บทที่ 138 วองโกเล่ VS ร้อยอสูร(1)

นิวเวิลด์ เกาะหลงซู

เกาะนี้เป็นเกาะที่ห่างไกล เพราะเมื่อมองจากที่สูงจะดูเหมือนหนวดมังกร ดังนั้นมันจึงถูกตั้งชื่อตามชื่อนี้

มีคนไม่มากนักบนเกาะหลงซู และชีวิตประจำวันของพวกเขาถือว่าอยู่แบบพอเพียง พวกเขาไม่ได้ติดต่อกับโลกภายนอกมากนัก แต่ชีวิตที่สงบสุขของพวกเขาต้องจบลงเพราะไคโดผู้นำของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านเกิดของตัวเอง แต่พวกเขาต้องมอบเงินที่ได้รับให้กับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร มิฉะนั้น พวกเขาจะกลายเป็นทาส

อย่าคิดว่าแนวทางของไคโดจะเลวร้ายมาก  เมื่อโจรสลัดจำนวนมากยึดครองดินแดนในนิวเวิลด์ พวกเขาจะทำแบบเดียวกับเขา และหลายคนจะยิ่งมากกว่านี้!

ในสายตาของผู้แข็งแกร่ง ผู้อ่อนแอคือมด และชีวิตของพวกเขาอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกมัน

"การวิจัยของเวลเด้นั้นใช้งานง่ายจริงๆ แต่ก็ไม่เสียเงินที่ฉันทำงานอย่างหนักเพื่อหามา"

จีอ๊อตโต้ต้องยอมรับว่าเวลเด้เป็นอัจฉริยะจริงๆ ด้วยการใช้สภาพแวดล้อมทางวิทยาศาสตร์ของโลกโจรสลัด เขาได้พัฒนาเทคโนโลยีการโปร่งแสงและเพิ่มลงในเรือรบแล้ว

มีระยะทางไกลจากเกาะไซเคนไปยังเกาะหลงซู และในระหว่างการเดินทาง กลุ่มสมาชิกวองโกเล่แฟมิลี่และเรือรบ 5 ลำไม่ถูกใครค้นพบเลย

จนถึงขณะนี้ พวกเขาได้ย่ำเท้าบนแผ่นดินของเกาะหลงซู ราวกับว่าปรากฏขึ้นที่นี่จากอากาศที่บางๆ

"เข้าสู่สงคราม อย่าทำร้ายพลเรือน แต่ตราบใดที่ยังเป็นกลุ่มโจรสลัดอสูร ทุกคนจะถูกฆ่า ไม่ให้ใครเหลือรอด!" จีอ๊อตโต้เงยหน้าขึ้นมองด้านหน้า จากนั้นมีแสงเย็นวาบผ่านดวงตาของเขา และเสียงอันเย็นชาก็ออกมาจากปากของเขา เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว มุมปากของซันซัสก็ยกขึ้นเล็กน้อยและรอยยิ้มปรากฏขึ้น ในหัวใจของเขา วองโกเล่จะต้องแข็งแกร่งและเด็ดขาดที่สุด เขาไม่ปฏิเสธความเชื่อในการพิทักษ์ของรุ่นแรกและความเมตตาต่อพลเรือน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูเขาจะต้องทำให้ทุกคนตระหนักถึงความแข็งแกร่งและเลือดของวองโกเล่แฟมิลี่!

นี่คือผู้นำที่เขาสามารถยอมรับได้!

"เฮ้ยย! ทุกคนในวาเรียจงตามฉันมาให้ทัน ส่วนลูซซูเรียมีหน้าที่ดูแลด้านลอจิสติกส์ และเด็กๆคนอื่นจะฆ่าไปพร้อมกับฉันคนนี้~!"

สควอโล่เข้ามาเป็นผู้นำโดยตรง เปลวเพลิงแห่งพิรุณก็ลุกโชนขึ้นในขณะนี้ และสมาชิกของหน่วยรบวาเรียก็พุ่งออกไปโดยตรง แความตั้งใจในการต่อสู้ที่น่าตกตะลึงนั้นเหมือนกับเสียงหวีดหวิวของภูเขาและสึนามิ พัดกระหน่ำออกไปด้านหน้า

ในเวลานี้เองที่สมาชิกของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรมีปฏิกิริยาตอบสนองขณะปกป้องเกาะหลงซู

"นั่นคือวาเรีย หน่วยลอบสังหารพิเศษอิสระของวองโกเล่ใช่มั๊ย"

“มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน?”

“รีบไปบอกท่านโจเซฟ คนพวกนี้ไม่รู้ว่าปรากฏตัวมาได้ยังไง!”

โดยไม่ได้รับข่าวใดๆ ทันใดที่เห็นวาเรียปรากฏตัวที่นี่ ผู้คนของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรก็ลุกลี้ลุกลน พวกเขาคิดไม่ถึงว่าวองโกเล่แฟมิลี่ซึ่งอยู่ไกลออกไปจะโจมตีเกาะหลงซูในเวลานี้

และความตื่นตระหนกเช่นนี้มีแต่จะทำให้พวกเขาตายเร็วขึ้น!

กองทหารรบของวาเรียนั้นเหมือนมีดคมๆ และพวกเขาก็ฉีกทิศทางของทหารผสมเหล่านี้ด้วยความตื่นตระหนก สควอโล่เป็นเหมือนดินแดนของซากศพมากกว่า ตราบใดที่เขาเข้าใกล้ศัตรู เขาจะคลั่งในทันที ศัตรูถูกตัดหัว

เลือดเหล่านั้นพุ่งออกมา และสายฝนโลหิตก็โปรยลงมารอบๆตัวเขา ไม่รู้ว่าเขาจงใจทำหรือเปล่า มีเลือดปูทางข้างหน้าเขา สร้างเส้นทางให้เขาฆ่า!

