บทที่ 559: ข่าวนี้เป็นเรื่องจริง ! พวกนี้ล้วนแต่เป็นแกะอ้วนที่รอโดนเชือด !

คำพูดของฟิวรี่ทำให้พ่อค้าชาจากนานาประเทศใจเย็นลงได้เล็กน้อย

เป็นไปได้ !

“แน่นอนว่าสิ่งที่คุณฟิวรี่พูดมาก็มีโอกาสเป็นไปได้มาก  ผมว่าเราควรเชื่อการตัดสินใจของคุณฟิวรี่” จู่ ๆ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็พูดขึ้น

ชื่อของเจ้าหมอนี่คือฮอบส์  และเจ้าตัวยังเป็นหนึ่งในพ่อค้าชาที่มีมูลค่าการผลิตชามากที่สุดรายหนึ่งของโลก

ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะเชื่อในตัวฟิวรี่จึงได้แสดงออกว่าสนับสนุนฟิวรี่เป็นอย่างยิ่ง

ทว่า...  ปากก็ว่าไปนั่น  แต่มือนี่อยู่ไม่เป็นสุขรีบเอามือถือขึ้นมาพิมพ์สั่งเลขาของตัวเองว่า ‘รีบไปยืนยันว่าข่าวที่บอกว่าชาจากประเทศตงฟางรักษามะเร็งได้เป็นเรื่องจริงหรือไม่  แล้วก็เชิญพ่อค้าชาจากประเทศนั้นในนามของฉันโดยเร็วที่สุด  บอกว่าขอเชิญเข้าร่วมเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาติและบอกไปด้วยว่าฉันเคารพวัฒนธรรมชาของพวกนั้นมาก’

หลังจากส่งข้อความเสร็จก็วางมือถือลงและทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนจะหันไปคุยกับคนอื่น ๆ “ในเมื่อเรามารวมตัวกันที่นี่เพราะเชื่อในตัวคุณฟิวรี่  งั้นเราก็ควรจะเชื่อมั่นให้ถึงที่สุดสิ”

จะเห็นได้ว่าไอ้ฮอบส์ผู้นี้ก็ช่างมีชื่อเสียงในหมู่พ่อค้าชาระดับนานาชาติซะจริงเชียว  เพราะพ่อค้าชาคนอื่น ๆ ต่างก็แสดงท่าทีคล้อยตามกันหมดเลยทันที

“จริงด้วย  ข่าวของพวกมันก็มีแนวโน้มที่จะเฟกนิวส์ด้วยสิ”

“เราไม่ควรจะวุ่นวายกับเรื่องแค่นี้  ต้องเชื่อใจคุณฟิวรี่แหละถูกต้องแล้ว”

“เห็นด้วย  เชื่อใจคุณฟิวรี่”

คนเหล่านี้ได้รับกำลังใจจากฮอบส์และแสดงออกว่าเชื่อใจในตัวโรเบิร์ตฟิวรี่  ซึ่งนี่ทำให้ตัวฟิวรี่เองเกิดความมั่นใจขึ้นมาในทันทีและเอ่ยปากพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “ถ้างั้นเราก็มาหารือถึงแผนการในเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาติกันต่อเถอะ”

“เธอไปคอยเช็กข่าวต่อซะไป” ฟิวรี่สั่งเลขาฯสาวผมบลอนด์  จากนั้นก็นั่งลงอีกครั้ง  แต่ว่าไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้ฮอบส์มันจะหยิบมือถือออกมาถ่ายคลิปวิดีโอทำไม

............................................................................................

