ตอนที่ 70 ลัทธิข้าไม่เคยก้มหัว

ตอนที่ 70 ลัทธิข้าไม่เคยก้มหัว

นักพรตเสวียนเหอข้าง ๆ ได้ยินบทสนทนา ยิ้มภูมิใจ สมเป็นบรรพชน วิสัยทัศน์กว้างไกล วิธีการแยบยล

แบบอย่างของข้า!

รอพวกนั้นหาของมาเยอะ ๆ พวกเราค่อยเข้าไปปล้น

แบบนั้น ไม่ต้องเสียเวลาหา แถมได้ของเยอะกว่า

ปล้นร้อยคน พันคน ของที่ได้ ย่อมเยอะกว่าหาเอง!

เต้าซูอู๋กล่าว "นัดแนะคนอื่นให้ดี ถึงเวลาลงมือพร้อมกัน ปล้นได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น!"

"เตรียมถุงเก็บของไปเยอะ ๆ!"

"แต่จำไว้ ห้ามทิ้งร่องรอย! พกของวิเศษอำพรางไปด้วย!"

"พวกเจ้าปล้นคนอื่น ข้าไปปล้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์!"

นักพรตอวิ๋นเทียนพยักหน้ารัว ๆ คิดภาพตาม ใจที่สงบมานาน กลับมาเต้นแรง

ตื่นเต้นชะมัด!

นักพรตเสวียนเหอก็เหมือนกัน อายุพันกว่าปี ไม่เคยทำเรื่องตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน

"เอ๊ะ?"

เต้าซูอู๋มองไปที่มิติหนึ่งใกล้สุสาน สงสัย

"คนของลัทธิเทพสุริยันจันทรา ทำไมยังไม่เข้าไป? ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นเข้าไปตั้งนานแล้ว"

ตรงนั้น ยอดฝีมือลัทธิหลายคนยืนจ้องสุสาน ลังเลไม่กล้าเข้า สุดท้ายถอนหายใจ ถอยหลัง กลับไปเฉยเลย

ท่าทีนี้ ทำเอาทั้งสามงง

รอมาตั้งหลายเดือน สุสานอยู่ตรงหน้า ทำไมจู่ ๆ ไม่เข้า?

...

เหนือดาวเป่ยโต่ว อวกาศ สนามรบฮวาชางฉงกับบรรพชนลั่วหนิง สองคนยืนอยู่ หน้าดำคร่ำเครียด ข่มความโกรธ

คนหนึ่งคือเจ้าลัทธิเทพสุริยันจันทรา

อีกคนคือชายชรา ชุดคลุมแดงเพลิง หนวดเคราขาวโพลน หน้าตอบ ร่างกายแผ่กลิ่นอายความตายจาง ๆ

คนนี้คือ 'บรรพชนลั่วหยาง' บรรพชนในประวัติศาสตร์ลัทธิ อายุขัยใกล้หมด เข้าแหล่งกำเนิดจักรพรรดิหลับใหลมานาน

สองวันก่อน ป้ายวิญญาณของบรรพชนลั่วหนิงในหอบรรพชน แตกละเอียด!

แปลว่า บรรพชนลั่วหนิงตายแล้ว!

เมื่อกี้ เพิ่งฆ่าชายชุดดำแสดงชาวโลกกลางอวกาศ!

แต่จู่ๆ ก็ตาย!

ตกใจแล้ว ลัทธิรีบปิดข่าว ห้ามคนเฝ้าหอบรรพชนพูด

เพื่อความมั่นใจ จับขังลืม กันเหนียว

บรรพชนระดับนักบุญตาย เจ้าลัทธิรู้ดี เรื่องนี้สะเทือนดินแดนตะวันออก!

