บทที่ 99 เทพภาวะและการหวนคืน

บทที่ 99 เทพภาวะและการหวนคืน

การตายของก็อดแฮนด์ทำให้ทั้งมิติสั่นสะเทือน ริมฝีปากแดงของสลานอ้าเล็กน้อย นางไม่อยากเชื่อว่าคอนราด สหายก็อดแฮนด์ จะถูกสังหาร ทักษะเอาตัวรอดของเขายังเหนือกว่านางด้วยซ้ำ

เมื่อซอลสามารถฆ่าคอนราดได้ ก็ย่อมเป็นไปได้ว่านางเองก็อาจถูกฆ่าเช่นกัน

วินาทีนั้น วอยด์ไม่เหลือความสงบดังเดิม คลื่นโทสะปะทุครอบคลุมทั้งมิติ เสียงแหลมสูงก้องสะท้านไปทั่ว

“ไอ้มนุษย์น่าชัง แกกล้าฆ่าคอนราดและขัดขวางแผนของเทพของข้า! แกรู้ไหมว่าแกทำอะไรลงไป”

ยังไม่ทันจบประโยค ซอลก็ขัดด้วย “หมัดฮาคิราชันย์” เขาไม่มีเวลาฟังคำพูดไร้สาระของ “เทพชั่วร้าย” พวกนี้ และยังคงชี้คมดาบไปยังอีกสามก็อดแฮนด์ พูดประโยคเดิมซ้ำ

“ชั้นมาที่นี่ก็แค่อยากรู้ว่าพวกแกแข็งแกร่งกว่าหรือว่าดาบของชั้นคมกว่า”

ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีใครกล้ามองคำพูดนั้นเป็นเรื่องตลก เขาตั้งใจจะกวาดล้างก็อดแฮนด์ให้สิ้นซากจริง ๆ

ตูม…

ซอลไม่พูดพร่ำ เขาออกแรงถีบพื้นพุ่งเข้าหาสลานที่กำลังตื่นตระหนก ทว่าเมื่อมือจับด้ามดาบและกำลังจะชัก เขากลับเปลี่ยนทิศฉับพลัน พุ่งไปยังอูบิคที่ยังฟื้นตัวไม่ทัน

แม้รอยแยกมิติจำนวนหนึ่งจะปรากฏขวางหน้า แต่อำนาจการเห็นอนาคตของซอลก็ตรวจจับได้ล่วงหน้า

ระลอกคลื่นเกิดขึ้นในมิติตรงหน้าอูบิค วอยด์โผล่ออกมาทันที ในฐานะผู้นำ เขาไม่มีวันยอมให้ซอลสังหารก็อดแฮนด์เพิ่ม

รอยแยกมิติจำนวนมากกางขึ้นขวางเส้นทางของซอล พร้อมกับความผันผวนด้านหลัง หวังบีบโจมตีสองด้าน

เผชิญวิกฤต ซอลเพียงสะบัดนิ้ว โซ่เส้นหนึ่งทะลุผ่านรอยแยกมิติ มัดแขนของวอยด์โดยตรง เปลือกตาที่เย็บปิดของเขากระตุกไหว

“จับได้แล้ว มานี่ซะ”

ซอลคว้าโซ่ด้วยมือเดียวกระชากเข้ามา อีกมือฟาดเอซ แสงดาบสีแดงเข้มกรีดร่างศัตรูเป็นบาดแผลลึก

เปลวไฟฮาคิราชันย์ขั้นสูงปะทุ ซอลตั้งใจตามซ้ำเพื่อปิดฉาก ทว่าปลายปีกสองข้างกลับประกบกันรับคมดาบไว้ แรงปะทะมหาศาลทำให้ปีกของสลานบาดเจ็บซ้ำ แต่ก็เปิดช่องให้วอยด์หนีด้วยการตัดแขนตนเอง

