ตอนที่ 54: ขอข้าดูฝีมือพวกเจ้าหน่อย

ตอนที่ 54: ขอข้าดูฝีมือพวกเจ้าหน่อย

วันแรกในโรงเรียนไสยเวทโตเกียวผ่านไปอย่างเงียบสงบ หลังจากที่พวกเขาแนะนำตัวกับ อิเออิริ โชโกะ และทำความคุ้นเคยกับสถานที่เรียนจนทั่ว วันแรกก็จบลงเพียงเท่านั้น

ในวันที่สอง ยากะ มาซามิจิ ได้อธิบายสั้นๆ เกี่ยวกับประวัติของโรงเรียนและสิ่งที่จะต้องเรียนรู้ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ต้องบอกเลยว่าการบรรยายนี้น่าเบื่อพอๆ กับสุนทรพจน์ "ครูขอพูดอะไรนิดหน่อย" ของอาจารย์ใหญ่ไม่มีผิด

โกโจ ซาโตรุ ที่กำลังจะสัปหงก พลันหูผึ่งขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินประโยคหนึ่ง "เอาล่ะ ไปที่ลานฝึกกันเถอะ ครูอยากเห็นระดับฝีมือของพวกเธอ ครูจะได้วางแผนการสอนในอนาคตได้ถูก"

เมื่อพูดจบ ยากะก็เดินนำไปยังลานฝึก "มาเลย เอย์อิจิ พวกนายรุมเข้ามาพร้อมกันได้เลย!" ยังไม่ทันที่ยากะจะจัดระเบียบอะไร ซาโตรุก็รีบวิ่งหน้าตั้งไปกลางลานฝึกอย่างใจร้อน

"อาจารย์ยากะครับ ผมขอก่อนเลยละกัน" เอย์อิจิหันไปเอ่ยปากขอ โอกาสที่จะได้ซ้อมมือกับซาโตรุแบบเปิดเผยแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆ

"อืม... จำไว้ว่าการประเมินครั้งนี้เพื่อให้ครูเห็นทักษะเท่านั้นนะ อย่าให้ถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสล่ะ" "รับทราบครับ"

เอย์อิจิยืนเผชิญหน้ากับซาโตรุโดยล้วงมือไว้ในกระเป๋า "โอ้ มาคนเดียวเหรอ? ไม่เรียกเซเบอร์มาด้วยล่ะ?" เมื่อคืนพวกเขามีปาร์ตี้มื้อดึกกันในหอพัก ซาโตรุรู้สึกว่าชื่อ 'อาร์ทอเรีย' มันยาวเกินไปเลยขอเรียกว่า 'เรีย' ตามเอย์อิจิ แต่อาร์ทอเรียปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย สุดท้ายซาโตรุกับเกะโทเลยตกลงเรียกเธอว่า 'เซเบอร์' แทน

"แค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว เตรียมตัวโดนอัดหรือยังล่ะ?" เอย์อิจิยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ทั้งคู่ต่างก็แสดงสีหน้าที่ตื่นเต้นออกมา

"ถ้าอย่างนั้น... เริ่มได้!"

สิ้นเสียงสั่งการของยากะ เอย์อิจิและซาโตรุก็พุ่งเข้าปะทะกันด้วยความเร็วสูง เอย์อิจิเบี่ยงตัวหลบ หมัดหนักๆ ของซาโตรุถูกรับไว้ด้วยแขนขวาที่งอรับแรงกระแทก หมัดซ้ายที่ซ่อนไว้ข้างหลังพุ่งเป้าไปที่อกของซาโตรุ แต่อีกฝ่ายโยกตัวหลบจนหมัดถากเสื้อไปเพียงนิดเดียว