ถ้ารู้ไปถึงหูเหยากวง โดนเยาะเย้ยแน่

เจ้าลัทธิตัดสินใจเข้าเขตหวงห้าม เชิญบรรพชนลั่วหยางออกมา

เขาเป็นพ่อของบรรพชนลั่วหนิงด้วย

ต่อการตายของลูกชาย เขาดูสงบ อายุขนาดนี้ ปลงตกแล้ว

เทียบกับความตายลูกชาย เขาห่วงหน้าตาลัทธิมากกว่า

จักรพรรดิสุริยันจันทราคือศรัทธา!

ใครกัน กล้าฆ่าบรรพชนระดับนักบุญของลัทธิ เบื่อชีวิตแล้วเหรอ?

ฆ่าคนสำคัญของลัทธิติด ๆ กัน นี่คือการประกาศสงคราม?

บรรพชนลั่วหยางมองเจ้าลัทธิ "เจ้าแน่ใจนะ ว่าชายชุดดำ ถูกลั่วหนิงฆ่าแล้ว?"

เจ้าลัทธิพยักหน้ามั่นใจ "แน่ใจ หลายคนเห็น"

"ศึกนักบุญ ยุคเสื่อมถอยหายาก หลายขุมกำลังใช้อาวุธวิเศษส่องดูการต่อสู้"

บรรพชนลั่วหยางเงียบ เขาพยายามทำนายหลายรอบ ไม่ได้ผล!

อวกาศแถบนี้ ถูกคนใจกล้าทำความสะอาดแล้ว สะอาดเอี่ยม ไม่มีร่องรอย!

แม้แต่เส้นลิขิตสวรรค์ ก็ไม่มีกลิ่นอายบรรพชนลั่วหนิงติดอยู่

"ใครกันวิธีการแนบเนียนขนาดนี้?"

"ทำให้ข้าจับต้นชนปลายไม่ถูก หาเบาะแสไม่ได้เลย"

"แม้แต่ใช้อาวุธจักรพรรดิ ก็หาหลักฐานไม่ได้"

ตราประทับดาราสุริยันจันทราลอยข้างกาย แสงจาง ๆ กฎจักรพรรดิเข้มข้น

"ลั่วหนิงตาย ชายชุดดำโผล่มาอีกไหม?" บรรพชนลั่วหยางถาม

เจ้าลัทธิส่ายหน้า "ไม่กี่วันมานี้ ไม่เจอร่องรอย"

"ท่านบรรพชนสงสัยว่าเขายังไม่ตาย?"

บรรพชนลั่วหยางหรี่ตา "ตอนนี้มีสองความเป็นไปได้ หนึ่ง คนผู้นั้นซ่อนพลัง ระเบิดออกมาตอนสุดท้าย แลกชีวิตกับลั่วหนิง"

"สอง คนผู้นั้นมีพวก ลั่วหนิงแพ้เพราะโดนรุม ตายในที่สุด!"

เจ้าลัทธิขมวดคิ้ว "งั้นแปลว่า วันนั้น ที่คนทั้งเป่ยโต่วเห็น คือภาพลวงตา?"

เขาฟังความหมายแฝงออก!

แต่ถ้า วันนั้นทุกคนเห็นภาพลวงตาจริง ๆ ก็น่ากลัวมาก!

ใคร ระดับไหน วางค่ายกลลวงตาครอบคลุมทั้งดาวเป่ยโต่วได้?

หลอกทุกคนได้?

บรรพชนลั่วหยางพยักหน้า "ข้อแรกไม่สมเหตุสมผล ถ้าแลกชีวิต แล้วใครทำลายหลักฐาน?"

"แถมทำลายซะเนียน อาวุธจักรพรรดิยังหาไม่เจอ!"

"ดังนั้น ข้อสองเป็นไปได้มากสุด ลั่วหนิงตายเพราะโดนรุม อีกฝ่ายใช้ภาพลวงตาหลอกทุกคน!"

พูดจบ บรรพชนลั่วหยางถอนหายใจ "ถ้าเป็นข้อสองจริง คนที่จ้องเล่นงานเรา อาจเป็นองค์กร!"

