บทที่ 701: สถานที่ท่องเที่ยวอันงดงามตระการตาแห่งนี้ ถือเป็นอันดับหนึ่งของโลกอย่างแน่นอน !

หลังจากเจ้าชายทาราทรงวางสายแล้วก็เสด็จไปที่รถกับรัฐมนตรีหลู่ด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข  ทรงหยิบกระเป๋าเดินทางของตนออกมาเปิดแล้วหยิบเมล็ดพันธุ์ของถั่วเล็บเหยี่ยวขึ้นมา

หลังจากนั้นก็ตามรัฐมนตรีหลู่ไปที่ห้องทำงานของฉินหลิน

ระหว่างทางยังถูกฉากในคฤหาสน์ดึงดูดจนทำให้ในใจรู้สึกว่าอยากพักอยู่ที่นี่ต่อสักพักหนึ่ง

หลังจากกลับไปที่ห้องทำงานแล้ว  เจ้าชายทาราก็ทรงประทานถั่วเล็บเหยี่ยวที่นำมาด้วยให้แก่ฉินหลินไป

ฉินหลินรับเมล็ดพันธุ์ดังกล่าวมาและเห็นว่าเมล็ดของถั่วเล็บเหยี่ยวอะไรนี่มันค่อนข้างจะต่างจากถั่วอื่น ๆ ที่เคยเห็น  ตรงที่ถั่วนี้มันลักษณะผอม ๆ ปลายแหลม ๆ เหมือนกับเล็บเหยี่ยว

นี่อาจเป็นที่มาของชื่อของถั่วเล็บเหยี่ยวก็เป็นได้

เจ้าชายทาราอดพูดไม่ได้ “เสี่ยวฉินหยวนชื่อ  คฤหาสน์ของคุณสวยมาก  ผมอยากอยู่ที่นี่ต่ออีกซักนึงนี่จะโอเคมั้ย ?”

“อือ ~ !” ฉินหลินยิ้มและพูดว่า “แน่นอนพะยะค่ะองค์ชาย  พระองค์ถือเป็นแขกผู้มีเกียรติ  กระหม่อมจะให้คนไปจัดห้องพักให้  เชิญพระองค์ไปเที่ยวเล่นที่สถานที่ท่องเที่ยวก่อนเถอะพะยะค่ะ  เชื่อว่าเราจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวัง”

พูดจบก็โทรหาเกาเหยาเหยาเรียกให้ไปจัดห้องพักให้กับเจ้าชายทารากับรัฐมนตรีหลู่

เนื่องจากเจ้าชายทาราพักอยู่ที่นี่ดังนั้นรัฐมนตรีหลู่จึงต้องคอยอยู่ดูแลและไม่มีทางกลับไปได้

ไม่นานเกาเหยาเหยาก็มาถึง

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่รัฐมนตรีหลู่มาที่คฤหาสน์ดังนั้นเขาจึงเผชิญหน้ากับเจ้าชายทาราทันทีที่ห้องโถง

ฉินหลินยังนำเมล็ดฮอว์ ธอร์นกลับไปยังพื้นที่ภายในของคฤหาสน์เข้าสู่การประชุมเชิงปฏิบัติการแล้วล็อกประตูและเห็นคุณสมบัติของเมล็ดฮอว์ ธ อร์น

[ เมล็ดถั่วเล็บเหยี่ยว: ปกติ ]

[ เมล็ดพันธุ์อันมีเฉพาะในประเทศน้ำมันบางประเทศ  ยากที่จะเติบโตและอยู่รอดในสถานที่อื่น  มีรสชาติพิเศษที่เมื่อนำไปทำเป็นอาหารแล้วจะเป็นที่ชื่นชอบของขุนนางบางส่วนในประเทศน้ำมัน ]

ฉินหลินนำถั่วเล็บเหยี่ยวเข้าไปไว้ในเกมแล้วให้ตัวละครในเกมเอาไปปลูกในแปลงปลูกกลายพันธุ์ทะเลทราย  หลังจากนั้นไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับดวงแล้ว

แน่นอนว่าต้องมีส่วนที่ปลูกนอกเกมด้วย  เป็นการทำเพื่อบังหน้านั่นแหละ

อีกด้านหนึ่ง

เจ้าชายทารากับรัฐมนตรีหลู่ได้ลงทะเบียนเพื่อเช็กอินห้องพักในคฤหาสน์

ก่อนเข้าห้องพักรัฐมนตรีหลู่ยังไม่ลืมบอก “องค์ชายพะยะค่ะ  หลังจากพระองค์เสด็จเข้าห้องแล้วจะยิ่งประหลาดใจมากกว่านี้อีก”

