บทที่ 182 รูปแบบดั้งเดิมของดับเครื่องชนขั้นสุดท้าย

การปกป้องคือเจตจำนงของวองโกเล่แฟมิลี่!

แต่จีอ๊อตโต้ล่ะ?

เขาไม่ใช่วองโกเล่ I ในความหมายที่แท้จริง เขาไม่ได้เป็นคนของโลกนี้ด้วยซ้ำ เขาเป็นแค่คนนอก คนที่ผ่านเข้ามา ถึงตอนนี้จะอยู่ในโลกนี้นานแล้วก็ตาม

เขาถือว่าเกาะไซเคนเป็นบ้านเกิดของเขาทีละน้อย จากนั้นจึงออกทะเลไปพร้อมกับกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ อาจมีเหตุผลอย่างระบบ แต่ในขณะเดียวกันก็อาจเป็นไปได้ว่าเขาต้องการมองโลกให้ใกล้ขึ้น

หลังจากที่โรเจอร์ถูกประหารชีวิต เขาก็กลับไปที่เกาะไซเคนเพื่อก่อตั้งวองโกเล่แฟมิลี่ ในตอนแรก จุดประสงค์ของเขาคือการปกป้องบ้านเกิดของเขา!

มิฉะนั้นจะมีสถานที่ที่ดีกว่าในโลกนี้ที่เหมาะสำหรับเขาในการสร้างพลังของเขาเอง จากนั้นเขาก็มีประสบการณ์มากมาย ด้วยการปลดล็อคระบบ ทำให้มีสมาชิกในแฟมิลี่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้พิทักษ์ที่ปลดล็อคโดยระบบ วาเรีย และอัลโกบาเลโน่หรือ โครว์ลี่ย์ เอเนล ไครอส และคนอื่นๆที่เป็นของโลกใบนี้

คนเหล่านี้เรียกตัวเองว่า รุ่นที่หนึ่ง ผู้นำ หรือบอส

มีความรับผิดชอบที่หนักอึ้งอยู่บนบ่าของเขา แม้ว่าจะมีเหตุผลอย่างระบบ แต่เขามักจะรู้สึกว่าเขาไม่ได้ทำงานเพราะระบบเพียงอย่างเดียว เหมือนการมาช่วยอาเรียคราวนี้ เมื่อเขาเลือกที่จะอยู่เพื่อกักค็องไว้ เขาได้วางแผนที่จะยอมรับความตายแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นผู้ข้ามมิติ แต่เขาต้องการปลดล็อคระบบ

โดยใช้ชีวิตของเขาเอง?

ในบรรดานักเดินทาง เขาคงเป็นคนที่โง่มากใช่ไหม?

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขากลายเป็นวองโกเล่ I ดูเหมือนว่าเขาได้รับมรดกที่มากกว่าพลังของเขา เมื่อเวลาผ่านไป ดูเหมือนว่าเขาจะสืบทอดเจตจำนงของวองโกเล่แฟมิลี่!

“น่าเสียดายจัง มันจะจบแบบนี้เหรอ”

จีอ๊อตโต้รู้สึกว่าเขาอยู่ในความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุดในขณะนี้ แต่สิ่งที่เขาเห็นในดวงตาที่สงบของเขาไม่ใช่ทุกอย่าง  ในความสับสนวุ่นวายที่หาที่เปรียบไม่ได้ แต่เป็นเงาจากจุดเริ่มต้น รีบอร์น , โครว์ลี่ย์  ฟราน และ เบลเฟกอล

จนถึงตอนหลัง นัคเคิ้ล, อาซาริ อุเกทสึ , อลาวดี้ และอื่น ๆ

ดูเหมือนว่าจะมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม จึงไม่เสียใจ?

สำหรับการต่อสู้ในแมรีจัวส์ครั้งนี้ จีอ๊อตโต้ก็เชื่อมั่นเช่นกันว่าเขาได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกสับสนหรือเสียใจเลยแม้แต่น้อย!

“พรึบ!”

ทันใดนั้น กลุ่มเพลิงลุกไหม้ต่อหน้าต่อตาของเขา และร่างจากเปลวเพลิงสีส้มแห่งนภาก็ค่อยๆโผล่ออกมาจากเปลวเพลิง

เขามีผมสั้นสีส้มทอง ดวงตาและคิ้วสีส้มทองแบบเดียวกัน และหน้าผากของเขามักจะถูกแผดเผาด้วยเปลวไฟดับเครื่องชนคุณลักษณะแห่งนภา  การแสดงออกของเขานั้นอ่อนโยน และใบหน้าของเขาก็หล่อเหลา สวมสูทลายสก็อตสีขาวดำ เสื้อคลุมสีดำอยู่ข้างหลัง รองเท้าหนังสีดำที่เท้า และถุงมือวองโกเล่ที่มือ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือ วองโกเล่ พรีโม่!

“นี่ไม่ใช่ตัวฉันเองเหรอ?” ดวงตาของจีอ๊อตโต้เปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาเห็นรูปลักษณ์ที่แตกต่างจากรุ่นแรก ในสายตาของร่างซึ่งเป็นดวงตาของเขาเอง

ว่ากันว่าผู้คนจะพบกับตัวตนอื่นเมื่อตายแล้วเปลี่ยนเป็นวิญญาณ และก็คือสถานการณ์ตอนนี้

ใช่แล้ว เขาตัดสินใจแล้วว่าจะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด สืบทอดเจตจำนงแห่งการพิทักษ์ของวองโกเล่ และในขณะเดียวกันก็มีความคิดเป็นของตัวเอง นี่คือตัวเขาที่แท้จริง!

