ตอนที่ 41 ลงชื่อได้แดนเทพกาลเวลา หนึ่งหมื่นวัน... คือกี่ปี?

ตอนที่ 41 ลงชื่อได้แดนเทพกาลเวลา หนึ่งหมื่นวัน... คือกี่ปี?

"ระบบ เริ่มลงชื่อ"

เย่ปู้ฝานและหวงเสวียนกำลังเข้าฌานอย่างลึกซึ้ง ฮวาอวิ๋นเฟยที่ว่างงานอยู่ เดินมานั่งที่โต๊ะ รินชาจิบเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น

[ติ๊ง! ลงชื่อสำเร็จ ระยะเวลาลงชื่อสะสม: หนึ่งร้อยปีกับอีกเจ็ดเดือน]

[รางวัลลงชื่อ: แดนเทพกาลเวลาหนึ่งแห่ง]

"แดนเทพกาลเวลา?"

ฮวาอวิ๋นเฟยเลิกคิ้ว มันคืออะไร?

"ไม่ต้องให้ข้าสอนหรอกนะ?"

[ติ๊ง! แดนเทพกาลเวลาคือมิติลี้ลับพิเศษ อัตราการไหลของเวลาภายในเร็วกว่าโลกภายนอกสามสิบเท่า กล่าวคือโลกภายนอกหนึ่งวัน ในแดนเทพกาลเวลาผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน]

"เชี่ย!"

ฮวาอวิ๋นเฟยลุกพรวด สีหน้าตกตะลึง

แดนเทพกาลเวลาเป็นสมบัติล้ำค่าขนาดนี้เชียวหรือ!

1:30!

ฝึกสามสิบวัน ข้างนอกผ่านไปแค่วันเดียว

สมบัติระดับนี้ ถ้าโลกภายนอกรู้เข้า ต้องเกิดศึกนองเลือดแย่งชิงกันแน่

เวลาคือกฎเกณฑ์ที่ควบคุมยากที่สุด

ต่อให้เป็นจักรพรรดิ ก็ทำได้แค่เดินทวนกระแสเวลาชั่วคราว เปลี่ยนแปลงอะไรในห้วงเวลาไม่ได้มากนัก

ส่วนอาวุธวิเศษด้านเวลา ทั้งดาวเป่ยโต่วแทบจะไม่มี

อย่างมากก็ต่างกับโลกภายนอกไม่กี่ชั่วยาม

แค่นั้นก็ถือเป็นสมบัติล้ำค่าหาได้ยากยิ่งแล้ว

แต่แดนเทพกาลเวลานี้ กลับทำได้ถึงสามสิบเท่า

"วันหน้า เบื่อ ๆ ก็มีที่ไปแล้ว ซุ่มไปฝึกไป"

"ชีวิตอมตะ อยู่แค่เอื้อมแล้วไม่ใช่รึ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยดีใจสุดขีด

[ติ๊ง! แจ้งเตือนโฮสต์ เนื่องจากความต่างของเวลา อายุขัยในแดนเทพกาลเวลาก็จะลดลงเร็วขึ้นตามไปด้วย หากผู้ที่อายุขัยใกล้หมดเข้าไป จะเร่งความตายให้เร็วขึ้นสามสิบเท่า]

[และการอยู่ในห้วงเวลานานเกินไป อาจทำให้หลงลืมตัวตน แยกแยะความจริงกับความฝันไม่ออก กฎแห่งเวลาที่ทรงพลังอาจลบความทรงจำบางส่วน...]

ได้ยินระบบเตือน ฮวาอวิ๋นเฟยกลับยิ้มมุมปาก

เขานึกวิธีจัดการพวกตาแก่ที่ชอบมาหาเรื่องได้แล้ว

"ตาแก่พวกนี้ส่วนใหญ่อายุเยอะ ใครมาหาเรื่อง จับยัดเข้าแดนเทพกาลเวลา ให้กาลเวลากัดกินจนตายซะ!"

"แบบนี้ ประหยัดแรงข้าไปเยอะ!"

ตอนนั้นเอง ป้ายคำสั่งโบราณปรากฏขึ้นบนมือฮวาอวิ๋นเฟย ป้ายสีเทาดำ มีลายเส้นสีฟ้า ด้านหลังสลักคำว่า 'กาลเวลา'

[แดนเทพกาลเวลาอยู่ในป้ายคำสั่งนี้ โฮสต์แค่กำหนดจิต ก็เข้าไปได้]

"ที่ข้าอยากรู้คือ แดนเทพกาลเวลามีพลังโจมตีไหม?"