อินเทอร์เน็ตในประเทศนั้นเหมือนระเบิดลูกใหญ่ตกใส่

มะเร็งเป็นโรคที่ทำให้ผู้คนพูดถึงด้วยความสิ้นหวังมาโดยตลอด  ยิ่งกว่านั้นมะเร็งไม่เพียงแต่นำความฉิบหายทางการเงินและความเจ็บปวดมาสู่ครอบครัวเท่านั้น  แต่ยังนำพาความล่มสลายมาสู่ครอบครัวด้วย

มะเร็งเป็นอะไรที่ทรมานผู้ป่วยเป็นอย่างมาก  และความเจ็บปวดจากมะเร็งนั้นรุนแรงมากจริง ๆ บางทีแค่ความเจ็บเพียงอย่างเดียวก็เล่นเอาผู้ป่วยแทบจะตายทั้งเป็นแล้ว  ถ้าอาการน้อยหน่อยก็ทำให้ต้องรู้สึกกระสับกระสายรำคาญจนไม่สามารถพักผ่อนได้ซึ่งส่งผลต่อการนอนหลับอย่างรุนแรง

เพื่อไม่ให้ความเจ็บปวดรุนแรงขึ้นผู้ป่วยบางรายจำเป็นต้องอยู่นิ่ง ๆ ไม่กระดุกกระดิกไปไหน

ความเจ็บปวดจากมะเร็งในระยะยาวสามารถนำไปสู่การคิดฆ่าตัวตายได้เลยทีเดียว

ดังนั้นการมียารักษามะเร็งจึงเป็นข่าวดีสำหรับมวลมนุษยชาติอย่างแน่นอน

ก่อนหน้านี้ก็เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจแล้วที่มีผงฉางเต้ากุ้ยหยวนที่ใช้รักษาโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ได้ถูกปล่อยออกมา

ซึ่งก็หมายความว่ามะเร็งอย่างน้อยหนึ่งชนิดได้ถูกกำจัดออกไปแล้วนั่นเอง

แล้วจู่ ๆ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ดันมีคลิปวิดีโอบนอินเทอร์เน็ตที่บอกว่าผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายรักษาหายจากการดื่มน้ำชาซะงั้น

ในตอนแรกทุกคนที่ดูคลิปวิดีโอนี้ล้วนคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ

หากการดื่มน้ำชามันสามารถรักษามะเร็งระยะสุดท้ายได้จริงล่ะก็  โรคมะเร็งนี่มันจะยังคงเป็นโรคแห่งความสิ้นหวังอยู่มั้ยล่ะ  ยังต้องขายบ้านขายรถเพื่อหาเงินมารักษามั้ย

แต่ประเด็นสำคัญคือจำนวนคนที่โพสต์เรื่องนี้  ไม่ใช่แค่คนเดียวที่บอกว่าการดื่มชาสามารถรักษามะเร็งได้  แต่ยังมีอีกหลายคน

นี่คือสิ่งที่เค้าเรียกว่าการเลียนแบบเพื่อสร้างกระแสนิยมใช่มั้ย

เพื่อให้ได้รับความนิยมเพียงเล็กน้อยบางครั้งคนเราก็ยอมเสี่ยงทำทุกอย่างจริง ๆ

แต่ในไม่ช้าทุกคนกลับพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เพราะคลิปวิดีโอเหล่านั้นที่บอกว่าการดื่มน้ำชาสามารถรักษาโรคมะเร็งระยะสุดท้ายให้หายได้นั้นกลับเกี่ยวข้องกับห้องทดลองของชิงหลิน

ว่ากันว่าชาที่ใช้นั้นได้รับการพัฒนาโดยห้องทดลองชิงหลิน

และทันทีที่คำว่า ‘ห้องทดลองชิงหลิน’ หลุดออกมาผู้คนก็ต้องให้ความสนใจ  พวกเขาเริ่มเปลี่ยนจากตัดสินว่าเป็นเรื่องมั่วซั่วแน่นอนกลายเป็นความสงสัยว่าตกลงแล้วเป็นเรื่องจริงรึเปล่า

ขณะนี้ห้องทดลองชิงหลินมีศักดิ์ศรีและชื่อเสียงมากถึงขั้นนั้น

หากเป็นสิ่งที่คนอื่นพูดก็อาจจะไม่เชื่อ  แต่หากเป็นจากห้องทดลองชิงหลินแล้วล่ะก็มันจะกลายเป็นคนละเรื่องกันเลย

