บทที่ 83 เชิญจินเบ

นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ!

จินเบนึกไม่ถึงว่าผู้ทรงอำนาจจากโลกใหม่อย่าง วองโกเล่รุ่นที่1จะปรากฏตัวที่ เขตเมืองมนุษย์เงือกแต่อีกฝ่ายต่อสู้กับบิ๊กมัมและจากนั้นก็เอาชนะ ไคโดที่แข็งแกร่ง จึงไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าถ้าใครก็ตามที่อยู่ฝ่ายเดียวกันยั่วยุอีกฝ่าย อีกฝ่ายจะไม่ทำลายเขตเมืองมนุษย์เงือกโดยตรง

บางทีอีกฝ่ายอาจจะไม่สบอารมณ์เล็กน้อยเพราะหนวดขาว แต่นั่นก็แค่อิจฉานิดหน่อย

ในข่าวที่เขารู้วองโกเล่รุ่นที่1ได้เผชิญหน้ากับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวโดยตรงเพราะหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา และได้ปะทะกับหนวดขาว!

เมื่อมองไปที่มนุษย์เงือกรอบตัวเขา จินเบก็รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อยเช่นกัน พวกงี่เง่าพวกนี้มักจะไม่รู้จักอ่านข่าวในนิวเวิล์ดบ้างเหรอ? ผู้ทรงอำนาจอย่างวองโกเล่อยู่ตรงหน้าเขา ยังยั่วโมโหกันอีก?

มีกี่ชีวิตกัน!

"ฉันไม่รู้ว่าทำไม ท่านวองโกเล่ ถึงมาที่เขตเมืองมนุษย์เงือก? ตามความคิดของฉัน ไม่น่าจะมีคนหรืออะไรที่คุณจะสนใจที่เขตเมืองมนุษย์เงือกใช่มั๊ย"

จินเบกล่าวอย่างระมัดระวัง เขาไม่ใช่นักเดินเรือในอนาคตที่กล้าโจมตีบิ๊กมัมและเขาไม่มีพลังและสถานะที่จะสื่อสารกับวองโกเล่รุ่นที่1ได้อย่างเท่าเทียมกัน

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกงงงวยมากเช่นกัน เพราะเขาไม่สามารถเข้าใจจุดประสงค์ของการเยี่ยมชมเขตเมืองมนุษย์เงือกของอีกฝ่ายได้จริงๆ เช่นเดียวกับที่เขาพูดเมื่อกี้ ไม่ควรหาเขตเมืองมนุษย์เงือกทั้งหมด และมันก็เป็น สิ่งที่ถูกต้องในการทำให้อีกฝ่ายขอบคุณสำหรับสิ่งที่น่าสนใจ ท้ายที่สุดแล้ว ที่นี่เป็นเพียงสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้า ไม่มีทรัพย์สมบัติ และไม่มีผู้ที่แข็งแกร่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจ!

เมื่อเห็นจินเบปรากฏตัว จีอ๊อตโต้ก็ระงับแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของเขา แล้วนั่งลงบนกล่องไม้ตามสะดวก

ในที่สุดความกดดันในตัวเองก็หายไปและอารองก็ทรุดตัวลงกับพื้นในตอนนี้ เขาเชื่อเสมอว่ามนุษย์เงือกเป็นเผ่าพันธุ์ที่ดีกว่ามนุษย์ และคนธรรมดาก็เป็นเช่นนั้น

แต่ทำไม! ทำไมถึงมักมีผู้แข็งแกร่งเกินสามัญสำนึกในหมู่มนุษย์  โจรสลัดตัวใหญ่เมื่อก่อนก็เป็นแบบนี้ ตอนนี้วองโกเล่นี่ก็เป็นแบบนี้!

และรูปลักษณ์ที่น่าอายของตัวเขาเองในตอนนี้ หมายความว่าเขาเทียบมนุษย์ที่น่ารังเกียจเหล่านี้ไม่ได้งั้นเหรอ?

