บทที่ 37 ดวลกับมาเจลแลน

บทที่ 37 ดวลกับมาเจลแลน

ชะตากรรมของหนวดดำ ทีช เป็นอย่างไรนั้น ซอลกับพวกยังไม่รู้ ทว่าพวกเขากลับไปเจอคนที่น่าสนใจเข้าในชั้นสอง

ตัวตลกบักกี้ ชายจมูกแดงที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นลูกเรือฝึกหัดบนเรือของโรเจอร์

ในตอนนั้น โรเจอร์ตั้งความหวังไว้กับทั้งเขาและแชงค์สสูงมาก เพราะทั้งสองกล้าต่อกรกับหนวดดำที่เป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก สิ่งที่โรเจอร์ไม่เคยคาดคิดก็คือ แชงค์สจะเติบโตสมความหวัง กลายเป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิ ส่วนบักกี้กลับพังพินาศเพราะความโลภในสมบัติของตนเอง

ตอนนี้ตัวตลกบักกี้อารมณ์ดีสุด ๆ เขาไม่รู้ไปหาผ้าคลุมสีแดงมาจากไหน และมีโจรสลัดหัวกะทิหลายร้อยคนอยู่ข้างหลัง พอเห็นกลุ่มของซอล เขาก็เชิดหน้าเดินเข้ามาด้วยท่าทีหยิ่งผยองแบบไม่สนโลก

“หมวกฟาง”

บักกี้ตบไหล่ลูฟี่ที่ยังมึนงง ราวกับผู้บังคับบัญชากำลังชมเชยลูกน้อง แต่พอเห็นหน้าซอลชัด ๆ คำพูดก็สะดุด ความรู้สึกคุ้นเคยประหลาดไหลบ่าขึ้นมา เขานึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน แต่ใบหน้านั้นคุ้นตาอย่างยิ่ง

ซอลเป็นฝ่ายทักก่อน

“ชั้นเฝ้ารอจะพบมานานแล้ว ตัวตลกบักกี้ สมแล้วที่เป็นสหายร่วมรบในวัยเด็กของผมแดง พาฝูงนักโทษบุกอิมเพลดาวน์ได้ถึงขนาดนี้”

“…”

บักกี้ยังไม่ทันถามว่าไอ้หมอนี่รู้เรื่องอดีตของเขาได้ยังไง ลูกน้องด้านหลังก็ถึงจุดสุดยอดกันอีกระลอก

“กัปตันบักกี้เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับจักรพรรดิจริง ๆ ด้วย แน่นอนว่าต้องตั้งใจพิชิตอิมเพลดาวน์อยู่แล้ว!”

“กัปตันบักกี้ จงเจริญ! จงเจริญ!”

คำสอพลอไม่รู้จบทำให้บักกี้ลอยขึ้นฟ้า เขาทำได้เพียงยืนเท้าเอว ทำหน้าลึกลับ แล้วประกาศเสียงดัง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็แค่จักรพรรดิเอง เป้าหมายของชั้นที่มาที่อิมเพลดาวน์ ก็เพื่อปลดปล่อยพวกนายผู้แสวงหาอิสรภาพ ชั้นจะพาพวกนายตะลุยโลกใหม่!”

“กัปตันบักกี้ ชั้นจะติดตามไปชั่วชีวิต!”

บางคนดีใจล้น บางคนถึงกับน้ำตาคลอ แม้แต่ซอลยังต้องยอมรับ แม้บักกี้จะอ่อนแอ แต่โชคและเสน่ห์ของเขาน่ากลัวจริง ๆ

คนข้างซอลงงงันไปหมด ไอ้จมูกแดงดูอ่อนแอคนนี้ เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับจักรพรรดิจริงหรือ? แล้วมาที่อิมเพลดาวน์ด้วยเป้าหมายยิ่งใหญ่แบบนั้นจริง ๆ งั้นหรือ?

