บทที่ 571: วัสดุที่น่าทึ่ง ! มันน่าแปลกใจมั้ยล่ะ ?

ฉีไคโหย่วเด็ดแตงกวาออกมา 2 ลูกแล้วรีบออกจากคฤหาสน์ชิงหลิน  หลังจากที่แยกจากเฉินหลี่แล้วเขาก็รีบไปที่สำนักงานที่ทางอำเภอจัดให้อย่างไว

ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นเมื่อรู้เรื่องก็รีบเข้ามาถาม

“เป็นไงมั่งครับศาสตราจารย์ฉี”

“แตงกวานั่นจะช่วยเราแก้ปัญหาได้มั้ย”

“...”

ฉีไคโหย่วหยิบแตงกวาออกมา 2 ลูกให้ดู “จากที่ทางนั้นบอกมาคือแตงกวานี่โตเร็วมาก  ให้ผลผลิตสูง  เพราะงั้นต้นทุนเลยต่ำกว่าแตงกวาธรรมดา”

“ที่สำคัญคือปลาชอบมาก  ตอนนี้ก็เหลือแค่วิเคราะห์สารอาหารแล้วว่ามีคุณค่าทางโภชนาการพอมั้ย  สำหรับผมขอแค่มีซักครึ่งนึงของหัวอาหารธรรมดา ๆ ก็พอแล้วล่ะ”

“เอาล่ะ ๆ เราต้องเอาแตงกวานี่ไปวิเคราะห์เดี๋ยวนี้เลย  ใครก็ได้เอาไปจัดการทีซิ”

พวกฉีไคโหย่วเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านปลา  แม้พวกเขาจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านพืช  ทว่าขอแค่ไม่ใช่การวิจัยเชิงลึก  แค่วิเคราะห์สารอาหารแค่นี้ก็ยังทำกันเองได้อยู่

ก็ไม่ใช่อะไร  หลาย ๆ คนเรียนวิชาเอกจบมาทำงานตรงสาย  แต่สมัยเรียนก็มีพวกวิชาโทวิชาเสริมทำให้พอมีความรู้ที่ยังไม่คืนอาจารย์อยู่บ้าง

“ผมทำเอง !” ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งรีบเสนอตัว

ฉีไคโหย่วพยักหน้าและมอบแตงกวาให้ไป

ผู้เชี่ยวชาญนำแตงกวาไปที่ห้องอุปกรณ์

อุปกรณ์ภายในห้องทั้งหมดนี้ถูกย้ายมาจากเมืองหลวง

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยปลา  แต่ก็มีบางอย่างที่ใช้กับพืชอยู่ด้วย

เนื่องจากว่าในน้ำไม่ได้มีแต่ปลา  แต่ยังมีพืชด้วยเช่นพวกสาหร่ายหรือพืชน้ำอื่น ๆ ซึ่งจำเป็นต้องวิเคราะห์

ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นเปิดเครื่องหลายตัวแล้วเซตค่าอะไรต่าง ๆ ให้เสร็จ  จากนั้นก็เริ่มลงมือวิเคราะห์แตงกวา

กระบวนการนี้ต้องใช้เวลาอยู่ซักหน่อย  ประมาณ 2 วันเต็ม ๆ ว่าผลตรวจจะออก

เวลาผ่านไปเมื่อผู้เชี่ยวชาญคนดังกล่าวเห็นผลตรวจแล้วก็รีบวิ่งเอาไปรายงานกับฉีไคโหย่วและผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ด้วยความตื่นเต้น

ฉีไคโหย่วรีบถามทันที “ผลเป็นยังไง !”

