เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 218: อัปเกรดอีกครั้ง! พืชผลพิเศษ: แตงกวาเสริมสวย!

บทที่ 218: อัปเกรดอีกครั้ง! พืชผลพิเศษ: แตงกวาเสริมสวย!

บทที่ 218: อัปเกรดอีกครั้ง! พืชผลพิเศษ: แตงกวาเสริมสวย!


เสียงเพลงของต้นไม้ที่บ้านไร่ชิงหลินได้รับความนิยมบนอินเทอร์เน็ตอยู่ยาวนานหลายวัน  จากนั้นความนิยมก็ค่อย ๆ ลดลง

นี่ไม่ใช่เพราะเสียงของต้นไม้ไม่เป็นที่นิยมอีกต่อไป  แต่เป็นเพราะแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น (Short Video) กำลังควบคุมกระแสความนิยมอยู่  แม้ว่าแพลตฟอร์มเหล่านี้จะต้องการสิ่งดึงดูดความสนใจก็ตาม  แต่ไม่ใช่ว่าจะปล่อยให้สิ่งดังกล่าวแช่อยู่แบบนั้นไปตลอดกาล  ยังคงมีเรื่องการลงทุนจากด้านอื่น ๆ ที่ให้ผลประโยชน์มากมายซึ่งต้องไขว่คว้า

อย่างเช่นกระแสหลักของแพลตฟอร์มในตอนนี้คือการไลฟ์สดโฆษณาขายของ

ถึงกระนั้นในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ชื่อเสียงของต้นแปะก๊วยเก่าแก่อายุ 500 ปี 2 ต้นที่สามารถส่งเสียงออกมาเป็นเพลงได้ได้แพร่กระจายไปทั่วแล้วเรียบร้อย

ตอนนี้เมื่อพูดถึงต้นไม้ที่มีชื่อเสียงในประเทศจีนจะต้องเป็นต้นแปะก๊วยเก่าแก่สองต้นนี้เท่านั้น

บนแพลตฟอร์ม QQ Music เพลงสบาย ๆ จากเสียงของต้นไม้ก็มียอดดาวน์โหลดที่สูงจนต้องประหลาดใจด้วยเหมือนกัน

ส่วนทางด้านการทำสารคดีนั้นทางอำเภอได้ไปพบกับผู้กำกับแล้ว

อีกฝ่ายเคยถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับขนมของอำเภอโหยวเฉิงให้กับทางอำเภอมาก่อน

...........................................................................

บ้านไร่ชิงหลิน

ในร้านอาหาร

อาจารย์หลินเดินกับชายผมยาวตามทางเดินด้วยสีหน้าขมขื่น

อีกฝ่ายเป็นผู้กำกับที่ทางอำเภอหามา  และมีผู้ช่วยอยู่ข้าง ๆ เดินถือสมุดบันทึกขีด ๆ เขียน ๆ ตามที่ทั้งสองคุยกันไม่หยุด

ผู้กำกับผมยาวพูดอย่างจริงจัง “เข้าใจแล้วนะครับอาจารย์หลิน  เราจะเพิ่มองค์ประกอบความขัดแย้งให้กับแผนการเปลี่ยนผ่านนี้  เช่นในช่วงเวลาตรงนี้ได้มีโจรพยายามที่จะตัดต้นไม้  แต่หลินหยวนรู้เข้าเลยเข้าไปต่อสู้กับโจรจนมันบาดเจ็บและได้ช่วยตำรวจจับโจรด้วย  แบบนี้เรื่องราวจะได้ยิ่งเข้มข้นขึ้น”

หลินหยวนที่ว่าก็คือชื่อของตัวเอกในสารคดี  และยังเป็นชื่อจริงของอาจารย์หลินที่สงสัยกันมาถึง 200 กว่าตอนอีกด้วย

“มันจะไม่เป็นไรแน่เหรอ  โกหกแบบนั้นมันไม่ดีนะ!” อาจารย์หลินส่ายหัวยิก ๆ เพราะตั้งใจแล้วว่าจะไม่โกหกอีกแล้วในชีวิตนี้

เพราะสถานการณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็มาจากคำโกหกของตัวเองไม่ใช่เหรอ?

ถ้ายังกล้าทำต่อก็งี่เง่าเกินบรรยายแล้ว!