[ไม่มี]

"งั้นข้าควบคุมอะไรได้บ้าง?"

[โฮสต์สามารถควบคุมกฎแห่งเวลาภายในแดนเทพกาลเวลาได้ สามารถรวมกฎแห่งเวลาทั้งหมดไปที่คนคนเดียว ทำให้เวลาของคนคนนั้นเดินเร็วขึ้นในอัตราส่วน 1:10000]

"หนึ่งหมื่นวัน... คือกี่ปี?"

ฮวาอวิ๋นเฟยกำลังคำนวณ จู่ ๆ ยอดเขาเต้าหยวนก็สั่นสะเทือนรุนแรง

"ค่ายกล ทำงาน!"

ฮวาอวิ๋นเฟยขมวดคิ้ว ไม่ตื่นตระหนก ใช้นิ้วสั่งการ เปิดค่ายกลทั้งหมดของยอดเขาเต้าหยวน ตรึงยอดเขาไว้

ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนก็เบาลง เหลือเพียงแรงสั่นริก ๆ

"เกิดอะไรขึ้น?"

ฮวาอวิ๋นเฟยเดินออกจากถ้ำ นักพรตเทียนจีก็ออกมาเหมือนกัน สีหน้าตื่นตระหนก

นักพรตเทียนจีใช้นิ้วแตะที่หว่างคิ้ว ทันใดนั้น ดวงตาแนวตั้งก็เปิดออกที่หน้าผาก แสงทองสาดส่อง สะกดวิญญาณ

นี่คืออิทธิฤทธิ์ของนักพรตเทียนจี เนตรสวรรค์!

เขาเปิดเนตรสวรรค์ กวาดมองไปรอบสำนักเค่าซานรัศมีหลายหมื่นลี้ พบว่าผืนดินทั้งหมดกำลังสั่นสะเทือนรุนแรงด้วยพลังลึกลับ

เขามองไปไกลกว่านั้น แล้วก็ต้องตกใจ ดูเหมือน... ทั้งดินแดนตะวันออกกำลังสั่นสะเทือน

นักพรตเทียนจีปิดเนตรสวรรค์ สบตาฮวาอวิ๋นเฟย ทั้งคู่รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว

...

จากนั้น นักพรตเสวียนเหอแห่งสำนักเค่าซานเดินออกจากเขตหวงห้ามเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ ตามด้วยนักพรตเสวียนเฉิง

ทั้งสองทำนายอยู่นาน ก็หาสาเหตุไม่ได้

แต่ยิ่งทำนาย ยิ่งใจสั่น สุดท้ายเลยเลิกทำ

จากนั้น นักพรตเสวียนเหอไม่ได้ส่งศิษย์สำนักเค่าซานออกไปสืบข่าว

แต่ใช้เผ่าปีศาจเลือดที่ควบคุมความเป็นความตายได้ ให้ออกจากรังลับไปสืบข่าวแทน

สถานการณ์ฉุกเฉิน ต้องใช้วิธีพิเศษ ความปลอดภัยต้องมาก่อน

สำนักเค่าซานสืบทอดมาได้นานขนาดนี้ ก็เพราะความระมัดระวังนี่แหละ

คำว่า 'ซุ่ม' ต้องมาก่อน

ได้กลิ่นอันตราย จะให้เสนอหน้าออกไปเป็นด่านหน้าได้ไง

เมื่อข่าวสุสานจักรพรรดิเสวียนหวงปรากฏถูกส่งมาจากบรรพชนปีศาจเลือด นักพรตเสวียนเหอและนักพรตเสวียนเฉิง สองเฒ่าอายุเกือบพันปี ก็ตื่นตะลึง หมดมาดสุขุม

ส่วนฮวาอวิ๋นเฟยพอได้ข่าว ก็รีบกลับถ้ำ ใช้วิชาเสริมความแกร่งให้ค่ายกลอำพรางทันที

เขามองหวงเสวียน มั่นใจมากว่า สุสานจักรพรรดิเสวียนหวงปรากฏ เพราะหวงเสวียนซ่อมแซมแก่นแท้กายาอมตะเสวียนหวงสำเร็จ!

บางที นี่อาจเป็นลูกไม้ที่จักรพรรดิเสวียนหวงทิ้งไว้ในอดีต

หวงเสวียนไม่ว่าจะวิชา อิทธิฤทธิ์ หรือร่างกาย ล้วนบกพร่อง

จักรพรรดิเสวียนหวงน่าจะคาดการณ์ไว้ เลยทิ้งทางหนีทีไล่ไว้

และทางหนีทีไล่นั้น อาจจะเป็นสุสานจักรพรรดิเสวียนหวง!

