บทที่ 484: ตะลึง! ตั้งคำถาม!

คำพูดของดูพอลนั้นนอกจากจะสมเหตุสมผลแล้วยังเป็นการข่มขู่คุกคามอีกด้วย  จุดประสงค์คือเพื่อเปิดเผยว่าหยุนหัวตกลงที่จะขายหุ้นของตัวเองและฝ่าแนวป้องกันทางจิตใจของคนอื่น ๆ

ทว่าฉู่เยว่กลับมองดูพอลด้วยความสนุกสนาน

การได้เห็นคนตัวใหญ่ ๆ อย่าดูพอลดูโง่นี่มันก็น่าสนุกดีจริง ๆ

เมื่อเห็นว่าพวกฉู่เยว่ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ อยู่นานดูพอลก็ขมวดคิ้วและหันไปมองหยุนหัว “มิสเตอร์หยุน  คุณจะไม่พูดอะไรซักหน่อยรึไง”

หยุนหัวยิ้มและพูดตามที่อีกฝ่ายร้องขอ “ถ้างั้นผมก็ขอพูดอะไรซักเล็กน้อย  ก่อนอื่นเลยผมอยากขอบคุณคุณดูพอลมากที่เข้ามาช่วยจัดการโรงงาน  อุปกรณ์  และวัตถุดิบที่หมิงเล่อเราไม่ได้ต้องการอีกต่อไป  และเพื่อเป็นการขอบคุณผมเลยตัดสินใจขายหุ้นศูนย์จุดศูนย์ศูนย์ศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ (0.0001%) ให้แก่คุณดูพอล  และผมก็เชื่อว่าพวกคุณทุกคนเองก็เต็มใจที่จะแสดงความขอบคุณคุณดูพอลโดยการขายหุ้นให้กับเขาเช่นกัน”

คำพูดเหล่านี้ทำให้สีหน้าของดูพอลเข้มขึ้นทันที “เฮ่ยมิสเตอร์หยุน  นี่ไม่เหมือนที่เราตกลงกันไว้นี่  เราเซ็นสัญญากันแล้วนะ!”

หยุนหัวยังคงยิ้ม “ถูกต้องครับเราเซ็นสัญญากันแล้ว  แล้วผมไม่ได้จัดการประชุมผู้ถือหุ้นของหมิงเล่อให้คุณแล้วเหรอ  มันเป็นเพราะคุณไม่สามารถโน้มน้าวให้ผู้ถือหุ้นรายอื่นยอมขายหุ้นให้คุณได้ต่างหากล่ะ”

“ส่วนสัญญาของผมที่จะขายหุ้นให้คุณนั้นผมก็ไม่ได้ผิดสัญญาซักหน่อย  เพราะในสัญญาไม่ได้ระบุไว้นี่ว่าผมจะขายให้คุณเท่าไหร่  เพราะงั้นผมขายให้คุณซักศูนย์จุดศูนย์ศูนย์ศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่”

พวกฉู่เยว่ก็นั่งกลั้นขำกันหมด

ฉู่เยว่กล่าว “คุณดูพอลใช่มั้ยครับ  นี่คือการประชุมผู้ถือหุ้นของหมิงเล่อดังนั้นหากคุณไม่มีธุระอะไรอย่างอื่นแล้วก็กรุณาออกไปด้วย”

“แก...” ดูพอลดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วและจ้องมองหยุนหัวกับฉู่เยว่อย่างอาฆาต

“ดีมากมิสเตอร์หยุนที่กล้าเล่นลิ้นกับผมแบบนี้”

“สงสัยผมที่คิดจะให้โอกาสคุณนั้นดูจะเมตตาคุณมากเกินไปหน่อยสินะ  ถ้าไม่มีตลาดแว่นสายตาสั้นแล้วพวกคุณหมิงเล่อคิดหรือว่าจะอยู่รอดได้จริง ๆ น่ะหา!  คิดว่าจะอาศัยตลาดแว่นกันแดด  น้ำยา  หรือ...  บิ๊กอายส์!  อะไรพวกนี้ประคองทรงงั้นเรอะ!  งี่เง่าโง่งมเกินไปแล้วโว่ย!”