เจ้าชายทาราได้ยินก็แทบรอไม่ไหว  ด้วยประสบการณ์ก่อนหน้านี้ก็ทำให้ทรงรู้สึกตื่นเต้นกับคำพูดของรัฐมนตรีหลู่

และในไม่ช้าพระองค์ก็ทรงเข้าไปในห้อง  ช่วงเวลาที่เข้าไปก็รู้สึกถึงอุณหภูมิภายในที่ผิดปกติซึ่งรู้สึกว่มามันสบายเหลือเกิน

เหมือนเดินเข้าห้องแอร์จนคิดว่าห้องนี้เปิดแอร์รอเลยเหรอ

แต่ทันทีทันใดก็ทรงรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ

เพราะการเปิดแอร์นั้นอุณหภูมิที่ได้มันจะให้ความรู้สึกเฉพาะตัวที่แตกต่างจากอุณหภูมิปกติ

อุณหภูมิในห้องนี้ไม่ได้เกิดจากการเปิดแอร์

เจ้าชายทาราทรงหาภายในห้องทันทีและได้พบกับความผิดปกติ  เพราะเครื่องปรับอากาศในห้องไม่ได้เปิดแท้ ๆ แต่กลับมีอุณหภูมิโอเคมาก

นี่ไม่ใช่เรื่องปกติชัวร์

ไม่บอกก็รู้ว่าต้องมีเหตุผล  ดังนั้นจึงทรงเปิดโทรศัพท์มือถือเสิร์จข้อมูลในอินเทอร์เน็ต  หลังจากนั้นครู่หนึ่งก็หันไปทอดพระเนตรที่ไม้กระถางหนึ่งในห้อง

แน่นอนว่าต้องเป็นพืชที่มีใบสองสี  ซึ่งใบสีน้ำเงินกำลังเปล่งแสงฟลูออเรสเซนต์อ่อน ๆ ออกมาอยู่

“นี่คือหญ้าคงอุณหภูมิเหรอ” เจ้าชายทาราดูประหลาดใจ

ในออนไลน์ว่ากันว่านี่เป็นพืชมหัศจรรย์ที่ได้รับการปลูกฝังโดยเสี่ยวฉินหยวนชื่อ

จริง ๆ แล้วในใจของพระองค์ทรงรู้สึกว่าเสี่ยวฉินหยวนชื่อเป็นเทพเจ้าตัวจริงไปแล้ว  เทพเจ้าแห่งพืชผลที่สามารถสรรสร้างพืชชนิดใดก็ได้ขึ้นมา

เปลี่ยนอากาศเปลี่ยนอุณหภูมิ

แบบนี้ยังไม่ใช่เทพเจ้าอีกแล้วเรียกอะไร

หลังจากออกจากห้องอีกครั้งก็ทรงเห็นว่ารัฐมนตรีหลู่กำลังรออยู่ก่อนแล้ว “องค์ชายจะทรงไปเดินที่ในสถานที่ท่องเที่ยงมั้ยพะยะค่ะ”

เจ้าชายทาราทรงบอกด้วยความกระตือรือร้นอย่างมากทันที “แน่นอนว่าต้องไป  ผมเชื่อว่าสถานที่ที่เสี่ยวฉินหยวนชื่อสร้างจะไม่ทำให้ผิดหวังชัวร์”

รัฐมนตรีหลู่เชิญเจ้าชายทาราออกจากคฤหาสน์ด้วยกันและมุ่งหน้าไปยังสถานที่ท่องเที่ยวชิงหลิน

ทันทีที่มาถึงทางเข้าสถานที่ท่องเที่ยวก็เห็นคนเข้าแถวคิวยาวยาวเหยียด  ซึ่งแน่นอนว่าเป็นนักท่องเที่ยวนับไม่ถ้วนที่รอถ่ายรูปกับออปติมัสและเมกาทรอนที่ตรงทางเข้า

