ตอนที่ 352 ข้อดีคือรู้ผิด ข้อเสียคือไม่แก้!(ฟรี)

ตอนที่ 352 ข้อดีคือรู้ผิด ข้อเสียคือไม่แก้!

หลี่ตู๋ซิ่วมองบรรพชนน้อยยอดเขาเทียนจี สายตาแปลกประหลาดสุด ๆ

หมอนี่กำลังเต้นระบำอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตายชัด ๆ!

เขาไม่เข็ดจริง ๆ เหรอ?

ก้นทำจากเหล็กไหลหรือไง? พลังป้องกันเต็มแม็กซ์?

โอวหยางลั่วชิงปิดปากหัวเราะเบา ๆ "ยอดเขาเทียนจีสืบทอดวิชา 'หัวแข็ง' มาสินะ ศิษย์พี่ วันหน้าท่านคงไม่เป็นแบบนี้นะ?"

หลี่ตู๋ซิ่วกระแอม วางมือไพล่หลัง สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหยิ่งทะนง เผยมาดเจ้ายอดเขา "อะไรคือหัวแข็ง? ข้าว่าบรรพชนน้อยเรียกว่ากล้ารักกล้าเกลียด! พวกเราควรเอาเยี่ยงอย่าง!"

พูดจบ ในใจเขาก็ด่า: "ผายลม! จริง ๆ มันก็แค่คันก้น! หาเรื่องโดนเตะ!"

"ไปเถอะ ๆ เดี๋ยวเลือดกระเด็นใส่ หลินหยางเพิ่งติดต่อมา บอกว่าเพิ่งมาถึงแคว้นเทียน" มู่ชิงชิงยิ้มร่า

พูดจบ นางก็ลากโอวหยางลั่วชิงเดินไป

หลี่ตู๋ซิ่วมองบรรพชนน้อยอย่างระอา ถอนหายใจแล้วเดินตามไป

"เจ้าเด็กนี่ กล้าเล็งเป้าหมายของยอดเขาเต้าหยวน?"

"ก้นคันใช่ไหม?" บรรพชนน้อยยอดเขาเต้าหยวนคนหนึ่งเหลือบมองก้นบรรพชนน้อยเทียนจี พูดขึ้น

ในใจคิดว่า ต้องหาพวกมาช่วยรุมเตะสักหน่อย

คนเดียวดูเหมือนจะไม่พอสนองความต้องการของบรรพชนน้อยเทียนจีแล้ว!

"ยอดเขาเทียนจีมีข้อดีคือรู้ผิด!"

"แต่ก็มีข้อเสียคือ ไม่แก้!"

บรรพชนน้อยคนอื่นส่ายหน้ายิ้ม หลายปีในสุสาน เห็นคนยอดเขาเทียนจีโดนเตะมานับไม่ถ้วน

ตั้งแต่รุ่นทวด ยันรุ่นหลานที่เพิ่งหัดเดิน ล้วนเหมือนกัน! ปากพาซวยสืบทอดทางสายเลือด!

คำว่า 'หาเรื่องตาย' เหมือนสลักอยู่ในชะตาชีวิต ลบไม่ออก วัน ๆ ไม่หาเรื่องตาย ก็กำลังเดินทางไปหาเรื่องตาย

เมื่อทุกคนจากไป นอกถ้ำเหลือแค่เจียงรั่วเหยากับบรรพชนน้อยเทียนจีสองคน

เจียงรั่วเหยารับดอกกุหลาบมา ดมเบา ๆ "หอมดีนะ"

"รับดอกไม้พี่ แสดงว่าตกลงแล้ว?" บรรพชนน้อยเทียนจีตาลุกวาว จ้องเจียงรั่วเหยาอย่างคาดหวัง

เจียงรั่วเหยาจู่ ๆ ก็ยิ้มหวานมองเขา "ท่านพ่อบอกว่า คนที่ความคิดไม่ซื่อ ตีสักทีก็หายซ่าแล้ว!"