แม้ว่าในใจของเขาจะมีความแค้นและความโกรธอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่อารอง ก็ไม่กล้าแสดงออกแม้แต่น้อย เพราะเขารู้ดีว่าสำหรับมนุษย์ที่อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เขาเป็นเพียงมดตัวหนึ่งจริงๆ

"ที่จริง ที่นี่มีคนที่ฉันสนใจมากอยู่ และเพื่อเขาแล้ว ฉันจึงมาที่นี่จากโลกใหม่โดยเฉพาะเลยน่ะ~"

จีอ๊อตโต้มองจินเบด้วยรอยยิ้มและพูดเบาๆ ว่า "จินเบ นายรู้มั๊ยว่าคนที่ฉันพูดถึงคือใคร มนุษย์เงือกที่สามารถทำให้ฉันให้ความสำคัญแบบนี้ได้!"

มีมนุษย์เงือกที่สามารถทำให้ผู้มีอำนาจอย่างวองโกเล่สนใจเขาได้ด้วยเหรอ?

เมื่อรวมสองประเด็นนี้เข้าด้วยกัน จินเบมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว แต่เขาไม่ได้ตอบทันที แต่ถามอย่างระมัดระวัง: "ถ้าอย่างนั้นฉันคงรู้แล้วว่าใครคือมนุษย์เงือกที่ท่านวองโกเล่กำลังมองหาอยู่ ยังไงก็ตาม ฉันต้องขออนุญาติถามก่อนว่าจะตามหาเขามาเพื่ออะไร”

หากอีกฝ่ายต้องการเอาเปรียบบุคคลนั้น แม้ว่าเขาและเขตเมืองมนุษย์เงือกทั้งหมดจะต้องเสียสละชีวิตของพวกเขา จินเบก็จะไม่บอกข่าวเกี่ยวกับบุคคลนั้น

“แน่นอนว่าต้องทำให้มนุษย์เงือกคนนั้นเป็นสมาชิกของวองโกเล่แฟมิลี่น่ะสิ จะมีเหตุผลอื่นนอกเหนือจากนั้นอีกมั๊ย หรือว่านายกังวลว่าฉันมาที่นี่เพื่อแก้แค้น?”

จีอ๊อตโต้ไม่ได้มีเจตนาที่จะปกปิดมันเลย เขาพูดสิ่งที่เขาคิดในใจโดยตรง และข้อเท็จจริงก็เป็นเรื่องจริงเช่นกัน เขามาที่นี่เพื่อเชิญที่ปรึกษาในอนาคตของแฟมิลี่

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ จินเบก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเชื่อว่าผู้มีอำนาจที่อยู่ข้างหน้าเขาไม่จำเป็นต้องหลอกตัวเอง สุดท้ายแล้ว สำหรับวองโกเล่รุ่นที่1ต่อให้เขามัดรวมเขตเมืองมนุษย์เงือกทั้งหมดและแม้แต่เกาะเงือกทั้งหมดเข้าด้วยกันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการถูกทำลายในภายหลัง

เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่ศัตรูเขาจึงรู้สึกโล่งใจ การปล่อยฮาคิราชันย์ในตอนแรกดูเหมือนจะเป็นเพราะการยั่วยุพวกอันธพาลที่โง่ง่าเหล่านี้ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายโกรธเล็กน้อย

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จินเบพูดกับจีอ๊อตโต้ด้วยความเคารพ: "น่าเสียดาย ท่านวองโกเล่รุ่นที่1 พี่ใหญ่ไทเกอร์ไม่ได้อยู่ที่เขตเมืองมนุษย์เงือกแล้ว เขาไม่เคยกลับมาหลังจากออกไปผจญภัยมาก่อน และฉันก็ไม่รู้ข่าวของเขาด้วยซ้ำ ถ้าอย่างงั้นคุณมาเสียเที่ยวแล้ว แน่นอนว่า ถ้ายังอยากไปเที่ยวอ่าวนางเงือกล่ะก็

ถ้าอย่างนั้น ฉันสามารถเป็นไกด์นำเที่ยวให้คุณได้ "