ตอนนี้ดูพอลโกรธมาก  รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นกษัตริย์ที่ต้องกลายเป็นตัวตลกในดินแดนที่ตนเองพึ่งจะยึดมาได้

แน่นอนว่าไอ้คนพวกนี้มันจะต้องชดใช้

คิดว่าพวกกูไม่มีเหรอวะไอ้ตลาดแว่นกันแดดอะไรพวกนั้นน่ะ  แค่ขยี้พวกมึงน่ะง่ายกว่าบี้มดอีก!

ถ้าพวกมึงอยากตายห่ากันนักงั้นก็อย่ามาหาว่ากูโหดเหี้ยมละกัน!

คิดได้ดังนั้นดูพอลก็เดินปึงปังออกจากห้องไปด้วยความกระฟัดกระเฟียด

แล้วในจังหวะนี้เองเสียงตะโกนเตือนของหยุนหัวก็ดังไล่หลังมา “เออใช่คุณดูพอล!  กลับไปแล้วอย่าลืมอ่านข่าววันนี้ด้วยล่ะ  ผมเชื่อว่าคุณต้องเจอบิ๊กเซอร์ไพรส์แน่ ๆ เลยเชียวล่ะคร้าบบบบบบ...”

ดูพอลหยุกไปนิดหนึ่งก่อนจะแค่นเสียงสบถแล้วจากไป

เมื่อกลับไปที่สำนักงานสาขาในประเทศนี้แล้วก็เรียกผู้รับผิดชอบมาถามด้วยสีหน้าหมองหม่น “ทำไมคนในแผนกกฎหมายของแกไม่สังเกตเห็นว่าสัญญามันมีปัญหาล่ะวะ!  หา!”

ผู้รับผิดชอบก็สีหน้าไม่ดี  ตอนนี้มันรู้ว่าดูพอลกำลังโกรธจัดจึงไม่รอช้ารีบโทรหาหัวหน้าฝ่ายกฎหมายของบริษัทโดยด่วน

ในไม่ช้าหัวหน้าฝ่ายกฎหมายก็มาถึงซึ่งเจ้าตัวก็เป็นชาวต่างชาติผมบลอนด์เช่นกัน

จากนั้นก็ได้ยินแต่เสียงต่อว่าของดูพอลดังลั่นสำนักงาน

หัวหน้าฝ่ายกฎหมายก็ไม่กล้าเถียง  เพราะว่าได้อ่านสัญญาแล้วจริง ๆ แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่าคนในประเทศนี้จะกล้าเล่นไม้นี้ด้วย

เห็น ๆ อยู่ว่าบริษัทของมันกำลังจะล้มละลายอยู่รอมร่อ  แต่มันก็ยังกล้าเล่นลิ้นแบบนี้ในเวลาแบบนี้อีกนี่มันก็ช่าง...

ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงที่ตนได้เตือนคุณดูพอลในงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จไปแล้ว  แต่ตอนนั้นตัวคุณเองนั่นแหละที่ไม่สนใจ  และดูเหมือนว่าตอนนี้จะลืมไปแล้วด้วย

ดังนั้นจะให้เถียงอะไรได้ล่ะ

ดูพอลที่กำลังตำหนิหัวหน้าฝ่ายกฎหมายอยู่นั้นเหมือนนึกอะไรบางอย่างออกเลยรีบถามว่า “เปิดข่าวดูซิว่าวันนี้มีเรื่องไรบ้าง!”