ได้ยินดังนั้น บรรพชนน้อยเทียนจีรู้ตัวว่างานเข้า

เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง จ้องเจียงรั่วเหยา "เจ้า... เจ้าจะทำอะไร?"

"ข้าต้องบอกไว้ก่อนนะ สำนักเค่าซานขี้ปกป้องที่สุด ถ้าเจ้าแตะต้องข้า พวกเขาไม่ปล่อยเจ้าแน่!"

"อ๊าก..."

วินาทีถัดมา เสียงร้องโหยหวนดังทะลุเมฆ ก้องฟ้า

ในถ้ำ ลั่วหานเยว่กับมู่ชิวเสวี่ยสะดุ้งโหยงกับเสียงร้องสยองขวัญ

พอทั้งคู่รีบวิ่งออกมาดู เจียงรั่วเหยาก็หายไปแล้ว

เหลือแต่บรรพชนน้อยเทียนจีนอนคว่ำอยู่

"บรรพชนน้อย ก้นท่านเป็นอะไรไป?" มู่ชิวเสวี่ยแก้มแดงระเรื่อ ลังเลนิดหน่อย ชี้ไปที่ก้นบรรพชนน้อยเทียนจี

"โดนเตะแน่ ๆ แต่... บวมขนาดนี้ ต้องโดนไปกี่ทีเนี่ย?" ลั่วหานเยว่หน้าตาแปลก ๆ (¬_¬ )

มองก้นที่บวมเป่งนูนสูง แม้แต่นางยังอยากเข้าไปเตะสักสองที สัมผัสน่าจะเด้งดึ๋ง

เห็นที่พื้น บรรพชนน้อยเทียนจีนอนคว่ำ ก้นบวมฉึ่งจนกางเกงแทบปริ และตรงกลางร่องก้น ดันมีดอกกุหลาบสีแดงสดเสียบอยู่!

ภาพนี้ อุบาทว์ตามาก!

ลั่วหานเยว่และมู่ชิวเสวี่ยรู้สึกทนดูไม่ได้ มองดอกกุหลาบบนก้นบรรพชนน้อย จู่ ๆ ก็ขำ

"อุ๊บ ฮ่าฮ่าฮ่า..." ในที่สุดก็กลั้นไม่อยู่ หัวเราะลั่น (≧ω≦) ขอบใจนะ

"ทั้งสองคือศิษย์ยอดเขาเซี่ยเสวียนสินะ? ข้าดูแล้วพวกเจ้าก็สวยดีนะ สนใจเป็นแฟนพี่ไหม?"

"พี่เป็นคนใจกว้าง ไม่ถือสาที่มีแฟนสองคนหรอก"

ได้ยินเสียงหัวเราะ บรรพชนน้อยเทียนจีเงยหน้า เห็นความงามของลั่วหานเยว่ทั้งสอง หัวใจก็เต้นรัว เผลอพูดออกมา

ได้ยินดังนั้น ลั่วหานเยว่ทั้งสองมองตากัน มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์

วินาทีถัดมา เท้าสวย ๆ สองข้าง ก็เตะเข้าที่ก้นบรรพชนน้อยเทียนจีซ้ายขวา

"ดึ๋ง!"

"อ๊าก..."

…

ความซวยของบรรพชนน้อยเทียนจียังไม่จบ

ตอนที่เขากุมก้นเดินกะเผลกออกจากเทือกเขาหลงเยวี่ย บรรพชนน้อยยอดเขาเต้าหยวนหลายคนก็ดักรออยู่แล้ว

พอเห็นบรรพชนน้อยเทียนจี ใบหน้าของทุกคนก็ฉีกยิ้ม "เป็นมิตร" (??ω??)

"พวกเจ้า... พวกเจ้าจะทำอะไร?"

บรรพชนน้อยเทียนจีถอยกรูด สีหน้าหวาดกลัว "ถ้าพวกเจ้ารุมรังแกข้า ข้าจะเรียกคนนะ พวกเจ้า... อ๊าก... อย่าเข้ามานะ!"

"เคี๊ยก ๆๆ!"