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จีอ๊อตโต้ก็ตอบสนองในทันที ปรากฎว่าจินเบคิดว่าเขากำลังตามหา ฟิชเชอร์ ไทเกอร์ แต่ก็เข้าใจได้อยู่  ท้ายที่สุดแล้วไทเกอร์ที่จริงจังของพวกเขาคือผู้ที่สมควรถูกเคารพจากเขตเมืองมนุษย์เงือก

ทันทีหลังจากนั้น จีอ๊อตโต้ยิ้มอย่างขี้เล่น แล้วค่อยๆพูดว่า: "ฉันบอกตอนไหนกันว่าฉันกำลังตามหาไทเกอร์คนนั้น"

"ห๊า"

จินเบตกตะลึง เมื่อคิดอย่างรอบคอบดูเหมือนว่าอีกฝ่ายไม่ได้บอกว่าเขากำลังมองหาพี่ไทเกอร์เลย แต่ถ้าไม่ใช่พี่ไทเกอร์ ใครจะเป็นที่ชื่นชมของบุคคลระดับวองโกเล่รุ่นที่1?

เมื่อเห็นจินเบ คนอ้วนสีน้ำเงิน จีอ๊อตโต้ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ และสุ่มชี้ไปที่จินเบแล้วพูดว่า: "ฮ่าฮ่าฮ่า! คนที่ฉันกำลังมองหาก็คือนาย มนุษย์เงือก จินเบ! ในฐานะผู้นำของวองโกเล่แฟมิลี่ ด้วยชื่อของวองโกเล่ ฉันขอเชิญนายมาเป็นครอบครัวของฉัน จินเบ!"

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จีอ๊อตโต้มักรู้สึกว่าตัวเองเหมือนหนวดขาวมากขึ้นเรื่อยๆ

ตาแก่นั่นเห็นคนที่เขาชื่นชม เขาก็ยื่นมือออกทันทีเพื่อให้คนอื่นเป็นลูกชายของเขา และตอนนี้เมื่อเขาพบคนเหล่านี้ที่คู่ควรในความคิดของเขา เขาก็ยื่นมือออกไปเพื่อให้อีกฝ่ายเป็นครอบครัวของเขา

ยกเว้นรุ่นที่แตกต่างกันเมื่อเชิญคนอื่นๆ ดูเหมือนว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างฉันกับตาแก่หนวดขาว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จินเบก็เปลี่ยนจากการตกตะลึง ไปสู่ความโง่เขลา

คนที่วองโกเล่จะเชิญคือฉัน?

แต่เขาเป็นแค่อันธพาลในเขตเมืองมนุษย์เงือกและเขาไม่มีชื่อเสียงในทะเลเลยแม้แต่น้อย อีกฝ่ายจำมนุษย์เงือกชื่อจินเบได้และทำให้ตัวเองรู้สึกดีใจเล็กน้อยแล้วยังเชิญตัวเองเข้าร่วมวองโกเล่แฟมิลี่?

นั่นคือกองกำลังที่มีชื่อเสียงของนิวเวิลด์!

แม้ว่าจะไม่ใช่โจรสลัดแต่เป็นมาเฟีย แต่สิ่งนี้ไม่ได้ขัดขวางทุกคนจากการรู้จักและเกรงกลัววองโกเล่แฟมิลี่

ผู้นำแฟมิลี่ วองโกเล่รุ่นที่1 ผู้พิทักษ์แห่งพิรุณ ผู้พิทักษ์แห่งอรุณ คนไหนบ้างที่ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆของโลก?

ตัวเขาเองนับเป็นอะไรได้?

"เอ่อ ท่านวองโกเล่ ฉัน..."

"ไม่จำเป็นต้องพูดมากเกินไป และไม่จำเป็นต้องสงสัยเกี่ยวกับตัวเอง สิ่งที่ฉันเพิ่งพูดไปนั้นไม่มีเรื่องโกหกเลย ตั้งแต่แรก คนที่ฉันมองหาไม่ใช่ไทเกอร์ แต่เป็นนาย  จินเบ!"