ตอนที่ 241 ตระกูลโบราณบรรพกาล? ทนมือทนเท้าไหม? ตอนที่ 241 ตระกูลโบราณบรรพกาล? ทนมือทนเท้าไหม?(ฟรี)

ตอนที่ 241 ตระกูลโบราณบรรพกาล? ทนมือทนเท้าไหม?

ผู้อาวุโสใหญ่เผ่าสงครามก็มองมา หน้าตาตื่นเต้น ในใจตะโกนลั่น

ในฐานะคนส่วนน้อยที่รู้พลัง "จริง" ของฮวาอวิ๋นเฟย เขาอดสมเพชชายชุดหรูไม่ได้!

ด่าผู้อาวุโสอวิ๋นจวีก็ได้ ทำไมต้องแหยมเทพองค์นี้?

มองชายชุดหรู เหมือนเห็นตัวเองเมื่อปีก่อน ตอนนั้นอาศัยบารมีเผ่าสงคราม กร่างสุดขีด

แล้วไง ฮวาอวิ๋นเฟยแค่ลงมือนิดเดียว ไม่เพียงกดเผ่าสงคราม ยังกดเหยากวง น่ากลัวขนาดไหน!

ข้างหลังฮวาอวิ๋นเฟย พวกเย่ปู้ฝานหน้าเย็น ตาอำมหิต จ้องชายชุดหรู เหมือนมองคนตาย

ลบหลู่ท่านอาจารย์ โทษตาย!

ไม่ใช่แค่พวกเขา ศิษย์ ผู้อาวุโสสำนักเค่าซานลุกขึ้น จ้องชายชุดหรู ตาขวาง

ใครลบหลู่คนสำนักเค่าซาน โดนรุมประชาทัณฑ์แน่!

วันนี้ คนนี้ไม่ได้ออกไปดี ๆ แน่!

แต่ทว่า ชายชุดหรูไม่รู้ตัว มาจากตระกูลโบราณบรรพกาล ตระกูลแกร่ง ให้ความกล้าเขา!

ต่อให้เป็นแดนเทพไท่ชู ถ้าไม่ผิดใจกันตรง ๆ ก็ต้องไว้หน้าตระกูลโบราณบรรพกาล!

"ทำไม ไม่พอใจ?"

ชายชุดหรูยิ้มเยาะ กวาดตามองศิษย์ อาวุโสสำนักเค่าซาน ดูถูก "อย่าว่าแต่สำนักเค่าซานมีกึ่งจักรพรรดิคนเดียว ต่อให้มีสิบคน ต่อหน้าตระกูลเฉา ก็แค่มดปลวก!"

"ข้าจะไป ก็ไปเอง ถ้าข้าไม่ไป พวกเจ้ากล้าไล่ข้า?"

ประโยคนี้ ทำเอาคนสำนักเค่าซานขำ

"ซวยจริง ๆ วันมงคล มีคนบ้าหลุดมา"

"แม่ม อย่าห้ามข้า ขอต่อยสักหมัด รับหมัดข้าแล้วไม่ตาย ถือว่าเจ้าแน่! แค่กึ่งนักบุญ จะพลิกฟ้าเหรอ!"

ผู้อาวุโสหลายคนกัดฟัน อยากเผยพลัง ฆ่าชายชุดหรูทิ้ง

ตอนนั้น เจียงรั่วเหยามองฮวาอวิ๋นเฟย ยิ้มบาง มุมปากโค้งสวย "เขาด่าเจ้าขยะ ไม่โกรธเหรอ?"

"เขาว่าเจ้าพูดมั่ว ไม่โกรธเหรอ?" ฮวาอวิ๋นเฟยย้อน

สองคนสบตา ยิ้มกว้าง แต่ยิ้มเย็นยะเยือก พูดพร้อมกัน "ย่อมโกรธ!"

พูดจบ ลุกขึ้นเดินหาชายชุดหรู

"เทพธิดาเจียง ข้าพูดไม่ผิด เจ้าพูดเรื่องไม่มีในประวัติศาสตร์ นี่ไม่ใช่พูดมั่ว?"

"หรือแดนเทพไท่ชูเป็นสำนักไร้เหตุผล?"

เห็นเจียงรั่วเหยากับฮวาอวิ๋นเฟยเดินมา ชายชุดหรูยังแถ

"เรื่องไม่มีในประวัติศาสตร์มีเยอะ ไม่ได้แปลว่าไม่เคยเกิด"

"อย่าใช้สายตาสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ มองอดีต เพราะเจ้า ไม่คู่ควร!"

เจียงรั่วเหยาเดินมา ยิ้มเย็น แฝงจิตสังหาร

ฮวาอวิ๋นเฟย "ลบหลู่สำนักเค่าซาน โทษตาย!"

ชายชุดหรูไม่กล้าปะทะเจียงรั่วเหยา ในฐานะผู้อาวุโสตระกูลเฉา เขารู้ความน่ากลัวของแดนเทพไท่ชู

แต่สำนักเค่าซานต่างกัน ระดับนี้ ไม่อยู่ในสายตาตระกูลเฉา ไม่ต้องกลัว!