เจ้าชายทาราถูกร่างสูงทั้งสองนั่นดึงดูดทันทีและรีบดึงรัฐมนตรีหลู่เข้าไปดู

รัฐมนตรีหลู่สวมหน้ากาก  ตัวเขานั้นแม้จะปรากฏตัวบนหน้าจอเป็นครั้งคราวแต่ก็ไม่ค่อยมีคนจำได้  ส่วนเจ้าชายทารานั้นแน่นอนว่าไม่มีใครจำได้

ยิ่งกว่านั้นคือเนื่องจากมีนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาเที่ยวเป็นจำนวนมากเป็นทุนเดิม  ดังนั้นทั้งคู่ย่อมไม่ดึงดูดความสนใจคนอื่น ๆ มากนัก  และยิ่งไม่มีใครรู้ด้วยว่าเป็นพระองค์เป็นทั้งเจ้าชายและเป็น ‘ถู่หาว’ ที่แท้ทรู

เจ้าชายทารากำลังเข้าคิวด้วยความอยากรู้อยากเห็น  พระองค์ได้ดูวิดีโอออปติมัสกับเมกาทรอนตอนที่จัดการกับโจรสลัดแล้ว  จึงอยากรู้อยากเห็นในตัวเจ้าสองยักษ์นี่มาก

ทรงได้ยินบทสนทนาระหว่างออปติมัสกับเมกาทรอนจากระยะไกล

“ออปติมัส  วันนี้ดูท่าจะมีนักท่องเที่ยวมาเยอะ  ข้าก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มีพวกไร้มารยาทนะ”

“เมกาทรอนเอ๋ย  เรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเลย  นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่นี่คุณภาพสูงมาก”

“นี่เจ้าพูดเองนะออปติมัส  ถ้าเกิดมีนักท่องเที่ยวหยาบคายมาล่ะก็ข้าจะฆ่ามันซะ  แล้วถ้าเจ้าบังอาจห้ามข้าล่ะก็ข้าจะฆ่าเจ้าด้วย”

“ไม่  ไม่ได้  เมกาทรอน  หากเจ้าทำเช่นนั้นล่ะก็เจ้าจะตกงานนะ”

“...”

ออปติมัสกับเมกาทรอนไม่เพียงแต่พูดคุยกันเท่านั้น  พร้อมกันนั้นยังเคลื่อนไหวแสดงท่าทางต่าง ๆ ตัวเมกาทรอนนั้นยังชักขวานยักษ์ที่ติดหลังไว้ออกมาถือด้วย

ออปติมัสที่เห็นดังนั้นก็ชักดาบใหญ่ของตนออกมาถือบ้าง

ฉากนี้ทำให้เจ้าชายทาราทรงรู้สึกว่ามันช่างมีเสน่ห์และมหัศจรรย์ยิ่งกว่าการสนทนาระหว่างออปติมัสกับเมกาทรอนในหนังเสียอีก

ในไม่ช้าเจ้าชายทาราก็มาถึงออปติมัสกับเมกาทรอน  ถึงตาที่พระองค์จะได้ถ่ายรูปคู่กับพวกมันบ้างแล้ว

เมื่อทรงเข้าใกล้และมองที่ออปติมัสกับเมกาทรอนซึ่งสูงชะลูดนั้นแล้วก็ยิ่งตกใจ  เพราะรู้สึกถึงความกระจ้อยร่อยของตนเอง

สิ่งที่สำคัญกว่าคือความมันวาวโลหะของพวกมันทั้งคู่  มันเป็นโลหะบริสุทธิ์จริง ๆ ซึ่งแตกต่างจากออปติมัสกับเมกาทรอนปลอมที่ที่อื่น ๆ ทำกัน

แม้แต่บริษัทระดับโลกก็ไม่สามารถสร้างออปติมัสหรือเมกาทรอนของแท้แบบนี้ได้

พื้นผิวโลหะ  และแรงเสียดทานของโลหะในระหว่างการเคลื่อนไหวนั้นก็น่าตกใจยิ่งนัก

“มนุษย์เอ๋ย  เจ้ามองหาอะไรอยู่หรือ  ตกลงจะถ่ายมั้ย” ออปติมัสที่เหมือนจะเห็นว่าเจ้าชายทาราเป็นเพื่อนชาวต่างชาติก็ก้มหัวลงมาถาม

เจ้าชายทาราตอบสนองและตอบกลับทันที “ถ่ายสิคุณออปติมัส  เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ถ่ายรูปกับคุณ”

