บทที่ 671: แปลงปลูกกลายพันธุ์อัปเกรดได้แล้ว ! คุณสมบัติ - ทะเลทราย !

ทำไมต้องปั้นตุ๊กตาหิมะ ?

ทั้งคู่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีเรื่องน่าขายหน้าแบบนี้เกิดขึ้นได้  หรือจะพูดว่าแผนอยู่ที่คนผลอยู่ที่ฟ้า  เพราะก่อนหน้านี้ไม่ได้เอาหญ้าคงอุณหภูมิออกไปก่อน

เมื่อเห็นฉินเฟิงน้อยตะโกนว่า “ตุ๊กตาหิมะ” พวกเธอก็ได้แต่เงียบปาก

ในเวลาเดียวกัน  ข่าวหิมะตกที่อำเภอโหยวเฉิงก็ถูกโพสต์ในโลกออนไลน์แล้ว

ตอนแรกหลายคนต่างก็สงสัยข่าวว่าอำเภอโหยวเฉิงบอกว่าจะมีหิมะตกตอนเที่ยงวันอยู่  แต่เมื่อทุกคนเห็นข่าวนี้แล้วพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าอำเภอโหยวเฉิงมีแบล็กเทคโนโลยีอยู่จริง ๆ ด้วย

นอกจากนี้สิ่งแรกที่ผู้คนที่เห็นก็นึกถึงคือห้องทดลองชิงหลินของอำเภอโหยวเฉิงเลย  เพราะมีเพียงแค่ห้องทดลองชิงหลินเท่านั้นที่สามารถผลิตแบล็กเทคโนโลยีดังกล่าวขึ้นมาได้

และเมื่อบริษัทโฆษณาของฉินเหรินโพสต์กระบวนการหิมะตกทั้งหมดในออนไลน์ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

เป็นภาพตั้งแต่การยิงกระสุนพิเศษเหล่านั้น  ไปถึงการระเบิด  จนเป็นม่านแสงสีขาว

โดยเฉพาะแสงรุ้งหลากสีที่เกิดขึ้นจากแสงแดดนั่นสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนเป็นอย่างดี

ฉากที่เกล็ดหิมะร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าภายใต้แสงที่ส่องประกายนั้นช่างน่าตกใจยิ่งกว่าตัวหิมะที่ตกลงมาเสียอีก  นอกจากนี้ใครบ้างที่เคยเห็นฉากที่น่าตกใจเช่นนี้ในวันที่หิมะตก

หากไม่มีนักท่องเที่ยวถ่ายไว้และอัปโหลดกันยกใหญ่แล้วล่ะก็  คนดูคนอื่น ๆ อาจคิดว่าเป็นสเปเชียลเอฟเฟกต์ของบริษัทโฆษณาของฉินเหรินทำขึ้นแน่ ๆ

แต่ความจริงแล้วกลับกลายเป็นว่านี่ไม่ใช่สเปเชียลเอฟเฟกต์เลย

ดังนั้นสำหรับหลาย ๆ คนแล้ว  แม้แต่ชาวเหนือซึ่งเคยชินกับวันหิมะตกอยู่แล้วก็ยังคิดว่านี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจยิ่งเช่นกัน

เพราะโดยปกติแล้วในวันหิมะตกทั่วไปจะไม่มีฉากแบบนี้เกิดขึ้น

ทั้งหมดที่พูดได้ก็แค่เทคโนโลยีในห้องทดลองชิงหลินนั้นน่าทึ่งเกินไป

ทว่าในขณะที่โลกภายนอกกำลังตกตะลึงอยู่กับเทคโนโลยีหิมะตกนั้น  ฉินหลินกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานเปิดจอเกมเล่นด้วยแววตาประหลาดใจ

เพราะคนแคระอาร์นีปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมเครื่องหมาย ‘!’ บนหัวซึ่งเป็นตัวบอกว่ามีเควสต์

เจ้าหมอนี่ไม่มีเควสต์ให้ทำมาก็นานมากแล้ว  ตัวเขาไม่คิดว่าเจ้าคนแคระนี่จะมาหาตนอีกด้วยซ้ำ  เจ้าอาร์นีคนนี้เป็นผู้สนับสนุนเควสต์รายใหญ่จริง ๆ

