ ขืนปล่อยไว้แบบนี้ เผ่าปีศาจจะกวาดล้างพวกเราจนสิ้นซาก"

สิบบรรพชนอู๋ที่เหลืออยู่มารวมตัวกันภายในวิหารผานกู่

ตำนานเล่าขานว่าวิหารแห่งนี้คือก้อนหัวใจของเทพผานกู่ที่แปรเปลี่ยนสภาพมา

และยังเป็นสถานที่กำเนิดของสิบสองบรรพชนอู๋ ทุกครั้งที่มีเรื่องคอขาดบาดตาย พวกเขาจะมารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้

"ฮึ่ม พวกเผ่าปีศาจสมควรตาย ยามที่สิบสองบรรพชนอู๋อยู่กันครบ พวกมันไม่กล้าเหิมเกริมและยอมถอยให้เราตลอด แต่หลังจาก 'จู้หรง' และ 'ก้งกง' สิ้นชีพ พลังข่มขวัญของเราก็ลดลง—หากขาดพวกเขาไป 'ค่ายกลดาราจักรแห่งสิบสองบรรพชนอู๋' ก็ไม่อาจแสดงอานุภาพสูงสุดได้"

"ใช่แล้ว เผ่าปีศาจฉวยโอกาสนี้โจมตี ช่วงหลังมานี้พวกมันสังหารต้าอู๋ของเราไปมากมาย เราไม่อาจรีรอได้อีกแล้ว มิเช่นนั้นเผ่าของเราจะไม่มีวันฟื้นตัวได้อีก"

ตี้เจียงที่นั่งอยู่ในวิหารผานกู่ลุกขึ้นลอยตัวกลางอากาศ

เขามีหกขา สี่ปีก ร่างกายไร้ใบหน้า เป็นกลุ่มก้อนแห่งความน่าเกรงขาม

"ฆ่า!"

"ระดมพลคนในเผ่า—บุกถล่มศาลสวรรค์!"