ชายชุดหรูจ้องฮวาอวิ๋นเฟย "หุบปาก! ตรงนี้ไม่มีที่ให้เจ้าพูด!"

"สำนักเค่าซานจะหาหน้าก็ได้ แต่เปลี่ยนคนซะ อย่าแหยมตระกูลเฉา ไม่งั้น... หึ!"

ความหมายชัด ฮวาอวิ๋นเฟยพูดมาก เขาจะสั่งสอน

และกล้าฟันธง ต่อให้สั่งสอนฮวาอวิ๋นเฟย สำนักเค่าซานก็ไม่กล้าทำอะไรเขา

เพราะคนหนุนเขาคือตระกูลเฉาอันยิ่งใหญ่! สำนักเค่าซานแหยมไม่ได้!

ปัง!

แต่ทว่า สิ้นเสียง หมัดก็มา!

ฮวาอวิ๋นเฟยไม่รู้โผล่มาตอนไหน ต่อยท้องชายชุดหรู ตัวงอเป็นกุ้ง

"อ๊าก!"

ชายชุดหรูไม่ทันตั้งตัว ท้องโดนหนัก ร้องลั่น จะสู้กลับ พบว่าพลังโดนฮวาอวิ๋นเฟยผนึก!

"เจ้า... เจ้าไม่ใช่ไต่สวรรค์!"

ชายชุดหรูใช้พลังไม่ได้ หน้าซีด ตะโกน "เจ้ากล้าแตะต้องข้า ไม่กลัวตระกูลโบราณบรรพกาลโกรธเหรอ?"

เจอคำขู่ ฮวาอวิ๋นเฟยขำ "ตระกูลโบราณบรรพกาล? ไอ้ตัวนั้น ทนมือทนเท้าไหม?"

"เจ้า! จองหอง!" ชายชุดหรูได้ยิน แทบกระอักเลือด

อะไรคือตระกูลโบราณบรรพกาลทนมือทนเท้าไหม?

หรือสำนักเค่าซานกล้าเปิดศึกกับตระกูลโบราณบรรพกาล?

"เปิ่นจั้วกร่างแล้วไง แน่จริงก็มาตีสิ?" ฮวาอวิ๋นเฟยยิ้มเย็น ยกมือต่อยหน้าชายชุดหรู

เสียงเหมือนแก้วแตก กะโหลกชายชุดหรูแตกละเอียด!

แต่เจ็ดทวารชายชุดหรูไม่มีเลือดไหลสักหยด โดนฮวาอวิ๋นเฟยผนึกไว้ในตัว!

วันมงคลห้ามเห็นเลือด ฮวาอวิ๋นเฟยผนึกเลือดไว้ในตัวชายชุดหรู

ตอนนี้ หัวและท้องชายชุดหรู เหมือนถุงเลือด เต็มไปด้วยเลือด!

"ซี๊ด~ นักพรตเต้าหยวนอัดกึ่งนักบุญไม่มีทางสู้ ระดับเขาเท่าไหร่?"

"ไม่รู้ ภายนอกไต่สวรรค์ แต่ดูจากฝีมือ น่าจะนักบุญขั้นต้น!"

"ใช่ นักพรตเต้าหยวนน่าจะระดับนักบุญ! ถ้าไม่ใช่วันมงคลห้ามเห็นเลือด คงฆ่าอาวุโสตระกูลเฉาในหมัดเดียว!"

"น่ากลัว ร้อยห้าปี เป็นนักบุญ ยุคทองยังหายาก!"

คนมุงตกใจ

แม้ฮวาอวิ๋นเฟยใช้วิธีบ้าน ๆ แต่ดูออก ระดับนักบุญแน่!

"อื้อ!"

ชายชุดหรูโดนตีเป็นถุงเลือด พูดไม่ได้ ตาถลน ส่ายหน้าด้วยความกลัว

"อย่าเพิ่งให้ตาย ข้ายังไม่หายแค้น"

เจียงรั่วเหยาลงมือ ซ้ายขวา ผลัดกันตีชายชุดหรู เข้าขา

ยิ่งตี ยิ่งมันส์ หยุดไม่ได้

ไม่นานชายชุดหรูหยุดร้อง เดินอยู่ขอบเหวความตาย จะตายแหล่มิตายแหล่

วิ้ง!

ทันใดนั้น เงาร่างพุ่งจากจิตสำนึกชายชุดหรู ยืนบนหัว

เป็นชายชราผมขาว เคราขาว ตาเป็นประกาย น่าเกรงขาม

"ใครแตะหลานรักข้า!"

เห็นสภาพชายชุดหรู ชายชราโกรธ คำราม กลิ่นอายน่ากลัวระเบิด!

"จื่อหยางต้าเซิ่ง!"

"ใช่ เขาเอง!"

คนนั่งอยู่ระดับสูง จำได้

เขาคือมหาปราชญ์ในประวัติศาสตร์ตระกูลเฉา นิสัยประหลาด หวงลูกหลานมาก!