ฉินหลินให้ตัวละครไปกดคุยกับอาร์นี  แต่กลับมีเครื่องหมาย ‘?’ ยาวเป็นแถวขึ้นเหนือหัวมัน

[ ดูเหมือนอาร์นีอยากจะคุยอะไรด้วย ! ]

เมื่อฉินหลินเห็นฉากนี้เขาก็รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นจึงรีบล็อกประตูห้องทำงานและเข้าสู่โลกในเกม

เนื่องจาก BUG ก่อนหน้านี้ทำให้เควสต์ในเกมดูจะค่อนข้างวุ่นวายอยู่หน่อย ๆ ทำให้เมื่อต้องทำเควสต์ที่เกี่ยวข้องกับคนแคระกับโนมจะต้องเข้าสู่โลกในเกมบ่อย ๆ ด้วย

หลังจากสับเปลี่ยนตัวกับตัวละครในเกมแล้ว  สิ่งแรกที่เขาเห็นตรงหน้าก็คืออาร์นีนั่นแหละ

แล้วเสียงของอาร์นีก็ดังเข้ามาในหูของเขา “ยืนบื้อไรอยู่  ที่พูดตะกี๊คิดว่าไงมั่ง”

ฉินหลินอึ้งเลย  แต่ก็ถามกลับว่า “ตะกี๊ว่าไงนะ”

อาร์นี่ได้ยินก็พูดความเห็นตัวเองออกมาทันที “แสดงว่าตะกี๊นายไม่ได้ฟังกันเลยนี่หว่า”

ฉินหลินเลยต้องอธิบายว่า “โทษที ๆ ตะกี๊เหม่อไปหน่อย  พูดอีกทีได้ปะ”

แล้วอาร์นีก็เริ่มบรรยายอีกครั้งอย่างไม่ใคร่จะเต็มใจนะ “เพื่อนเอ๋ย  ฉันเห็นว่าในฟาร์มนายมีแปลงนึงที่ตั้งนานแล้วก็ยังไม่อัปเกรดอยู่  แปลงนั่นเหมือนจะมีพลังพิเศษนะ  ฉันไปเจอผลึกพิเศษในซากปรักหักพังบนภูเขานอเทรอดาม  เหมือนมันจะมีประโยชน์กับแปลงของนาย  แต่ฉันก็สูงแค่นี้เลยเอื้อมไปหยิบผลึกไม่ถึง  นายอยากไปดูผลึกนั่นมะ”

“...” ฉินหลินตกตะลึง  จากนั้นก็มีความสุขมาก  ก็ที่อาร์นีพูดถึงคือแปลงปลูกกลายพันธุ์ที่ได้หลังจากตัวละครอัปเลเวลในครั้งนี้ไม่ใช่รึไง

ตลอดมาเขาไม่เคยรู้วิธีอัปเกรดแปลงปลูกที่ว่านั่นเลย  แต่ตอนนี้อาร์นีกลับเอาข่าวมาว่ามีวิธีอัปเกรดแปลงปลูกนี้  และสำคัญที่สุดคือผลึก

ฉินหลินตอบว่า “อืม” โดยไม่ลังเล

นี่เป็นโอกาสในการอัปเกรดแปลงปลูกนี้ดังนั้นเขาย่อมต้องคว้าโอกาสนี้ไว้อยู่แล้ว  เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่มีไอเดียอะไรใด ๆ เลย

เมื่ออาร์นีเห็นว่าฉินหลินตกลงแล้วมันก็ทำหน้าเจ้าเล่ห์ทันทีก่อนจะมองฉินหลินเฉย ๆ โดยไม่ต้องเอ่ยปากพูดอะไร  แต่ก็เหมือนกับกำลังบอกว่า “เข้าใจแล้วนะ” นั่นแหละ

ฉินหลินเข้าใจเองทันทีและถามตรง ๆ ว่า “บอกมาเลยว่าครั้งนี้จะเอาพิมพ์เขียวกี่อัน”

อาร์นีได้ยินก็มีความสุขขึ้นมาทันที “นี่แหละเพื่อนรัก  เข้าใจกันดีจริง ๆ แต่ครั้งนี้เดินค่อนข้างไกลหน่อย  ถ้าขอเป็นพิมพ์เขียวต้นไม้เรือนกระจกซักสิบแบบนี่ถือว่ามากเกินไปมั้ย”