ผู้เชี่ยวชาญตอบแบบตาโต “คุณจินตนาการไม่ออกแน่ ๆ ว่าแตงกวานี่มันวิเศษแค่ไหน  ผมบอกได้เลยว่าเสี่ยวฉินนี่ที่สุดในย่านนี้แล้ว  แค่แตงกวาธรรมดาก็สามารถทำให้กลายเป็นของแบบนี้ได้เนี่ย  ไม่รู้จะพูดยังไงเลย  นี่แค่ทำเล่น ๆ ปลูกทิ้งปลูกขว้างไม่เคยเหลียวแลนะเนี่ย”

คนตอบไม่ตรงคำถามแถมยังอ้อมโลกซะไกลเล่นเอาพวกฉีไคโหย่วคันไม้คันมือขึ้นมาตงิด ๆ

ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งตวาดทันที “เลิกทำเป็นมีลับลมคมในแล้วรีบ ๆ บอกมาซักทีว่าผลเป็นยังไงแน่ !”

แล้วผู้เชี่ยวชาญที่ทำการวิเคราะห์ก็ยอมตอบ  เขาอธิบายให้ฟังว่า “แตงกวาชนิดนี้น่าทึ่งมากจริง ๆ ผลตรวจออกมาน่าทึ่งสุด ๆ เอนไซม์จีโนไลอิกสูงกว่าแตงกวาทั่วไปมาก  ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ก็สูงกว่า...  หมายความว่าแตงกวานี้จะโตเร็วมาก  ปลูกแค่ประมาณเดือนกว่าก็สุกแล้ว”

“นอกจากนี้ค่ายีน TACol-B5 ยังมากกว่าแตงกวาธรรมดาถึงสองเท่า  นี่เป็นค่ายีนที่ส่งผลต่อปริมาณผลผลิต  แปลว่าผลผลิตของมันต้องสูงกว่าแตงกวาทั่ว ๆ ไปสองเท่า”

“ต่อไปก็เป็นส่วนสำคัญที่สุดคือสารอาหาร  อย่างที่เรารู้ ๆ กันว่าแตงกวาปกติมีองค์ประกอบเป็นน้ำ  โปรตีน  ไขมัน  คาร์โบไฮเดรต  ไฟเบอร์  แคลเซียม  แมกนีเซียม  โพแทสเซียม  วิตามินซี...  อะไรพวกนี้”

“ปกติแล้วสารพวกนี้จะพบในแตงกวาได้น้อยมาก  แต่ก็เป็นสารอาหารที่ปลาต้องการ  แถมในนี้ยังมีไม่น้อยเลยที่เป็นประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของปลา”

“จะบอกว่าปริมาณสารอาหารที่ปลาต้องการในนี้มีครบถ้วนมากก็ว่าได้  ตอนแรกเราแค่คิดว่าถ้ามีซักครึ่งนึงของหัวอาหารทั่วไปก็พอ”

“แต่เอาจริง ๆ แล้วต่อให้เป็นหัวอาหารระดับพรีเมียมที่สุดก็ยังไม่ถึงครึ่งของแตงกวาในปริมาณเท่ากัน”

“ในอนาคตแตงกวานี้อาจจะเข้ามาแทนที่อาหารปลาโดยสมบูรณ์ก็เป็นได้  เพราะงั้นผมเลยบอกไงว่าเสี่ยวฉินน่ะสุดจัดแล้วจริง ๆ ขนาดแตงกวาที่ทำเล่น ๆ นี่ถึงขนาดเปลี่ยนแปลงสาอาหารดั้งเดิมของแตงกวาปกติให้กลายเป็นสารอาหารที่จำเป็นต่อปลาทั้งหมด  แถมยังขยายผลขึ้นอีกหลายเท่าด้วย”

“แม้ว่าเราจะรวมผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุกรรมพืชที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นหมู่คณะมาช่วยกันทำผมยังคิดว่าก็ยังทำไม่ได้อยู่ดี  หรือต่อให้ทำได้ก็ยังต้องใช้ทั้งเงินทุนทั้งเวลาไปไม่รู้เท่าไหร่”

“ไม่มีห้องทดลองใดยอมเสียเงินเสียเวลาขนาดนั้นแน่  แล้วก็ไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนยอมทำงานแบบนี้เพราะไม่มีใครโง่”