ในพริบตาถัดมา หมัดขวาของเอย์อิจิก็พุ่งตามไปติดๆ ดวงตาริคุกันของซาโตรุหมุนวนจับภาพการโจมตีได้ทุกฝีก้าว เขาเอนหลังหลบก่อนจะส่งลูกเตะตัดเข้าที่เอวของเอย์อิจิ เอย์อิจิใช้มือข้างหนึ่งกันไว้และอีกข้างคว้าขาซ้ายนั้นไว้แน่นก่อนจะออกแรงเหวี่ยงซาโตรุกระเด็นออกไป

ซาโตรุม้วนตัวกลางอากาศลงพื้นอย่างสวยงามและเริ่มออกวิ่ง พอเข้าใกล้เอย์อิจิเขาก็กระโดดชกใส่ทันที เอย์อิจิหลบไม่พ้นจึงยกแขนไขว้กันรับแรงปะทะจนร่างกระถดถอยหลังไปหลายเมตร ซาโตรุไม่ปล่อยให้พักหายใจ เขาพุ่งเข้าใส่ด้วยพายุหมัดที่รวดเร็วและแม่นยำ

'ท่านี้... มันคล้ายหย่งชุนแฮะ' เอย์อิจินึกถึงตอนที่ซาโตรุสู้กับมิเกลในอนาคต 'ถ้าอย่างนั้นละก็...' เอย์อิจิเอนตัวไปข้างหลัง ใช้มือค้ำพื้นแล้วบิดตัวเตะสวนกลับไป หลังจากการแลกเปลี่ยนกระบวนท่าอย่างดุเดือด ทั้งคู่ก็เว้นระยะห่างออกจากกันอีกครั้ง

หมัด ฝ่ามือ ลูกเตะ ศอก ตลอดเวลาหลายนาทีถัดมา เอย์อิจิไม่กั๊กฝีมืออีกต่อไป เขาเปลี่ยนทั้งร่างกายให้เป็นอาวุธโจมตีซาโตรุอย่างต่อเนื่อง ซาโตรุเองก็สัมผัสได้ถึงความร้อนแรงจากการต่อสู้ระยะประชิด เขาเริ่มแลกหมัดโดยไม่มีการออมมือ

ปัง! ทั้งคู่ต่างโดนหมัดของอีกฝ่ายเข้าจังๆ จนกระเด็นไปคนละทิศละทาง เอย์อิจิลุกขึ้นสะบัดแขนที่ชาหนึบ มองซาโตรุด้วยดวงตาที่เป็นประกาย ส่วนซาโตรุก็มองกลับมาด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

"นายเก่งไม่เบานี่ โกโจ" "นายก็เหมือนกัน เอย์อิจิ ยื้อกับฉันได้นานขนาดนี้" "นี่ โกโจ... มาพนันกันหน่อยไหม?" เอย์อิจิเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"พนันอะไรล่ะ?" ซาโตรุเริ่มสนใจ

"ฉันพนันว่า ถ้าฉันชนะนายได้โดยไม่พึ่ง 'มโหราค' นายต้องทำตามคำสั่งฉันหนึ่งอย่าง ในทางกลับกัน ถ้าฉันแพ้ ฉันจะทำตามคำสั่งนายหนึ่งอย่าง"

"ตกลงสิ ยังไงนายก็แพ้อยู่แล้ว" ซาโตรุเชิดหน้าขึ้นด้วยความมั่นใจ "ก็เพราะว่า... ฉันคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดยังไงล่ะ"

"งั้นตั้งแต่วันนี้ไป ตำแหน่ง 'คนที่แข็งแกร่งที่สุด' นั่นน่ะ ข้าขอนะ!" เอย์อิจิฉีกยิ้มกว้างอย่างบ้าคลั่ง

"ทำได้ก็ลองดูสิ!" "ถ้าอย่างนั้น รอบที่สอง เริ่มได้... คิเมร่า (Chimera)!"