ไม่เอาแล้วการโกหก  ไม่เอาแน่นอน!

แต่ผู้กำกับผมยาวกลับยิ้มและบอกว่า “อาจารย์หลิน  ความมุ่งมั่นที่จะไม่โกหกของคุณน่าชื่นชมมากจริง ๆ แต่นี่มันแค่สารคดีเองนะครับ  แถมจุดประสงค์ที่ทำขึ้นมาก็เพื่อส่งเสริมการขายด้วย  เพราะงั้นยังมีช่องให้ใช้ศิลปะแปรรูปได้หน่า  แล้วเรื่องนี้ก็ตัดสินไปแล้ว”

‘ไอ้...’ อาจารย์หลินอยากจะด่าออกมา

‘ในเมื่อพวกมึงตัดสินไปแล้วแล้วจะมาขอความเห็นกูเพื่อ?’

หลังจากนั้นผู้กำกับผมยาวก็ได้ยื่นคำขอปรับโครงเรื่องให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น  และอาจารย์หลินก็พบว่าตัวเองไม่ได้คัดค้านอะไรออกไปเลย  แถมเนื้อเรื่องที่อีกฝ่ายแต่งขึ้นยิ่งมาก็ยิ่งประหลาดเรื่อย ๆ ซะอย่างนั้น

หลังจากที่ผู้กำกับผมยาวจากไปแล้วอาจารย์หลินก็ได้แต่เดินไปที่ห้องโถงเดิมด้วยความหดหู่ใจ

ที่ห้องโถงเดิมมีคนหลายคนกำลังวัดขนาดพื้นที่นั่นนู่นนี่อยู่  โดยมีฉินหลินที่กำลังออกท่าออกทางชี้นู่นชี้นี่คุยกับคนคนหนึ่งอยู่

คนเหล่านี้คือคนที่ฉินหลินจ้างมาสร้างอควาเรียม

ห้องโถงเดิมตอนนี้ว่างเปล่าแล้ว  และแผนอควาเรี่ยมเองก็มีมานานแล้วด้วย  ที่ต้องล่าช้ามาจนถึงตอนนี้ก็เพราะมัวแต่สนใจในการเก็บเมล็ดพันธุ์ของแตงโมกับข้าวหลวงเสียงสุ่ยที่สวนหลังบ้านนั้นแหละ

ทว่าตอนนี้ทั้งโครงการแตงโมและข้าวหลวงเสียงสุ่ยได้สำเร็จไปแล้ว  ถึงตาแผนอควาเรี่ยมที่ต้องเอาเข้าสู่วาระการประชุมซักที

ผู้รับเหมาได้จดบันทึกสิ่งที่ฉินหลินอยากได้ทีละอย่าง ๆ

อความเรี่ยมนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะสร้างขึ้นมาได้ในเวลาสั้น ๆ และส่วนยากสุดก็ไม่ได้อยู่ที่ขั้นตอนการสร้างด้วย  แต่เป็นการออกแบบ

ค่าใช้จ่าย  ความสมเหตุสมผล  วิธีการควบคุมการระบายอากาศ  ปริมาณออกซิเจน  การจัดวางและสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ฯลฯ ในขั้นตอนการออกแบบต้องมีการวางแผนเป็นขั้นเป็นตอนให้หมด

ส่วนเรื่องการก่อสร้างนั้นด้วยวัสดุและเทคโนโลยีในสมัยนี้จึงไม่ใช่เรื่องยาก  แค่ทำตามขั้นตอนที่วางแผนไว้อย่างเคร่งครัดก็จบ  ไม่ต่างจากโครงการก่อสร้างโดยทั่วไปมากนัก

ผู้รับเหมาเดินดูรอบ ๆ กับฉินหลิน  และหลังจากที่เห็นว่าฉินหลินไม่มีอะไรจะเพิ่มเติมแล้วก็เริ่มให้คนงานที่สำรวจตรวจวัดเข้ามาบอกข้อมูลที่วัดได้

เมื่ออาจารย์หลินเห็นฉินหลินก็เข้าไปถามด้วยน้ำเสียงขื่นขม “เถ้าแก่  ช่วยบอกทางอำเภอได้มั้ยว่าอย่าปล่อยคลิปสารคดีโปรโมต”

“มีไรอีกล่ะค้าบ~” ฉินหลินถามอาจารย์หลินด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ  เพราะเขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องกำลังตื่นตระหนกกับสถานการณ์ของตัวเองในตอนนี้อย่างแน่นอน

อาจารย์หลินรู้สึกลนลาน  แต่ก็ยังไม่กล้าบอกเรื่องที่ตัวเองโกหกอยู่ดี  ได้แต่โบ้ยความผิดใส่ผู้กำกับว่า “ก็ผู้กำกับนั่นจะแต่งบทเพิ่มให้ฉันนี่นา  แบบนั้นไม่ใช่การโกหกเหรอ!”