แน่นอนว่าเสี่ยวฉินไม่ได้โง่ที่ทำแตงกวานี้  ส่วนผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ก็ได้คิดว่าเสี่ยวฉินนั้นน่าประทับใจยิ่งกว่าเดิมอีก

เพราะผู้เชี่ยวชาญคนอื่นจะไม่โง่พอที่จะทำเรื่องแบบนี้  และห้องทดลองอื่นเองก็ไม่โง่พอที่จะใช้เงินก้อนดังกล่าวไปละลายกับการทำแบบนี้  แต่ว่าเสี่ยวฉินกลับแค่ทำเล่น ๆ ก็ได้แล้ว

ในที่สุดพวกเขาก็รู้แล้วว่าทำไมห้องทดลองชิงหลินถึงมีชื่อเสียงมากในเวลาอันสั้นเช่นนี้ได้  และเหตุใดจึงสามารถสร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมออกมามากมายอยู่เรื่อย ๆ ได้

เพราะเสี่ยวฉินเก่งสุดในย่านนี้แล้วจริง ๆ ไม่พอยังมีศาสตราจารย์หลี่ไข่อีก

เมื่อฉีไคโหย่วรู้ผลตรวจแล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงรีบร้อน “รีบแจ้งข่าวให้ทางอำเภอรู้ด้วย  แตงกวาวิเศษนี่ช่วยเราแก้ปัญหาได้อย่างสมบูรณ์แน่ ๆ เราต้องรีบหารือกับทางนั้นโดยด่วน”

ผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ พยักหน้า

ฉีไคโหย่วหยิบมือถือออกมาโทรหาเฉินหลี่

............................................................................................

ที่ว่าการอำเภอโหยวเฉิง

นายอำเภอซุนกับเฉินหลี่รอข่าวจากฉีไคโหย่วมาสองวันแล้ว

การล่มสลายของระบบนิเวศในแม่น้ำหมิ่นสาขาย่อยโหยวเฉิงอย่างกะทันหันทำให้พวกเขาต้องเป็นกังวล  แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นเลยนอกจากต้องพึ่งพาผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น

ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าแตงกวาที่เถ้าแก่ฉินทำนั้นอาจช่วยแก้ปัญหาได้  ดังนั้นจึงต้องการทราบทันทีว่าตกลงแล้วยังไงแน่

แต่ผลลัพธ์นี้ไม่ใช่สิ่งที่พูดเฉย ๆ แล้วมันจะเกิด

พวกเขายังต้องรอข่าวจากผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นด้วย

และแล้วมือถือของเฉินหลี่ก็ดังขึ้นมา  พอเอาขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นฉีไคโหย่วโทรมาจึงรีบกดรับ “เป็นยัไงบ้างครับศาสตราจารย์ !”

ฉีไคโหย่วตอบด้วยน้ำเสียงรีบร้อน “รู้ผลแล้วครับท่านรองเฉิน แตงกวานั่นน่าทึ่งมาก  ไม่เพียงแต่สามารถแก้ใช้ปัญหาเรื่องระบบินเวศที่เรากำลังเจออยู่ตอนนี้ได้เท่านั้น  แต่เรื่องคุณค่าทางโภชนาการก็ยังหายห่วงเพราะมันสูงกว่าที่มีในหัวอาหารระดับพรีเมียมอีกครับ”

“จริงเหรอครับ ! ?” เฉินหลี่หน้าบานในบัดดล

“งั้นเรามาหารือเรื่องรายละเอียดกันเถอะครับศาสตราจารย์”

“เอาตามที่ท่านรองว่าเลยครับ” ฉีไคโหย่วไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด  พวกเขาไม่ได้สนิทสนมอะไรกันกับบ้านไร่ชิงหลินซักเท่าไหร่  ดังนั้นหากต้องมีการเจรจาใด ๆ ก็จะเป็นการดีที่สุดที่ให้ทางอำเภอเป็นคนออกหน้า