ผู้รับผิดชอบในประเทศไม่กล้าเสียเวลา  รีบหยิบมือถือออกมาเปิดแอปและพิมพ์คำศัพท์คำว่าหมิงเล่อลงในช่องค้นหาทันที

รอแค่แป๊บเดียวก็มีข่าวผุดขึ้นมาให้เลือกดูเพียบ

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้รับผิดชอบในประเทศต้องงงก็คือพาดหัวข่าวเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วจะเอ่ยถึงบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอล  โดยกล่าวว่าบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลได้พัฒนาโสมขาวชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์ในการปรับปรุงการมองเห็น

แน่นอนว่านี่เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่พัฒนาโดยบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลที่สื่อรายงาน

แล้ว...  มันมาเกี่ยวอะไรกับหมิงเล่อล่ะเนี่ย

ทำไมบริษัทยาชิงหลินถึงได้โผล่มาในการค้นหาเรื่องของหมิงเล่อ  เห็น ๆ อยู่ว่าทั้งคู่มันคนละบริษัทกันเลย

ผู้รับผิดชอบสาขาในประเทศนี้ก็มือลั่นกดเล่นคลิปหนึ่งไปโดยไม่ได้ตั้งใจ  จากนั้นเมื่อดูเนื้อหาแล้วสีหน้าก็ต้องเปลี่ยนไป

“ขอขอบคุณที่ให้ความสนใจบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลของเรา...”

ในคลิปวิดีโอนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นประชาสัมพันธ์สาวสวยที่เผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับบริษัทยาชิงหลิน

“...บริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลของเราได้พัฒนาโสมชนิดหนึ่งที่เรียกว่าโสมขาวตาใส  โสมขาวตาใสนี้ไม่ได้มีฤทธิ์ของโสม  ไม่สามารถนำมาใช้เป็นยาชูกำลังอะไรได้  ทว่าอย่างไรก็ตามโสมขาวตาใสนี้กลับมีฤทธิ์แปลก ๆ คือสามารถรักษาโรคสายตาสั้นได้”

“...หลังจากการทดลองวิจัยมาแล้วหลายครั้ง  โสมขาวตาใสของบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลเราหากหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ รับประทานวันละสามครั้งสามารถฟื้นฟูสายตาที่สั้นเจ็ดร้อยไดออปเตอร์ให้หายดีได้ภายในเวลาเพียงสี่ถึงห้าเดือนค่ะ”

“แน่นอนว่าหากสายตาสั้นน้อยกว่านี้ระยะเวลาในการฟื้นตัวก็จะเร็วขึ้น  บริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลเราได้ร่วมมือกับบริษัทหมิงเล่อ  ตราบใดที่เป็นลูกค้าที่ลงทะเบียนกับร้านหมิงเล่อทั่วประเทศ  ลูกค้าทุกท่านก็จะได้รับสิทธิพิเศษในการซื้อโสมขาวตาใสชุดแรก  ส่วนผู้ที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนเป็นลูกค้าที่ร้านหมิงเล่อก็สามารถไปลงทะเบียนเพื่อรับสิทธิ์ได้นะคะ”

เมื่อคลิปวิดีโอเล่นมาถึงจุดนี้ฉากก็เปลี่ยนไปกลายเป็นหน้าร้านซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นร้านของหมิงเล่อแต่ตอนนี้ร้านได้เปลี่ยนเป็นศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพในการมองเห็นชิงหลิน – หมิงเล่อแล้ว

นี่คือการเปลี่ยนแปลงของบริษัทหมิงเล่อในเครือชิงหลิน  ก่อนหน้านี้หยุนหัวสั่งให้ลบป้ายร้านค้าและป้ายประชาสัมพันธ์ออกให้หมด  และเปลี่ยนชื่อร้านค้าทั้งหมดให้มีคำว่าชิงหลินนำหน้า

เห็นได้ชัดว่าร้านค้าในคลิปวิดีโอพึ่งถูกสร้างขึ้น

นอกจากนี้ที่หน้าร้านยังมีพนักงานสวมยูนิฟอร์มที่มีคำว่าชิงหลินนำหน้ากำลังตะโกนสโลแกน “โสมขาวชิงหลินปรับปรุงการมองเห็น!  บำรุงสุขภาพสายตา!”