ถึงยังไงที่นั่นก็มีทั้งศาสตราจารย์หลี่ไข่และเสี่ยวฉินอยู่เชียวนะ

ในด้านการวิจัยพันธุ์พืชแล้วสองคนข้างต้นล้วนไม่ต้องบอกว่าเป็นยังไง  ผู้เชี่ยวชาญนับไม่ถ้วนต่างระบุเป็นเสียงเดียวกันว่าศาสตราจารย์หลี่ไข่เป็นบุคคลชั้นนำในย่านนี้

ประหนึ่งเอากระบี่สองเล่มมาหลอมรวมกัน  บางคนเชื่อจริง ๆ ไปแล้วว่าชาของห้องทดลองชิงหลินสามารถรักษามะเร็งได้แน่นอน

ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงและสับสนอยู่นั้น  ทางบ้านไร่และห้องทดลองชิงหลินก็ออกข่าวประกาศร่วมกันเพื่ออธิบายเรื่องนี้  และนั่นเองที่ทำให้เกิดคลื่นลมปั่นป่วนไปทั่วทั้งโลกไซเบอร์

“…มะเร็ง  เป็นโรคร้ายสำหรับเรามาโดยตลอด  แต่ตอนนี้เรามีข่าวดีมาบอกแก่ทุก ๆ ท่าน  เสี่ยวฉินจากห้องทดลองชิงหลินเราได้ทำการวิจัยและพัฒนาต้นชาสายพันธุ์ที่ใบของมันสามารถชงดื่มเพื่อรักษามะเร็งได้

ท่านได้ยินถูกแล้ว  มันคือการรักษาโรคมะเร็งจริง ๆ และประสิทธิภาพก็สูงถึงขนาดรักษาโรคมะเร็งได้ทุกชนิด  ทางเราได้สรรหาผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายมาทดลองการรักษาทางคลินิกจำนวนห้าราย

และในปัจจุบันผู้ป่วยทั้งห้ารายได้หายดีแล้ว  และได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว  ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จในของชาที่เสี่ยวฉินได้พัฒนาขึ้นมา  และในขณะนี้ทางห้องทดลองชิงหลินก็กำลังขยายพันธุ์ต้นชาดังกล่าวอยู่

เมื่อใดที่ต้นชาที่ห้องทดลองชิงหลินขยายพันธุ์เติบโต  พวกเราก็อาจจะสามารถปลูกชารักษามะเร็งนี้ได้ในวงกว้าง...”

ประกาศจากห้องทดลองและบ้านไร่ชิงหลินเป็นการยืนยันกับทุกคนว่าเนื้อหาในคลิปวิดีโอก่อนหน้านี้เป็นเรื่องจริง

ผู้ที่เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายได้รับการรักษาจนหายดีโดยเพียงแค่ดื่มน้ำชาที่ชงจากใบชาที่วิจัยโดยห้องทดลองชิงหลิน

ช็อตแบบนี้มันแรงไม่ด้อยไปกว่าแผ่นดินไหวเลย

มะเร็งเป็นโรคร้ายที่คุกคามชีวิตมนุษย์ทุกคน  แม้ว่าวิทยาการทางการแพทย์จะมีการพัฒนาไปยังไงก็แล้วแต่  แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถทำอะไรโรคร้ายนี้ได้แม้แต่น้อย

โรคร้ายนี้ยังคงคุกคามทุกคนทั้งกลางวันกลางคืน

จำนวนผู้ป่วยมะเร็งรายใหม่ทั่วโลกกำลังเข้าใกล้ 20 ล้านรายทุกปี ๆ

นอกจากนี้ยังมีผู้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเกือบ 15 ล้านคน  โดยในจำนวนนี้มีผู้เสียชีวิตจากโรคมะเร็งในประเทศนี้ก็ปาเข้าไปเกิน 5 ล้านคนแล้ว