"ไปกันเถอะ อย่างที่บอกไปตอนแรก คราวนี้มาทำลายกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรกันเถอะ!"

ในขณะนี้จีอ๊อตโต้ก้าวเท้าของตัวเอง และเดินตรงไปที่ด้านหลังของเกาะหลงซู เขาไม่สนใจศัตรูที่อยู่รอบตัวเขา แม้แต่คนที่ไม่ได้ถูกสังหารโดยกองทหารรบของวาเรียก็ยังไม่มีคุณสมบัติมาหาเขา

คุณรู้ไหม เขายังมีชนชั้นสูงของวองโกเล่แฟมิลี่อยู่รอบตัวเขา และยังมีผู้ปฏิบัติงานอาวุโสอีกหลายคน!

ถ้ามีคนทะลวงผ่าน อาซาริ อุเกทสึ, ซันซัส กับอิชโช และโจมตีใส่ตัวเองได้ เขาก็อาจจะปาดคอเขาเองและฆ่าตัวตาย แล้วเขาจะทำลายร้อยอสูรที่ไหนได้?

“ตกใจอะไรวะ ไอ้โง่!”

ในขณะนี้ ชายร่างกำยำสูงห้าเมตรและสวมหนังสัตว์ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร พร้อมกับรอยแผลเป็นที่น่าตกใจบนใบหน้าของเขา ซึ่งทำให้ผู้คนมองดูด้วยความกลัว

ทันทีที่เขาเห็นผู้ชายคนนี้ จีอ๊อตโต้ก็รู้ตัวตนของเขา ผู้ชายคนนี้ควรจะเป็นคนที่เรียกว่าโจเซฟแห่งภัยแล้ง หากไม่ได้ออกทะเล การเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรเป็นไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

และโจเซฟผู้นี้ซึ่งถูกประเมินว่าเป็นภัยแล้งก่อนแจ็ค ไม่ควรปรากฏตัวตั้งแต่แรก แต่เนื่องจากเขาเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง เขาจึงกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของไคโด

"ข้าไม่ได้บอกแกเหรอว่าเจ้าพวกวองโกเล่จะต้องตายในไม่ช้านี้? ในเมื่อแกรู้มานานแล้ว แกไม่ต้องสนใจหรอกว่าพวกมันมาได้ยังไง ยังไงก็ตาม ฆ่าพวกมันให้หมดเร็วๆซะ เข้าใจมั๊ย?"

สายตาของโจเซฟกวาดสายตาไปทั่วทั้งฝูงชน และสุดท้ายก็จับจ้องไปที่สควอโล่ซึ่งกำลังเคลื่อนเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว

“ไอ้เวรตัวโตกับเจ้าสามคน  ใครอนุญาตให้แกพูดกับลุงแบบนี้ ห๊ะ!”

สควอโล่หยุดการสังหารทหารปลายแถวเหล่านั้น เงยหน้าขึ้นและล็อคโจเซฟโดยตรง และเจตนาฆ่าที่น่ากลัวก็แผ่ออกมา: "เฮ้ย ไอ้โง่! ไปเรียกไอ้ขยะที่เรียกว่าภัยแล้งของแกมา คราวนี้ฉันมาที่นี่เพื่อลากมันออกมา!"

เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว ใบหน้าของโจเซฟก็ยิ่งดูยากขึ้นเรื่อยๆ ชายผมขาวตรงหน้าเขาต้องการที่จะฆ่าตัวเองจริงๆเหรอ? ไม่เป็นไร ถ้าเขามาที่นี่เพื่อฆ่าตัวเอง แต่มันยังไม่รู้จักเขา?

ในชั่วพริบตา ฮาคิเกราะก็เคลือบอยู่ที่มือของโจเซฟโดยตรง เขาตบที่พื้นที่สควอโล่ยืนอยู่ และในขณะเดียวกันก็เปล่งเสียงตะโกนดัง: "ข้าคือภัยแล้งโจเซฟ ไปตายเพื่อข้าซะ ไอ้สารเลวผมขาว!"

"ห๊ะ? ปรากฎว่าแกเป็นคนงี่เง่าตัวใหญ่? แม้ว่าความแข็งแกร่งของแกจะไม่ค่อยดีนัก แต่ดูเหมือนว่ามันไม่น่าจะถูกฆ่าในดาบเดียวใช่มั๊ย"

สควอโล่มองดูฝ่ามือขนาดใหญ่ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ โดยไม่มีความกลัวใดๆ แต่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น จากนั้นดาบในมือของเขาก็กลายเป็นสีดำสนิท แล้วก็แทงไปข้างหน้า

"บูม!"

การปะทะของทั้งสองทำให้เกิดเสียงที่ยิ่งใหญ่ถือได้ว่าเป็นการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของสงครามครั้งนี้

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ ทั้งจีอ๊อตโต้ อาซาริ อุเกทสึ และซันซัสไม่อยู่ และไม่แม้แต่จะมองสควอโล่เพราะพวกเขาทุกคนรู้ว่าสควอโล่ไม่มีโอกาสแพ้!

"เฮ้ย ข้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับแกในวองโกเล่! ดูให้ดี หัวหน้าใหญ่ของแกที่อยู่ข้างหลัง นั่นคือพวกมันปล่อยแกมาตาย!"