บทที่ 165: ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้! ไข่เป็ดใหญ่ขนาดนี้เลย?

หลังจากที่ฉินหลินซื้อลูกเป็ดมาอีก 50 ตัวและเอาเข้าเล้าเป็ดแล้วเขาก็มองดูที่แปลงปลูก

นอกจากทุ่งปศุสัตว์แล้วยังมีแปลงปลูกเลเวล 1 อีก 12 แปลง  สามารถอัปเกรดแปลงปลูกเป็นเลเวล 2 ได้อีก 6 แปลง  แปลงปลูกเลเวล 3 อีก 1 แปลง  และแปลงนาอีก 1 แปลง

ในตอนเย็นพืชผลชุดหนึ่งกำลังจะสุก  และมันก็เหมาะที่จะบุกเบิกแปลงปลูกเหล่านี้ให้เสร็จเพื่อที่ว่าตอนเก็บเกี่ยวพืชผลจากแปลงเดิมเสร็จแล้วจะได้ปลูกใหม่พร้อมกันทั้งหมดทุกแปลงได้เลย  ไม่อย่างนั้นมันจะเสียเวลาเกินไป

ฉินหลินให้ตัวละครไปถอนหญ้า  สับตอไม้  และทุบหินทั้งหมดในแปลงปลูกเลเวล 1 แห่งใหม่ทั้ง 12 แห่ง  จากนั้นก็ใช้จอบพรวนดินทีละจุด ๆ

หลังจากบุกเบิกแปลงปลูกทั้ง 12 แห่งแล้วเขาได้อัปเกรด 6 แปลงเป็นเลเวล 2 และอัปเกรด 1 แปลงให้เป็นเลเวล 3

และสุดท้ายก็อัปเกรดให้เป็นแปลงนาแล้วอัปขึ้นเป็นแปลงนาเลเวล 2 ด้วยเลย

แปลงปลูกที่ได้มาใหม่นี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะปลูกพืชผลเอามาใช้ในโลกจริง  แต่จะเอาขายแลกเป็นเหรียญทองในเกม

ตอนนี้บ้านไร่ไม่จำเป็นต้องการสร้างรายได้ด้วยการเพิ่มปริมาณพืชผลคุณภาพเลเวล 1 จากแปลงปลูกเลเวล 1 และ 2 อีกต่อไปแล้ว

ที่ยังต้องมีอยู่ก็คือพืชผลเลเวล 2

และขณะนี้เมื่อเอาแปลงปลูกเลเวล 3 กับแปลงนาเลเวล 2 อย่างละแปลงไปบวกกับของเดิมจะมีแปลงปลูกเลเวล 3 อยู่ทั้งหมด 3 แปลงและแปลงนาเลเวล 2 ทั้งหมด 2 แปลง

แปลงนาเลเวล 2 มี 2 แปลงแล้วดังนั้นเขาสามารถเลี้ยงปลาไหลกับปลาโลชพร้อมกันได้เลย

ถึงราคาปลาไหลกับปลาโลชเลเวล 1 จะราคาสูงถึงจินละ 200 หยวนก็ตาม  ทว่ามันกลับได้รับความนิยมสูงมากขนาดที่ว่าพอเอาวาแผงปุ๊บก็หมดปั๊บเลย

ซึ่งก็ช่วยไม่ได้เพราะทั้งสองอย่างนี้คือตัวท็อปของของอร่อยแดนใต้

แต่ด้วยความที่ปลาทั้งสองนี้ต้องใช้เวลาเติบโต  เดิมทีมีแปลงนาแค่แปลงเดียวดังนั้นจึงทำให้ถ้าเลี้ยงปลาไหลนาจะไม่มีปลาโลช  และถ้าเลี้ยงปลาโลชจะไม่มีปลาไหลนา

อีกทั้งเมื่อพวกมันโตเต็มที่แล้วชุดหนึ่งจะมีแค่ 50 จินเท่านั้น  เขาจึงคิดว่าอาหารประเภทเนื้อสัตว์ประเภทนี้ที่ได้จากเกมควรที่จะเพิ่มปริมาณให้มากขึ้น