หลังจากวางสายแล้วเฉินหลี่ก็รายงานกับนายอำเภอซุนด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข “ข่าวดีครับท่าน  แตงกวาของเถ้าแก่ฉินสามารถใช้แก้ปัญหานี้ได้อย่างแน่นอนครับ”

“เย่ส !” นายอำเภอซุนลุกขึ้นกำหมัดอย่างสะใจ

“เราก็ยังต้องพึ่งพาเถ้าแก่ฉินเหมือนเดิม  ปัญหาที่ผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นแก้ไม่ตกแต่เถ้าแก่ฉินกับแก้ได้ด้วยแตงกวา”

“จริงครับ  แล้วก็เรื่องนี้เราต้องรีบไปหารือกับเถ้าแก่ฉินโดยเร็วที่สุด  เพราะงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” เฉินหลี่บอกลาและออกไปหาฉีไคโหย่ว

แตงกวาของเถ้าแก่ฉินสามารถแก้ปัญหานี้ได้  แต่จะด้วยวิธีไหนนั้นต้องขึ้นอยู่กับผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้

............................................................................................

คฤหาสน์ชิงหลิน

ฉินหลินกำลังเล่นกับถุงมือของโนมส่วนที่เป็นชั้นนอกอยู่ในห้องทำงาน

ก่อนหน้านี้เขาให้ความสนใจเฉพาะชิ้นส่วนภายในเท่านั้น  แต่ไม่ได้สังเกตเห็นตัวถุงมือด้านนอกเลย

ก็มันเป็นแค่ของเล่น  สิ่งที่สามารถสร้างฉากหิมะตกแบบนี้นได้มีแค่ชิ้นส่วนภายในเท่านั้น  ดังนั้นเขาเลยละเลยส่วนภายนอกไป

สองวันมานี้เขาได้เอามันออกมาดูและพบว่าด้านนอกที่ดูเหมือนถุงมือหนังนั้นจริง ๆ แล้ววัสดุมันคือผ้าที่วิเศษมาก

หนึ่งเลยคือผ้านี้มีความแข็งแรงทนทานสุด ๆ

ขนาตัวเขาที่กินผลจากต้นไม้แห่งพลังไป 2 ผลจนแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อก็ยังไม่สามารถฉีกมันให้ขาดได้เลยด้วยซ้ำ  และแม้แต่ตอนที่เอากรรไกรมาลองตัดดูก็ยังต้องเสียแรงไปไม่น้อยเลยว่าจะตัดขาด

ฉินหลินหยิบไฟแช็กมาจุดดูว่ามันจะเป็นยังไง

แต่หลังจากที่จุดไปเป็นชาติเขาก็พบว่าถุงมือมันไม่ติดไฟเลย  มันแค่มีรอยไหม้เล็ก ๆ เท่านั้น  แต่ตัวถุงมือกลับไม่เสียหายเลย

นี่เล่นเอาตกใจไม่น้อย

จุดหลอมเหลวและความทนไฟนั้นยอดเยี่ยมมาก

เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้มาก่อนเลยเพราะคิดว่าถุงของมือโนมนี่เป็นของเล่นจริง ๆ

แต่ตอนนี้ถึงจะบอกว่าเป็นของเล่น  แต่ของเล่นที่ระบบเกมรองรับย่อมไม่ใช่ของเล่นธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเป็นของเล่นที่โนมซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษที่มีกลิ่นอายแนวหนังไซไฟเป็นผู้สร้างด้วย

ลองคิดดูซิว่าผ้าที่ทนทานมาก  ฉีกก็ยาก  ตัดก็ยาก  แถมยังทนไฟได้ขนาดนี้มันจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้มากมายขนาดไหน

แต่ขณะที่กำลังคิด ๆ อยู่นั้นเองจู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตู

ฉินหลินเอาถุงมือเปล่านั้นเก็บลงลิ้นชัก

เปิดประตู

หน้าประตูคือเฉินหลี่กับฉีไคโหย่ว

เมื่อเขาเห็นทั้งสองเขาก็มองจุดประสงค์ของอีกฝ่ายออกทันที  นั่นคือต้องเป็นเรื่องแตงกวาสักการะกัปปะชัวร์อยู่แล้ว