อย่างไรก็ตาม  มันมีมะเร็งอยู่หลายประเภท  และปัจจุบันมนุษย์สามารถแก้ปัญหาได้จริงเพียงแค่ไม่กี่ชนิดเท่านั้น  แถมยังไม่มั่นใจนักด้วย  และที่สำคัญคือไม่สามารถต่อสู้กับมะเร็งโดยส่วนใหญ่ได้

ขณะนี้ด้วยประกาศจากห้องทดลองชิงหลินได้แปลว่ามนุษย์สามารถฆ่าโรคนี้ได้เด็ดขาดแน่แล้วใช่หรือไม่ ?

ยิ่งกว่านั้นหากดื่มชาชนิดนั้นทุกวันล่ะก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถปิดตายโรคนั้นทำให้มันไม่อาจออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันได้อีกเลยตลอดกาลหรอกเหรอ

มันช่างน่าตกใจอะไรอย่างนี้

ทั้งโลกไซเบอร์ตอนนี้คือวุ่นวายกันยกใหญ่

“เหลือจะเชื่อ  เสี่ยวฉินเยี่ยวโคตรรรรรรรรรรร  แล็บชิงหลินแล็บโคตรเยี่ยวเลยค้าบบบบบบบบบ ! ! !”

“สาดเอ๊ย  ไอ้กูก็นึกว่าตื่นแล้ว  แต่ที่ไหนได้ยังฝันอยู่ซะงั้น  ไม่งั้นจะได้เจอข่าวที่เหลือจะเชื่อแบบนี้ได้ไง”

“โอเคซึ้ง  ตัดสินใจละว่าตั้งแต่นี้ต่อไปจะเปลี่ยนมาดื่มชาแทน  แต่มีข้อแม้คือต้องเป็นชาของเสี่ยวฉินเท่านั้น”

“ถึงเราจะไม่ได้เป็นคนวิจัยชานี้ขึ้นมาเองก็เถอะ  แต่มันอดรู้สึกเป็นเกียรติไม่ได้เลย  ก็แหม  เสี่ยวฉินเป็นเพื่อนร่วมชาติเรานี่นาเนอะ  รู้สึกเหมือนผลงานเค้าก็เหมือนผลงานเราเลยอะ”

“เม้นบน +1 บอกเลยว่าเข้าใจมาก ๆ เสี่ยวฉินกะเราคือเพื่อนร่วมชาติดกันคับ !”

“...”

เมื่อข้อมูลแพร่หลายออกไปในอินเทอร์เน็ต  ที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ  พวกรัฐมนตรีหลู่ก็ได้ดูข่าวกันแล้วเช่นกัน

จุดประสงค์ที่พวกพ่อค้าชาชาวต่างชาติกับตระกูลโรเบิร์ตทำนั้นทั้งเบื้องบนและรัฐมนตรีหลู่ต่างก็ดูออกกันทั้งนั้นแหละ

จริง ๆ แล้วพวกเขามีวิธีอื่นในการจัดการกับคนเหล่านี้  แต่การทดลองรักษาทางคลินิกด้วยชารักษามะเร็งของเถ้าแก่ฉินบังเอิญเสร็จสมบูรณ์พอดี  ดังนั้นจึงถือเอาโอกาสนี้ให้เถ้าแก่ฉินลงมือจัดการไปพร้อมกันเลย

จะว่าไปแล้วหากว่าพวกเขาไปจัดการกับไอ้พ่อค้าชาเหล่านั้นด้วยตัวเองมันจะไม่ต่างจากเอาลูกปืนใหญ่ไปยิงยุง

เรื่องนี้ให้เถ้าแก่ฉินจัดการนั่นแหละเหมาะสมแล้ว  และยังสามารถทำให้พวกมันต้องขายขี้หน้าได้เต็ม ๆ