ออปติมัสไม่ได้คาดคิดเลยว่าเพื่อนชาวต่างชาติคนนี้จะสุภาพมาก  จากนั้นก็ยิ้มพร้อมตอบกลับว่า “เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ถ่ายรูปกับเจ้าเช่นกัน”

เจ้าชายทาราถ่ายรูปกับเจ้าตัวใหญ่ทั้งสองด้วยความกระตือรือร้น  เมื่อเดินเข้าไปในสถานที่ท่องเที่ยวแล้วรัฐมนตรีหลู่ก็พูดขึ้น “องค์ชายพะยะค่ะ  ออปติมัสกับเมกาทรอนเมื่อกี๊มีหน้าที่รับผิดชอบแค่ถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยวเท่านั้น  ข้างในยังมีจัตุรัสซึ่งมีพวกมันที่รับผิดชอบแสดงการต่อสู้  ไม่ทราบพระองค์จะเสด็จไปดูมั้ยพะยะค่ะ”

เจ้าชายทาราถามทันทีว่า “เหมือนกับตอนจัดการกับโจรสลัดพวกนั้นมั้ย  ผมอยากเห็นมาก”

รัฐมนตรีหลู่ยิ้มและพาเจ้าชายทาราไปชมการแสดงการต่อสู้ของออปติมัสกับเมกาทรอนที่จัตุรัส

ไม่ช้าเจ้าชายทาราก็ได้เห็นฉากเจ้ายักษ์ทั้งสองตัวหนึ่งใช้ดาบตัวหนึ่งใช้ขวานต่อสู้กันอย่างอลังการ  ซึ่งทำให้ทรงรู้สึกว้าวมากกว่าเดิมอีก

ทันใดนั้นเองเจ้าชายทาราก็ทรงคิดว่าประเทศสวยงามที่อ้างตัวว่าเป็นมหาอำนาจที่ด้านเทคโนโลยีที่เจ๋งที่สุดในโลกนั่น  ดูท่าตอนนี้เทคโนโลยีของอีกฝ่ายยังไม่เจ๋งเท่าของสถานที่ท่องเที่ยวนี่เลยมั้ง ?

หรือบางทีเทคโนโลยีของประเทศทางตงฟางนี่อาจก้าวหน้าเกินประเทศสวยงามไปแล้วก็เป็นได้

หลังจากชมการแสดงแล้วเจ้าชายทาราก็ทรงพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วเหมือนยังไม่พอใจ “คุณหลู่ครับ  สถานที่ท่องเที่ยวนี้ทำเอาผมตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ เลย  เราไปเที่ยวโครงการอื่น ๆ กันดีมั้ยครับ”

รัฐมนตรีหลู่ยิ้มและตอบว่า “งั้นเราไปดูที่ฟาร์มเป็นไงพะยะค่ะ  ฟาร์มของสถานที่ท่องเที่ยวชิงหลินสวยมาก  ที่นั่นมีสัตว์ที่มหัศจรรย์มากมายที่จะไม่ทำให้พระองค์ต้องผิดหวังอย่างแน่นอนพะยะค่ะ”

เจ้าชายทาราพยักหน้าตอบ “ผมเคยไปเที่ยวทุ่งหญ้าที่โด่งดังที่สุดในประเทศสวยงามมาแล้ว  ทิวทัศน์ที่นั่นทำผมเซอร์ไพรส์จริง ๆ แต่ผมกลับมีลางสังหรณ์ว่าทุ่งหญ้าที่โด่งดังที่สุดในประเทศสวยงามนั่นยังห่างจากของที่นี่อีกยังไงก็ไม่รู้”

รัฐมนตรีหลู่ตอบด้วยความมั่นใจ “แน่นอนพะยะค่ะ”

เขาพาเจ้าชายทาราไปขึ้นรถบัสท่องเที่ยวของสถานที่ท่องเที่ยว  ขณะที่รถวิ่งในสถานที่ท่องเที่ยวเขาก็ยังคงคอยสังเกตการแสดงออกของเจ้าชายทาราด้วยความใส่ใจ

แล้วก็เป็นดังคาด  ช่วงเวลาที่เจ้าชายทาราเข้าไปในฟาร์ม  การแสดงออกทางสีหน้าทั้งหมดของพระองค์มีแต่ความว้าวและอ้าปากค้าง

