ตอนที่ 8 วิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้น

ตอนที่ 8 วิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้น

หวังหลิงเมื่อได้ยินคำพูดของโจวหยวนก็ไม่ได้แปลกใจนัก นางพยักหน้าเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มว่า “ท่านโจวหยวน ข้าเองก็คิดเรื่องนี้ทั้งคืน และรู้สึกว่าคนผู้นั้นคงจะเป็นจ้านเฟิงเช่นกัน อย่างไรก็ดี นครซิงอันไม่อนุญาตให้เกิดการขัดแย้งกันภายในตราบใดที่ท่านไม่ออกจากนคร ต่อให้จ้านเฟิงล่วงรู้เรื่องนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรได้”

โจวหยวนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนยิ้มและกล่าวว่า “แม่นางหวังหลิง ข้ากำลังคิดจะซื้อยาจากเจ้าพอดี ในเมื่อเจ้ามาที่นี่ก็ดีเลย หากสะดวก ข้าขอซื้อยาชนิดเดียวกับครั้งก่อนจำนวนสิบเม็ด”

หวังหลิงได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย นางหยิบขวดกระเบื้องออกมาจากอกเสื้อก่อนเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม “พอดีเลย ข้ามียาเหลืออยู่สิบเม็ดพอดี หากท่านต้องการ ก็คิดเป็นสามสิบห้าก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ”

โจวหยวนรู้ดีว่าปกติแล้วยาชนิดนี้ขายในราคาเม็ดละสี่ก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ คราวก่อนที่ได้มาในราคาสามก้อนนั้นเป็นเพราะอีกฝ่ายให้ความช่วยเหลือเป็นพิเศษ

ครั้งนี้ราคาถูกลงเล็กน้อย คาดว่าเป็นการแสดงความขอบคุณเล็กน้อยต่อเหตุการณ์เมื่อวาน

โจวหยวนแอบชื่นชมในใจถึงวิธีปฏิบัติตัวของหวังหลิง เขาไม่ลังเลที่จะหยิบหินวิญญาณสามสิบห้าก้อนออกมาเพื่อแลกกับยาทั้งสิบเม็ด

หลังจากหวังหลิงและหวังเฉียงจากไป โจวหยวนก็ปิดประตูห้องและเข้าสู่การบำเพ็ญเพียรทันที การบำเพ็ญครั้งนี้กินเวลาหนึ่งเดือนเต็ม ยาทั้งสิบเม็ดถูกใช้จนหมดสิ้น

ในเวลาเดียวกัน วิชาปกปิดพลังของเขาทะลวงถึงขั้นที่สาม

โจวหยวนไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะมีพรสวรรค์ในการฝึกวิชานี้ถึงเพียงนี้ เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรในขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดก็ไม่อาจตรวจพบการปกปิดพลังของเขา

โจวหยวนมองไปยังหน้าจอระบบด้วยสีหน้าว่างเปล่า

[นายท่าน: โจวหยวน]

[ระดับพลัง: ขอบเขตหลอมปราณขั้นสาม: 234/200]

[อายุขัย: 20/423]

[พรสวรรค์: สี่ธาตุ]

[ค่าดวงชะตา: 24]

[ทักษะ: คาถาไฟขั้นกลาง, เคล็ดค่ายกลรวมวิญญาณขั้นต่ำ]

[ความสามารถพิเศษ: วิชาปกปิดพลัง]

เขาได้บรรลุเงื่อนไขสำหรับทะลวงขอบเขตหลอมปราณขั้นสามแล้ว แต่กลับไม่มีเคล็ดลมปราณที่เหมาะสมสำหรับการบำเพ็ญต่อไป ทำได้เพียงมองระดับพลังอย่างสิ้นหวัง

โจวหยวนไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะประสบปัญหาเร็วเช่นนี้ ดูเหมือนว่าตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องแก้ปัญหานี้ให้ได้ ไม่เช่นนั้นก็ไม่อาจฝึกต่อไปได้

โจวหยวนเปิดประตูห้องและออกเดินทาง

เขามุ่งหน้าไปยังถนนผิงอันซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายลี้ ที่นั่นเป็นตลาดของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในนครซิงอัน

แม้ว่าโจวหยวนจะไม่ค่อยออกจากบ้าน แต่เขาก็รู้จักสถานที่แห่งนี้

ในนครซิงอันยังมีสถานที่อื่น ๆ เช่น หอสมบัติ หอพยัคฆ์ขาว และหอเพาะพลัง ซึ่งจำหน่ายสิ่งของสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรโดยเฉพาะ แต่โจวหยวนไม่เคยไปที่ใดเลย