ฉินหลินไม่ได้เปิดโปงอาจารย์หลินแต่กลับล้อว่า “การใช้ศิลปะปรับเปลี่ยนก็เป็นเรื่องปกตินี่  ถึงตอนนั้นแค่เพิ่มข้อความไปว่า ‘ดัดแปลงมาจากเรื่องจริง’ ก็ไม่มีปัญหาแล้ว”

“...” อาจารย์หลินได้แต่ถอนหายใจและเดินกลับไปที่ร้านอาหารอย่างช่วยไม่ได้

เรื่องทุกอย่างรู้สึกจะเกินเยียวยาไปแล้ว

ตัวเองที่อายุปูนนี้ไม่รู้ทำไมถึงเกิดอยากหายาแก้เสียใจมากินมากขนาดนี้ได้หนอ?

ฉินหลินยิ้มชอบใจและกลับไปที่ห้องทำงาน

เนื่องจากต้องมาดูเรื่องอควาเรียมทำให้วันนี้ยังไม่ได้จัดการกับเรื่องในเกมเลย  ดังนั้นเมื่อกลับถึงห้องเขาจึงเล่นเกมก่อนเลย

ฉินหลินให้ตัวละครทำกิจวัตรประจำวันให้ครบทุกอย่าง  แต่ก็น่าเสียดาย  ปลาที่ได้ก็เดิม ๆ ของป่าไม่มีการรีเฟรช  และต้นไม้ก็มีแต่ต้นไม้ธรรมดา ๆ

เป็นอีกวันที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรให้น่าแปลกใจ

ทว่าเมื่อเขาเอาไม้ที่ตัดแล้วกลับมาขายที่ฟาร์มจู่ ๆ ก็มีแจ้งเตือนของระบบเด้งขึ้นมา

[อัปเกรดตัวละคร  เปิดฟีเจอร์ใหม่!]

การแจ้งเตือนที่จู่ ๆ ก็โผล่มานี้ทำให้ฉินหลินมีความสุขมาก

เนื่องจากในเกมฮาร์เวสต์มูนมีการตั้งค่าในการอัปเลเวลที่คลุมเครือมาก  มันไม่มีแถบบอกว่าได้ EXP เท่าไหร่แล้ว  จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เพลย์เยอร์จะกะเวลาได้ว่าตัวเองจะอัปเลเวลตอนไหน

ดังนั้นการที่จู่ ๆ มีการอัปเกรดตัวละครจึงเป็นเรื่องน่าแปลกใจอยู่เสมอ

ฉินหลินรีบดูข้อมูลทันทีว่าหลังจากอัปเกรดแล้วจะทำอะไรได้บ้าง

มีแปลงเลเวล 1 ที่บุกเบิกได้ 1 แปลง  สามารถอัปเกรดเป็นแปลงเลเวล 2 ได้ 1 แปลง  สามารถอัปเกรดเป็นแปลงเลเวล 3 ได้ 1 แปลง  และยังสามารถอัปเกรดเป็นแปลงเลเวล 4 ได้อีก 1 ด้วย

ส่วนแปลงนากับทุ่งปศุสัตว์ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

และตามที่คาดไว้คือฟังก์ชั่นแปลงปลูกสมุนไพรได้เปิดขึ้นแล้ว  โดยการเปลี่ยนให้เป็นแปลงสมุนไพรต้องเปลี่ยนจากแปลงปลูกเลเวล 3

ซึ่งเรื่องนี้ยังต้องคิดให้ดี ๆ ก่อน  แต่ก่อนอื่นฉินหลินได้ให้ตัวละครทำการบุกเบิกแปลงเลเวล 1 ที่ได้มาใหม่และจัดการอัปให้เป็นเลเวล 2...

แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องเอาพืชผลจากแปลงเลเวล 1 กับ 2 ออกมาขายในโลกจริงแล้วก็ตาม  แต่แปลงปลูกเหล่านี้คือแหล่งที่มาของเหรียญทองในเกม

หลังจากนั้นก็จัดการอัปเกรดแปลงเลเวล 2 ให้กลายเป็นเลเวล 3 กระนั้นถึงจะได้แปลงเลเวล 3 มาเพิ่ม 1 แปลงก็จริง  แต่ถ้าเปลี่ยนมันให้เป็นแปลงสมุนไพรล่ะก็แปลว่าแปลงเลเวล 3 สุดท้ายแล้วก็เหลือเท้าเดิม

แน่นอนว่าฉินหลินเลือกเปลี่ยนแปลงเลเวล 3 ให้เป็นแปลงสมุนไพร

แล้วแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา

[เปลี่ยนให้เป็นแปลงปลูกสมุนไพรหรือไม่?]

ฉินหลินเลือก [ใช่] จากนั้นแปลงปลูกเลเวล 3 ก็เริ่มเกิดการพลิกตลบ  จากนั้นไม่นานจากแปลปลูกเลเวล 3 ได้เปลี่ยนเป็นแปลงปลูกสมุนไพรเลเวล 1

พอเห็นคำว่า ‘แปลงปลูกสมุนไพรเลเวล 1’ แล้วฉินหลินก็นึกถึงหญ้าอโดนาซีที่หลี่ไข่อยากขยายพันธุ์

หลี่ไข่นั้นอย่าว่าแต่ทำพันธุ์เลย  แค่ปลูกให้งอกก็ไปไม่รอดแล้ว  และตอนนี้เขามีแปลงสมุนไพรที่จะใช้ทดลองปลูกได้

เหรียญทองในเกมตอนนี้ก็เยอะแยะตาแป๊ะไก่  ดังนั้นเขาจึงใช้มันอัปเกรดแปลงปลูกเลเวล 3 แปลงหนึ่งให้กลายเป็นแปลงปลูกเลเวล 4

เมื่อเสร็จหมดแล้วเขาก็ให้ตัวละครไปที่ร้านขายเมล็ดพันธุ์ในเมืองแร่ดิบ

ฉินหลินอยากดูว่าพอมีแปลงเวล 4 กับแปลงสมุนไพรแล้วจะมีอะไรใหม่ ๆ ให้เอาไปปลูกได้บ้าง

เมื่อเข้าไปในร้านขายเมล็ดพันธุ์แล้วก็กดที่ NPC

นอกจากเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกในแปลงปลูกและแปลงนาแล้ว  ตอนนี้ได้มีตัวเลือกหมวดหมู่สมุนไพรเพิ่มขึ้นมาด้วย

เมื่อกดเข้าไปดูดูเมล็ดพันธุ์สำหรับแปลงสมุนไพรเลเวล 1 ก็เห็นรายการของเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกได้  มินต์  สายน้ำผึ้ง  ติงซงเถิง...

มีเมล็ดพันธุ์สำหรับแปลงสมุนไพรเลเวล 1 จำนวนมากในร้านขายเมล็ดพันธุ์  แต่...  ไม่มีเมล็ดหญ้าอโดนาซี  ซึ่งก็คงเป็นขีดจำกัดของเกมนั่นแหละ  เพราะมันเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะมีเมล็ดพันธุ์พืชทุกชนิดบนโลกใส่ไว้ในเกม  ถ้าต้องเอาละเอียดถึงเบอร์นั้นล่ะก็บริษัทท่าจะเจ๊งก่อน

แต่ที่งงก็คือทำไมระบบมันถึงขึ้นว่าเมล็ดของหญ้าอโดนาซีสามารถปลูกในแปลงสมุนไพรเลเวล 1 ได้ล่ะ?

ก็ในเมื่อดูในร้านขายเมล็ดพันธุ์แล้วเมล็ดที่ใช้กับแปลงปลูกเลเวล 1 ได้นั้นมีแต่พวกพืชสมุนไพรสวนครัวทั่ว ๆ ไปเองนะ  แต่เมล็ดของหญ้าอโดนาซีนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นอะไรที่ปลูกได้ยากในโลกจริง

ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา  มูลค่าของเมล็ดพันธุ์ในแต่ละระดับของเกมจะสัมพันธ์กับเมล็ดพันธุ์ในโลกจริงอยู่บ้าง  แปลว่ายิ่งเป็นเมล็ดที่ในเกมต้องใช้ข้อกำหนดในการปลูกสูงเท่าไหร่เมล็ดในโลกจริงก็ยิ่งแพงและหายากเท่านั้น

เมล็ดหญ้าอโดนาซีล่ะมันยังไง  หรือมันเคยปลูกง่ายมาก่อน?