ความที่เป็นดังหวังนี้ทำให้เขายิ้มหน้าบาน

ทำให้เขาคิดแผนว่าถ้าเกิดในอนาคตมีแขกวีไอพีต่างชาติมา  ตนควรจะแนะนำให้ทั้งหมดมาเที่ยวที่นี่ดีหรือไม่  คนเหล่านั้นอาจมีสภาพเหมือนกับคนบ้านนอกเข้ากรุงเหมือนกันหมดแน่เลยใช่ไหมล่ะ

โดยเฉพาะพวกที่ดูถูกเหยียดหยามคนสร้างสถานที่ท่องเที่ยวของประเทศเรา  พวกนั้นต้องรัวชัตเตอร์ถ่ายภาพถ่ายอะไรส่งกลับไปขิงให้คนที่ไม่ได้มาดูชัวร์

นี่เป็นรสนิยมที่บิดเบี้ยวอย่างหนึ่งใช่ไหมนะ

ด้านเจ้าชายทารานั้นทันทีที่เข้าไปในฟาร์มก็ทรงสัมผัสได้ถึงความสดชื่นและรับรู้ได้อย่างกะทันหันว่าเหมือนเดินเข้าไปยังอีกโลกหนึ่ง

เนื่องจากหญ้าแพรกในฟาร์มนี้มีโบนัสคุณสมบัติหอมหญ้า +2, เปิดความรู้สึก +2, สดชื่นผ่อนคลาย +2 และประดับ +2

ใครจะสามารถต้านทานโบนัสคุณสมบัติที่เกิดขึ้นจากทุ่งหญ้าแพรกผืนใหญ่ขนาดนี้ได้กันล่ะ

เจ้าชายทาราอุทาน “นี่คุณหลู่ ! เมื่อผมเข้ามาในฟาร์มนี่แล้วก็รู้เลยว่าฟาร์มนี่เหนือกว่าฟาร์มที่โด่งดังที่สุดในประเทศสวยงามอีก”

รัฐมนตรีหลู่พยักหน้าตอบพร้อมรอยยิ้ม

เขามั่นใจและมั่นใจกับฟาร์มชิงหลินมาก ๆ ว่าไม่มีทุ่งหญ้าในโลกสามารถเทียบกับที่นี่ได้

เจ้าชายทาราดูเหมือนจะอารมณ์ดีมาก  ทรงเดินไปเช็กอินตั๋วที่ทางเข้าทันที  ทรงยิ้มให้กับคนขายตั๋วข้างในพร้อมบอกว่า “คุณหนู  ผมอยากจะเชิญนักท่องเที่ยวทุกคนในสถานที่ท่องเที่ยวเที่ยวชมด้วยกันในวันนี้  ตัวเที่ยวชมโครงการของพวกเขาทั้งหมดผมรับผิดชอบเอง”

นี่เป็นนิสัยของพระองค์  เมื่อไหร่ที่ทรงอารมณ์ดีก็มักจะเปย์เงินเลี้ยงคนทั้งหมด

“อ๋า ?” คนขายตั๋วในช่องขายตั๋วมองนักท่องเที่ยวต่างชาติตรงหน้าด้วยสีหน้าอึน ๆ

อึ้งอยู่นานแต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะจัดการยังไง

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เจอกับสถานการณ์แบบนี้

เธอเคยดูหนังตลกเรื่องหนึ่งที่มีฉากคุณจ้าวจ่ายตัง

แต่เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้พบกับนักท่องเที่ยวเช่นนี้ในสถานที่ท่องเที่ยวที่อยากจะซื้อตั๋วเลี้ยงนักท่องเที่ยวทุกคน

รัฐมนตรีหลู่เองก็ไม่นึกเหมือนกันว่าเจ้าชายทาราจะทำแบบนี้

หากอีกฝ่ายเป็นเพื่อนหรือคนบ้านเดียวกันล่ะก็  เขาคงจะเกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายให้อย่าทำ  แต่อีกฝ่ายกลับเป็นเจ้าชายทารา  มหาเศรษฐีที่สามารถทุ่มเงินสามหมื่นล้านหยวนโดยไม่กระพริบตาได้  ดังนั้นหากอีกฝ่ายเต็มใจและมีความสุขก็เอาที่สบายใจเถอะ

กลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียเงินเปล่าเหรอ ? ควรกังวลว่าเย็นนี้จะซื้อเนื้ออะไรมากินยังจะดีซะกว่า