หอพยัคฆ์ขาวเป็นสถานที่ของสำนักพยัคฆ์ขาว ส่วนหอสมบัติและหอเพาะพลังดูเหมือนจะเป็นของกลุ่มอิทธิพลอื่น ซึ่งมีชื่อเสียงยิ่งกว่าหอพยัคฆ์ขาว โจวหยวนเคยได้ยินมาบ้าง แต่ไม่ได้รู้รายละเอียดมากนัก

แม้ว่าช่วงก่อนเขาจะได้รับสมบัติมาเล็กน้อย แต่ทรัพย์สินของเขายังมีไม่มากพอ เขาจึงไม่กล้าไปยังสถานที่เหล่านั้นเพราะเกรงว่าจะไม่พอสำหรับการซื้อของ

โจวหยวนตัดสินใจมาที่ถนนผิงอันเพื่อเสี่ยงโชค ไม่นานเขาก็มาถึงสถานที่ดังกล่าว

"ลูกธนูทะลุเมฆ! สามารถฉีกเสือและเสือดาวเป็นชิ้นได้ ราคาเพียงยี่สิบก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!"

"พัดใบตอง! พัดทีเดียวลมพัดไกลถึงแสนแปดพันลี้! ราคาเพียงสามสิบก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!"

"ค้อนสายฟ้า! เปลี่ยนพื้นที่สิบลี้ให้กลายเป็นทะเลสายฟ้า สังหารเทพและพุทธได้! ราคาเพียงห้าสิบก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!"

"ดาบแห่งสวรรค์! สามารถฟันดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวได้! ราคาเพียงยี่สิบก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!"

"ฝ่ามือเพชร! ฝ่ามือเดียวสามารถผ่าภูเขา! ราคาเพียงสามสิบก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ!"

เสียงเรียกขายอันอึกทึกดังเข้าสู่หูของโจวหยวน ทำให้เขาอดที่จะกระตุกมุมปากไม่ได้

"พวกนี้ไม่กลัวโม้จนฟองแตกหรืออย่างไร ถึงได้โอ้อวดของตัวเองเสียขนาดนี้"

หากเป็นตอนที่โจวหยวนเพิ่งข้ามมิติมา เขาอาจจะหลงเชื่อจริง ๆ

เขานึกถึงตอนที่ถูกเสวียนเฉิงจื่อหลอกลวงในอดีต อีกฝ่ายเคยพูดว่าเขาคือจักรพรรดิจุติใหม่ มีพลังยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดิน

ด้วยความงุนงง โจวหยวนจึงไปสำนักเงาเร้นลับและให้คำปฏิญาณอันยิ่งใหญ่โดยไม่ได้ไตร่ตรอง

ในวันนี้โจวหยวนเดินสำรวจแผงขายทีละแผง จุดประสงค์ของเขาคือการหาหนังสือเคล็ดลมปราณ ส่วนสิ่งอื่น ๆ นั้นเขาเพียงแค่ดูเล่น

เขาเห็นหนังสืออยู่หลายเล่มที่น่าสนใจ แต่เมื่อถามราคา กลับต้องรีบลุกหนีโดยไม่เสียเวลาแม้แต่จะต่อรอง

"พวกคนพวกนี้ช่างหน้าเลือด กล้าขอถึงพันก้อนหินวิญญาณระดับต่ำ"

ปัจจุบันหินวิญญาณทั้งหมดของโจวหยวนรวมกันได้เพียงร้อยก้อนเท่านั้น แม้จะรวมทองคำและเงินที่มีอยู่ก็ยังไม่พอ

หลังจากเดินสำรวจมาครึ่งวันโดยไม่ได้สิ่งใด โจวหยวนเตรียมตัวกลับ แต่แล้วสายตาของเขาก็เห็นชายชรานั่งอยู่ไม่ไกล ด้านหน้าของชายชรามีหนังสือเคล็ดลมปราณวางอยู่ โจวหยวนจึงเดินเข้าไป

มหาวิชาอาทิตย์ใหญ่ เคล็ดทองคำแห่งร้อยศึก วิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้น วิชาหงส์กลืนฟ้า...

หนังสือทั้งหมดมีราวสิบกว่าเล่ม ชื่อของแต่ละเล่มดูโอ้อวดเกินจริงจนโจวหยวนอดคิดไม่ได้ว่าจำเป็นต้องตั้งชื่อยิ่งใหญ่ขนาดนี้หรือ?