เมื่อพลาดสังหาร ซอลเหวี่ยงคมดาบที่รุนแรงที่สุดใส่สลาน ด้ามดาบสองมือฟาดลง พลังฟันแทบผ่าช่วงเอวอันยาวเรียวของนางเป็นสองท่อน

รอยแยกมิติอีกแห่งกางขึ้นหน้าสลาน แต่ฮาคิสังเกตของซอลรู้ล่วงหน้า เขาพุ่งต่อไปหาอูบิคที่แตกตื่น ก็อดแฮนด์ผู้บาดเจ็บหนักแทบใช้พลังได้ไม่ถึงครึ่ง

“วอยด์ ช่วยชั้น”

เสียงร้องขอความช่วยเหลือยังไม่ทันจบ แสงดาบเจิดจ้าก็เฉือนผ่านอากาศ ตัดศีรษะอูบิคอย่างลื่นไหล ซอลยังใช้กำปั้นทุบเปลือกไข่แห่งการเลื่อนขั้นของกริฟฟิธ เผย “เหยี่ยว” ก็อดแฮนด์ที่กำลังก่อรูป

สายตาของกริฟฟิธประสานกับซอล ราชาแห่งความมืดในอนาคตของมนุษย์ ก่อนศีรษะจะถูกคลื่นดาบตัดขาด

“ชั้นเกลียดขยะทรยศที่สุด”

【เปลี่ยนชะตากรรมของตัวตนระดับ SS อูบิค อย่างรุนแรง ได้รับแต้ม 50,000】

【โลกมอบเศษเสี้ยวแห่งเทพภาวะ เพื่อขอบคุณการกำจัดเทพชั่วร้ายที่ทำลายธรรมชาติ】

【เปลี่ยนชะตากรรมของตัวตนระดับ SS กริฟฟิธ อย่างรุนแรง ได้รับแต้ม 50,000】

【สำเร็จความสำเร็จลับ: (ผู้พิฆาตเทพชั่วร้าย) เงื่อนไข: สังหารเทพชั่วร้าย 3 ตน รางวัล: ประสบการณ์ 500,000】

【โลกมอบเศษเสี้ยวแห่งเทพภาวะ เพื่อขอบคุณการกำจัดเทพชั่วร้ายที่ทำลายธรรมชาติ】

การตายของก็อดแฮนด์สองตนทำให้มิติสั่นสะเทือนอีกครั้ง ไม่ คราวนี้รุนแรงยิ่งกว่า ราวกับเสียงคำรามจากก้นบึ้งของโลก

ซอลพูดอย่างเฉยชา

“วอยด์ นั่นคือเสียงคำรามของนายท่านจากห้วงอเวจีสินะ น่ากลัวดีทีเดียว”

วอยด์เงียบงัน มองใบหน้าที่เย้ยหยัน เขารู้ว่ามนุษย์ตรงหน้าไม่เกรงกลัวนายท่านของเขาเลย

“มนุษย์ โซ่ของแกคืออาวุธที่สร้างมาเพื่อสยบเทพ และยังมีความสามารถทะลุมิติใช่ไหม”

“ถูกต้อง นี่คือโซ่แห่งสวรรค์ ไม่อย่างนั้นชั้นคงไม่พูดว่าจะฆ่าพวกแกให้หมด”

“…”

การยอมรับตรงไปตรงมาทำให้สลานที่กุมบาดแผลหน้าซีด แม้แต่ความหวาดกลัวยังฉายชัด ตั้งแต่นางกลายเป็นก็อดแฮนด์เมื่อ 864 ปีก่อน นางไม่เคยรู้สึกกลัวเช่นนี้

พลังของศัตรูเหนือกว่าก็อดแฮนด์ไปแล้ว แถมยังครอบครองอาวุธที่ยับยั้งเทพและลบล้างพลังของวอยด์ หากสู้ต่อ บทสรุปมีเพียงการสูญสิ้นของก็อดแฮนด์