ข้างใน อาจมีของที่หวงเสวียนต้องการ เพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดหาย!

ถ้าเป็นอย่างนั้น พรสวรรค์ระดับนักบุญขั้นสุดยอด อาจทะลวงถึงระดับจักรพรรดิก็ได้!

ตอนนี้หวงเสวียนยังแช่น้ำสระเซียนอยู่ ยังไม่ตื่น ต้องรอให้ตื่นก่อนค่อยว่ากัน

...

สามเดือนต่อมา กลิ่นอายจักรพรรดิรอบสุสานยังคงหนาแน่น ไม่ลดลงเลย

แต่ผู้บ่มเพาะจำนวนมากหลั่งไหลไปแคว้นชาง เพื่อชมบารมีสุสานจักรพรรดิ

แรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ของดินแดนตะวันออก ย่อมดึงดูดความสนใจจากดินแดนส่วนกลาง , ดินแดนเหนือ และดินแดนใต้ที่อยู่ติดกัน

ทั้งสามทิศมีขุมกำลังยักษ์ใหญ่ส่งคนมาเงียบ ๆ ไม่เปิดเผยตัวในดินแดนตะวันออก

ยังไงซะ ดินแดนตะวันออกก็เป็นถิ่นของเหยากวงและลัทธิเทพสุริยันจันทรา

สุสานจักรพรรดิเสวียนหวงก็โผล่ที่นี่

ตอนนี้กลิ่นอายจักรพรรดิยังอยู่ พวกเขาไม่เหมาะจะปรากฏตัว ไม่งั้นจะโดนสองเจ้าถิ่นเพ่งเล็ง

แต่พอกลิ่นอายจางลง จะโผล่มาไหม ก็ไม่แน่

ที่น่าสนใจคือ แม้กลิ่นอายจักรพรรดิจะไม่จาง ปราณเสวียนหวงในอากาศจะจับยาก

แต่มีผู้บ่มเพาะจำนวนมากนั่งล้อมรอบสุสาน สัมผัสกฎจักรพรรดิ บางคนถึงขั้นสูดปราณเสวียนหวงเข้าร่าง แม้จะล้นออกมา แต่ก็พอจับเคล็ดความลึกลับของปราณเสวียนหวงได้บ้าง!

มีคนทะลวงระดับวิญญาณแรกกำเนิด ทะลวงไต่สวรรค์

ส่วนพวกทะลวงขั้นย่อย ยิ่งนับไม่ถ้วน

แม้แต่พวกที่ทะลวงถึงระดับถามหาเต๋า ก็มีเป็นสิบคนแล้ว!

คนที่แกร่งที่สุด คือชายชราลึกลับ ว่ากันว่าเขาก้าวขาข้างหนึ่งเข้าสู่ระดับนักบุญแล้ว เมื่อเดือนก่อน อาศัยกลิ่นอายจักรพรรดิ ช่วยให้พลังรุดหน้า อีกนิดเดียวจะเป็นนักบุญเต็มตัว!

พอข่าวนี้แพร่ออกไป ก็มีพวกตัวตนโบราณแห่กันมาอีกเพียบ

ส่วนใหญ่เป็นพวกใกล้ลงโลง แม้จะเป็นระดับถามหาเต๋า แต่อายุขัยใกล้หมด ถ้าไม่ทะลวงด่าน อีกไม่นานก็นั่งสมาธิดับขันธ์

พวกเขามาเสี่ยงดวง!

ไม่ผิดหวัง มีตาแก่บางคนทะลวงด่านได้จริง ๆ ต่ออายุขัย รอดตายไปได้ชั่วคราว

"ได้ยินว่า ดินแดนส่วนกลาง แดนสระสวรรค์เหยาฉือ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนซู มาถึงแล้ว ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับ!"

"ดินแดนใต้ ภูเขาหมื่นถ้ำก็เหมือนจะมา มีคนได้กลิ่นพิษที่น่าสยดสยอง!"

"ดินแดนเหนือ ที่มาดูเหมือนจะเป็น ตำหนักเทพคุนหลุนที่ลึกลับที่สุด ลือกันว่าบรรพชนพวกเขามาจากดวงดาวอื่น!"

ยอดฝีมือกระซิบกระซาบ รอบสุสานผ่านไปสามเดือน คลื่นใต้น้ำเริ่มปั่นป่วน

แม้กลิ่นอายจักรพรรดิยังไม่หาย แต่ขุมกำลังระดับวิถีสูงสุดบางแห่ง เตรียมพร้อมแล้ว!