ในเมื่อตอนนี้มีแปลงนาเลเวล 2 เพิ่มอีกหนึ่งแห่งแล้วจึงแปลว่าแปลงหนึ่งเลี้ยงปลาโลช  อีกแปลงเลี้ยงปลาไหล  เมื่อโตเต็มที่จะได้ปลาโลช 50 จินพร้อมกับปลาไหลอีก 50 จินในทีเดียวโดยไม่ต้องรอสลับกัน

ต่อด้วยแปลงเลเวล 3 ที่เพิ่มมาอีก 1 แปลง

แปลงปลูกเลเวล 3 ก่อนหน้านี้ใช้ปลูกแตงโมทั้งหมดมีสาเหตุมาจากการปลูกแตงโมเลเวล 2 จากเมล็ดเลเวล 2 ในแปลงปลูกเลเวล 3 จะทำให้แตงโมทุกลูกที่ได้มีมาตรฐานอยู่ที่เลเวล 2

แล้วถ้าเอาเมล็ดธรรมดามาปลูกล่ะก็จะได้ผลผลิตที่เป็นเลเวล 1 และยังมีโอกาสได้เลเวล 2 อีกด้วย

และเมื่อคำนวณเป็นตัวเงินแล้วการเอาแปลงปลูกเลเวล 3 มาปลูกแตงโมเลเวล 2 แล้วเอาออกไปขายโลกจริงจะได้เงินเยอะที่สุด

แปลงเลเวล 3 ทั้งสองแปลงก่อนหน้าที่ปลูกแตงโมเลเวล 2 สามารถเก็บเกี่ยวแตงโมไร้เมล็ดเลเวล 2 ได้วันละ 40 – 50 ลูกทุกวัน

แตงโมเลเวล 2 มีน้ำหนักลูกละ 10 – 20 จิน  ราคาอยู่ที่ประมาณลูกละ 2,000 หยวน  แม้ทุก ๆ คนจะรู้ว่าแตงโม่นี่อร่อยและมีนักท่องเที่ยววันละ 3,000 คนก็ตาม  แต่ปริมาณการซื้อก็ไม่ได้มากมายถึงขนาดต้องเพิ่มปริมาณของ

ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะปลูกสิ่งอื่นในแปลงปลูกเลเวล 3 นี้  ความหลากหลายของผลไม้ระดับสูงก็มีความสำคัญเช่นกัน  และเขาก็ไม่สามารถพึ่งพาแตงโมเพียงกับสตรอว์เบอร์รี่เลเวล 2 เท่านั้นได้

ฉินหลินให้ตัวละครไปที่ร้านขายเมล็ดพันธุ์ในเมืองแร่ดิบและเห็นว่ามีเมล็ดพันธุ์มากมายที่สามารถปลูกในแปลงปลูกเลเวล 3 ได้เช่น  ถั่วพรู  ก้งช่ายแกนเหลือง  กีวีเปลือกเขียว  สตรอว์เบอร์รี่นมต้านตง  ลูกพรุนม่วง... ฯลฯ

แค่เมล็ดพันธุ์ธรรมดาก็ให้ผลผลิตที่มีคุณภาพเลเวล 1 แล้ว  ดังนั้นต้องหาเมล็ดพันธุ์ของพืชผลที่ขายได้ราคาสูงที่สุด

ฉินหลินละสายตาหันไปเช็คราคาของพืชผลเหล่านี้ในอินเทอร์เน็ตมีละอย่าง

ถั่วพรู: ราคาเฉลี่ยวันนี้อยู่ที่จินละ 65 หยวน

ก้งช่ายแกนเหลือง: ราคาเฉลี่ยวันนี้อยู่ที่จินละ 58 หยวน

กีวีเปลือกเขียว: ราคาเฉลี่ยจินละ 60 หยวน

ลูกพรุนสีม่วง: ราคาเฉลี่ยจินละ 100 หยวน

…

เห็นได้ชัดว่าราคาของพืชผลที่สามารถปลูกได้ในแปลงปลูกเลเวล 3 นั้นสูงกว่าราคาของพืชผลที่สามารถปลูกได้ในแปลงปลูกเลเวล 1 และ 2