หรือว่าหญ้าอโดนาซีมันปลูกง่ายในต่างประเทศ?  เพราะบางแห่งพืชบางชนิดปลูกง่ายมากจริง

หรือบางทีวิธีเพาะเมล็ดก่อนหน้านี้จะผิด?  หรือวิธีการปลูกไม่ถูกต้อง?

พอ ๆ ไม่ต้องคิดละ  คนไม่มีความรู้คิดไปก็คิดไม่ออหรอก  ในเมื่อมีระบบอยู่ในมีเพราะงั้นคิดไม่ออกแล้วมันจะทำไมวะ

ต่อมาก็เช็กดูเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกได้ในแปลงปลูกเลเวล 4

อืม...  เยอะแยะตาแป๊ะไก่จริง ๆ แถมผลผลิตในโลกจริงยังขายได้แพงกว่าเมล็ดในแปลงปลูกเลเวล 3 อีก

ทว่ามีของสำคัญที่เขาอยากรู้จนต้องเลื่อนดูจนสุดรายการ

นั้นคือเมล็ดพันธุ์ที่มีเครื่องหมาย ☆ กำกับ

เครื่องหมาย ☆ ที่กำกับอยู่กับเมล็ดพันธุ์เป็นตัวที่บอกว่านี่คือไอเทมลึกลับซึ่งหายากมากโดยจะสุ่มรีเฟรชในร้าน  คุณภาพก็แปลกและแตกต่างซึ่งไม่อยู่ในหมวดหมู่เดียวกับเมล็ดพันธุ์ทั่ว ๆ ไป

เหมือนกับ ☆เมล็ดพันธุ์แตงโมไร้เมล็ด (เลเวล 2) และ ☆เมล็ดข้าวหลวงเสียงสุ่ย (เลเวล 1) ก่อนหน้านี้

[☆เมล็ดแตงกวาเสริมสวย: เลเวล 2]

[เมล็ดแตงกวาชนิดพิเศษ  เป็นเมล็ดแตงกวาคุณภาพสูงที่ได้รับการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องโดยผู้เชี่ยวชาญด้านพืชผลเผ่าคนแคระ  หลังจากการวิจัยและการตรวจสอบมาเป็นระยะเวลายาวนานก็ได้ปรับปรุงเอฟเฟกต์เสริมความงามของแตงกวา  ไม่จำกัดฤดูกาลในการปลูก  ความต้องในการปลูก: แปลงปลูกเลเวล 4]

เป็นเมล็ดแตงกว่าแต่กลับไม่ใช่แตงกวาธรรมดา

ทุกคนต่างก็รู้กันดีอยู่ว่าแตงกวามีประโยชน์ในด้านการเสริมความงาม  และแตงกวาบางชนิดก็มีประโยชน์มากกว่ามาส์กหน้าซะอีก

เนื่องจากในแตงกวามีเอนไซม์ที่ออกฤทธิ์แรงและสารอื่น ๆ เป็นองค์ประกอบ  เอนไซม์ของแตงกวาสดสามารถส่งเสริมการเผาผลาญของร่างกาย  ส่งเสริมการไหลเวียนโลหิต  และให้ความชุ่มชื้นทำให้ผิวสวยได้อย่างมีประสิทธิภาพ  ดังนั้นผู้หญิงบางคนจึงใช้เหตุนี้ในการเอาแตงกวามาโปะที่หน้าโดยตรง

ครั้งนี้แตงกวาเสริมสวยที่รีเฟรชได้นี้มีการเพิ่มเติมเอฟเฟกต์เสริมความงานเข้าไปอีก  หรือก็คือเป็นแตงกวาที่ไม่ได้มีไว้กินแต่เอาไว้โปะหน้า!