เขาหยิบเคล็ดทองคำแห่งร้อยศึกขึ้นมาดู พบว่าเป็นเคล็ดลมปราณที่สามารถฝึกได้ถึงขอบเขตหลอมปราณขั้นเจ็ด แต่ทุกครั้งที่ทะลวงขั้นหนึ่งต้องอาบเลือดอสูร เขาจึงตัดสินใจวางลงทันที

เขาตรวจสอบหนังสือทีละเล่ม และสุดท้ายหยิบวิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้น ขึ้นมา

เมื่อดูเนื้อหา เขาก็ต้องเบิกตากว้างเพราะนี่คือเคล็ดลมปราณที่สามารถฝึกขอบเขตหลอมปราณได้ถึงหนึ่งร้อยขั้น

โจวหยวนอ่านเนื้อหาไปเพียงรอบเดียวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนปัญญา เพราะเคล็ดลมปราณนี้มีคุณสมบัติที่ไม่สามารถฝึกเคล็ดลมปราณอื่นได้อีกเลยหากเริ่มฝึกมัน

นอกจากนี้ หากก่อนหน้านี้เคยฝึกฝนเคล็ดลมปราณอื่น จำเป็นต้องสลายระดับพลังที่มีและเริ่มฝึกใหม่ตั้งแต่ต้น

แต่นี่ก็ยังไม่ใช่จุดที่แย่ที่สุดของเคล็ดลมปราณนี้ จุดที่แย่ที่สุดคือหากฝึกเคล็ดลมปราณนี้แล้ว แต่ไม่ได้ฝึกจนถึงขอบเขตหลอมปราณขั้นที่หนึ่งร้อย จะไม่สามารถทะลวงถึงขอบเขตสร้างรากฐานได้

ขอบเขตหลอมปราณโดยทั่วไปมีเพียงเก้าขั้น แต่เคล็ดลมปราณนี้กลับบังคับให้ฝึกถึงขั้นที่หนึ่งร้อย โจวหยวนถึงกับพูดไม่ออก ใครกันจะยอมติดอยู่ในขอบเขตหลอมปราณนานขนาดนั้น?

“คุณชาย ข้ามองเห็นว่ากระดูกของท่านช่างพิเศษ พรสวรรค์ล้ำเลิศ มีโชคลาภสูงส่ง ท่านจะต้องโด่งดังในหกทิศแปดทาง สะเทือนยุคสมัยอย่างแน่นอนในอนาคต”

“หนังสือเล่มนี้วิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้นเป็นวิชาโบราณล้ำค่าของแท้ หากฝึกจนถึงขอบเขตหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้น เมื่อทะลวงถึงขอบเขตสร้างรากฐาน ท่านจะสามารถสร้างฐานแห่งเต๋าได้ถึงสิบฐานทันที”

“ลองคิดดูเถิด สิบฐานเต๋านี้สามารถให้กำเนิดทารกวิญญาณสิบดวง เท่ากับท่านมีร่างกายสิบร่าง ในตอนนั้นไม่เพียงแต่จะไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน แม้แต่ต่อสู้ข้ามขั้นก็เป็นเพียงเรื่องง่าย!”

“ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีวิธีใด ท่านก็สามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย และหากลงมือ ก็สามารถกดดันอีกฝ่ายได้อย่างสง่างามและยิ่งใหญ่”

ชายชราเห็นว่าโจวหยวนกำลังจะวางหนังสือลง จึงรีบพูดและไม่ลืมที่จะชมโจวหยวนจนล้นฟ้า

พ่อค้าแผงลอยรอบ ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ต่างก็เผยรอยยิ้มประหลาด

พวกเขามักจะโม้เกี่ยวกับความยอดเยี่ยมของสินค้าตัวเอง แต่ชายชราผู้นี้ไม่เหมือนคนอื่น เขาถึงขั้นสร้างฝันให้คนซื้อ

หนังสือเล่มนี้วิชาโบราณหลอมปราณหนึ่งร้อยขั้นถูกเผยแพร่ในแดนดาราเร้นลับมานับพันปี ในอดีตเคยเป็นที่แย่งชิงของสำนักใหญ่ระดับสูง แต่ในปัจจุบันกลับกลายเป็นสิ่งที่แทบไม่มีใครสนใจ

ผู้ที่อยู่ในขอบเขตหลอมปราณจะมีอายุขัยไม่เกิน 120 ปี แล้วใครกันจะสามารถฝึกจนถึงหนึ่งร้อยขั้นได้?

แม้แต่ผู้มีพรสวรรค์สูงสุดที่เริ่มฝึกตั้งแต่ในครรภ์มารดา ก็อาจฝึกได้เพียงไม่กี่สิบขั้นเท่านั้น เพราะยิ่งฝึกไปในขั้นหลังยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ และสุดท้ายก็คงจบลงด้วยการชราภาพและเสียชีวิต!