“มารบกวนอีกแล้วครับเถ้าแก่ฉิน  คราวนี้ทางอำเภอเราต้องพึ่งคุณอีกแล้วล่ะครับ” เฉินหลี่พูดด้วยความนอบน้อมทันที

นี่เป็นท่าทีของผู้ที่จะมาขอความช่วยเหลือ

แม้ว่าเขาจะมาที่นี่ในนามของทางอำเภอและเถ้าแก่ฉินก็คงจะใจดีเหมือนเมื่อก่อนก็ตาม  แต่เรื่องนี้พวกเขาไม่สามารถมองข้ามได้

ฉีไคโหย่วอดเอ่ยปากชมไม่ได้ “แตงกวานั่นน่าทึ่งจริง ๆ ครับเถ้าแก่ฉิน  ถ้ามีการส่งเสริมให้ปลูกในวงกว้างเมื่อไหร่ผมว่ามันต้องเปลี่ยนตลาดของอุตสาหกรรมการเลี้ยงปลาทั้งหมดแน่ ๆ แล้วนี่เป็นแค่ของที่คุณปลูกเล่น ๆ ด้วย  ผมล่ะตกใจหมดเลยล่ะครับ”

“...” ฉินหลินไม่กล้าตอบ

ทั้งหมดเป็นความผิดของยัยเด็กเหยาเหยาที่เอาเขาไปขิง

ทำไมเขาถึงโคตรเก่งทั้ง ๆ ที่ปลูกทิ้งปลูกขว้าง ? ก็เพราะไปทำเควสต์ในเกมมาเข้าใจมั้ย ? เกมน่ะเกม !

แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพูดออกไป

ตอนนี้เขาเข้าใจความรู้สึกสิ้นหวังของพี่หลี่ขึ้นมาเล็กน้อย

แล้วเฉินหลี่ก็มีคำขออื่นด้วย “เถ้าแก่ฉิน  คราวนี้ผมกับศาสตราจารย์ฉีมาที่นี่เพื่อขออะไรบางอย่าง  ไม่ทราว่าคุณสามารถร่วมมือกับทางอำเภอเราในเรื่องแตงกวานี่ได้มั้ยครับ  ระบบนิเวศน์ของแม่น้ำหมิ่นในตอนนี้ต้องการแตงกวานี้ครับ”

ฉินหลินรู้ว่านี่คือจุดประสงค์ของทางอำเภอ  เขายิ้มแล้วตอบไปว่า “แน่นอนว่าไม่มีปัญหาครับ  ผมเองก็อยากจะส่งเสริมการปลูกแตงกวานี้ด้วยเหมือนกัน  เพียงแต่ผมต้องขยายพันธุ์เพื่อเก็บเมล็ดพันธุ์ก่อน  เพราะงั้นผมไม่สามารถจัดหาจำนวนมากในเวลาสั้น ๆ ได้”

ถึงแม้จะไม่เห็นด้วยแต่ก็ต้องยอม

หนึ่งคือไม่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์  แตงกวานี่ก็ปลูกไว้ใช้  และไม่มีความแตกต่างกว่าใครจะใช้

สองคือในเมื่อเขาเอาออกมาปลูกก็ย่อมต้องหวังผลของมันอยู่แล้วสิ  ใครมันจะบ้ามานั่งทำเล่น ๆ

ฉีไคโหย่วรีบพูดทันที “อย่าห่วงเลยครับ  เรายังประคองสถานการณ์ได้ไปอีกพักหนึ่ง  เพียงแต่มันต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูระบบนิเวศนานขึ้นเท่านั้น”

“เป็นงั้นก็ดีครับ” ฉินหลินพยักหน้า

เฉินหลี่โล่งใจเมื่อเห็นฉินหลินตกลง “ทางเราสามารถจัดสรรพื้นที่พิเศษสำหรับปลูกแตงกวาพิเศษนี้ได้  เดี๋ยวทางอำเภอจะจัดการเรื่องสัญญาสัญญาที่ดินจากนั้นเราจะนำมาติดต่อที่บ้านไร่ชิงหลินนะครับ”