"จะสร้างภาพลวงตาหลอกคนทั้งโลกได้ ต้องใช้ยอดฝีมือระดับท็อปหลายคนร่วมมือกัน!"

เจ้าลัทธิคิด "ท่านบรรพชน เป็นไปได้ไหม คนสร้างภาพลวงตา มีแค่คนเดียว คนที่... พลังลึกล้ำยากหยั่งถึง!"

"และร่องรอยการต่อสู้ คนนี้ก็เป็นคนทำลาย?"

บรรพชนลั่วหยางมองเจ้าลัทธิ ข้อสันนิษฐานนี้ กล้ามาก คนเดียวทำได้ขนาดนี้ ระดับต้องสูงแค่ไหน?

อย่างน้อยต้องระดับราชันย์นักบุญ แถมต้องมีอาวุธวิเศษช่วย

ดาวเป่ยโต่วเสือหมอบมังกรซ่อน ยอดฝีมือเยอะแยะ จะหลอกยอดฝีมือทั่วหล้า ความเป็นไปได้ต่ำมาก!

เจ้าลัทธิกล่าว "ไม่ว่าแบบไหน ก็พิสูจน์ว่า ฝ่ายตรงข้ามต้องแกร่งมาก อาวุธก็ดี"

"งั้น ท่านบรรพชน เราจะทำไง?"

"กลืนเลือดลงคอ?"

ได้ยินดังนั้น บรรพชนลั่วหยางตาถลน ระเบิดพลังนักบุญ ซัดเจ้าลัทธิกระเด็น ตวาดลั่น "ลัทธิเทพสุริยันจันทรา ไม่เคยก้มหัว!"

"เจ้าเป็นเจ้าลัทธิรุ่นปัจจุบัน คุมทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พูดจาแบบนี้ออกมาได้ยังไง!"

"หน้าจักรพรรดิสุริยันจันทรา เจ้าเอาไปทิ้งหมดแล้ว!"

ความประทับใจที่มีต่อเจ้าลัทธิ หายวับไปกับตา

เจ้าลัทธิแม้จะเป็นกึ่งนักบุญ แต่โดนพลังนักบุญของบรรพชนลั่วหยางเข้าไป ปลิวไปหมื่นลี้ กระอักเลือด ชนดาวแตกไปดวงหนึ่งถึงหยุด

เขากุมอก ตะเกียกตะกายลุกขึ้น หน้าซีด รู้ตัวว่าพูดผิด

บินกลับมาหาบรรพชนลั่วหยาง เจ้าลัทธิไม่กล้าพูดอะไร

บรรพชนลั่วหยางแค่นเสียง "กฎลัทธิ เจ้าน่าจะรู้ดีกว่าใคร!"

"ลัทธิข้าไม่เคยก้มหัว และไม่มีใครทำให้ลัทธิข้าก้มหัวได้!"

"เรื่องนี้ ไม่จบง่าย ๆ!"

"เรียกทุกคนรวมตัว ไปสืบ หาร่องรอยชายชุดดำ"

"ในเมื่อเขาท้าทายลัทธิเราซ้ำซาก ต้องมีความแค้นกับเรา มีโอกาส ต้องโผล่มาอีกแน่!"

"ทุกคนที่รู้เรื่องนี้ ลงประทับวิญญาณ ใครแพร่งพราย ตาย!"

เจ้าลัทธิพยักหน้าเงียบ ๆ

สุดท้าย ทั้งสองกลับดาวเป่ยโต่ว เริ่มระดมพลยอดฝีมือลัทธิ ปูพรมค้นหาร่องรอยชายชุดดำ

พอพวกเขาไป ห่างออกไปไม่กี่หมื่นลี้ บนดาวสลัวดวงหนึ่ง ชายชุดดำสวมหน้ากากปรากฏตัว

ทั้งตัวแปะยันต์อำพราง ตัดขาดกลิ่นอาย

"หาข้าเจอ ก็แปลกแล้ว!"