หลังจัดการฝูงชนเรียบร้อย บักกี้จ้องซอลอย่างพินิจ จนภาพเงาของกัปตันผู้ล่วงลับผุดขึ้นในความทรงจำ แม้กัปตันในความทรงจำจะอายุราวสี่สิบกว่า ความคล้ายก็ชวนขนลุก หรือว่านี่จะเป็นตำนานพ่อกับลูก?

เก็บความสงสัยไว้ บักกี้ถามขึ้น

“หน้าใหม่สินะ เพื่อน ขอทราบชื่อหน่อย”

“ออกัสตัส ดี. ซอล ยินดีที่ได้รู้จัก”

เสียงกรีดร้องฉับพลันตัดบท มังกรพิษสีม่วงกำลังกัดกินพวกโอกามะ ใครโดนพิษแตะตัวก็ตายในไม่กี่วินาที

การพลิกสถานการณ์กะทันหันทำให้หลายคนตื่นตระหนก พิษที่คุ้นตานั้นบ่งบอกชัดเจน ผู้คุมใหญ่อิมเพลดาวน์ มาเจลแลน มาถึงแล้ว

ตั้งแต่รับตำแหน่ง เขาคือฝันร้ายของนักโทษ

มาเจลแลนก้าวเข้ามาทีละก้าว แรงสังหารล้นหลาม ด้านหลังเขา มังกรพิษจากหนึ่งกลายเป็นสาม โจมตีอย่างโหดเหี้ยม ทุกวินาทีมีคนโดนพิษล้มลงเป็นสิบ

อิวานคอฟเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว ผู้ตายเหล่านั้นคือชาวนิวคามะของเขา ทรัพยากรที่รวบรวมมาอย่างยากลำบาก ขนตายาวกระพือ เขาปล่อยท่า

“ฮีฮอว์ เดธวิงก์!”

แรงกระแทกจากการขยิบตาถูกมังกรพิษปัดทิ้งอย่างง่ายดาย แค่ทำให้ลำตัวบุบเล็กน้อย ไม่สร้างความเสียหายจริงจัง

มังกรพุ่งใส่อิวานคอฟกลางอากาศ เขาไม่มีที่เหยียบ จึงอาศัยแรงสะท้อนจากการขยิบอีกครั้งบิดหลบ

อิวานคอฟร่อนกลับเข้ากลุ่ม สีหน้าหนักอึ้ง การปะทะแรกเขาถูกกดอย่างสิ้นเชิง มาเจลแลนที่ห่อหุ้มด้วยพิษโต้กลับศัตรูส่วนใหญ่ได้ และอิวานคอฟไม่มีวิธีเอาชนะเขาเลย

อิวานคอฟขาดการโจมตีที่ฝ่าพิษของมาเจลแลนได้

สถานการณ์คับขัน ทุกคนจึงลงมือพร้อมกัน แม้แต่ครอคโคไดล์ก็เข้าร่วม เขาควบแน่นทรายสีเหลืองเป็นดาบ ฟันใส่มาเจลแลน ผ่าได้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า

“เดสเสิร์ต เบลด!”

ดาบทรายตัดหัวมังกรหนึ่งขาดก่อนสลาย ครอคโคไดล์เองก็หน้าหม่น ทรายอเนกประสงค์ แต่พลังทำลายเป้าหมายเดี่ยวต่ำ ฟันครั้งเดียวไม่พอทะลุการป้องกันพิษ

มังกรพิษอีกสองงอกจากร่างมาเจลแลน รวมเป็นห้าตัว โลดเต้นดั่งอสูร ยื้อรับการรุมโจมตีได้อย่างมั่นคง

ซอลกลิ้งคอ เตรียมทดสอบพลังมาเจลแลน ก่อนก้าวออกไป เขาชวนบักกี้

“บักกี้ จะร่วมโจมตีไหม?”