ผู้ช่วยพูด “ท่านครับ  ห้องแล็บชิงหลินได้ประกาศข่าวออกมาแล้ว  ตอนนี้น่าจะพอแล้วใช่มั้ยครับ  ถึงยังไงไอ้พวกนั้นมันก็คงจะรู้ข่าวกันแล้ว  หลังจากนี้ก็ไม่น่าจะมีใครกล้าวางแผนในงานเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาติแล้วนะครับ”

ทว่ารัฐมนตรีหลู่กลับส่ายหน้าไม่เห็นด้วย “แค่นี้น่ะมันไม่พอหรอก  ฉันกลัวว่าพวกตะวันตกนั่นจะไม่เชื่อเพราะอคติแล้วก็ยังเลือกปฏิบัติกะเราเหมือนเดิมนั่นแหละ”

............................................................................................

คฤหาสน์ชิงหลิน

ฉินหลินกำลังดื่มชาอยู่กับหยวนช่านในห้องทำงานของตน

ก่อนหน้านี้ที่คฤหาสน์แห่งนี้ยังมีชีวิตชีวามากแท้ ๆ เนื่องจากมีหยวนชื่อหลายคนรวมถึงพวกหลินหลิ่วกับลูก ๆ มาเข้าพัก

แต่ตอนนี้พวกหลินหลิ่วได้กลับเขตเมืองหมิงกันไปแล้ว  ถึงยังไงพวกเธอก็ต้องกลับไปอยู่กับสามีที่เขตเมืองหมิงใช่มั้ยล่ะ

ถ้าไม่ไปจะไม่เหงาหรอกเหรอ

หลังจากที่พวกหลี่หยวนชื่อไปแล้วก็เหลือเพียงหยวนหยวนชื่อหรือก็คือหยวนช่านเท่านั้นที่ยังพักอยู่ที่คฤหาสน์นี้

แล้วในตอนนี้การทดลองทางคลินิกของชารักษามะเร็งก็ประสบความสำเร็จไปเรียบร้อยแล้ว  หยวนชื่ออาวุโสท่านนี้อีกไม่นานก็คงได้เวลากลับแล้วเช่นกัน

“เถ้าแก่ฉิน  ชาของคุณไม่เพียงแต่จะใช้รักษามะเร็งได้เท่านั้น  มันยังอร่อยอีกด้วย  อย่างน้อยก็ดีกว่าชาพิเศษเบอร์ต้น ๆ แน่นอน” หยวนช่านอารมณ์ดียิ่ง  ขณะดื่มชาก็ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยปากชม

เนื่องจากห้องทดลองชิงหลินพึ่งจะออกข่าวประกาศเรื่องชาและผลการรักษาทางคลินิก  ซึ่งตัวเขามีหน้าที่รับผิดชอบในการทดลองการรักษาทางคลินิกดังกล่าว

เขารู้ว่าชานี้จะนำอะไรมาสู่ประเทศและโลกใบนี้  และเขาก็ภูมิใจกับมันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

“ถ้าผู้อาวุโสหยวนชอบเดี๋ยวผมเตรียมให้ส่วนหนึ่งแล้วกันครับ” ฉินหลินพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณเถ้าแก่ฉินมากครับ” หยวนช่านขอบคุณอย่างมีความสุข

ชานี้เป็นของดี  ดีถึงขนาดเมื่อเอากลับไปบ้านแล้วยังลังเลที่จะเอาออกมาดื่ม

จากนั้นเขาก็ถาม “ว่าแต่เถ้าแก่ฉิน  ผมเคยได้ยินอะไรบางอย่างเหมือนจะเป็นเรื่องพ่อค้าชาชาวต่างชาติ  เห็นพวกมันบอกว่าแค่ประกาศจากห้องแล็บชิงหลินอย่างเดียวไม่น่าเชื่อถือพอด้วยหนิ  ใช่มั้ย”