ฉินหลินพยักหน้าอย่างไม่ลังเล  เขาคาดไม่ถึงเลยว่าราคาของเจ้าคนแคระนี้จะไม่ได้วัดจากคุณภาพสิ่งของ  แต่วัดจากระยะทางที่ต้องไป

นั่นไม่ได้หมายความว่าขี้ที่อยู่ห่างไป 100 เมตรจะมีค่ามากกว่าทองคำที่อยู่ห่างไป 10 เมตรหรอกเหรอ

ยิ่งไปกว่านั้นคือครั้งนี้ราคาแค่พิมพ์เขียวต้นไม้เรือนกระจกแค่ 10 แบบเท่านั้น  ที่ตัวฉินหลินนั้นมีเยอะเท่าที่ตัวเขาเองต้องการ

เมื่อเห็นว่าฉินหลินตกลงอย่างเด็ดขาดมากอาร์นีก็ดีใจและพูดว่า “นายนี่เพื่อนรักฉันของแท้เลย  ไป ๆ ๆ ออกเดินทางกันเลย !”

หลังจากอาร์นีพูดจบก็เดินออกจากฟาร์มทันที  ฉินหลินเองก็รีบเดินตามไปทันทีเช่นกัน

คราวนี้เมื่อเข้าไปในภูเขานอเทรอดาม  อาร์นีได้พาเขาไปยังทิศทางที่ไม่เคยไปมาก่อน  ป่าในทิศทางนี้ไม่ได้รกทึบ  แต่กลับปกคลุมไปด้วยพุ่มไม้หนา

พุ่มไม้เหล่านี้รกไปด้วยกิ่งก้านใบไม้  และมีทางเดินแคบ ๆ ที่ให้ผ่านได้แค่คนเดียวเท่านั้นซึ่งไม่ได้มีอยู่ในเกม

การเดินทางก็ใช้เวลานานมากและดูเหมือนว่าจะไปถึงอีกฝั่งของภูเขานอเทรอดามเลยด้วยซ้ำ  แล้วตรงหน้าก็ไปเจอเข้ากับหน้าผาเข้า

ที่ผนังของหน้าผามีรอยแตกซึ่งใช้เป็นทางผ่าน

พอเดินตามอาร์นีเข้าไปก็พบว่ามีซากปรักหักพังปรากฏอยู่ตรงหน้า

ซากปรักหักพังนี้เป็นโบราณสถานที่มีร่องรอยจากการโดนขวานจามใส่อย่างชัดเจน  ยังมองเห็นซากบ้านที่พังทลายและโบราณวัตถุจากหินพัง ๆ ที่มีแต่มอสปกคลุมด้วย

“มานี่เร็ว  ตรงนี้ ๆ ผลึกที่ว่าอยู่นี่แหละ” เสียงของอาร์นีดังขึ้นอีกครั้งก่อนรีบเดินไปยังผนังหินที่หนึ่งอย่างเร็ว

ฉินหลินก็รีบวิ่งตามไปและเห็นประติมากรรมรูปปั้นชิ้นหนึ่งติดอยู่กับกำแพงหิน  โดยที่รูปปั้นนั้นได้เสียหัวไปแล้ว  และแขนขาก็แตกหักเสียหาย  ในมือข้างหนึ่งของรูปปั้นนมีผลึกหินที่เปล่งประกายแสงพิเศษอยู่

“ผลึกอันนี้แหละ  ตัวอักษรบนนั้นดูคล้ายกับลวดลายทางไกลที่เผ่าคนแคระเราบันทึกไว้เลย” คนแคระอาร์นีชี้ไปที่ผลึกในมือของรูปปั้นนั่นพร้อมกับอธิบายให้ฟัง

ฉินหลินจ้องมองที่รูปปั้นนั่นโดยในใจก็รู้สึกว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ  หรือก็คือมันอาจไม่ใช่รูปปั้นมนุษย์  เคยเห็นคนที่ไหนเกิดมามีมือมีตีนรูปโดรายากิไหมล่ะ

นี่มันเป็นไปไม่ได้

สำหรับฉินหลินแล้วรูปปั้นนี้ถือว่าค่อนข้างตัวสูง  ยิ่งกับคนแคระด้วยแล้วยิ่งสูงขึ้นไปใหญ่