ขณะซอลกำลังจะบุกต่อ ร่างของวอยด์และสลานค่อย ๆ กลายเป็นภาพลวง ทำให้ซอลเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ คิดจะหนีงั้นหรือ

“หนีกันดื้อ ๆ แบบนี้เหรอ ไม่คิดจะแก้แค้นสหายหน่อยหรือไง”

ก่อนวอยด์จะตอบ สลานชิงพูด เมื่อรู้สึกปลอดภัย นางก็กล้าระบายความหวาดกลัวที่เพิ่งเผชิญ

“ชายหนุ่มน่ากลัว อย่าเหลิงไปนัก สักวันแกจะตายในอ้อมแขนของชั้น”

“งั้นเหรอ แม่ดอกทอง แกคิดว่าชั้นหาแกไม่เจอหรือไง วันไหนเจอ ชั้นจะกดแกด้วยเหล็กแท่ง”

สายตาสังหารของซอลทำให้สลานเงียบฉับ นางไม่อาจจินตนาการถึงการเผชิญหน้ากับมนุษย์คนนี้เพียงลำพัง มีแต่จุดจบอันน่าเวทนา

“ชะ…ชั้น… ทำเป็นว่าชั้นไม่ได้พูดอะไรได้ไหม”

“…”

ซอลพูดไม่ออกอยู่ครู่ ศักดิ์ศรีก็อดแฮนด์หายไปไหนหมด อย่างน้อยก็ควรแข็งแกร่งกว่านี้สิ โดยเฉพาะเมื่อทรัพย์สินของนางอลังการขนาดนั้น

วอยด์แทรกขึ้น การตายของกริฟฟิธทำให้แผนของนายท่านหยุดชะงักชั่วคราว หากไร้เหตุไม่คาดฝัน เขาต้องวางแผนใหม่อีกหลายร้อยปี

“แกไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาใช่ไหม การฆ่าก็อดแฮนด์สามตน แกควรเป็นเทพ บอกชื่อเรียกของแกได้ไหม”

“…ชั้นไม่ใช่เทพ เรียกชั้นว่า ซอล ก็พอ”

“งั้นก็ เทพซอล สินะ ขออย่าได้พบกันอีก”

การจากไปของก็อดแฮนด์สองตนทำให้มิติทั้งผืนเริ่มพังทลาย ไม่นานทุกคนก็ปรากฏตัวบนทุ่งหญ้า มีทั้งมนุษย์และอัครสาวกที่เหลือราวร้อยตน

แต่อนาคตที่รออัครสาวกคือการล้างแค้นของผู้พยาบาทจากพันปีก่อน ขณะเดียวกัน นาม “เทพซอล” แพร่สะพัดไปทั่วโลก และสมาชิกกลุ่มเหยี่ยวก็กลายเป็นผู้ศรัทธาอันภักดีของเทพซอล…

ในโลกของราชาโจรสลัด ซอลปรากฏตัวในห้องโดยสารอีกครั้ง ในมือเขามีสายรุ้งหลากสีสองเส้น นั่นคือ “เทพภาวะ” ในตำนาน สมบัติล้ำค่าที่สามารถยกระดับชีวิต

ตามบันทึกของเทพีบางนาง มีเพียงสามวิธีในการครอบครองเทพภาวะ

1. เลื่อนขั้นเป็นกึ่งเทพ จุดไฟศักดิ์สิทธิ์ จะกำเนิดเทพภาวะ
2. ฆ่าเทพ สกัดเทพภาวะจากเทพ
3. เป็นสายเลือดตรงของเทพแท้ จึงสืบทอดเทพภาวะในโลหิตได้

ตามความเข้าใจของซอล เทพภาวะไม่มีผลเสีย เขาจึงใช้ทันที

【ใช้เทพภาวะเพื่อเลื่อนขั้นระดับชีวิต กลายเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ เลเวล +1 อายุขัย +100 ปี】

โปรดติดตามตอนต่อไป