พืชผลส่วนใหญ่จากแปลงเลเวล 1 จะมีราคาประมาณจินละ 5 – 6 หยวน  สตรอว์เบอร์รี่แดงธรรมดาที่เปิดให้ปลูกในแปลงปลูกเลเวล 2 ขึ้นไปมีราคาจินละ 25 หยวน  ส่วนพืชผลที่เปิดให้ปลูกได้ในแปลงปลูกเลเวล 3 ขึ้นไปนั้นโดยพื้นฐานแล้วมีราอยู่ที่จินละ 55 หยวนขึ้นไปซึ่งเป็นพืชผลกึ่งหรูแล้ว

แน่นอนว่าราคาดังกล่าวนั้นเป็นราคาของพืชผลธรรมดาในโลกจริง  ไม่ใช่ราคาของสิ่งที่เกมผลิตซึ่งมีโบนัสคุณสมบัติ

อย่างกระเจี๊ยบเขียวที่สามารถปลูกได้ในแปลงปลูกตั้งแต่เลเวล 1 มีราคาเพียงจินละ 5 หยวนกรณีเป็นกระเจี๊ยบเขียวธรรมดา  และในกรณีเลเวล 1 ที่ขายในศูนย์ขายของบ้านไร่จะอยู่ที่จินละ 15 หยวน  ส่วนเลเวล 2 ขายที่จินละ 200 หยวน (บทที่ 33)

สตรอว์เบอร์รี่แดงธรรมดาที่สามารถปลูกได้ในแปลงปลูกเลเวล 2 ขึ้นไปราคาอยู่ที่จินละ 25 หยวนในกรณีแบบธรรมดานอกเกม  ส่วนเลเวล 1 ที่ขายในศูนย์การขายอยู่ที่จินละ 40 หยวน  และเลเวล 2 อยู่ที่จินละ 200 หยวน

ดังนั้นพืชผลที่ปลูกในแปลงปลูกเลเวล 3 นี้จะต้องมีคุณสมบัติจากเกมแน่นอนและจะมีราคาแพงกว่าแบบเดิม ๆ อยู่แล้ว

ของที่ต้องปลูกในแปลงเลเวล 3 ขึ้นไปที่ขายได้แพงที่สุดคือลูกพรุนสีม่วงซึ่งมีราคาจินละ 100 หยวนในกรณีลูกพรุนธรรมดา

และถ้าเป็นลูกพรุนจากเกม  การที่จะเอาลูกเลเวล 1 มาขายจินละ 150 หยวนกับเลเวล 2 จินละ 300 ก็ไม่น่ามีปัญหา...  ใช่มั้ย?

[ต้นกล้าพรุนสีม่วง: ทั่วไป]

[ต้นกล้าของลูกพรุนชนิดหนึ่ง  ลูกพรุนที่ได้มีเปลือกม่วงอมฟ้ารสชาติอร่อยมากใช้เวลาปลูก 2 วัน  เก็บเกี่ยวได้วันละ 1 ครั้งได้ทั้งหมด 10 ครั้ง]

ได้มาเป็นต้นกล้าแตกต่างจากแตงโมไร้เมล็ดที่ได้มาเป็นเมล็ดพันธุ์และวิธีการเก็บเกี่ยวก็ต่างกันด้วย  โดยต้นกล้าพรุนนี้ต้องปลูกไปก่อน 2 วันถึงจะเริ่มเก็บเกี่ยวได้โดยจะสามารถเก็บซ้ำจากต้นเดิมโดยไม่ต้องปลูกใหม่ได้ต้นละ 10 ครั้ง

ฉินหลินตัดสินใจเด็ดขาดซื้อต้นกล้าพรุนสีม่วงมาบางส่วนแล้วกลับไปที่ฟาร์มและเอาลงปลูกในแปลงปลูกเลเวล 3 ที่ได้มาใหม่ 1 แปลงนั้น

และในเวลานี้พืชผลในแปลงเดิมก็โตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยวแล้วเช่นกัน