อย่างไรก็ตามฉินหลินได้กินผลไม้จากต้นไม้แห่งพลังไปแล้วสองผลจึงทำให้ความสูงนี้ไม่เป็นปัญหากับตัวเขาเลย  เขาสามารถไปเอาผลึกนั้นมาได้อย่างง่ายดาย

ในเวลาเดียวกันเขาเพ่งจนเห็นข้อมูลรายละเอียดของผลึกด้วย

[ ผลึกพิเศษ: พิเศษ ! ]

[ ผลึกหินพิเศษที่มีต้นกำเนิดลึกลับมาก  มันถูกบุคคลลึกลับที่ปรากฏตัวจากที่ไหนก็ไม่รู้นำมาไว้ที่นี่  อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่ามันจะมีพลังพิเศษที่สามารถเปลี่ยนดินแดนพิเศษบางแห่งได้  สามารถใช้ร่วมกับดินแดนพิเศษภายใต้เงื่อนไขพิเศษเท่านั้น ]

เมื่อฉินหลินอ่านข้อมูลรายละเอียดเสร็จแล้วเขาก็คิดไปถึงแปลงปลูกพิเศษที่ยังไม่ได้อัปเกรดขึ้นมาเลย  นั่นควรจะเป็นดินแดนพิเศษที่ว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็อยากรีบกลับทางเดิมเพื่อไปเช็กดูสถานการณ์

แต่แล้วกลับมีเสียงเป็นกังวลของอาร์นีดังขึ้นเสียก่อน “เพื่อนเลิฟ  นายลืมไรไปป่าวอะ !”

ในขณะที่พูดสีหน้าก็เป็นกังวลไปด้วย  เหมือนกลัวฉินหลินจะโกง

ฉินหลินเข้าใจชัดเจนว่าที่อาร์นีแสดงออกแบบนี้หมายความว่าอย่างไร  เจ้าคนแคระน้อยนี่ไม่ได้รู้เลยว่าพิมพ์เขียวของต้นไม้เรือนกระจกเหล่านั้นไม่ได้มีค่าอะไรเลยสำหรับเขา

แต่เขาก็จงใจแซวว่า “พูดไรของนายอะเพื่อนเลิฟ ?”

อาร์นีได้ยินดังนั้นก็ยิ่งแต่จะกังวล “ไม่เอาแบบนี้สิ  คนเราทำธุรกิจต้องมีความน่าเชื่อถือนะ !”

“งั้นก็ไปกันเถอะ !” ฉินหลินยิ้มและเรียกให้อาร์นีให้เดินออกจากภูเขานอเทรอดาม

แล้วสีหน้าของอาร์นีก็เปลี่ยนเป็นมีความสุขอีกครั้ง  แต่แล้วก็พึ่งนึกได้ว่าตัวเองถูกฉินหลินหยอกล้ออยู่

ฉินหลินนั้นไม่ผิดคำพูดกับคนแคระอย่างแน่นอน  เพราะถ้าเขาผิดคำพูดล่ะก็เขาอาจสูญเสียตัวกระตุ้นเควสต์ทั้งหมดไป

เขาเข้าใจหลักการเรื่องกินอิ่มมื้อเดียวกับกินอิ่มทุกมื้อเป็นอย่างดี

นอกจากนี้พิมพ์เขียวของแบบบ้านต้นไม้เรือนกระจกเองก็ไม่ใช่สิ่งที่มีค่าสำหรับเขาเลย

หลังจากกลับมาที่ฟาร์มฉินหลินก็ออกจากเกม  ไปหยิบพิมพ์เขียวแบบบ้านต้นเรือนกระจก 10 อันจากในห้องทำงาน

หลังจากคิด ๆ ดูแล้วเขาก็หยิบพิมพ์เขียวเพิ่มอีก 2 อัน

เขาตั้งใจจะให้อาร์นีไป 12 อัน  ทว่านั่นไม่ใช่เพราะเขาเปลี่ยนใจ  แต่เป็นเพราะเขาอยากให้คนแคระอาร์นีได้เอาไปใช้ประโยชน์

เพราะหากคน ๆ หนึ่งเอาเปรียบใครคนหนึ่งได้ครั้งหนึ่งแล้ว  มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่คน ๆ นั้นจะคิดเอาเปรียบอีกฝ่ายเป็นครั้งที่สองหรืออาจถึงสามครั้งก็เป็นได้...