“ก็ไม่พออย่างที่พวกมันว่านั่นแหละครับ” ฉินหลินตอบยิ้ม ๆ

ผู้อาวุโสหยวนช่านเข้าใจปัญหานี้  และแน่นอนว่าเขาเองก็เข้าใจปัญหานี้เช่นกัน

เพราะเขาเข้าใจถึงความดื้อรั้นและการเลือกปฏิบัติของชาวตะวันตกพวกนั้นดี

บางครั้งต่อให้เราเอาข้อเท็จจริงไปวางไว้ตรงหน้าพวกมัน  แต่พวกมันก็ยังคงดื้อดึงที่จะปฏิเสธไม่ยอมเชื่ออยู่ดี

หยวนช่านพยักหน้า “แสดงว่าเถ้าแก่ฉินคงเตรียมตัวรับมือพร้อมแล้วสินะ”

ฉินหลินตอบ “การเตรียมพร้อมก็เหมือนกับการบีบให้พวกมันต้องกลายเป็นเต๋าที่ต้องเข้าไปอยู่ในไห  ซึ่งพวกมันต้องยอมเข้าไปแน่ ๆ เว้นแต่จะไม่กลัวตายจริง ๆ”

ในขณะที่ฉินหลินกำลังพูดคุยอยู่กับหยวนช่าน  ทางด้านห้องทดลองชิงหลินก็ได้ออกประกาศในออนไลน์อีกครั้ง

“การทดลองรักษาทางคลินิกเฟสแรกของห้องทดลองชิงหลินเรากับการรักษามะเร็งด้วยชาประสบความสำเร็งด้วยดี  ต่อไปทางเราจะดำเนินการทดลองรักษาทางคลินิกในเฟสที่สอง

โดยการทดลองรักษาทางคลินิกครั้งนี้เราจะรับผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายจำนวนสามสิบราย  นอกจากนี้เพื่อให้เกิดความหลากหลาย  ผู้ป่วยยี่สิบรายจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในประเทศ  และอีกสิบรายที่เหลือจะเป็นผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายชาวต่างชาติ  ซึ่งผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายสิบรายที่เป็นชาวต่างชาติน้นสามารถสมัครเข้ารับการทดลองรักษาผ่านทางสถานทูตของประเทศนั้น ๆ

ทว่าการทดลองรักษาทางคลินิกนี้เป็นการทดลองแบบเสียค่าใช้จ่าย  ผู้ป่วยในประเทศจะได้รับการรักษาพยาบาลผ่านสวัสดิการของรัฐ  ส่วนผู้ป่วยชาวต่างชาติที่ไม่มีประกันสุขภาพจะต้องชำระค่ารักษาเอง”

ทันทีที่ประกาศนี้ออกไป  อินเทอร์เน็ตก็กลับมาคึกคักกันอีกรอบ

โดยเฉพาะผู้ป่วยมะเร็งบางรายเริ่มที่ตั้งคำถามอย่างวิตกกังวลหลังจากได้เห็นประกาศนี้  ผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายที่มีอำนาจและเงินทองได้สั่งให้สมาชิกในครอบครัวใช้คอนเนกชันและเงินอย่างเต็มเหนี่ยวเพื่อคว้าเอาโควต้านี้มาให้ได้

แต่ก็น่าเสียดายที่คนเหล่านี้ไม่รู้เลยว่าห้องทดลองชิงหลินได้ตัดสินใจล็อกผลเรื่องนี้ไปเรียบร้อยแล้ว  นั่นคือคนที่ใช้เงินกับคอนเนกชันพวกนั้นจะไม่ได้รับโควต้าแน่นอน

เพราะผู้ป่วยกลุ่มนี้นั้นทางห้องทดลองชิงหลินจะคัดเลือกเอาเฉพาะผู้ที่ได้ทำคุณประโยชน์ต่อสังคม  หรือไม่ก็เป็นสมาชิกในครอบครัวของผู้ที่ช่วยเหลือสังคมเท่านั้น