แถมความต้องการในการปลูกคือแปลงปลูกเลเวล 4 ด้วย  แปลว่าถ้าเอาไปปลูกนอกแปลงเลเวล 4 อย่างเช่นโลกจริงจะทำให้คุณภาพเสื่อมถอยลงเหมือนกับแตงโม

อย่างไรก็ดี  ขอแค่มันเสริมความงามแบบได้ผลจริงจังก็พอแล้วหนิ  ต่อให้คุณภาพเสื่อมลงเหลือเลเวล 1 แต่ใครคนไหนมันจะไปรู้ด้วยล่ะ  ยังไงผู้หญิงทุกคนก็ต้องแย่งกันซื้ออยู่แล้ว

คำถาม:  ผู้หญิงสนใจอะไรมากที่สุด?

คำตอบ: ใบหน้าตัวเองไง!

ใช่ป๊ะ?

รองลงมาก็เงิน  สวยด้วยรวยด้วยนี่แหละเริ่ดสุด

ระบบของฉินหลินนั้นทำให้เขาสามารถควบคุมความมั่งคั่งเอาไว้ในมือได้

ก่อนหน้านี้ก็มีไข่เป็ดคนสวยที่มีผลเหมือนกัน  แต่ตอนนี้มีแตงกว่าเพิ่มเข้ามาอีก  ไข่เป็ดคนสวยนั้นยังมีข้อจำกัดคือต้องให้เป็ดออกไข่อยู่  แต่การปลูกแตงกวานั้น...  ถ้าหากขยายการปลูกในวงกว้างได้ล่ะก็  เหอะ ๆ

ในอนาคตมันจะกลายเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้หญิงทุกคนต้องมีติดตัว!

ก็นะมันไม่ใช่แค่ใช้โปะหน้าได้นี่เนอะ  คือผู้หญิงเค้าก็มีวิธีใช้เพื่อความบันเทิงส่วนตัวด้วย...  นั่นแหละ!

ฉินหลินให้ตัวละครซื้อเมล็ดแตงกวาเสริมสวยมาโดยไม่มีลังเล  จากนั้นก็กลับไปยังแปลงปลูกเลเวล 4

ระยะเก็บเกี่ยวของแตงกวาไม่ได้นานอะไร  ในโลกจริงปลูก 2 เดือนก็ได้กินแล้ว  จากความต่างของเวลาในเกมแปลว่าปลูกตอนนี้ช่วงบ่ายได้เก็บ  แต่อย่างที่บอกคือกินไม่ได้

ในตอนบ่าย  เกมได้แจ้งเตือนว่าแตงกวาเสริมสวยที่ปลูกไว้สุกแล้ว

ฉินหลินให้ตัวละครไปเก็บเกี่ยวแตงกวาเสริมสวยในแปลงปลูกเลเวล 4 ทั้งหมดมาไว้ในห้องเก็บของจากนั้นตัวเขาก็ไปล็อคประตูห้องทำงาน

เมื่อเข้าเกมมาก็ไปดูแตงกวาก่อนเลย

มองแว้บแรกเห็นว่าจำนวนที่เก็บเกี่ยวได้นั้นมีไม่เยอะ  แตงกวาก็ขนาดไม่ได้ใหญ่  ผิวก็ไม่ได้เขียวออกไปทางเหลือ ๆ อมน้ำตาลมากกว่า  และขนาดก็ไม่ได้ใหญ่เหมือนแตงกวาทั่วไปด้วย  มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 5 เซนติเมตรเท่านั้น

ไม่รู้ทำไมมันถึงดูแหม่ง ๆ แต่ก็บอกไม่ได้ว่ามันตรงไหน (ทุกตรงเลยโว้ย!)

และมีหน้าต่างข้อมูลกำกับว่า

[แตงกวาเสริมสวย: เลเวล 2 (75 ลูก)]

[แตงกวาที่ใช้เพื่อเสริมความงามชนิดพิเศษ  เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการวิจัยอย่างละเอียดรอบคอบโดยผู้เชี่ยวชาญเผ่าคนแคระ  มันคือพรสำหรับผู้หญิง:  ผิวขาวขึ้น +2, เพิ่มความชุ่มชื้นให้ผิว +2!, รสสัมผัส -2, อร่อย -2, เอฟเฟกต์พิเศษที่ไม่รู้จัก +1]

จบบทที่ บทที่ 218: อัปเกรดอีกครั้ง! พืชผลพิเศษ: แตงกวาเสริมสวย!

คัดลอกลิงก์แล้ว