จะเห็นได้ว่าพนักงานเหล่านี้มีความกระตือรือร้นอย่างมาก  เมื่อบริษัทมีความซับซ้อนมากขึ้นพนักงานเองก็มีเช่นกัน

จากพนักงานหมิงเล่อไปจนถึงพนักงานชิงหลินแม้ว่าเงินเดือนจะยังคงเท่าเดิม  แต่พนักงานกลับมีความสุขมากขึ้น  เพราะนั่นคือการเปลี่ยนแปลงทางความคิด

ไม่เห็นคนจำนวนมากที่โพสต์ลงในโมเมนต์ว่าพวกตัวเองได้เป็นพนักงานของนกเพนกวิ้น, อาลีป๊ะป๋า, เสียวมิ...  เหล่านี้ได้สร้างความอิจฉาแก่คนมากมายเหรอ

เช่นเดียวกับบริษัทชิงหลินในตอนนี้  ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือบริษัทชิงหลินกำลังพัฒนาและโอกาสในการเข้าสู่บริษัทชิงหลินจริง ๆ ก็มีมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น  หลังจากที่พนักงานหมิงเล่อกลายเป็นชิงหลินแล้วเงินเดือนจะสูงขึ้น  ตามมาตรฐานของพนักงานบริษัทชิงหลินฟาร์มาซูติคอลแล้วพนักงานจะได้ประกันอยู่ 5 ฉบับ  กองทุนที่อยู่อาศัย 1 กองทุน  และโบนัส

ดังนั้นถ้าพนักงานเหล่านี้ไม่กระตือรือร้นทำงานก็ประหลาดคนแล้วล่ะ

ผู้รับผิดชอบภายในประเทศของอิสลู่ตอนนี้รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มใส่หัวจึงรีบรายงานดูพอล “คุณดูพอลครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ  บริษัทชิงหลินได้พัฒนาโสมขาวที่จะกระทบกับเราอย่างมากครับ!”

ดูพอลตะลึงและรีบถาม “บริษัทชิงหลินเหรอ  บริษัทที่ขายผงอาบน้ำร้อนนั่นน่ะนะ  แล้วมันจะมามีผลกระทบต่อบริษัทแว่นตาของเราได้ไง”

ดูพอลไม่ค่อยรู้จักบริษัทชิงหลินมากนัก  เนื่องจากไม่มีรายงานข่าวเกี่ยวกับบริษัทชิงหลินมากนักในประเทศสวยงาม (ประเทศดาวกับแถบเส้น  คนเขียนเปลี่ยนชื่ออีกแล้ว) ของตน

ดังนั้นความประทับใจเดียวของดูพอลที่มีต่อบริษัทชิงหลินคือผงอาบน้ำร้อน

เพราะก่อนหน้านี้เจ้าตัวหัวล้าน  พอซื้อผงอาบน้ำร้อนมาใช้ก็ได้เห็นผลลัพธ์ที่แน่นอน

แต่ก็ไม่คิดว่าบริษัทนี้จะเข้ามามีผลกระทบอะไรต่ออิสลู่เลย  เพราะบริษัทที่ขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเส้นผมกับบริษัทขายแว่นตา  มันไม่ได้อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกันเลยซักนิด

ผู้รับผิดชอบสาขาในประเทศเห็นทัศนคติของดูพอลก็เป็นกังวลอย่างหนัก

เพราะรู้ว่าดูพอลไม่รู้ว่าบริษัทชิงหลินนั้นทรงพลังแค่ไหน  และที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะการปิดกั้นข้อมูล

บริษัทชิงหลินได้คว่ำบาตรบริษัทตะวันตกหลายครั้งแล้ว  ซึ่งบริษัทของประเทศสวยงามต่างก็ปิดกั้นข้อมูลนี้ไว้

ยกเว้นผงอาบน้ำร้อนที่มีการเผยแพร่แล้ว  เป็นไปไม่ได้ที่ประเทศเหล่านั้นจะเปิดเผยข่าวที่เกี่ยวข้องกับบริษัทชิงหลิน