……

ศึกเทือกเขาเทียนจูสะเทือนเส้นทางจักรพรรดิ ข่าวแพร่ไปทั่วเก้าแคว้นอย่างรวดเร็ว

ยกเว้นแคว้นตี้ที่ยังไม่เปิด อีกแปดแคว้นที่เหลือต่างแตกตื่นกับข่าวนี้ ผู้บ่มเพาะนับไม่ถ้วนฮือฮา

กลุ่มพันธมิตรสองพันคนในเส้นทางจักรพรรดิหมายความว่ายังไง?

นั่นแทบจะไร้เทียมทาน!

ไม่มีใครต่อกรได้ ไม่มีใครกล้าเป็นศัตรู!

แต่กองกำลังมหาศาลขนาดนั้น กลับโดนสำนักเค่าซานฆ่าล้างบาง!

แล้วสำนักเค่าซานที่ทำลายหวงถิงได้ แข็งแกร่งขนาดไหน?

ก่อนหน้านี้ หลายคนไม่เคยได้ยินชื่อสำนักเค่าซานด้วยซ้ำ

บางคนเดาว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เปลี่ยนชื่อหรือเปล่า

แต่ไม่นานก็มีคนขุดประวัติ พบว่าสำนักเค่าซานเป็นแค่หนึ่งในเก้าสำนักเซียนของแดนตะวันออก ดาวเป่ยโต่ว

แถมอยู่อันดับหก!

เทียบพลังแล้ว ห่างไกลกับหวงถิงมาก

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ทำลายเนื้อร้ายอย่างหวงถิงได้ในศึกเทือกเขาเทียนจู คืนความสงบสุขให้เส้นทางจักรพรรดิ!

ผู้คนนับไม่ถ้วนสงสัย แต่ก็เคารพสำนักเค่าซาน!

ต้องรู้ว่า การที่สำนักเค่าซานทำลายหวงถิง ช่วยชีวิตผู้บ่มเพาะนับสิบล้านคนได้!

ไม่มีหวงถิง ต่อไปพวกเขาก็ไม่ต้องอยู่อย่างหวาดระแวงว่าจะโดนลอบฆ่า

แค่ข้อนี้ หลายคนก็ขอบคุณสำนักเค่าซานสุดซึ้ง!

หวงถิงพินาศ นักฆ่าที่กระจัดกระจายก็ไม่กล้าหือ กลายเป็นหนูข้างถนน ใครเห็นก็ตี!

และหลังจากข่าวสำนักเค่าซานทำลายหวงถิงหลุดออกไป ความลับอีกเรื่องก็ถูกขุดคุ้ย

ลือกันว่าเหตุผลที่สำนักเค่าซานทำลายหวงถิงได้ เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่ง

เจียงรั่วเหยา!

หญิงสาวนามเจียงรั่วเหยา อ้างตัวว่าเป็นธิดาเทพแห่งแดนเทพไท่ชู

เป็นนางที่ควักคัมภีร์จักรพรรดิห้าเล่ม จ้างวานกลุ่มผู้บ่มเพาะนับหมื่น ให้ทำลายหวงถิงที่แข็งแกร่งได้ในเวลาสั้น ๆ!

ได้ยินว่าเจียงรั่วเหยาเอาคัมภีร์จักรพรรดิห้าเล่มมาเป็นค่าจ้าง หลายคนกัดฟันกรอดด้วยความเสียดาย

พวกเขาเสียใจที่ไม่ได้ไปดูการต่อสู้ พลาดโอกาสทองนี้ไป!

ส่วนคนที่ได้คัมภีร์ไป ก็ซ่อนตัวเงียบ

คัมภีร์จักรพรรดิทำให้คนเสียสติได้ ตอนนี้กระแสกำลังแรง พวกเขาไม่กล้าโผล่หัว กลัวโดนดักปล้น!

"เจียงรั่วเหยา ท่านเป็นถึงธิดาเทพไท่ชู ทำไมต้องฆ่าองค์ชายเผ่าข้า?"