บทที่ 204 ตรวจสอบซึ่งกันและกัน

“ชาร์ลอต คาตาคุริ?”

จีไม่หันศีรษะ เขารู้ตัวตนของบุคคลที่มาอยู่แล้ว แต่เขาไม่มีความกลัวใดๆ เขาเพียงแต่พูดอย่างแน่นอน: “ฉันได้รู้เรื่องต่างๆเกี่ยวกับนายจากข่าวกรอง และรุ่นแรกก็ได้บอกฉันบางเรื่อง ในตระกูลชาร์ลอตทั้งหมดนอกเหนือจากแม่สัตว์ประหลาดของนายแล้วนายยังเป็นหนึ่งในคนไม่กี่คนที่สามารถประเมินค่าได้หรืออาจจะเป็นคนเดียว”

“ฉันถามถึงจุดประสงค์ที่นายมาที่นี่ นายแค่ต้องตอบ” ชาร์ลอต คาตาคุริขมวดคิ้วในขณะนั้นและดวงตาของเขาก็มืดมน เขารู้ดีว่าคนตรงหน้าแข็งแกร่งแค่ไหน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ต่อสู้กันก็ตาม แต่ผู้ที่สามารถเป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่แฟมิลี่ได้ไม่มีคนอ่อนแอ

ผู้ชายที่ชื่อนัคเคิ้ลสามารถต่อสู้กับแม่ของเขาได้ และผู้ชายที่ชื่อแรมโพก็ใช้โล่บิสกิตเพื่อปิดกั้นพลังที่แม่ของเขาออกแรงทั้งหมด!

ถูกต้องแล้ว แค่ใช้โล่คุ้กกี้บ้านั่น!

ความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์แห่งวองโกเล่ตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้ทั่วทั้งทะเล ตั้งแต่ นัคเคิ้ล ,อาซาริ อุเกทสึ,อลาวดี้และแรมโพ พวกเขาทำให้ทุกคนรู้ว่าตราบเท่าที่พวกเขาเป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่แฟมิลี่ พวกเขาทั้งหมดเป็นขุมพลังชั้นนำอย่างไม่มีข้อยกเว้น

และชายคนนี้ชื่อจี แม้ว่าจะไม่มีใครเคยสู้กับเขาในทะเลมาก่อน แต่เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์แมรีจัวส์!

“อย่าซีเรียสเลยหนุ่มน้อย การจะทำอะไรที่นี่กันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับนายและฉันเลย เพราะนายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน และฉันก็ไม่อยากทำตัวเด่นเกินไป”

จีค่อยๆหันกลับมา ไม่ลุกลี้ลุกลนเพราะเขาอยู่บนดินแดนของอีกฝ่ายหนึ่งเลย ตราบใดที่เขาต้องการ เขาก็สามารถสงบสติอารมณ์นี้ไว้ได้ตลอดเวลา มิฉะนั้นเขาจะไม่ได้เป็นมือขวาของรุ่นแรก

เมื่อเห็นสีหน้ามืดมนของคาตาคุริที่กำลังจะหยดออกมา จียักไหล่และพูดอย่างเฉยเมย: "โอเค โอเค ไอ้หนู ฉันแค่มาดูน่ะ ฉันได้ยินมาว่าอาณาจักรท็อตโต๊ะแลนต์น่ะน่าสนใจและมีของหวานจำนวนมาก ถึงฉันไม่ชอบกินแต่ก็สามารถนำกลับไปให้เด็กๆในแฟมิลี่ชิมได้"

“อย่ามาล้อเล่นนะ! พูดจุดประสงค์ของนายออกมา ไม่อย่างนั้น ก็ทำได้เพียงสู้กันเท่านั้น!” คาตาคุริอดไม่ได้ที่จะคำราม และคนของเขาหลายคนที่อยู่รอบๆก็เข้ามาใกล้ ทุกคนต่างระวังจี พร้อมที่จะโจมตีเขาได้ทุกเมื่อ

“ฉันบอกว่าแค่มาที่นี่เพื่อดู ไม่มีความคิดพิเศษ นายกังวลอะไรอยู่? หากพวกเราวองโกเล่ต้องการโจมตีท็อตโต๊ะแลนต์ ฉันจะไม่ใช่คนที่อยู่ที่นี่ นอกจากเกาะหลงซู โดยไม่คิดถึงที่ปรึกษานอกแก๊งค์และกองทหารวาเรียของวาโนะคุนิ มีผู้พิทักษ์สี่คนรวมทั้งฉันที่เกาะไซเคนและรอบๆ”

มุมปากของจียกขึ้นเล็กน้อย และเขาพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ: “ถ้าเราต้องการทำสงครามจริงๆ เราทั้งสี่คนจะต่อสู้ร่วมกัน นายคิดว่าสถานการณ์จะยังคงเป็นแบบนี้งั้นเหรอ”

แม้จะฟังดูน่ากลัว แต่ความจริงก็คือหากผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของวองโกเล่แฟมิลี่ปรากฏตัวที่นี่พร้อมกัน คาตาคุริคนเดียวจะไม่สามารถต่อกรกับมันได้อยู่ดี และแม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถแม้แต่จะหลบหนีได้ เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตระกูลชาร์ลอตคือการซ่อนพวกเขาทั้งหมดบนเกาะโฮลเค้กเพื่อป้องกันตัว

แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายมาที่นี่เพื่ออะไร พวกมันก็เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของตระกูลชาร์ลอต คาตาคุริจะไม่มีวันเพิกเฉยต่ออีกฝ่าย

“ถ้านายมองแล้วยังรู้สึกไม่สบายใจ ถ้าอย่างนั้นฉันมีข้อแนะนำ เช่นเดียวกับที่ฉันมาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนฉันท์มิตร นายก็ติดตามฉันตลอดเวลาที่ฉันอยู่ในดินแดนตระกูลชาร์ลอต เป็นยังไงล่ะ”

ทันใดนั้น จีก็เสนอวิธีการดังกล่าว และพูดตามตรงว่าวิธีนี้ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคาตาคุริและไม่มีแม้แต่ที่ว่างสำหรับการปฏิเสธ

เหตุผลที่จีคิดไอเดียนี้ขึ้นนั้นมาจากจุดประสงค์ของเขาเอง เพราะเขามาที่นี่เพื่อสังเกตความเคลื่อนไหวของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมและดูว่ามีความเป็นไปได้ที่จะลงมือกับวองโกเล่แฟมิลี่ของพวกเขาหรือไม่ หากบิ๊กมัมมีความคิดเช่นนั้น คาตาคุริก็คือพลังการต่อสู้ที่ขาดไม่ได้ กล่าวคือ

เขาขอให้คาตาคุริเฝ้าดูเขาซึ่งเทียบเท่ากับการติดตามทุกการเคลื่อนไหวของ คาตาคุริ!

ด้วยวิธีนี้จะมีปัญหาน้อยลง อีกฝ่ายสามารถรู้สึกสบายใจ และเขายังสามารถสำรวจผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในพลังการต่อสู้สูงสุดของตระกูลชาร์ลอตต์ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

ทุกอย่างสะดวกมาก!

ในขณะนี้ เมื่อเขาได้ยินจีเสนอวิธีการดังกล่าว คาตาคุริก็คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน เขาไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเสนอวิธีนี้ แต่มันเหมาะมากสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ปัจจุบัน เขาไม่ต้องการผัวพันกับวองโกเล่แฟมิลี่ต่อไป และในขณะเดียวกันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้อีกฝ่ายเคลื่อนไหวไปมาในดินแดนของเขาเอง ด้วยวิธีนี้เขาจะกลายเป็นผู้เฝ้าระวัง

เขาสามารถหลีกเลี่ยงปัญหามากมาย

ท้ายที่สุดอีกฝ่ายก็ยกประเด็นนี้ขึ้นมา

"ใช่ ถ้าให้ฉันไปกับนายในช่วงเวลานี้ ฉันเห็นด้วยกับที่นายจะเดินเล่นรอบๆท็อตโต๊ะแลนต์ แต่นายไม่สามารถไปที่เกาะเค้กได้ นายควรจะรู้ดีเกี่ยวกับอารมณ์ของแม่ด้วย ถ้าปล่อยให้เธอเห็นว่านายปรากฏตัวที่ท็อตโต๊ะแลนต์ ก็น่าจะหมายความว่าจะมีสงครามระหว่างสองตระกูลของเราอีกครั้ง”

หลังจากคาตาคุริหายใจเข้าลึกๆ เขาก็ตัดสินใจ: “ฉันยอมรับว่าวองโกเล่แฟมิลี่ของนายแข็งแกร่งมาก แต่ถ้านายต้องการต่อสู้หรือทำสงครามเต็มรูปแบบ ฉันเชื่อว่านายจะต้องสูญเสียมากมายเช่นกัน ฉันคิดว่า ทั้งสองฝ่ายไม่ต้องการเห็นมัน”

“แน่นอน และฉันจะบอกนายอีกอย่าง ความตั้งใจของวองโกเล่แฟมิลี่ของเราคือการปกป้อง ตราบใดที่ตระกูลชาร์ล็อตตจะไม่ยั่วยุเราอีก ภายใต้สถานการณ์ปกติ เราจะไม่ริเริ่มทำสงคราม”

หลังจากพูดแบบนี้ จีก็ยังคงเดินหน้าต่อไป ราวกับว่าเขาแค่สุ่มดูจริงๆ: "ตามฉันมาไอ้หนู ปล่อยให้คนรอบข้างหลีกทาง เพราะคนจำนวนนี้ไม่มีความแตกต่าง มันไม่สามารถทำอะไรได้"

คาตาคุริมองดูท่าทางสบายๆของจี อดไม่ได้ที่จะกัดฟัน แต่เขายังคงโบกมือเป็นสัญญาณให้คนอื่นๆออกไป เพราะความจริงก็อย่างที่อีกฝ่ายพูด คนจำนวนนี้ไม่มีผลอะไรจริงๆ หากอีกฝ่ายต้องการทำอะไรจริงๆ คนเดียวที่จะต่อสู้กับมันได้ก็คือเขา

หลังจากนั้น เขาก็เดินตามหลังของจีโดยตรง ซึ่งดูแปลกไปเล็กน้อยเพราะใบหน้าของเขาเคร่งเครียด แต่การแสดงออกของจีที่ "ถูกสำรวจ" นั้นผ่อนคลายอย่างมาก

ใครก็ตามที่ไม่รู้ว่าเขากำลังเฝ้าดูจี บางทีคงจะคิดว่าเขาเป็นบอดี้การ์ดของจี