ในความเป็นจริงประเทศนี้เองก็มีการปิดกั้นข้อมูลเช่นกัน  คนในประเทศนี้หาข่าวต่างประเทศดูได้น้อยมาก

เพียงแต่ว่าประเทศอย่างประเทศสวยงามนั้นได้มีการปิดล้อมที่รุนแรงกว่า  โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ต้องการให้ผู้คนของประเทศตัวเองได้รับรู้ถึงหญ้าบริสุทธิ์

หากรู้เรื่องหญ้าบริสุทธิ์และรู้ว่าบริษัทชิงหลินไม่ยอมขายให้  เกรงว่าพวกประเทศอุตสาหกรรมซึ่งมีคุณภาพอากาศแย่มากทั้งหลายจะต้องคำวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ มากมาย

และมันจะยิ่งเลวร้ายกับประเทศสวยงามมากยิ่งขึ้นเมื่อถึงตอนนั้นที่ประเทศอุตสาหกรรมเหล่านั้นเข้ามาเจรจากับประเทศนี้

ผู้รับผิดชอบสาขาในประเทศนี้รีบอธิบายรายละเอียดบางส่วนเรื่องอำนาจของบริษัทชิงหลินให้แก่ดูพอลได้รับทราบโดยด่วน  พร้อมทั้งเปิดข่าวให้ดูและอธิบายรายละเอียดเรื่องโสมขาวตาใส

“มีเรื่องแบบนี้ได้ไงกัน!” หลังจากที่ดูพอลเข้าใจชัดเจนแล้วก็ต้องทำสีหน้าหน้าเกลียดในบัดดล

บางทีตอนนี้ดูพอลอาจเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกหยุนหัวถึงได้มั่นใจนัก  ที่แท้ก็เพราะมีโสมขาวตาใสกับบริษัทชิงหลินหนุนหลังอยู่นี่เอง

ผู้รับผิดชอบสาขาในประเทศพูดหน้าเครียด “คำประกาศของบริษัทชิงหลินไม่ควรเป็นเท็จครับ  ในประเทศนี้บริษัทชิงหลินเป็นบริษัทที่โดดเด่นมากอยู่แล้ว  ซึ่งแต่ละผลิตภัณฑ์ที่ออกมาล้วนไม่เคยทำให้ผิดหวัง”

“ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะมีเรื่องเช่นนี้”

ดูพอลส่ายหัวยิก ๆ “พวกเราอิสลู่ศึกษาโรคสายตาสั้นมานานมาก  ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยศึกษาตัวยาที่ช่วยฟื้นฟูการมองเห็น  แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยจะประสบความสำเร็จเลย  แล้วตอนนี้เราจะไปหาพึ่งยาแบบนั้นได้ที่ไหนกัน  จู่ ๆ ก็มีโสมที่รักษาโรคสายตาสั้นได้โผล่มาเนี่ยนะ  มันไม่สมเหตุสมผลเลยซักนิด!”

ผู้รับผิดชอบสาขาในประเทศเองก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน  แต่ว่านี่คือบริษัทชิงหลิน “งั้นเราควรไปหาโสมขาวตาใสมาลองดูก่อนมั้ยครับ  แล้วจะทำยังไงต่อก็ดูผลก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

“แล้วมึงจะอยู่ทำห่าไรอีกล่ะ” แม้ว่าดูพอลจะไม่เชื่อ  แต่ก็ยังรีบออกคำสั่ง

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เจ้าตัวเป็นกังวลมากกว่าใคร ๆ และต้องการรู้ถึงความถูกต้องของโสมขาวตาใสนี้

หากมันเป็นเรื่องจริงล่ะก็มีหรือดูพอลจะไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะกระทบต่อพวกตัวเองมากแค่ไหน

ถ้าโรคสายตาสั้นหายไปแล้วมันจะไปมีตลาดแว่นสายตาสั้นได้ไง

และถ้าไม่มีตลาด  อิสลู่ก็ถึงคราวจบเห่น่ะสิ

คิดมาถึงตรงนี้ก็พลันนึกเรื่องที่หมิงเล่อตัดสินใจขายโรงงาน  อุปกรณ์  และวัตถุดิบอย่างเด็ดขาดขึ้นมาได้

