ตอนที่ 27: วาไรตี้

อนที่ 27: วาไรตี้

เฉินหรานเดินทางมาถึงสถานีโทรทัศน์เพื่อรับข้อมูลเพิ่มเติมที่ผู้อำนวยการจางสั่งคนเตรียมไว้ให้ ข้อมูลส่วนใหญ่เป็นสถิติตัวเลขผู้ชมเชิงลึกซึ่งมีเฉพาะบุคลากรภายในสถานีเท่านั้นที่เข้าถึงได้ หลิวปิงที่บังเอิญเดินสวนกับเขาอดแปลกใจไม่ได้ที่เห็นเฉินหรานกลับมาทำงานในวันหยุด แต่ชายหนุ่มก็เลี่ยงตอบไปเพียงว่ามีงานค้างเล็กน้อยที่ต้องรีบจัดการให้เสร็จ

ความสำเร็จอย่างถล่มทลายของรายการ "เจ้าหนานโฟกัส" ทำให้หลิวปิงเองก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันจนแทบไม่ได้หลับนอน เขาเฝ้ามองเรตติ้งที่พุ่งสูงทำลายสถิติวันต่อวันด้วยความตื่นเต้นระคนกังวลใจไปพร้อมกัน แต่สำหรับเฉินหรานในเวลานี้ เป้าหมายของเขาขยับไปไกลกว่านั้นมากแล้ว หลังจากตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดจนถี่ถ้วน เขาก็ตรงดิ่งไปยังบ้านของผู้อำนวยการจางทันที

คู่แข่งที่น่าเกรงขาม

“เฉินหราน? ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะลูก?” ป้าหยุนถามด้วยความตกใจเมื่อเปิดประตูมาเจอเขา เฉินหรานทำได้เพียงส่งยิ้มรับกว้างๆ ก่อนที่ผู้อำนวยการจางจะเรียกเขาเข้าไปคุยในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง

“ฉันไปสืบข่าวมาให้แล้ว คู่แข่งของนายคือลูกชายของผู้อำนวยการหลินจวินแห่งช่องเศรษฐกิจ เขาชื่อ หลินฟาน ปีนี้อายุยี่สิบเก้า ทำงานที่ช่องบันเทิงมาตั้งแต่เรียนจบ ประสบการณ์โชกโชนและมีส่วนร่วมในการสร้างรายการมานับไม่ถ้วน” ผู้อำนวยการจางกล่าวอย่างช้าๆ เน้นย้ำทุกถ้อยคำ

ข่าวนี้ทำให้เฉินหรานต้องเพิ่มความระมัดระวังเป็นทวีคูณ ลำพังแค่เรื่องความสามารถเขามั่นใจว่าสู้ได้ไม่ยาก แต่ในแง่ของ "เส้นสาย" และ "ความคุ้นเคย" ภายในช่องบันเทิง หลินฟานย่อมถือไพ่เหนือกว่าเขามากนัก

“นายมีเวลาถึงแค่วันพุธเท่านั้นนะ เพราะรายการต้องรีบผลิตออกมาเพื่อเสียบแทนช่วงเวลาที่ว่างลงในผัง” ผู้อำนวยการจางถามด้วยความเป็นห่วงว่าเวลาเพียงสามวันจะเพียงพอหรือไม่ แต่เฉินหรานกลับตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและมั่นคงว่า “พอครับ!”

แผนงานที่สมบูรณ์แบบ

เมื่อผู้อำนวยการจางถามถึงไอเดียคร่าวๆ เฉินหรานก็เริ่มสาธยายโครงร่างรายการที่เขากลั่นกรองมาจากความทรงจำในชาติก่อน ผสมผสานเข้ากับข้อมูลท้องถิ่นที่เพิ่งได้รับมาอย่างลงตัว เขาพูดได้คล่องแคล่วและเป็นระบบจนผู้อำนวยการจางถึงกับตกตะลึง เพราะสิ่งที่เฉินหรานนำเสนอออกมานั้นไม่ใช่แค่ ‘ไอเดียลอยๆ’ แต่เป็น ‘แผนงานที่เกือบจะสมบูรณ์แบบ’ เลยทีเดียว

“ฉันคงให้คำแนะนำอะไรนายไม่ได้มากหรอก เพราะแผนงานนี้มันยอดเยี่ยมเกินกว่าที่ฉันจะจินตนาการไปถึงเสียอีก” ผู้อำนวยการจางยอมรับออกมาตามตรง “ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่านายจะคิดมันออกมาได้ในคืนเดียว”

เฉินหรานแสร้งแก้ตัวอย่างแนบเนียนว่าเขาเคยร่างความคิดนี้ไว้เล่นๆ ในช่วงเวลาว่าง และครั้งนี้มันช่างประจวบเหมาะพอดี ผู้อำนวยการจางจึงเบาใจลงและแนะนำให้เขารีบเขียนสรุปออกมาเป็นลายลักษณ์อักษรทันที

ลงพื้นที่จริง

“ยังเขียนตอนนี้ไม่ได้ครับ พรุ่งนี้ผมต้องไปสำรวจตามร้านเคทีวี (KTV) หลายๆ แห่งก่อน ผมต้องการข้อมูลสถิติบางอย่างจากที่นั่นครับลุง” เฉินหรานส่ายหน้าช้าๆ

แววตาของเฉินหรานในยามนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความประหม่าของเด็กจบใหม่จางหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยความมุ่งมั่นและความมั่นใจที่แผ่ซ่านออกมาจนผู้อำนวยการจางยังสัมผัสได้ เขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่ ‘ชนะ’ หลินฟานเพื่อชิงตำแหน่งเท่านั้น แต่เขาต้องการให้แผนงานนี้ ‘โดดเด่น’ จนทางสถานีต้องยอมสยบและอนุมัติให้สร้างเป็นรายการใหญ่ทันทีที่ได้เห็น

ความทะเยอทะยานที่ฉายชัดในแววตาของเฉินหราน บอกให้รู้ว่าเขากำลังจะเขย่าวงการวาไรตี้ให้สั่นสะเทือนไปทั้งวงการ!