ฉินหลินจัดการเก็บเกี่ยวทั้งหมดแล้วเอาไปไว้ในโกดังเก็บไอเทมเพื่อรอมาเอาไปส่งบ้านไร่ตอนพรุ่งนี้เช้า  จากนั้นก็ปลูกเมล็ดพันธุ์ชุดใหม่

เสร็จงานในเกมแล้วฉินหลินก็ลุกออกจากห้องโดยหมายจะไปกินข้าวเย็นกับจ้าวโม่ชิงที่โรงอาหารพนักงาน

จ้าวโม่ชิงไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน  แต่เขาไปพบว่าเธออยู่ที่ห้องมัลติมีเดียโดยกำลังตัดต่อคลิปประกาศยกระดับห้องบ่าวสาวกันอยู่เลย

เมื่อฉินหลินเข้ามาดูคลิปที่กำลังตัดต่อก็เอ่ยชมว่า “เหยาเหยานี่ถ่ายรูปแล้วขึ้นกล้องขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ”

เกาเหยาเหยามีบุคลิกดีดูงดงามบริสุทธิ์ผุดผ่องร่าเริงแจ่มใส  ในตอนแรก ๆ ที่ต้องทำงานนี้เธอดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ  แต่ตอนนี้กลับทำได้เป็นธรรมชาติมากเวลาถ่ายเลยขึ้นกล้องจริง ๆ

ที่สำคัญคือได้เป็นซุปเปอร์ไวเซอร์ดูแลเรื่องพนักงานเสิร์ฟทั้งหมดด้วย  เทียบกับเมื่อก่อนแล้วเธอดูมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าตอนนั้นเยอะซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดเพศตรงข้ามได้ดีมาก

จ้าวโม่ชิงเองก็เหมือนกัน  ตอนนี้เธอต้องรับผิดชอบดูแลบ้านไร่ทั้งงานใหญ่งานเล็กทำให้เธอดูมึความมั่นใจและแข็งแกร่งขึ้นราวกับพัฒนาเติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นซึ่งมีเสน่ห์สุด ๆ

จ้าวโม่ชิงเห็นด้วยกับคำพูดของฉินหลิน “อืม  เหยาเหยาสวยขึ้นเรื่อย ๆ เลย  มีแฟนคลับผู้ชายของบ้านไร่ตั้งหลายคนที่หลงไหลในตัวเหยาเหยา  ถึงขนาดบอกว่าต้องฆ่าเธอที่เป็นเจ้าของบ้านไร่แล้วช่วยเหยาเหยาออกไปเลยเชียวล่ะ”

“งั้นเวลากลับบ้านฉันคงต้องระวังตัวให้มากขึ้นละ” ฉินหลินพูดติดตลก  แต่แอคเคาน์ ‘หัวหน้าพนักงานเหยาเหยาแห่งบ้านไร่ชิงหลิน’ ของเกาเหยาเหยาก็ดึงดูดผู้คนมาได้เป็นจำนวนมากจริง ๆ นั่นแหล่ะ

เกาเหยาเหยาหน้าแดงเมื่อได้ยินและพูดอย่างเขินอายว่า “เถ้าแก่  พี่โม่ชิงก็  ชมหนูขนาดนี้ได้ไงอะ!”

หลังจากดูวิดีโอแล้วฉินหลินก็พูดว่า “คลิปเสร็จแล้วก็ลงได้เลย  แล้วเราไปหากินข้าวเย็นกัน!”

จ้าวโม่ชิงขอให้คนตัดต่อส่งคลิปให้ตนเอง  เสร็จแล้วก็บอกกับคนตัดต่อและสาวนักวางแผนว่า “ไปกินข้าวกันเถอะ!”