“…”

การถล่มของมาเจลแลนทำให้ความกล้าของบักกี้เย็นวาบ เข้าสู้คือฆ่าตัวตาย แค่โดนพิษแตะก็ตาย

ขณะบักกี้ลังเล หาเหตุผลถ่วงเวลา

ซอลเปลี่ยนข้อเสนอแล้วพุ่งใส่มาเจลแลนเพียงลำพัง

“ช่างมันเถอะ บักกี้ นายอยู่จัดระเบียบการถอนกำลัง คนระดับนายต้องคุมหลัง”

บักกี้ถอนใจโล่ง แล้วหันไปคุยโวกับลูกน้อง

“มาเจลแลนงั้นเหรอ ชั้นไม่เห็นหัวด้วยซ้ำ ในเมื่อพวกเขามั่นใจว่าจะจัดการได้ ชั้นก็จะเอื้อเฟื้อให้”

ซอลตั้งใจดันบักกี้ เขาอยากเห็นว่าโชคจะพาไปไกลแค่ไหน ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ทำให้บักกี้เป็นจักรพรรดิได้หรือไม่?

โชคครั้งเดียวคือปาฏิหาริย์ แต่ถ้าเส้นทางชีวิตเปลี่ยนแล้วยังพาไปถึงสี่จักรพรรดิ นั่นไม่ใช่แค่โชคแล้ว

ท่ามกลางการรัดรึงของมังกร ซอลปรากฏตรงหน้ามาเจลแลนในพริบตา หมัดห่อหุ้มฮาคิสีแดงเข้ม พุ่งอัดใส่กลางอก

“ฮาคิราชันขั้นสูง หมัดจริงจัง!”

เห็นฮาคิอันน่ากลัว มาเจลแลนรีบไขว้แขน เคลือบฮาคิเกราะรับไว้

“บูม”

การปะทะระเบิดเป็นสายฟ้าสีแดงเข้มและพิษกระเซ็น แม้ตั้งการ์ด มาเจลแลนก็ถูกอัดกระเด็นถอยไปหลายสิบเมตร

ขณะเขาต่อสู้กับอาการชาที่แขน กระสุนปืนใหญ่ยักษ์ เส้นผ่านศูนย์กลางเกินสิบเมตร พุ่งเข้ามา

ลางร้ายทำให้รูม่านตาหด กระสุนระเบิดในระยะประชิด เกิดเมฆเห็ดขนาดย่อมภายในอิมเพลดาวน์ ป้อมคุกสั่นสะเทือน

นั่นคือพลังของผู้ทำลายโลก เบิร์นดี เวิลด์ ผู้ใช้ผลโมอะโมอะ สามารถเพิ่มความเร็วและปริมาตรของสิ่งที่แตะได้เป็นร้อยเท่า

ควันจางลง เผยให้เห็นมาเจลแลน เสื้อผ้าขาดวิ่น บาดแผลเต็มตัว การโจมตีผสานกันทำให้เขาบาดเจ็บจริง

สีหน้ามาเจลแลนหม่นลง พิษสีชาดทะลักก่อตัวเป็นยักษ์กะโหลกพิษครึ่งท่อน สูงหลายสิบเมตร

“ทหารยักษ์พิษ!”

ซอลสะบัดพิษออกจากอวตาร แม้จะกันพิษได้ แต่พิษเร่งการสิ้นเปลืองของร่างแยก เวลาที่เหลือไม่ถึงสามนาที

ท่าสุดยอดของมาเจลแลนทำให้สองกำลังหลักของพวกเขาถูกกดไว้

วิชาคาราเต้เงือกของจินเบขาดการโจมตีระยะไกล และการกัดกร่อนทรายของครอคโคไดล์แทบไม่กระทบพิษเหลว หากร่วมมือกันต่อก็ยังแพ้ เว้นแต่จินเบจะควบคุมกระแสน้ำในทะเลได้

หรือถ้าครอคโคไดล์มีฮาคิเกราะระดับสูงสุดเสริมทราย บางทีอาจเจาะการป้องกันของทหารยักษ์พิษได้

โปรดติดตามตอนต่อไป