บทที่ 16 แอมะซอนลิลลี่

บทที่ 16 แอมะซอนลิลลี่

จากยอดไม้ ภาพที่เห็นคือสิ่งปลูกสร้างทรงแปลกตา ครึ่งหนึ่งคล้ายชนพื้นเมืองอเมริกาใต้ อีกครึ่งมีกลิ่นอายจีน เป็นการผสมผสานที่ชวนพิศวง

ซอลมุ่งหน้าไปยังกลุ่มอาคารนั้น ฝ่าป่าทึบที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายและแมลงมีพิษ จนพบประตูเมืองขนาดไม่น้อย มีผู้คุมเป็นหญิงสองคน

คนหนึ่งร่างยักษ์สูงเกือบสามเมตรราวกอริลลา อีกคนเป็นสาวสูงเพรียว ทั้งคู่แผ่พลังดิบเถื่อนน่าเกรงขาม

ซอลลูบคาง ถอนหายใจเบา ๆ

“ที่นี่แหละ เกาะสตรี สมกับที่จินตนาการไว้จริง ๆ”

เกาะสตรี หรืออีกชื่อหนึ่งว่าแอมะซอนลิลลี่ เป็นประเทศของชนเผ่านักรบหญิงคุจา ตามชื่อแล้วมีแต่ผู้หญิงอาศัยอยู่ที่นี่ ตั้งแต่เกิดก็ถูกฝึกเป็นนักรบ รับผิดชอบงานทุกอย่าง และแม้ตั้งครรภ์ก็ให้กำเนิดแต่บุตรสาว

เกาะตั้งอยู่ในแถบคาล์มเบลต์ข้างแกรนด์ไลน์ เพราะมีราชันทะเลชุกชุม เรือธรรมดาจึงเข้าไม่ถึงน่านน้ำนี้

ผู้ปกครองแต่ละรุ่นจะถูกเรียกว่า “จักรพรรดินีคุจา” ปัจจุบันคือโบอา แฮนค็อก หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดแห่งท้องทะเล และได้รับยกย่องว่าเป็นหญิงงามที่สุดในโลก

ซอลมาที่แอมะซอนลิลลี่ก็เพื่อหลบการไล่ล่าของพลเรือเอกก่อนศึกมารีนฟอร์ด และอีกอย่าง เพื่อเห็นโฉมความงามในตำนานด้วยตาตัวเอง

เห็นยามเผลอ เขาคว้าถุงผักจากหญิงคนหนึ่ง แล้วเดินสบาย ๆ ตรงไปยังประตูเมือง

เมื่อเข้าใกล้ ยามก็สังเกตเห็นคนแต่งกายประหลาด แต่พอเห็นถุงผักก็เพียงมองตาม คิดว่าเป็นคนหาอาหารประหลาดคนหนึ่งเท่านั้น

ท้ายที่สุด แอมะซอนลิลลี่อยู่ในคาล์มเบลต์ นอกจากเรลีย์ที่เคยมาเมื่อยี่สิบปีก่อน ก็ไม่เคยมีคนนอก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ชาย ยามแทบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าผู้ชายหน้าตาเป็นอย่างไร

ภายในเมือง การปรากฏตัวของซอลดึงดูดสายตา แต่เขาเดินชมถนนอย่างเปิดเผย ในฐานะคนจากดาวน้ำเงินที่อยากรู้อยากเห็นต่อดินแดนสตรี

ใจกลางเมืองมีลานประลอง หญิงสองคนที่ต่างกันสุดขั้วกำลังสู้กัน คนหนึ่งใหญ่เท่าหมี อีกคนตัวเล็กน่ารัก

ทั้งคู่สู้กันสูสี ภาพนั้นทำให้ซอลตื่นเต้นไม่น้อย

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

【ตัวละครระดับ S ดองกีโฮเต้ โดฟลามิงโก เกิดอารมณ์ปกติ: ประหลาดใจเล็กน้อย ต่อโฮสต์ +5,000 EXP】

【ตัวละครระดับ S เกิดอารมณ์ปกติ: ประหลาดใจเล็กน้อย +5,000 EXP ×4】

【ตัวละครระดับ A เกิดอารมณ์ปกติ: ประหลาดใจเล็กน้อย (เป็นศัตรู/เป็นมิตร) +100 EXP ×37】

【ตัวละครระดับ B เกิดอารมณ์ปกติ: ประหลาดใจเล็กน้อย (เป็นศัตรู/เป็นมิตร) +20 EXP ×512】

【ตัวละครระดับ C เกิดอารมณ์ปกติ +5 EXP ×6,780】

【ตัวละครระดับ D เกิดอารมณ์ปกติ +1 EXP ×132,065】

【เลเวลอัป: เลเวล 51 (32,065 / 38,000)】

【บรรลุเป้าหมายเลเวล 50: ได้รับบลู กาชา ×1】

การพุ่งขึ้นห้าระดับกะทันหันทำให้ซอลสะดุ้ง ก่อนจะเข้าใจและพึมพำ

“มอร์แกนส์ทำงานไวจริง หนังสือพิมพ์ออกในสองวัน”

ข่าวใหม่แพร่กระจายรวดเร็ว การสังหารมังกรฟ้าของเขากลายเป็นที่รับรู้ทั่วไป อารมณ์ของผู้อ่านจึงหลั่งไหลมาเป็น EXP นั่นแหละคือเหตุผลที่เขาลงมือ