“เย่~  พี่โม่ชิงจงเจริญ~  เถ้าแก่จงเจริญ~” แม่สาวนักวางแผนท่าจะหิวจัดจริง ๆ เธอโห่ร้องอย่างมาความสุขพร้อมกับเกาะแขนเกาเหยาเหยาเดินออกนอกห้องอย่างไว

จ้าวโม่ชิงอัปโหลดคลิปลงบัญชีบ้านไร่ในแพลตฟอร์มติ๊กต็อกจากนั้นก็เดินไปโรงอาหารพร้อมกับฉินหลิน

จ้าวโม่ชิงโพสต์คลิปลงบัญชีบ้านไร่ได้ไม่นานก็มีคนเข้ามาดูกันมากมายจนในไม่ช้าก็กลายเป็นที่นิยม

เพราะของสมนาคุณของบ้านไร่ชิงหลินไม่ว่าจะเป็นเหล้าสมุนไพรทั้งสองสูตรหรือเครื่องหอมไม้จันทน์ขาวล้วนได้มีการพิสูจน์ผลออกมาอย่างชัดเจนนานแล้วว่าทรงประสิทธิภาพมากขนาดไหน

ขณะนี้ผู้ที่เป็นโรคริดสีดวงทวารและโรคนอนไม่หลับกำลังให้ความสนใจ

หลายคนแสดงความคิดเห็นและฝากข้อความไว้ในบัญชีของบ้านไร่ชิงหลินโดยถามว่าทั้งสองอย่างจะมีขายหรือไม่?

ตอนนี้คลิปวิดีโอของจ้าวโม่ชิงจึงได้รับความสนใจทันทีที่เผยแพร่  จึงไม่น่าแปลกใจที่จะได้รับความนิยม

ผู้ที่ติดตามได้กดที่คลิปวิดีโอและเสียงที่ไพเราะของเกาเหยาเหยาก็ดังขึ้น

“ดีจ้าทูกโคน~  เกาเหยาเหยาจ้าวเก่าเองจ้า  ช่วงนี้มีคนเยอะแยะฝากข้อความไว้ที่อินบ็อกซ์ว่าเหล้าสมุนไพรสูตรริดสีดวงกับเครื่องหอมจันทน์ขาวมีขายมั้ย?”

“น่าเสียดายที่เหล้าสมุนไพรสูตรแก้ริดสีดวงนั้นหายากมากบ้านไร่ของเราเลยขายไม่ได้  และเครื่องหอมจันทน์ขาวเองก็ทำขึ้นมาเป็นพิเศษและหายากมาก ๆ จึงไม่อาจผลิตให้มากพอต่อการจำหน่ายได้”

“แต่ในข่าวร้ายก็ยังมีข่าวดีน้า~  นั่นคือห้องบ่าวสาวของเราจะอัปเกรดเป็นบริการ ‘ห้องบ่าวสาวห้วงนิทรา’”

“หลังจากนักท่องเที่ยวเช็คเอาต์เวลาสิบสองนาฬิกาพรุ่งนี้  ราคาห้องบ่าวสาวจะเปลี่ยนเป็นคืนละสี่ร้อยห้าสิบหยวนโดยจะเพิ่มบริการคือมีเครื่องหอมจันทน์ขาวช่วยให้นอนหลับเตรียมไว้ให้จุดก่อนนอนหนึ่งครั้งบวกกับเครื่องหอมจันทน์ขาวแบบห่อกลับบ้านอีกสามกรัมจ้า~”

ทันทีที่วิดีโอนี้เผยแพร่ออกไปผู้คนจำนวนมากที่ได้เห็นถึงกับต้องอกสั่นขวัญหาย  โดยเฉพาะผู้ที่เป็นโรคริดสีดวงทวารขั้นรุนแรง

เดิมทีพวกเขาต้องการไปหลังจากเห็นสรรพคุณของเหล้าสมุนไพรดังกล่าว  แต่เพราะลังเลหลังจากที่ได้ดูคลิปวิดีโอศาสตราจารย์เหรินคลิปแรกทำให้พลาดโอกาสนี้ไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อนึกถึงโรคริดสีดวงทวารที่กัดกินตัวเองและฤทธิ์อันทรงพลังของเหล้าสมุนไพรนั่นที่เอามาขิงใส่กันในโลกออนไลน์แล้วก็เป็นต้องเสียใจอย่างหนักหน่วง

