บทที่ 32 มาถึงเลเวลหก

บทที่ 32 มาถึงเลเวลหก

“อะไรนะ? พ่อนายคือดราก้อน แล้วพ่อของดราก้อนคือวีรบุรุษทหารเรือ การ์ป? ครอบครัวอะไรช่างประหลาดจริง ๆ”

อิวานคอฟยอมรับในที่สุดว่า เด็กตรงหน้าคือลูกชายของเพื่อนรักและผู้บังคับบัญชาของตน เมื่อนึกถึงเอซ พี่ชายของลูฟี่ นั่นก็หมายความว่าเอซเองก็เป็นลูกของดราก้อนด้วยงั้นหรือ? ในฐานะ ‘ป้า’ (หรือจะเรียกลุงก็ได้) อิวานคอฟย่อมปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปไม่ได้เด็ดขาด

“ลูฟี่ ชั้นจะช่วยนายช่วยเอซ! พวกเรา สร้างความโกลาหลครั้งใหญ่ในอิมเพลดาวน์กันเถอะ! อินาซึมะ ที่เหลือฝากนาย”

“รับทราบ”

ชายที่ถูกเรียกว่าอินาซึมะ มีทรงผมเหมือนสัญลักษณ์ ‘ดอกจิก’ บนไพ่ ผมด้านซ้ายสีส้ม ด้านขวาสีขาว เสื้อผ้าก็แบ่งสีตามนั้น บนหน้าผากถึงดวงตาขวาของเขามีรอยแผลเป็นรูปสายฟ้า

เขาคือรองผู้บัญชาการกองทัพ G (กองทัพแกรนด์ไลน์) ของกองทัพปฏิวัติ มือขวาของอิวานคอฟ และเป็นผู้ใช้ผลกรรไกร กรรไกร อีกทั้งยังเป็นนิวคามะ (พลเมืองแห่งอาณาจักรโอกามะ)

อิวานคอฟมาที่อิมเพลดาวน์ครั้งนี้ ก็เพื่อช่วยอินาซึมะที่ถูกจับกุมโดยเฉพาะ

แม้จะเป็นเรือนจำที่มีการคุมกันแน่นหนา แต่ความสามารถของเขา แม้ไม่เทียบเท่าผลผลัก ผลัก ก็ยังทำให้เขาเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วราวปลาในน้ำ

กองทัพโอกามะเริ่มลงมือ กลุ่มชายร่างกำยำที่สวมเสื้อผ้าสตรีและถุงน่องตาข่าย ปรากฏตัวตรงหน้าทางเข้าเลเวลหกโดยตรง ประตูที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งถูกอินาซึมะตัดฉับจนกลายเป็นริ้ว ๆ ราวลูกไม้ พลังของผลกรรไกร กรรไกรมีลักษณะคล้ายกับผลผลัก ผลักไม่น้อย

เลเวลหกอันมืดหม่นได้ต้อนรับผู้มาเยือนอีกครั้ง และครั้งนี้ ผู้มาเยือนทำให้เหล่านักโทษตื่นเต้นอย่างยิ่ง

“ราชาโอกามะ อิวานคอฟ? เป็นไปได้ยังไง!”

“จะราชาอะไรไม่รู้ รีบปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้!”

ลูฟี่และพวกไม่สนใจเสียงโกลาหลของนักโทษ เป้าหมายมีเพียงการตามหาร่องรอยของเอซ

“เอซ! เอซ อยู่ไหน!”

ชื่อนั้นทำให้ใครบางคนในเงามืดสะดุ้ง ก่อนจะเอ่ยถาม

“นายคือพี่ชายของเอซใช่ไหม ลูฟี่?”