ดังนั้นตราบใดที่คนแคระอาร์นีพัฒนาทัศนคติดังกล่าวนี้ขึ้นมาก็จะรับมือได้ง่าย  เพราะเขาจะต้องคิดที่จะเอาเปรียบใครคนนั้นอีกครั้งแน่นอน

แต่จะเกิดอะไรขึ้นหากเราต้องการใช้ประโยชน์จากนิสัยนี้ ? สิ่งเดียวที่ต้องทำคือทำข้อตกลงกับอีกฝ่ายต่อไป  แล้วมันก็ใช้มันเป็นตัวกระตุ้นเควสต์เนื้อเรื่องเพิ่มเติมของคนแคระได้ใช่ไหมล่ะ

ซึ่งถ้ามันเป็นไปได้จริง ๆ แล้วล่ะก็  มันจะสำคัญอะไรถ้าเราจะให้พิมพ์เขียวกับคนแคระอาร์นีเพิ่มอีกสักอันสองอัน

เมื่อคิดได้ดังนี้แล้วฉินหลินก็หยิบเอาพิมพ์เขียวเข้าเกมไป

เมื่อเห็นพิมพ์เขียวแบบบ้านของต้นไม้เรือนกระจกในมือเขา  น้ำเสียงเป็นกังวลของคนแคระอาร์นีก็ดังขึ้นอีกทันที “นี่ ๆ ๆ พิมพ์เขียวหมดนี่ให้ฉันเหรอ ?”

ฉินหลินยื่นพิมพ์เขียวทั้งหมดให้พร้อมบอกว่า “อะ  ให้นายหมดนี่เลย”

คนแคระอาร์นีรีบรับพิมพ์เขียวไปด้วยความตื่นเต้นและนับอยู่ในใจไปด้วยทันที “หนึ่ง, สอง, สาม, สี่, ห้า... สิบ, สิบเอ็ด, สิบสอง...”

นับไปนับมาก็เริ่มรู้สึกว่ามันมีอะไรแหม่ง ๆ นั่นคือมีพิมพ์เขียวเพิ่มขึ้นมาอีก 2 อัน

ในขณะนั้นเองดวงตาเล็ก ๆ ของคนแคระก็เปล่งประกายลุกวาวด้วยความรู้สึกไม่น่าเชื่อ  เซอร์ไพรส์แบบนี้ก็มีได้ด้วยเหรอ !

โดยไม่รู้ตัว  เจ้าตัวอยากจะยื่นพิมพ์เขียวที่เกินมาให้ฉินหลินคืน  แต่เมื่อหันไปมองฉินหลินเขาก็พบว่าฉินหลินดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นเลย  ดังนั้นจึงรีบหดมือกลับทันที

อีกฝ่ายไม่เห็นสินะ

เมื่อคิดได้ดังนี้คนแคระก็รีบเก็บพิมพ์เขียวทั้งหมดไปอย่างเงียบ ๆ แล้วพูดกับฉินหลินว่า “เพื่อนรักเอ๋ย  นายนี่พูดคำไหนคำนั้นจริง ๆ ฉันยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับนายนะ”

พูดจบก็รีบวิ่งหนีไปทันทีราวกับเด็กที่รู้ตัวว่าตัวเองทำผิดแล้วกลัวถูกจับได้

ฉินหลินเห็นแบบนั้นแล้วก็ออกจากเกมไป  จากนั้นก็ให้ตัวละครในเกมไปยังแปลงปลูกพิเศษที่ต้องอัปเกรด !

[ ขอแสดงความยินดี  พบสสารพิเศษแล้ว  จะปรับเปลี่ยนแปลงปลูกกลายพันธุ์ในปัจจุบันหรือไม่ ? ]

ฉินหลินรู้สึกว่าคำถามนี้ไร้สาระเกินไปและกด [ ใช่ ] ทันที  เขาต้องใช้เวลานานมากกว่าจะหาวิธีอัปเกรดแปลงปลูกนี้เจอ  ดังนั้นจึงมีแค่คนโง่เท่านั้นที่จะเลือก [ ไม่ ]

[ ขอแสดงความยินดีที่ประสบความสำเร็จในการอัปเกรดแปลงปลูกกลายพันธุ์  กำลังสุ่มสร้างคุณสมบัติของแปลงปลูก...  ขอแสดงความยินดี  คุณสมบัติของแปลงปลูกกลายพันธุ์คือ : ทะเลทราย ! ]