เมื่อต้นเรื่องของเรื่องนี้ได้ตัดสินใจแล้วทุกอย่างก็ง่ายมาก  เนื่องจากความร่วมมือระหว่างเจ้าหน้าที่อำเภอกับบ้านไร่ชิงหลินที่ผ่าน ๆ มา  มันย่อมไม่มีปัญหาในการทำสัญญาที่ดิน  และทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางเป็นอย่างดี

ยิ่งไปกว่านั้น  ในอำเภอโหยวเฉิงไม่ว่าบ้านไร่ชิงหลินต้องการจะทำอะไรก็ตามก็สามารถทำได้อย่างง่ายดาย  แม้ว่าจะไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการจากทางอำเภอก็ตาม

ทุกคนในโหยวเฉิงต่างรู้กันดีว่าการเติบโตของบริษัทชิงหลินจะสร้างรายได้ให้อย่างแน่นอน

หลังจากที่เฉินหลี่กับฉีไคโหย่วได้คำตอบจากฉินหลินแล้วพวกเขาก็บอกลาแล้วกลับเข้าเมืองไป

พวกเขากังวลเรื่องนี้มากที่สุด

หลังจากที่เฉินหลี่กับฉีไคโหย่วไปแล้วฉินหลินก็ออกจากห้องทำงานพร้อมกับชิ้นส่วนผ้าที่เขาตัดออกมาจากถุงมือของโนมไปยังห้องทดลองชิงหลิน

เมื่อฉินหลินเดินเข้าไปในห้องแล็บก็เห็นศาสตราจารย์หวางกับเหล่านักวิจัยกำลังทำงานกันอย่างหนัก  พวกเขากำลังวิเคราะห์ชิ้นส่วนภายในจากถุงมือโนมที่ฉินหลินนำมาให้ก่อนหน้านี้

มีนักวิจัยเห็นเขามาก็รีบเตือนศาสตราจารย์หวางทันที

“อ้าวเถ้าแก่  สวัสดีครับ !” ศาสตราจารย์หวางหยุดสิ่งที่ทำอยู่ทันที

ฉินหลินถาม “การวิเคราะห์เป็นไงบ้างครับศาสตราจารย์หวาง”

ศาสตราจารย์หวางขมวดคิ้วก่อนจะตอบว่า “คืองี้ครับ  เราน่าจะเข้าใจหลักการของชิ้นส่วนพวกนี้แล้ว  เพียงแต่วัสดุที่ใช้มันแตกต่างจากรูปแบบโมเลกุลของวัสดุต่าง ๆ ที่คล้ายกันเท่าที่เรารู้จักในตอนนี้มากเกินไป”

“โดยเฉพาะของเหลวที่อยู่ในรูกลวงข้างในนี้  โมเลกุลกับส่วนประกอบทางเคมีของมันน่าทึ่งมากล่ะครับ  ผมบอกได้แค่ว่านักวิจัยที่ทำของเหลวนี่ขึ้นมาเป็นอัจฉริยะของแท้  ถ้าจะวิเคราะห์ก็ต้องใช้เวลาอีกพักหนึ่งเลยครับ”

ฉินหลินพยักหน้า

หลังจากที่พบความแปลกประหลาดของตัวถุงมือด้านนอกแล้วเขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเองคิดง่ายเกินไป  ถุงมือของโนมมันไม่ใช่ของเล่นแล้ว  และเขาก็ต้องการวิเคราะห์มันอย่างจริงจัง

คิดไปพลางหยิบเอาเศษผ้าของถุงมือของโนมออกมาให้ศาสตราจารย์หวาง “คุณมีอีกหน้าที่หนึ่งคือรับผิดชอบในการวิเคราะห์วัสดุจากหนังชิ้นนี้แล้วแกะสูตรของมันออกมาซะ”