เมื่อเทียบกับกระแส EXP มหาศาล การถูกพลเรือเอกไล่ล่าแทบไม่ใช่อะไรเลย

หนังสือพิมพ์ยังไปไม่ทั่วโลก EXP จะยังไหลต่อจนทุกคนรู้ และคนทั่วไป เมื่อได้รับข่าว กระตุ้นอารมณ์ได้ง่ายที่สุด

หลายวันที่ผ่านมา ซอลสรุปประเภทอารมณ์ของระบบได้: ประหลาดใจ เป็นศัตรู เป็นมิตร และหวาดกลัว

ในสี่อย่างนั้น ความเป็นศัตรู ความเป็นมิตร และความกลัวเกิดง่าย ส่วนความประหลาดใจเป็นอารมณ์พื้นฐาน ต้องใช้ปริมาณมากถึงจะขึ้นระดับ “เล็กน้อย”

แม้แต่ที่มารีนฟอร์ดซึ่งข่าวไปถึงก่อน ก็ยังมีทหารเรือกว่าครึ่งที่ไม่สร้าง EXP ใด ๆ

เขาขายถุงผัก ใช้เงินตราของเกาะซื้ออาหารทั้งหมด แล้วเอนกายบนอัฒจันทร์ ดูนักรบหญิงคุจาต่อสู้

ผู้หญิงตีกันก็นับเป็นภาพน่าดู แถมบางครั้งยังมีผิวกายวาบผ่านสายตาอีกต่างหาก

นอกชายฝั่งแอมะซอนลิลลี่ ใกล้ซากราชันทะเลขนาดกลางที่เพิ่งตาย มีเรือจอดอยู่สองลำ: ลำหนึ่งคือเรือรบขนาดใหญ่ของทหารเรือ มีเพียงรองพลเรือเอกขึ้นไปเท่านั้นที่มีสิทธิ์บัญชาการ อีกลำเป็นเรือโจรสลัดสีแดงขนาดเล็ก ลากด้วยงูทะเลยักษ์สองตัว

เรือลำหลังคือเรือโจรสลัดคุจา เรือประจำตัวของจักรพรรดินีโบอา แฮนค็อก

เหล่าโจรสลัดหญิงมองทหารเรือโดยไม่แสดงความเป็นศัตรู จักรพรรดินีของพวกเธอคือหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด โจรสลัดผู้ทรงพลังที่รัฐบาลโลกดึงมาใช้ถ่วงดุลสี่จักรพรรดิแห่งนิวเวิลด์

ในนาม เจ็ดเทพร่วมมือกับรัฐบาลโลกและทหารเรือ มีสิทธิ์ปล้นอย่างถูกกฎหมาย ตราบใดที่ไม่โจมตีประเทศสมาชิกของรัฐบาลโลก แม้ทหารเรือใกล้ ๆ ก็ทำได้แค่มอง

ตอบแทนกัน เจ็ดเทพจะจัดการโจรสลัดชั้นผู้น้อย หรือเข้าร่วมเป็นกำลังเสริมในศึกกับจักรพรรดิ

นักรบคุจาคนหนึ่งมองผู้นำทหารเรือด้วยแววตาชื่นชม แล้วตะโกนถาม

“นายเป็นคนฆ่าราชันทะเลตัวนั้นเหรอ”

ผู้นำทหารเรือ ชายวัยกลางคน หนวดแฮนด์เดิลบาร์ด ถือดาบ คือรองพลเรือเอกโมมองกะ แห่งกองบัญชาการ

โมมองกะตอบเสียงดัง

“ใช่ ชั้นเป็นคนสังหารมัน ชั้นรออยู่นาน ก่อนเรือโจรสลัดของพวกเธอจะมาถึง ราชันทะเลก็มาก่อนแล้ว”

แววตาชื่นชมของนักรบยิ่งเพิ่มขึ้น หญิงคุจาให้ค่าความแข็งแกร่งเหนือสิ่งอื่นใด ดังนั้นจักรพรรดินีของพวกเธอจึงต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของเกาะ และเป็นหนึ่งในสุดยอดนักสู้ของโลก

โมมองกะกล่าวต่อ

“ชั้นคือรองพลเรือเอกโมมองกะ จากกองบัญชาการทหารเรือ มาเพื่อเชิญเธอ จงปรากฏตัว เจ็ดเทพโจรสลัด โบอา แฮนค็อก”

เหล่าสตรีเห็นว่าท่าทีหยาบคายจึงปฏิเสธ

“พวกเราบอกแล้ว ฝ่าบาทจะไม่พบคุณ”

โมมองกะไม่สะทกสะท้าน โยนหนังสือพิมพ์ลงแล้วกล่าว

“ผู้บัญชาการกองที่สองแห่งโจรสลัดหนวดขาว พอร์ตกัส ดี. เอซ จะถูกประหารต่อสาธารณชน เวลาและสถานที่กำหนดแล้ว คำสั่งเรียกเจ็ดเทพนี้เป็นคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลโลก หากปฏิเสธ จะถือว่าสละตำแหน่งเจ็ดเทพ”

“เธอจะกลับไปเป็นโจรสลัดธรรมดา ถูกทหารเรือและรัฐบาลโลกไล่ล่า เธอเข้าใจไหม โบอา แฮนค็อก”

เสียงของโมมองกะลอยข้ามทะเล เรือคุจาเงียบงัน ทุกคนรู้ดีว่าการเสียตำแหน่งเจ็ดเทพหมายถึงอะไรต่อแอมะซอนลิลลี่

เสียงส้นสูงดัง “กึก กึก” ก้องขึ้นบนเรือโจรสลัดที่เงียบสงัด…

โปรดติดตามตอนต่อไป