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการตระหนักรู้ถึงดับเครื่องชนขั้นสุดท้าย (รูปแบบดั้งเดิม)!"

ในขณะนั้น ระบบก็ดังขึ้นในใจของจีอ๊อตโต้ เมื่อเขาได้ยินเสียงนี้ เขาก็ยิ้มเล็กน้อย: "ดูเหมือนว่าฉันจะไม่ต้องตายในตอนนี้?"

ตอนนี้ จีอ๊อตโต้ยื่นมือออกอย่างช้าๆ และเปลวไฟสีส้มแห่งนภาก็ลุกโชนอย่างรุนแรง ขับไล่ความมืดทั้งหมดที่อยู่รอบๆออกไป!

ในทะเลไม่ไกลจากเรดไลน์และหมู่เกาะชาบอนดี้ ในห้องของเรือรบพรางแสง จีอ๊อตโต้นอนอย่างสงบบนเตียง บาดแผลที่หน้าอกของเขาผ่านการรักษาที่เรียบง่าย แต่บาดแผลในร่างกายของเขานั้นไม่ง่ายนักที่จะจัดการ

และเจ้าหน้าที่ทั้งหมดของวองโกเล่แฟมิลี่ที่มาในครั้งนี้ก็มารวมกันอยู่ในห้องนี้ และอาเรียซึ่งเคยได้รับการช่วยเหลือมาก่อนก็อยู่ในห้องนี้ด้วย

การแสดงออกของทุกคนน่าเกลียดมากโดยเฉพาะอาเรีย ในความคิดของเธอ รุ่นแรกที่อยู่ตรงหน้าเธอเป็นเพราะมาช่วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นอย่างที่เป็นในตอนนี้ สังเวยชีวิตตัวเอง!

"ฉันว่านะ มาม่อน ฟราน! แกสองคนใช้ภาพลวงตาสร้างอวัยวะภายในของบอสได้หรือเปล่าฉันจำได้ว่าเรื่องแบบนี้ไม่ยากสำหรับแกนะ" สควอโล่หันศีรษะไปมอง มาม่อนและฟรานอดไม่ได้ที่จะถาม

ด้วยเหตุผลที่ว่ามีผู้ใช้มายาชั้นยอดสองคนนี้ แม้ว่าคุณจะอยากตายก็ไม่ง่ายเลย!

แต่ในเวลานี้ มาม่อนส่ายหัวและพูดว่า: "ถ้าเป็นการบาดเจ็บธรรมดาก็ไม่มีปัญหาในการสร้างอวัยวะภายในแน่นอน แต่ในตอนนี้ มีพลังที่เรียกว่า ฮาคิเกราะอยู่ในตัวบอส พลังนั้นมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาภายในร่างของ บอส หากไม่สามารถจัดการฮาคิเกราะได้เราสามารถดูเฝ้าดูชีวิตของบอสค่อยๆหายไปได้เท่านั้น"

"ดังนั้นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ก็คือฮาคิเกราะ แต่ในบรรดาทุกคนในห้อง ไม่มีใครสามารถจัดการฮาคิเกราะนั้นได้"

ฟรานยังพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมในเวลานี้ แม้แต่คนอย่างเขาที่ไม่แยแสก็ยังจริงจังในตอนนี้

ฮาคิเกราะของผู้เฒ่าผมหยิกนั้นแข็งแกร่งเกินไปและพลังของซันซัสยังไม่ฟื้นตัว และอลาวดี้ที่ถูกเผาและแช่แข็งด้วยความหนาวเย็นนอนอยู่ในห้องอื่นและคนอื่นๆที่เหลือไม่มีทางจัดการกับสิ่งนี้

ยังคงมีสัญญาณของการมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ และนั่นเป็นเพราะนกยูงอรุณของลูซซูเรียคอยช่วยเขาตลอดเวลา

"อ๊าา! ฉันหงุดหงิดมาก เราจะทำยังไงดี? เรามายืนโง่ๆอยู่ตรงนี้แล้วทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?"

ตอนนี้ สควอโล่มีอาการหงุดหงิดอย่างมาก เขาหันกลับมาและพูดด้วยความโกรธ: "ถ้ามันไม่ได้ผลจริงๆ ฉันจะพาใครสักคนกลับไปที่แมรีจัวส์ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับบอส ฉันจะตัดหัวไอ้สารเลวนั่นออก!"

“สควอโล่ อย่าวู่วาม แม้ว่าเราจะกลับไปฆ่า ก็ไม่มีโอกาสชนะ”ลูซซูเรียคว้าแขนของสควอโล่ จากนั้นจีก็พูดอย่างโกรธๆ

ในตอนนี้ อาเรียซึ่งนั่งอยู่ข้างเตียงของจีอ๊อตโต้ จู่ๆ ก็เปลี่ยนแววตาของเธอแล้วแสดงรอยยิ้มจางๆ : "อย่าส่งเสียงดัง ดูเหมือนว่าเขาจะแก้ปัญหาด้วยตัวเองแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้ภาพมายาช่วย ผลของนกยูงอรุณของลูซซูเรียก็เพียงพอแล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คนไม่กี่คนที่อยู่ก็ตกตะลึง บอสของพวกเขาตายไปแล้วครึ่งตัว เขายังสามารถแก้ปัญหาด้วยตัวเองได้งั้นเหรอ?

เมื่อพวกเขากำลังงงงวย จุดที่หน้าอกทะลุของจีอ๊อตโต้มีเปลวไฟแห่งนภาจุดขึ้นและฮาคิเกราะที่เดือดดาลในร่างกายของเขาก็หายไปในทันที