ส่วนเรื่องราคาห้องบ่าวสาวที่อัปเกรดเพิ่มขึ้นอีก 100 หยวนนั้นสำหรับฉินหลินแล้วเขาไม่ได้อะไรกับมันมากนัก  แต่กับคนที่เป็นโรคนอนไม่หลับแล้วกลับเป็นตัวกระตุ้นที่รุนแรงสุดขีด

“ฉันพึ่งได้โดนเครื่องหอมจันทน์ขาวของบ้านไร่ชิงหลินมา  บ่องตงว่าเปิดประสบการณ์ใหม่โดยแท้  ตอนนี้ระดับของห้องบ่าวสาวนี่ต่อให้เป็นโรงแรมห้าดาวก็อย่าหวังจะมาแข่งเลย!”

“3 กรัมใช้ได้ 6 คืน  บวกกับอีก 1 คืนในห้องบ่าวสาว  แปลว่าจ่าย 100 หยวนแต่ได้หลับสบายยาว ๆ ไป 7 คืน  สำหรับคนเป็นโรคนอนไม่หลับขั้นรุนแรงแล้วนี่มันข่าวดีชัด ๆ!”

“บ้านไร่ชิงหลิน  พวกเอ็งคิดว่าข้าไม่มีปัญญาจ่ายตังเพิ่มอิก 100 เหรอ  เอางิ  เพิ่มให้อีก 200 เลยขอแค่คู่แข่งในการจองห้องพักน้อยลง!”

“...”

ในโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

ว่านกู่นอนในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่สูบบุหรี่พ่นควันปุ๋ย ๆ เปิดคลิปในมือถือดู

หลังจากที่เขาออกจากบ้านไร่ชิงหลิน  เขากับหวางหยางก็มาที่สนุกกันที่มณฑลฝูเจี้ยน

และนี่ก็คือโรงแรมที่หวางหยางจัดให้เขา

การเดินทางไปบ้านไร่ชิงหลินครั้งนี้เป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่สำหรับเขาอย่างแน่นอน

ผลของเครื่องหอมนั้นแรงเกินไปจริง ๆ

หลังจากที่เขาเขียนนิยายเรื่องนี้เขาก็ใช่ว่าจะหาเงินได้มากนัก  แต่มันกลับแลกมากับอาการของโรคนอนไม่หลับที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายแล้วนาฬิกาชีวิตก็เสียสมดุลไปโดยสมบูรณ์  และความเจ็บปวดจากการนอนไม่หลับก็กัดกินลึกลง ๆ เรื่อย ๆ

ครั้งนี้ของสมนาคุณที่ได้จากบ้านไร่ชิงหลินบวกกับที่ไปซื้อต่อจากนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ มาทำให้เขาสามารถนอนหลับสบายอย่างคนปกติได้ชั่วขณะหนึ่ง  และน่าจะพอช่วยเยียวยานาฬิกาชีวิตที่เสียไปให้กลับมาปกติและนอนหลับอย่างคนปกติได้

“หา?  บ้านไร่ชิงหลินลงคลิปใหม่อีกละ?” ว่านกู่พบคลิปวิดีโอการอัปเกรดบริการห้องบ่าวสาวของบ้านไร่ชิงหลินอย่างรวดเร็ว

เมื่อดูแล้วมันก็ทำให้ม่านตาของเขาสว่างขึ้น

ห้องบ่าวสาวของบ้านไร่ชิงหลินมีบริการผู้ช่วยนอนแบบนี้ด้วย?  ในฐานะผู้ป่วยโรคนอนไม่หลับขั้นรุนแรงเขาจึงจะรีบจองห้องบ่าวสาวตั้งแต่เที่ยงพรุ่งนี้แล้วกลับไปนอนที่บ้านไร่ชิงหลินอีกซักสองสามคืนเพื่อสำรองเครื่องหอมจันทน์ขาวเพิ่มอีก

ในขณะที่เขากำลังคิด ๆ อยู่นั้นเองเขาก็ได้รับข้อความจากหวางหยางทางวีแชท “ว่านกู่เพื่อนเลิฟ  ขอให้สนุกกับค่ำคืนนี้นะเพื่อน!”