นอกจากนี้การประกาศของห้องทดลองชิงหลินยังดึงดูดสื่อในประเทศบางส่วนซึ่งมีภูมิหลังอยู่ในต่างประเทศด้วย

เห็นได้ชัดว่าการประกาศนี้กำลังเผชิญกับประชาคมระหว่างประเทศ

ดังนั้นข่าวจึงแพร่กระจายไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว

ท้ายที่สุดแล้วหัวข้อและเนื้อหาของข่าวประเภทนี้จะเป็นประเด็นร้อนในทุกประเทศ

เหตุผลนั้นง่ายมาก  ทุกคนกลัวโรคมะเร็ง  และที่กลัวยิ่งกว่าคือการที่จะต้องทนทุกข์ทรมานจากการเป็นมะเร็ง

............................................................................................

อิงเกอร์แลน

ในปราสาทของตระกูลโรเบิร์ด  โรเบิร์ดฟิวรี่ยังคงดูรายละเอียดของเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาติกับเหล่าพ่อค้าชาจากหลายประเทศ

แน่นอนว่าคนเหล่านี้ตั้งธงเอาไว้อย่างเข้มงวดอยู่แล้ว

“ทุกคนต้องจำไว้ว่าความไร้ความสามารถของประเทศนั้นเองนั่นแหละที่เป็นตัวทำลายชา  และเป็นบรรพบุรุษของเรานี่เองที่ช่วยอนุรักษ์ต้นชาเอาไว้จนสืบสานมาจนถึงพวกเราในปัจจุบัน”

“ถูกต้อง  ในตอนนั้นประเทศนั้นมันไร้ความสามารถเอง  ของดีอย่างชาก็เกือบจะถูกทำลายลงในมือของพวกมันแล้ว  โชคยังดีที่พวกเราช่วยกันรักษาเอาไว้ได้ทัน”

“พวกมันควรจะขอบคุณบรรพบุรุษของเรา  ไม่งั้นชาก็คงจะหายไปจากโลกนี้แล้ว”

“...”

แต่งเรื่องเก่ง  เออออห่อหมกตามกันหมด  หรือก็คือพยายามที่จะสร้างประวัติศาสตร์ใหม่กันเอาเอง

ฟิวรี่พูดยิ้ม ๆ “เราควรหาคนเขียนบทเพิ่มอีกสักสองสามคนมาช่วยทำให้เรื่องราวสมบูรณ์ยิ่งขึ้น  จริง ๆ แล้วบรรพบุรุษของเราก็มีส่วนช่วยในการอนุรักษ์ชาเหล่านี้อย่างมาก  และยังช่วยทำให้ชามีรสชาติที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกด้วย”

ขณะที่ฟิวรี่พูดด้วยอารมณ์ที่กำลังดีดอยู่นั้นเอง  เลขาฯสาวผมบลอนด์คนเดิมก็เข้ามาขัดจังหวะอีกครั้ง “ท่านคะ  ที่ประเทศนั้นมีข่าวใหม่ออกมาอีกแล้วค่ะ  ห้องแล็บชิงหลินไม่ใช่แค่ประกาศถึงชาที่รักษามะเร็งได้เท่านั้น  แต่ยังเปิดรับการทดลองรักษาเฟสสองโดยรับผู้ป่วยจากต่างประเทศด้วยค่ะ”

“ฉันทราบมาว่ามิสเตอร์คาร์ลตันที่เป็นมหาเศรษฐีจากประเทศสวยงามเมื่อได้ทราบข่าวก็ทำการติดต่อกับทางสถานทูตทันทีโดยตั้งใจจะคว้าโควต้าการเข้ารับการรักษาเอาไว้ให้ได้ค่ะ !”