เอย์อิจิผสานมือ อสูรกายที่มีปีกสองข้างและมีเขาสองข้างบนหัวปรากฏขึ้นเบื้องหลัง "นั่นมันตัวอะไรน่ะ?!" แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของคิเมร่าทำเอาโชโกะที่ยืนดูอยู่ถึงกับสะดุ้ง แม้เธอจะเคยเห็นศพที่เละเทะมาเยอะ แต่เธอก็ไม่เคยเห็นอสูรร้ายที่มองแล้วต้องสั่นสะท้านแบบนี้มาก่อน

"นั่นคือ 'คิเมร่า' ครับ เป็นชิกิงามิที่เกิดจากการผสาน (Fusion) วิชาเงาสิบประการของเอย์อิจิ" เกะโทรับหน้าที่เป็นผู้บรรยายชั่วคราว ขณะที่ยากะเองก็กำหมัดแน่น เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มันเริ่มจะเกินความคาดหมายของเขาไปไกลแล้ว

ซาโตรุถอดแว่นตาดำทิ้ง และกาง 'มุเก็น' เตรียมพร้อมเต็มที่ "โฮก!!!" ลมพายุพัดทรายและหินปลิวว่อนกดดันเข้าหาซาโตรุ เอย์อิจิผสานมือลับๆ แล้วพุ่งตัวตามลมพายุนั้นไปติดๆ

ซาโตรุชูมือขวาขึ้นแล้วเหวี่ยงออก ทรงกลมสีครามปรากฏขึ้นตามการเคลื่อนไหว มันเหมือนหลุมดำขนาดเล็กที่ดูดกลืนลมพายุทั้งหมดเข้าไป จากนั้นเขาก็ฟาดมือลงพื้น ทรงกลมสีครามนั้นพุ่งดิ่งลงมาจากฟ้าเข้าหาคิเมร่าทันที

คิเมร่าสยายปีก ปล่อยสายฟ้าสีม่วงพุ่งออกมาเป็นลูกศรตามด้วยลมพายุที่รุนแรงปะทะเข้ากับ 'อาโอะ (Blue)' จนเกิดการระเบิดก่อนจะถึงตัว

"โอ้?" ซาโตรุทำหน้าประหลาดใจ ก่อนจะเริ่มรวมพลัง 'อาโอะ' ลูกที่สอง

แรงบันดาลใจในการแก้ทางนี้ เอย์อิจิได้มาจากอุจิฮะ อิทาจิ ตอนสู้กับดาราสวรรค์ระเบิดพิภพ (Chibaku Tensei) แม้ว่า 'อาโอะ' จะสร้างแรงดึงดูดเหมือนหลุมดำขนาดเล็ก แต่มันก็เป็นเพียงสิ่งที่จำลองขึ้นจากพลังไสยเวท ตราบใดที่ทำลายเสถียรภาพของมันได้ในพริบตา มันก็จะสลายไป ซึ่งคิเมร่าใช้สายฟ้ากวนกระแสพลังแล้วใช้ลมพายุซ้ำจนระเบิด

ก่อนที่ซาโตรุจะปล่อย 'อาโอะ' ลูกที่สอง เอย์อิจิก็พุ่งมาถึงตัวเขาแล้ว หมัดที่อัดแน่นด้วยพลังไสยเวทปะทะเข้ากับ 'มุเก็น' ขณะเดียวกัน เกียวคุเค็น (คุโระ) ก็กระโดดออกมาจากเงามืด กรงเล็บที่แหลมคมพุ่งใส่ซาโตรุก่อน เอย์อิจิฉวยโอกาสเตะหมุนตัวประสานงานกับหมาป่าดำเพื่อสร้างระยะห่าง

ซาโตรุกำลังจะพุ่งตาม แต่กระแสพลังไสยเวทประหลาดก็ดึงความสนใจของเขาไว้ ด้านหลังของซาโตรุ เกียวคุเค็น (ชิโระ) ที่อยู่ในร่างวิญญาณพลันปรากฏกายโจมตี เอย์อิจิและหมาป่าดำจึงเปิดฉากรุมกินโต๊ะซาโตรุอีกครั้ง!