ก่อนหน้านี้คิดว่าที่พวกมันทำไปก็เพราะสิ้นหวัง  แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้วพวกมันคงต้องการขุดหลุมล่อตนให้มารับช่วงต่อขยะกองใหญ่ซะมากกว่า

แต่...  หากไม่ยืนยันผลของโสมขาวตาใสล่ะก็ดูพอลจะไม่มีวันเชื่อแน่ ๆ

“ถึงมันจะได้ผลก็เถอะ  แต่ยังไงฤทธิ์มันก็ไม่แรงขนาดนั้นหรอกหน่า  ก็เหมือน ๆ กะยาหยอดตาแหละ  เป็นแค่โฆษณาชวนเชื่อเกินจริง...”

ไม่ใช่แค่ดูพอลเท่านั้นที่ได้เห็นข่าว

ชาวเน็ตอีกนับไม่ถ้วนเองก็เห็นประกาศดังกล่าวกันแล้ว

บริษัทที่เกี่ยวข้องกับชิงหลินย่อมเป็นอะไรที่ติดท็อปเสิร์จได้อย่างง่ายดาย  อีกทั้งอย่างลืมว่าช่องบ้านไร่ชิงหลินออฟฟิเชียลนั้นมียอดผู้ติดตามทะลุ 100 ล้านรายไปแล้ว  ดังนั้นทันทีที่ประกาศเรื่องโสมขาวตาใสเผยแพร่ในช่องบ้านไร่ชิงหลินออฟฟิเชียลก็ย่อมต้องมีคนเห็นกันมากมายเป็นเรื่องธรรมดา

ประกอบกับความพิเศษของโสมขาวที่ทำให้สายตาสั้นดีขึ้นด้วย  จึงเป็นเรื่องยากที่จะไม่ได้รับความนิยม

ดังนั้นในอินเทอร์เน็ตตอนนี้จึงเต็มไปด้วยคนที่เสิร์จข่าวคราวที่เกี่ยวกับโสมขาวตาใส

ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนได้ให้ความสนใจและสงสัยเกี่ยวกับโสมขาวตาใส  ในทำนองเดียวกันบริษัทหมิงเล่อเองก็ได้รับความนิยมเช่นกัน

เป็นธรรมดาที่เมื่อทุกคนเห็นชื่อบริษัทชิงหลิน - หมิงเล่อแล้วก็รู้ทันทีว่าหมิงเล่อโดนชิงหลินเข้าไปควบคุมแล้วเรียบร้อย

ไม่รู้ว่ามีอีกกี่บริษัทที่กำลังอิจฉา

แน่นอนว่าที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในตอนนี้คือโสมขาวตาใส

ก็ในประเทศนี้ดันมีคนสายตาสั้นมากเกินไป  ถ้ามีของแบบนี้อยู่จริงล่ะก็ใครบ้างจะไม่อยากใช้

ใครบ้างจะไม่อยากถอดแว่น

แต่ประสิทธิภาพของโสมขาวตาใสนี้กลายเป็นเครื่องหมายคำถามในใจทุกคน  เพราะท้ายที่สุดแล้วคือยังไม่มีใครได้ใช้มัน

ทว่าชาวเน็ตทั้งหลายต่างเชื่อ

เพราะถึงยังไงก็มีชื่อเสียงของบริษัทชิงหลินค้ำคออยู่

แต่ก็มีหลายคนที่ตั้งคำถาม  แต่สิ่งที่ฉินหลินไม่คาดคิดก็คือคนแรกที่ออกมาตั้งคำถามกลับไม่ใช่บริษัทแว่นตา  แต่เป็นโรงพยาบาลที่มีโครงการหลักคือการรักษาโรคสายตาสั้น

และคนที่ออกมาตั้งคำถามคือหมอใส่แว่น...!