“ใช่! ชั้นเอง! นายรู้จักเอซเหรอ? ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

เมื่อเผชิญคำถามของลูฟี่ สายตาของจินเบ หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด ก็หม่นลง

เขากับเอซแทบจะกลายเป็นเพื่อนกันจากการต่อสู้ เพราะกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวคอยปกป้องเกาะมนุษย์เงือกมาตลอด เขาจึงสำนึกบุญคุณหนวดขาวอย่างลึกซึ้ง

สองปีก่อน ตอนที่เอซเข้าสู่โลกใหม่เพื่อท้าทายหนวดขาว เป็นจินเบนี่เองที่ขวางไว้ เตือนเขาอย่าเอาชีวิตไปทิ้งเหมือนไข่กระทบหิน

ทั้งสองต่อสู้กันสี่วันสี่คืน ก่อนจะจบลงด้วยผลเสมอจากความอ่อนล้าทั้งคู่ และวันนี้กลับกลายมาเป็นเพื่อนบ้านกันในอิมเพลดาวน์

หลังจากวันนี้ เขาและเอซอาจถูกคั่นด้วยความเป็นความตาย สำหรับคำถามว่ากลุ่มหนวดขาวจะเอาชนะทหารเรือได้หรือไม่ เขาแทบไม่หวังอะไรเลย จินเบที่ติดต่อกับหนวดขาวมาโดยตลอด รู้ดีถึงสภาพร่างกายปัจจุบันของชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

หากเป็นการช่วยเอซแล้วถอย ยังพอมีโอกาสอยู่บ้าง

อาการบาดเจ็บแฝงจากการใช้ผลสั่น สั่นในวัยหนุ่ม บวกกับโรคภัยของคนชรา ปะทุพร้อมกัน ดันร่างของชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกจนถึงขีดสุด

จินเบกล่าวด้วยความอาลัย

“เอซถูกพาตัวไปแล้ว นายมาช้าเกินไป”

“…”

ได้ยินข่าวนั้น ลูฟี่ทรุดคุกเข่าราวกับแรงทั้งหมดถูกดูดออกไป พึมพำกับตัวเอง

“เอซถูกพาไปแล้ว… ต้องช่วยเขาให้ได้ ใช่แล้ว ซอลบอกว่าให้ตบกระดาษนั่นตอนถึงเลเวลหก”

เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากคนเดิมถึงสองครั้ง ลูฟี่ก็เกิดความเชื่อใจลึกลับต่อซอล เขารีบค้นเสื้อผ้าด้านใน เครื่องรางถูกเย็บซ่อนไว้เพื่อกันหาย

เมื่อหยิบออกมา เขาก็ตบมันซ้ำ ๆ จนมันเริ่มเปล่งแสงและลอยขึ้นกลางอากาศ

“สุดยอด! มันลอยได้เอง!”

ภาพอัศจรรย์ดึงดูดสายตาทุกคน

“ลูฟี่ นายทำอะไร? กระดาษนี่คืออะไร?”

“ไม่รู้เหมือนกัน ซอลบอกให้ทำแบบนี้”

ลูฟี่ส่ายหัว และรอคอยการเปลี่ยนแปลงของเครื่องรางร่วมกับอิวานคอฟ

เครื่องรางอวตารเผาไหม้อยู่ในแสง จากนั้นพลังงานก็ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นร่าง รูปลักษณ์ชัดเจนขึ้น เปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงใน ซอลปรากฏตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ในเลเวลหกของอิมเพลดาวน์

การปรากฏตัวฉับพลันทำให้นักโทษที่มองดูอยู่แตกฮือ โดยเฉพาะสายตาของเหล่าโอกามะที่ดูแปลกประหลาดเป็นพิเศษ

ซอลลืมตาขึ้น เห็นลูฟี่ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง และกลุ่มชายร่างกำยำแต่งหญิง ทว่าแววตาของพวกนั้นช่างประหลาดยิ่ง

อิวานคอฟก้าวเข้ามาอย่างคุ้นเคย จับไหล่และไบเซปส์ของซอลอย่างพึงพอใจ

“หนุ่มน้อย แข็งแรงจริง ๆ! สนใจมาเป็นนิวคามะไหม?”