“ได้ครับเถ้าแก่” ศาสตราจารย์หวางรับหนังชิ้นนั้นมา  และทันทีที่สัมผัสก็รับรู้ได้ในทันทีว่ามันไม่ใช่หนัง  แต่เป็นผ้าชนิดหนึ่งที่ทำจากเส้นใยที่ใช้เทคโนโลยีชั้นสูง

ดังนั้นหลังจากที่เถ้าแก่ไปแล้วเขาก็รีบเอาหนังชิ้นนั้นไปวิเคราะห์ทันที

หากคุณต้องการที่จะแกะสูตรของผ้า  หนัง  หรือเส้นใย  จะเรียกอะไรก็ตามนี้  ก่อนอื่นเลยคือต้องวิเคราะห์องค์ประกอบของมันออกมาให้ได้ก่อน

แต่เมื่อการวิเคราะห์ดำเนินไปเรื่อย ๆ สีหน้าของเขาก็ต้องเปลี่ยนเป็นตะลึงไม่หยุด  เพราะมันทั้งทนไฟ  ทั้งแข็งแรง  จุดหลอมเหลวก็สูงมาก...  หนังนี่มันช่างเหลือจะเชื่อเกินไปแล้ว

เอาแค่การทดสอบความทนทานเมื่อกี๊ก็แซงหน้าผ้าของทางการที่ทำจากวัสดุชั้นสูงหลาย ๆ ชนิดไปไกลลิบแล้ว

ว่าแต่เถ้าแก่ไปเอาของแบบนี้มาจากไหนกันล่ะเนี่ย

หรือทางการจะมอบให้

............................................................................................

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

อำเภอโหยวเฉิงได้เผยแพร่ข่าวที่เกี่ยวข้องกับแตงกวาพันธุ์พิเศษออกไปอย่างเร็ว  และแตงกวาพันธุ์นี้เป็นแตงกวาที่เสี่ยวฉินทำขึ้นมาและจะส่งเสริมการปลูกในวงกว้าง

ฉีไคโหย่วเองก็ได้โพสต์ข้อมูลการวิเคราะห์แตงกวาสักการะกัปปะลงในอินเทอร์เน็ตด้วย

ก่อนหน้านี้ที่แตงกวาสักการะกัปปะปรากฏสู่สายตาสาธารณชนก็ได้มีคอมเมนต์ในเรื่องคุณค่าทางโภชนาการให้เป็นที่ถกเถียง

แต่ทันทีที่ผลการวิเคราะห์ออกมาพวกที่ชี้นำสังคมพวกนั้นต่างก็กลายเป็นตัวตลกกันไปหมดเลย

ก็ฉีไคโหย่วเป็นถึงตัวแทนของรัฐบาลอย่างเป็นทางการ  ดังนั้นข้อมูลที่ทางการปล่อยออกมานั้นต้องน่าเชื่อกว่าข้อมูลที่พวกก่อกวนพูดเองเออเองอย่างแน่นอน

ในทำนองเดียวกัน  หลังจากที่รายงานผลการวิเคราะห์แตงกวาสักการะกัปปะถูกเผยแพร่ออกมา  พวกที่สามารถอ่านรายงานรู้เรื่องก็ได้ออกมาอธิบายให้ฟังง่าย ๆ จนกลายเป็นที่นิยมกันในทันที

พูดง่าย ๆ  ก็คือแตงกวาที่เสี่ยวฉินทำนั้นโตเร็ว  ให้ผลผลิตสูง  ให้สารอาหารที่ปลาต้องการครบถ้วน  เป็นแตงกวาอาหารปลาที่สมบูรณ์แบบ

ความสามารถนี้อยู่เหนือกว่าขอบเขตของผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุกรรมพืชในตอนนี้ไปแล้ว

แน่นอนว่ายกเว้นศาสตราจารย์หลี่ไข่ไว้คนหนึ่ง

แล้วมันน่าตกใจมั้ยล่ะ...