“สนุกอะไรของมัน?” ว่านกู่งงกับอีกฝ่าย  จากนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหน้าห้องทำให้ต้องตกใจ  ดังนั้นจึงหยิบผ้าเช็ดตัวมาใส่แล้วไปเปิดประตู

สิ่งที่เห็นคือหญิงสาวแต่ชุดขาด ๆ วับ ๆ แวม ๆ สองนางถือวิสาสะเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับบัตรประจำห้อง

“???” ว่านกูตกตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

ไม่เคยเจอมาก่อน

....................................................................................................…

ค่ำคืนผ่านไปในพริบตา

ฉินหลินตื่นนอนแต่เช้าตรู่เปิดจอเกมเพื่อเก็บเกี่ยวพืชผลที่สุกแล้วทั้งหมด  จากนั้นก็ไปที่ทุ่งเลี้ยงสัตว์เพื่อเช็กดูสภาพของเจ้าพวกเป็ดแสนอร่อย

เมื่อเข้าไปในเล้าเป็ดก็มีเสียงก้าบ ๆ ร้องระงมระเบ็งเซ็งแซ่

ผ่านไปหนึ่งคืนทำให้เป็ด 50 ตัวชุดที่สองมีขนาดใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้ว  ส่วนเป็นชุดแรกนั้นโตเต็มที่แล้ว  แต่ละตัวก็ไม่รู้ว่าจะใหญ่กันไปไหน  มองไปตรงไหนก็เห็นแต่ขนสีขาวเต็มไปหมด

นอกจากนี้ยังเห็นมีไข่เป็ดกลม ๆ วางอยู่บนพื้นดินทั่วเล้าเป็ดอีกด้วย

เห็นได้ชัดว่าเมื่อวานมันยังเป็นแค่ลูกเป็ดน้อย ๆ แต่วันนี้มันกลับโตขนาดออกไข่ได้แล้ว

ถ้าจะว่ากันตามสามัญสำนึกแล้วมันก็ผิดสามัญสำนึกที่สุด  เพราะเขาให้อาหารเป็ดแค่สองครั้ง  แต่ตามอัตราส่วนต่างของเวลาไอ้เป็ดพวกนี้มันอายุครึ่งปีแล้ว

ซึ่งในโลกความจริงคือขังเป็ดไว้ในเล้านานครึ่งปีแต่ให้อาหารมันแค่สองครั้งนี่มันควรจะตายยกเล้าไปนานแล้ว

แต่เวลาในการเติบโตของเกมนี้มันก็เร็วมากสมกับที่เป็นเกม  ถ้าจะลองหาเหตุผลดูคงเป็นเพราะว่าต่อเมื่อเขาไม่ได้เข้าสู่โลกในเกม  เกมก็จะยังคงเป็นเกมคือเป็นการ์ตูน 2 มิติซึ่งทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นเพียงข้อมูลไม่ใช่ของจริง

เฉพาะช่วงเวลาที่เขาเข้าไปในโลกในเกมเท่านั้นที่ทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านั้นจะเปลี่ยนเป็นของจริง

ไม่อย่างนั้นล่ะก็หากว่าเป็นของจริงอยู่ตลอดแล้วมันจู่ ๆ ต้นไม้อายุเป็นร้อยปีในภูเขานอเทรอดามมันจะรีเฟรชขึ้นมาได้ได้ยังไง  ทำไมไม่งอกเป็นต้องอ่อนแล้วค่อย ๆ โตล่ะ  ก็เพราะเกมเซตไว้แบบนั้นไง

แต่ก็ว่าไปนั่น  ช่างเป็นเรื่องที่ไม่ได้สำคัญและฉินหลินก็ไม่ได้สนใจ  เขาให้ตัวละครทำการเก็บไข่เป็ดทั้งหมดไปไว้ยังที่เก็บไอเทม

หากอยากขายล่ะก็สามารถให้ตัวละครเอาไปใส่ไว้ในกล่องที่เกมวางไว้ให้เป็นพิเศษซึ่งไอเทมที่ใส่จะถูกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองโดยอัตโนมัติ

ฉินหลินตรวจสอบไข่เป็ดทั้งหมดในเล้า  และเมื่อกลับมามีสติก็พบว่าจ้าวโม่ชิงตื่นแล้วและลุกขึ้นไปนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งก่อนจะเริ่มแต่งหน้า

ทั้งสองอาบน้ำแต่งตัวและออกจากห้องนอน  หลินเฟินทำโจ๊กไว้ให้แล้ว  จ้าวโม่ชิงเองก็ทำข้าวช้าวได้เหมือนกัน  แต่เธอมักจะตื่นมาทำแต่ไก่โห่จากนั้นค่อยกลับไปนอนต่ออีกซักพัก

“แม่!” จ้าวโม่ชิงนั่งลงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข  ตื่นนอนทุกเช้ากินข้าวที่แม่ผัวตั้งใจทำให้  ผู้หญิงดี ๆ ที่ไหนบ้างจะไม่มีความสุข?

หลินเฟินตักข้าวต้มให้ฉินหลินชามหนึ่ง “ข้าวหลวงเสียงสุ่ยกำลังจะหมดแล้ว  ถ้าหาเพิ่มได้ก็อย่าลืมเอาให้แม่ของโม่ชิงด้วยล่ะ  ตอนวันเปิดทำการเห็นว่าเฉินเสี่ยวชอบกินข้าวหลวงเสียงสุ่ยมากเลย”

คำพูดของแม่เมื่อกี๊ถ้าพวกเศรษฐีมาได้ยินเข้าคงจะกรามค้างเพราะมันร่วงลงถึงพื้นแน่ ๆ ล่ะ  เพราะขนาดตัวเองยังหาไม่ได้เลยแต่ผู้น้อยอย่างหลินเฟินกลับบอกเหมือนว่ามันหาง่ายงั้นแหล่ะ

แต่ก็ไม่แปลก  ใคร ๆ ต่างก็ดูแคลนสิ่งที่ตนเองหากินที่บ้านได้ทุกวันอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ?  กว่าจะรู้ค่าก็ต้องรอให้อดอยากไม่มีจะกินก่อนนู่นแหล่ะ

“คร้าบ~” ฉินหลินเองก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว  เขามีข้าวหลวงเสียงสุ่ยเลเวล 1 ขายในเกมทุกวัน  ส่วนเลเวล 2 ก็เก็บไว้เพียบไม่มีขาด

หลังจากกินโจ๊กแล้วฉินหลินก็ออกจากบ้านไปที่โกดังเช่าและเข้าสู่โลกในเกม  เขาเอาของทั้งหมดที่จะส่งให้บ้านไร่ในวันนี้ออกจากเกมใส่ในกระบะรถ  แล้วไปดูที่ที่เก็บไข่เป็ดไว้

แม้จะเดาได้อยู่แล้วว่าไข่เป็นมันน่าจะเป็นไข่เลเวล 1 ก็ตามที่  แต่เช็คให้ชัวร์ไว้ก่อนดีกว่าประมาท

เมื่อเห็นไข่เป็ดเหล่านั้นฉินหลินหยิบขึ้นมาหนึ่งฟอง  ไข่เป็ดไม่ใช่เป็นตัวการ์ตูนอีกต่อไป  แต่เป็นไข่เป็ดจริงที่สัมผัสได้ชัดเจน  แต่ไข่เป็ดธรรมดานั้นสูงเพียง 5.5 ซม. และกว้าง 3.5 ซม. ทว่าไอ้ฟองที่อยู่ในมือของเขามีขนาดใหญ่กว่าเป็นสองเท่า

ยิ่งกว่านั้นในบรรดาไข่เป็ดนั้นเขายังเห็นไข่เป็ดที่ใหญ่กว่าไอ้ฟองที่อยู่ในมืออย่างเห็นได้ชัดอีกสามฟอง

มันใหญ่โตอย่างกับไข่นกกระจอกเทศเลย

ไข่เป็ดใหญ่ขนาดนี้ใครมันจะไปเชื่อวะ?