“ว้อด !” คราวนี้ฟิวรี่ลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจอย่างยิ่ง  เรียกได้ว่าปั้นหน้ากันไม่ถูกเลยทีเดียว

พวกพ่อค้าชาจากนานาประเทศก็ส่งเสียฮือฮาและลุกขึ้นยืนแทบจะพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ถ้าแค่การประกาศอธิบายเฉย ๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก  เพราะคิดว่าพวกมันคงกำลังเล่นกลอยู่ซึ่งไม่มีใครหลงกลให้โง่

แต่พอมาบอกว่ากำลังรับสมัครผู้ป่วยจากทั่วโลกเข้ารับการทดลองรักษาเฟสสองแบบนี้มันไม่ใช่แล้ว !

ถ้าพวกมันมั่นใจมากถึงขนาดนี้ก็อาจแปลว่าไม่ได้เล่นกลอย่างที่คิดน่ะสิ

เรื่องบ้าบอแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน !

ฮอบส์ขมวดคิ้วเมื่อเขาได้ยินรายงาน

จริง ๆ แล้วเจ้าตัวไม่ได้ตกใจหรือส่งเสียงดังเหมือนกับพวกฟิวรี่  แต่กลับแอบหยิบมือถือขึ้นมาเงียบ ๆ และดูผลงานคลิปที่ตัวเองถ่ายเอาไว้  แน่นอนว่าถ่ายฉากที่ฟิวรี่กับพรรคพวกได้วางแผนเล่นงานประเทศตงฟางเมื่อกี๊นี้เอาไว้หมดแล้ว

ซึ่งตลอดกระบวนการในการประชุมนี้ฮอบส์ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย

จากนั้นก็ส่งคลิปวิดีโอดังกล่าวให้เลขาฯของตนทันทีตามด้วยข้อความสั่งว่า “รีบส่งให้ทางตงฟางซะ  แค่บอกไปว่าเราไม่ได้เข้าร่วมเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาตินี้เลย  แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรเลยด้วย  อย่าลืมบอกว่าฉันตั้งตารอที่จะได้จัดงานเทศกาลวัฒนธรรมชานานาชาติกับชาวตงฟางอยู่  และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราจะได้ร่วมมือกัน”

ส่งข้อความเสร็จแล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ฟิวรี่ส่ายหัวเหมือนคนบ้าก่อนจะตวาดใส่เลขาฯ “ไม่จริงงงงงงงง  มันไม่ควรจะเป็นความจริงเซ่ ! กลับไปตามเรื่องนี้ต่อเด๋วนิ !”

ประกาศใหม่ที่ห้องทดลองชิงหลินออกได้แพร่กระจายไปทั่วโลกด้วยความเร็วสูงสุด  เหล่าผู้ป่วยโรคมะเร็งทั่วโลกที่มีความรู้ดี  มีฐานะร่ำรวย  และมีอำนาจมากมายได้เริ่มเคลื่อนไหวกันแล้ว

ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน

เติ้งกวงได้นำข้อมูลจำนวนมากไปที่ห้องทำงานของฉินหลิน

ข้อมูลเหล่านี้เป็นของผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายที่สมัครเข้ารับการรักษาทางคลินิกจากต่างประเทศ

แน่นอนว่าผู้ที่สามารถให้ข้อมูลเคสแก่สถานทูตและส่งข้อมูลไปยังห้องทดลองชิงหลินได้อย่างรวดเร็วย่อมต้องเป็นคนที่ร่ำรวยสุด ๆ อยู่แล้ว

มันจะเป็นคนธรรมดาได้ยังไงกันเล่า  คนธรรมดาน่ะไม่มีปัญญาทำแบบนี้ได้หรอก

ดังนั้นเมื่อฉินหลินเห็นกองข้อมูลแล้วแววตาก็ลุกวาวแปลก ๆ นี่มันผู้ป่วยมะเร็งที่ไหนกัน  ก็เห็นกันชัด ๆ อยู่ว่าไอ้พวกนี้คือแกะอ้วนที่รอโดนเชือด