ทันทีที่คำว่านิวคามะดังขึ้น เหล่าโอกามะก็ตื่นเต้นกันถ้วนหน้า ส่วนซอลผู้ตกเป็นเป้าสายตา หนังตากระตุก เขาไม่มีความคิดจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตสยองอย่างโอกามะแม้แต่น้อย

ในเรื่องดั้งเดิม ซันจิถูกคุมะส่งไปอาณาจักรโอกามะ และถูกทรมานอยู่สองปี เกือบกลายเป็นโอกามะทั้งกายใจ ถูกบังคับใส่เสื้อผ้าสตรี เต้นรำท่ามกลางดอกไม้กับโอกามะที่น่ากลัวยิ่งกว่าอิวานคอฟ ภาพนั้นชวนสยองอย่างแท้จริง

เมื่อเห็นซอล ลูฟี่รีบก้าวเข้าไปคว้าแขนเขา พูดอย่างร้อนรน

“ซอล เอซถูกพาไปแล้ว ชั้นจะไปช่วยเขาที่กองบัญชาการทหารเรือ นายคิดว่ามีโอกาสไหม?”

“งั้นก็ไปมารีนฟอร์ดแล้วช่วยเขา ชั้นเชื่อว่า ต่อให้ชั้นห้าม นายก็จะไปอยู่ดี”

“ฮ่า ๆ!”

ลูฟี่เกาหัว นิสัยเขาก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ต่อให้ต้องตาย ก็จะตายระหว่างทางไปช่วยเอซ แต่การได้รับการสนับสนุนจากซอล ทำให้เขามั่นใจขึ้นมาก

สภาพแสงสลัวทำให้ซอลมองนักโทษไกล ๆ ไม่ชัด เขาจึงใช้ฮาคิสังเกตพยายามสำรวจเลเวลหกทั้งหมด ทว่าอาณาเขตฮาคิของเขาครอบคลุมได้เพียงครึ่งเดียว

พื้นที่ของเลเวลหกไม่ได้ใหญ่กว่าชั้นบนมากนัก เพียงแต่สร้างหนากว่าเพื่อทนแรงดันน้ำ และเป็นชั้นที่มีนักโทษน้อยที่สุด

ภายในระยะไม่ถึงครึ่ง เขาพบคนเพียงราว 30 คน ทั้งชั้นคงมีไม่ถึงร้อย

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ นักโทษทุกคนที่ถูกคุมขังในเลเวลหก ล้วนมีพลังอย่างน้อยเหนือกว่าพลเรือโทกองบัญชาการ และระดับเจ็ดเทพโจรสลัดพบเห็นได้ทั่วไป

ยิ่งไปกว่านั้น ซอลยังพบสองใบหน้าคุ้นเคย ที่เป็นสุดยอดพลังระดับ SS อย่างไม่ต้องสงสัย

ดักลาส บุลเล็ต และ เรดเคานต์ แพทริก เรดฟิลด์

คนหนึ่งคืออดีตลูกเรือของโรเจอร์ บุลเล็ต ผู้มีศักยภาพเหนือใคร ถูกทหารเรือขนานนามว่า “ทายาทอสูร” และมีพลังเทียบเท่าพลเรือเอกตั้งแต่อายุยี่สิบต้น ๆ

อีกคนคือเรดเคานต์ หมาป่าเดียวดายจากยุคโรเจอร์ มีพลังไม่ด้อยไปกว่ายอดฝีมืออย่างโรเจอร์หรือหนวดขาว เขาเคยดวลกับอดีตจอมพล “พุทธะ” เซ็นโงคุ และเอาชนะได้ด้วยการแลกกับบาดแผลสาหัส

ทว่าเมื่อพลังตกต่ำ เขาก็ถูก ‘งู’ ซุ่มโจมตี และถูกคุมขังในเลเวลหกมานานหลายสิบปี ‘งู’ ตัวนั้นก็คือจอมพลปัจจุบัน พุทธะเซ็นโงคุ

เมื่อซอลรับรู้ถึงการมีอยู่ของบุลเล็ต แววตาก็ฉายความเสียดาย เขาที่มีความทรงจำร่วมกับบุลเล็ต รู้ดีถึงศักยภาพอันน่าสะพรึงของชายผู้นั้น

หากได้บ่มเพาะอย่างสงบสิบปี เขาคงมีคุณสมบัติชิงตำแหน่งผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก

แต่น่าเสียดาย เขาถูกขังอยู่ในอิมเพลดาวน์ถึงยี่สิบปี สูญเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์

โปรดติดตามตอนต่อไป